بایگانی مطالب: فرهنگ
کافه میراث یک مهاجرت ناخواسته
اوایل دهه ۷۰ با تغییرات فرهنگی و اجتماعی، کافههای بیشتری در گوشهوکنار تهران و دیگر شهرها سر بر آوردند و از دهه ۹۰ تا امروز، شمار آنها همچنان در حال افزایش است. حالا فرقی ندارد در کدام خیابان قدم بزنیم؛ تقریباً در هر خیابان میتوان محلی برای توقف، دیدار و گفتوگو پیدا کرد و فرهنگ کافهنشینی روزبهروز بیشتر جای خود را باز میکند و حتی به شهرهای کوچکتر نیز راه یافته است. اما ریشه فرهنگ کافهنشینی در ایران به سالهای دور برمیگردد، زمانی که گروهی از مهاجران ارمنی، که از نسلکشی و زخمی عمیق گریخته بودند، در ورود و بومیسازی نهادهای مدرن اجتماعی، مانند کافهها، در ایران پیشرو شدند. در نشست «کافهها و ارامنه» که روز چهاردهم دیماه در کافهموزه «تایپ» برگزار شد، نقش ارامنه در شکلگیری فرهنگ کافهنشینی ایرانیان بررسی شد و «سید احمد محیططباطبایی»، رئیس ایکوم ایران، و «وازریک نصیریان»، کارشناس و پژوهشگر، پیشینه تاریخی و نقش اثرگذار جامعه ارامنه در ترویج فرهنگ کافهنشینی در ایران را واکاوی کردند.
«بیتاج» و راز خوشمزگی آبگوشت عشایری
بازگشت یک رمان پس از ۳۵ سال
«شب ملخ» با نگاهی طنزآمیز به ترس و خشونت نهادینه دوران جنگ میپردازد
حکایت مرد دانا
زنِ کنشگر در سینمای بیضایی
ما همه «باشو»ایم آقای بیضایی!
بیضایی؛ غریبه مدرن
زنِ «مرگ یزدگردم»، من «گلرخ کمالیام»!
راوی ایران تا آخرین نفس
|پیام ما| «زمین زیر پایم سست است وقتی او بر آن راه نمیرود. هوا برایم تنگ است وقتی او در کنارم نفس نمیکشد.» «مژده شمسایی»، همسر بهرام بیضایی، با انتشار این متن، خبر درگذشت او را اعلام کرد. بیضایی درست در روز تولدش که به ۸۷سالگی رسید، درگذشت و بار دیگر یکی از میراثداران سینما و نمایش ایران از دست رفت.
امضا: دانشآموزان مدرسه غیرقانونی «ثقلین»
پای نامهشان امضا زدهاند: «با احترام دانشآموزان دهم و یازدهم و دوازدهم دبیرستان غیرقانونی ثقلین». مدرسهشان در چهارمین ماه سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ پلمب شده است. دانشآموزان علاوهبر مبالغ هنگفت شهریه، حتی موفق نشدهاند پرونده تحصیلی خود را پس بگیرند و بدون کد دانشآموزی به مدرسهای قانونی و البته دورتر فرستاده شدهاند. ۱۲ معلم هم بدون کار و حقوق، بلاتکلیف ماندهاند. معلمها و دانشآموزان، همگی از مدیر این دبیرستان غیردولتی در تهرانپارس شاکیاند.
