عرصه‌های منابع طبیعی، بخش بزرگی از مساحت ۱۶۵ میلیون هکتاری خاک ایران را تشکیل می‌دهند‌ که در آن‌ها جنگل‌ها،‌ مراتع‌، بیابان‌ها و رودخانه‌ها قرار گفته‌اند. در دهه‌های اخیر متأسفانه ما با چالش‌های جدی در این عرصه‌‌ها مواجهیم. به‌عنوان نمونه، بحران جدی در دشت‌ها باعث شده، حجم آب‌های زیرزمینی کاهش داشته و فرونشست به‌عنوان یک مسئلۀ جدی در کشورمان مطرح شود. از طرف دیگر وضعیت عرصه‌های طبیعی هم به‌گونه‌ای است که نفوذ بارندگی در آن‌ها پایین آمده است. برای بهبود این وضعیت، بایستی جنگل‌ها و مراتع که عامل جذب آب و جلوگیری از رواناب هستند، از شادابی خوبی برخوردار باشند. به‌علاوه گرچه منابع طبیعی عامل اصلی جلوگیری از فرسایش خاک است، در ایران سالانه چندین میلیارد تن فرسایش خاک داریم و جزو کشورهای در رده‌های اول در این زمینه هستیم،؛ همین روند سبب شده، شاهد شسته‌شدن خاک توسط سیل و آلودگی‌های وسیع به‌واسطۀ توفان‌ها باشیم.

«رئیس‌جمهور با صدور حکمی، خانم دکتر شینا انصاری را باتوجه‌به مراتب شایستگی، تجارب ارزندۀ مدیریتی و سوابق اجرایی، به سمت معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست منصوب کرد.» این خبر همان لحظۀ بارگذاری، به‌سرعت دست‌به‌دست شد. گروهی پیش از این اعلام و خطاب به رئیس‌جمهور،‌ برخی ساعتی بعد از شنیدن خبر و گروه دیگری در روزهای اخیر، شروع به بیان مطالباتشان کردند؛ مطالباتی که گاهی در تناقض با هم هستند و اجرای خواستۀ یک گروه،‌ به نارضایتی گروه دیگر منجر می‌شود. البته دربارۀ برخی موارد نظیر آنچه به سیاست‌های کلی مربوط است،‌ اتفاق‌نظر وجود دارد، همچنان که دربارۀ رفع موانع از محیط‌زیست، این توافق آراء به چشم می‌خورد.

|پیام ما| در دهۀ ۹۰ سطح آب دریای خزر با کاهش حدود ۵۰ سانتی‌متری مواجهه شد و عقب‌‎نشینی دریا از ۱۰ متر تا ۱۰۰ متر در سواحل مختلف رخ داد. نتیجۀ این فرآیند، خشکی بخشی از میانکاله بود که تبعاتی چون کشت‌وکار در اراضی خشک‌شده را به دنبال داشت. تصرف زمین این منطقه توسط افراد حقیقی و حقوقی در سال‌های گذشته به‌سرعت ادامه یافته و این وضعیت با وجود طرح دعواهای حقوقی گسترده، همچنان در جریان است. در این میان مدیرکل محیط‌زیست استان مازندران، در روزهای اخیر اعلام کرد: «تاکنون ۹ هکتار از اراضی که تصرف غیرقانونی شد، به منابع ملی بازگشته است.» این خبر اما نتوانسته نگرانی‌های موجود دربارۀ تصرفات گسترده در این منطقه را مرتفع کند؛ منطقه‌ای که بر اثر فعالیت‌ انسانی و تغییر اقلیم، هرساله بر میزان خشکی‌اش افزوده می‌شود و تصرف زمین هم با قوت خود باقی است.

در فهرست مهم‌ترین بحران‌های پیش‌روی کشور در سال‌های پیش‌رو، بحران‌های مرتبط با حوزۀ محیط‌زیست در بین چند مخاطرۀ سرزمینی و جدی کشور قرار دارد. بحران آب، ریزگردها، فرسایش خاک و ازبین‌رفتن منابع طبیعی کشور، می‌تواند اقتصاد، معیشت و سلامت عمومی‌ را با مخاطرات جدی مواجه سازد. درعین‌حال بایستی متذکر شد، برخلاف متون کلاسیک، هیچ‌کدام از این منابع در سال‌های پیش‌رو قابلیت تجدیدپذیری نخواهند داشت. برخلاف تصور عموم، منابع طبیعی و خاک بی‌شک در بازۀ زمانی و مکانی کوتاه تا میان‌مدت، قابلیت تجدید‌پذیری نداشته و بهره‌وری مناسب و حفاظت از این منابع در اولویت است.

جامعۀ متخصصان محیط‌زیست، دانش‌آموختگان، بدنۀ کارمندی سازمان حفاظت محیط‌زیست، تشکل‌های مردمی‌ و جوامع محلی و بسیاری از اساتید دانشگاهی و اکثریت قریب‌به‌اتفاق فعالین محیط‌زیست، حمایت بی‌نظیر و تحسین‌‎برانگیزی از رئیس جدید این سازمان داشتند

معاون محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست از مشاهده یوزپلنگ هلیا با دو توله حدودا شش ماهه در یوزکنام پل ابریشم خبر داد.

«خانم فاطمه! این موضوع را پیگیری کنید.» این جمله در بیش از ۳۰ پیام صوتی که در بازۀ زمانی بین ۲:۴۹ تا ۳:۱۷ بامداد برایم فرستاده، شش بار تکرار شده است. «علی گودرزی» از فعالان محیط‌زیست و اعضای شورای راهبری پارک ملی گلستان، از همان زمان که رفتن «مهدی تیموری» از ریاست پارک ملی گلستان مطرح شد، تا امروز یکی از پیگیرترین‌ها برای مشخص‌شدن وضعیت پارک است. او در پیام‌های مکررش تأکید می‌کند، وضع پارک ملی گلستان خوب نیست و «علی سلاجقه» رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست، باید پاسخگو باشد.

پارک ملی ارومیه در روزهای گذشته وضعیت عجیبی را تجربه کرده است. این پارک شاهد نابودی سیست‌های (تخم‌های) آرتمیایی بود که از حدود هشت سال قبل توسط ادارۀ کل محیط‌زیست وقت، برای حفظ ذخیرۀ ژنتیکی این گونه نگهداری می‌شد و حالا این سیست‌ها به دستور مدیرکل فعلی محیط‌زیست استان معدوم شده‌اند. یکی از فعالان محیط‌زیست می‌گوید، این اتفاق به این دلیل رخ داده که ادارۀ محیط‌زیست گفته نمی‌تواند از پس هزینۀ نگهداری این سیست‌ها در سردخانه بربیاید و این کار با دستور تهران انجام گرفته است. «آرزو اشرفی‌زاده» مدیرکل دفتر حفاظت و احیاء تالاب‌ها، اما به «پیام ما» می‌گوید: «از سوی تهران هیچ دستوری برای معدوم‌سازی این سیست‌ها داده نشده است، از سوی استان هیچ استعلامی از ما گرفته نشده و ادارۀ کل محیط‌زیست آذربایجان غربی باید پاسخگو باشد. ما هنوز نمی‌دانیم دقیقاً چه تعداد سیست معدوم شده و چرا؟» در این میان تصاویر ردشدن لودر از روی بسته‌های پلاستیکی حامل تخم آرتمیا در روزهای اخیر، خشم و نگرانی فعالان محلی را به دنبال داشته است. آن‌ها می‌پرسند چطور در داخل پارک ملی این سیست‌ها به طرز وحشتناکی با لودر منهدم شده‌اند؟ چرا با وجود درخواست رئیس پژوهشکدۀ آرتمیا دانشگاه ارومیه، این سیست‌ها به آن‌ها فروخته نشده و اگر توانایی نگهداری از آن‌ها وجود نداشت، چرا به داخل دریاچه ریخته نشدند، به‌جای آنکه دفن شوند؟