بایگانی مطالب: فرهنگ
ما هم روایـــــــت خود را داریم |پیام ما
بعد از روزها و هفتهها و ماهها سکوت، آدمها یکییکی دارند روزگار رفته را حکایت میکنند. روایتهایی از جنگی دوازدهروزه، زمستانی خونین و دوباره چهل روز بمباران و بازی جنگ و آتشبس. بر ما که نوروز را زیر آتش گذراندیم چه گذشت؟ چه نامی میتوان بر تمام روزهای رفته گذاشت؟ راویان استنباط خود را از آنچه شد، تصویر میکنند و تاریخ در روایتهایشان تجلی پیدا میکند. دانستههای ما از واقعه، برآمده از همین روایتهاست؛ اما هنوز روایتهای ناشنیده بسیار است. چه چیز راویان را به سکوت کشاند؟ چه کسی آنها را مرعوب و سرکوب کرد؟ این گزارش درباره اهمیت روایت و موضعگیری بدون ترس از دیگری است. روایتها به تعداد راویان متکثرند؛ اما در دالان سکوت گرفتار شدهاند؛ در این باره گفتوگوهایی پیش روست با «مهدی سلیمانیه»، «مهسا اسدالهنژاد» و «علیاصغر سیدآبادی» که جامعهشناس، پژوهشگر و نویسندهاند.
اعلامیه مرگ برای عشق به مام وطن |پیام ما
نگاهی به کتاب «آدمخواران» که روایتی است از اینکه چگونه جامعه قهرمانانش را میبلعد
شاهنامه در میان نتها و ماشینها |پیام ما
شاهنامه فردوسی گنجینهای از تاریخ، فرهنگ، زبان و هویت ایرانی است و ازاینرو، تلاش برای معرفی و بازخوانی این اثر سترگ برای نسل جدید با بهرهگیری از ابزارها و زبانهای جدید، قدمی مهم در مسیر شناخت هرچه بیشتر گنجینههای ادبی و فرهنگی است. این هدف گروهی است که به کارگردانی «میکائیل شهرستانی» قرار است پروژهای را به نام «آفرینش» برای ارائه شاهنامه در قالب فیلمارکستر ارائه کنند. در همین راستا، نشست خبری پروژه هنری «آفرینش» با حضور جمعی از دستاندرکاران این اثر برگزار شد؛ پروژهای که با تلفیق هنر، موسیقی و هوش مصنوعی، روایت شاهنامه را در قالبی چندرسانهای و متناسب با ذائقه مخاطب امروز بازآفرینی میکند. دستاندرکاران این طرح در این نشست که روز دوشنبه (۱۱ خرداد) در کاخ سعدآباد برگزار شد، از برنامه تولید مجموعهای بر اساس شاهنامه و نقش فناوریهای نوین سخن گفتند.
فمینیسم برای همه
نسلی که جهان را تهدید فرض نمیکند |پیام ما
سال ۱۴۰۱ نام دهه هشتادیها بارها شنیده و در میانه اعتراضات آن سال به یکی از پرتکرارترین نامها در رسانهها، شبکههای اجتماعی و گفتوگوهای روزمره تبدیل شد. نوجوانانی که بسیاری از آنها هنوز تجربه حضور در دانشگاه یا بازار کار را نداشتند، در روایت بخشی از جامعه به نماد جسارت، مطالبهگری و تغییرخواهی بدل شدند؛ تا جایی که برخی آنان را قهرمانان روزهای پرالتهاب آن سال نامیدند. هرچند که بسیاری از فعالان حقوق کودک و نوجوانان مخالف قهرمانسازی از نسلی نوجوان بودند؛ اما جنبشی شکل گرفت که نسل جدید آن را میدانداری میکرد. حالا بعد از گذشت چهار سال از آن روزها و دور تند و متعدد تحولات در ایران، میتوان کمی عقبتر ایستاد و نقش نسل «زد» را در این تحولات بهگونهای دیگر بررسی کرد. رویداد کتاب در «فضای عین حال» در کتابفروشی «دی»، روز یکشنبه (۱۰ خرداد) به نقد و بررسی کتاب «زیستن با فلسفه دلقکها؛ تأملی بر دگرگونی معرفتشناختی نوجوانان ایران با تأکید بر دهه هشتادیها» اختصاص داشت. کتابی به نوشته «علیاصغر سیدآبادی»، نویسنده و پژوهشگر اجتماعی که در آن بر اساس روایتها، شواهد، دادهها و گفتوگوها، تحول نوجوانان صرفاً ذیل «شکاف نسلی» یا «شکاف ارزشی» تعریف نمیشود و آنچه را که در حال وقوع است، پیش از هر چیز حاصل دگرگونی معرفتشناختی میداند. در این نشست «عباس کاظمی»، «محسن گودرزی» و «علیاصغر سیدآبادی» درباره کتاب و این دگرگونی معرفتشناختی سخنرانی کردند.
چالش بازنویسی تاریخ معاصر در ستیز قدرت
به بهانه تجدید چاپ کتاب «ستیز قدرت»
گیشـــــــه زنده شــد؟
5 هزار تماشاگر برای 7 نمایش در سالنهای دولتی
این میراث، نسخه پشتیبان ندارد
شبی که لهیب آتش کلیسای قرونوسطایی پاریس را تسخیر کرده بود، بسیاری از مردم دنیا آن بنای پرخاطره را ازدسترفته میدانستند و با آن خداحافظی کردند. اما «نوتردام» چند سال بعد، از خاکستر خود برخاست و باز هم یکی از مهمترین جاذبههای گردشگری پاریس شد. هرچند نقش متخصصان و مرمتگران در این اتفاق غیرقابلانکار است؛ اما پیش از مرمتگران، «دادهها» بودند که نوتردام را نجات دادند. اسکنهای دقیقی که «اندرو تالون» تاریخنگار بلژیکی از نوتردام تهیه کرده بود، به داد کلیسای پیر رسید. تالون چند سال پیش از آتشسوزی، در قالب یک پروژه پژوهشی با استفاده از اسکنرهای لیزری، نسخهای سهبعدی از نوتردام تهیه کرده بود؛ مدل او با دقت پنج میلیمتر، پس از آتشسوزی تبدیل به دقیقترین نقشه راه مرمتگران شد. تجربهای که نشان داد مستندنگاری دقیق آثار تاریخی چقدر در بحرانها نجاتبخش است. ایران که حالا از دو جنگ تمامعیار بیرونآمده؛ بیش از همیشه نیازمند توجه و تأکید بر مستندنگاری استاندارد میراثفرهنگی است. آثار ملی و جهانی ایران در حالی در جنگ آسیبدیده که هیچ تصویر روشنی از وضعیت مستندنگاری آنها وجود ندارد و نمیدانیم چه تعداد از این آثار دارای مستندات دقیق، نسخههای پشتیبان یا آرشیوهای دیجیتال استاندارد و قابلاتکایند. در گفتوگو با «منیژه هادیان دهکردی» معاون پژوهشی پژوهشگاه میراثفرهنگی و گردشگری، ابعاد این خلأ و الزامات و چالشهای مستندنگاری آثار تاریخی در ایران را بررسی کردیم.
جشن آب در سرزمین تشنـــــــه
ناشران، بازنده نمایشگاه کتاب
| پیام ما | جنگ، صنعت نشر را هم بینصیب نگذاشت. بازاری که پیشازاین نیز زیر فشار تورم، گرانی کاغذ و فرسایش قدرت خرید، رمقش را از دست داده بود، حالا با جهش هزینههای تولید و افت محسوس فروش، روزهای دشوارتری را پشت سر میگذارد؛ بحرانی که بخش مهمی از آن به آشفتگی بازار کاغذ و دشواری تأمین بازمیگردد. در چنین وضعیتی، نمایشگاه مجازی کتاب میتوانست فرصتی باشد برای جان گرفتن دوباره بازار کمرمق نشر؛ فرصتی برای ناشرانی که بخش قابلتوجهی از درآمد سالانهشان را از فروش نمایشگاه به دست میآورند و برای مخاطبانی که شاید هنوز بخواهند در میان موج گرانیها، سهم کوچکی هم برای کتاب کنار بگذارند. اما نمایشگاه کتاب تهران که امسال فقط به شکل مجازی برگزار شد، از همان روزهای نخست، بیش از آنکه نشانی از رونق و تحرک داشته باشد، تصویری از آشفتگی و سردرگمی آن را پیش چشم گذاشت؛ بازاری که کتاب در آن، هر روز بیشتر از قبل از سبد خرید خانوادهها کنار میرود.
