روز چهارشنبه ۲۹ شهریور ۱۴۰۳، گروهی از مردم، تشکل‌ها و کنشگران محیط‌زیست، جامعه و گروه‌های ورزشی کوهنوردی استان فارس، در اعتراض به احداث تله‌کابین در ارتفاعات «دراک» و پیشگیری از تخریب غیرقانونی این منطقه،‌ در محل اجرای این طرح یعنی در پارک کوهستان گرد هم آمدند. به گفتۀ آن‌ها، در صورت احداث تله‌کابین در این محدوده، مهم‌ترین آبخوان، رویشگاه‌ها و زیستگاه‌های مرتفع‌ترین چکاد شهرستان شیراز، تخریب می‌شود.

«زمان بذل‌وبخشش از منابع طبیعی کشور سپری شده‌است.» این را «شینا انصاری» رئیس جدید سازمان حفاظت محیط‌زیست در روز معارفه‌اش اعلام کرد. یک هفته بعد از اینکه «پیام‌ ما» خبر کاهش ۱۴ هزار هکتاری نقشۀ تالاب بین‌المللی شادگان در خوزستان را برای ساخت پتروشیمی منتشر کرد، هم‌زمان تخریب جنگل الیمالات مازندران برای اجرای طرح گردشگری، واکنش کنشگران محیط‌زیست را به دنبال داشت و قبل‌تر واگذاری بخشی از تالاب میانکاله برای ساخت پتروشیمی بود که با اعتراض مواجه شد. «میرشکار» مدیرکل حفاظت محیط‌زیست خوزستان، در گفت‌وگویی با «ایرنا»، اگرچه کاهش نقشۀ ثبت‌شدۀ تالاب شادگان در رامسر سایت را رد کرده، اما تأیید کرد که «حد بستر و حریم این تالاب، اخیراً توسط سازمان آب و برق خوزستان بازنگری و اصلاح شده است.»

باتوجه به صعب‌العبور بودن برخی جاده‌های مناطق چهارگانه و لزوم برخورداری محیط‌بانان از خودروی به‌روز برای مقابله با شکارچیان غیرمجاز، تجهیز محیط‌بانان به این وسیله نقلیه می‌تواند از اقدامات مهم سازمان حفاظت زیست باشد. به این منظور اوایل اردیبهشت‌ماه از ٢۵ خودروی عملیاتی برای تحویل به محیط‌بانان رونمایی و ۵٠٠ دوربین و ۱۰۰۰ کیسه خواب نیز به محیط‌بانان تحویل داده شد. با این وجود فرمانده یگان حفاظت محیط‌زیست این تعداد خودرو را بسیار اندک دانست و گفت: محیط‌بانان سطح کشور به حداقل ۱۰۰۰ خودروی دیگر نیاز دارند.

|پیام ما| وَقُل رَّبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَل لِّي مِن لَّدُنكَ سُلْطَانًا نَّصِيرًا «بگو: پروردگارا، مرا [در هر كارى] به راستى درآر و به راستى بيرون آر و از جانب خود، يارى‌كنندۀ توانايى برايم قرار ده» (سورۀ اسرا،‌ آیۀ ۸۰) «شینا انصاری» رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست، با این آیه سخنان خود را در مراسم تودیع و معارفۀ ریاست سازمان حفاظت محیط‌زیست شروع کرد و با غزلی از حافظ، به گفته‌هایش خاتمه داد: «هر آن که جانبِ اهلِ خدا نگه دارد/ خُداش در همه حال از بلا نگه دارد/ حدیثِ دوست نگویم مگر به حضرتِ دوست/ که آشنا، سخنِ آشنا نگه دارد/ دلا مَعاش چنان کن که گر بلغزد پای/ فرشته‌ات به دو دستِ دعا نگه دارد/ غبارِ راهگذارت کجاست تا حافظ/ به یادگارِ نسیمِ صبا نگه دارد» او در گفته‌هایش بر ابرچالش‌های محیط‌زیست تأکید کرد، از بحران فرونشست و خشکیدگی تالاب‌ها گفت و در نهایت از همه خواست، در کنار هم برای رفع آن‌ها بکوشند. او تأکید کرد: «این مناصب عاریتی است و بقایی در آن‌ها نیست. از همۀ همکاران سازمان محیط‌زیست، تشکل‌های مردم‌نهاد،‌ فعالان، کارشناسان و متخصصان می‌خواهم، کمک کنید تا در این فرصت بسیار کوتاه با همگرایی و هم‌افزایی، اقدامات خوبی انجام دهیم و در مواجهه با مسائل و مشکلات محیط‌زیستی، قدم‌های درخوری را برای کشور عزیزمان برداریم تا با یاری خداوند، منشأ خیر و اثر باشیم.»

معاون اول رئیس‌جمهوری در آیین تکریم و معارفه رئیس جدید سازمان حفاظت محیط‌زیست

|پیام ما| از فروردین‌ماه امسال و روزهای تعطیل نوروز که ماجرای قطع بیش از چهار هزار اصله درخت در الیمالات نور توسط پیمانکار «مجموعۀ گردشگری سد الیمالات» خبری شد، تاکنون این منطقه روی خوش به خود ندیده. در روزهای اخیر باز هم خبر انتقال سازه‌های سنگین توسط پیمانکار به این نقطۀ جنگلی آمد و بعد هم نیروی یگان حفاظت شهرستان نور و سرپرست ادارۀ کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان مازندران - ساری از توقف فعالیت آن‌ها خبر دادند؛ هرچند این مداخله و توقف فعالیت به‌موقع نبود و این ادارات بعد از جنجالی‌شدن ماجرا در فضای مجازی، وارد عمل شدند. درعین‌حال گزارش‌هایی از برخورد با فعالان محیط‌زیست منطقه در روزهای اخیر نیز به گوش می‌رسد. فعالان می‌گویند حالا که «محمد کریمی» دادستان مرکز مازندران که از افراد خوش‌نام و حامی محیط‌زیست بود از این سمت کنار رفته، راه برای تخریب هم بیش از پیش باز است. کریمی در فروردین‌ماه امسال، ضمن بازدید از منطقه، در حکمی بخش پارکینگ و باجۀ غیرقانونی دریافت وجه در مجتمع گردشگری الیمالات را پلمپ و با مسببان قطع درختان برخورد کرده و از آن‌ها خسارت گرفته بود.

تالاب بین‌المللی شادگان، دوباره مورد هجوم تخریب‌گران قرار گرفته است. این‌بار در تخلفی آشکار و در سکوت خبری، ۱۴ هزار هکتار از مساحت این تالاب را کم کرده‌اند تا راه برای ساخت پتروپالایش شادگان و توسعۀ کارخانۀ فولاد شادگان باز شود؛ این اقدام را باید آخرین ضربۀ دولت سیزدهم بر پیکر تالاب بین‌المللی شادگان دانست که پیش از این با ندادن حقابه، لرزه‌نگاری‌های شرکت نفت، طرح گردشگری و ساخت زائرسرای غیرقانونی، ضربه‌های مهلکی بر این تالاب نیمه‌جان وارد کرده بود.

«مگر در ایران گوزن زرد داریم؟»،‌ «میش‌مرغ آیا واقعاً اسم یک گونه است؟»،‌ «آهوها همان جفت گوزن‌ها نیستند؟»،‌ «با مرگ پیروز، یوزها در ایران منقرض شدند؟» این‌ها سؤالاتی است که کارشناسان حیات‌وحش، بارها در نمایشگاه‌ها و برنامه‌های مختلف شنیده و به آن پاسخ داده‌اند. چرا جامعۀ ایرانی همچنان اطلاعات محدودی دربارۀ گونه‌های حیات‌وحش خود دارد؟ آیا اشکال از سازمان حفاظت محیط‌زیست است یا باید سایر نهادها هم باید وارد فرآیند آگاهی‌بخشی می‌شدند؟