بایگانی مطالب: شهر و روستا
وام به مزرعــــه بدون برق
صدای موتورهای دیزلی هنوز در بخش زیادی از «سایت پرورش میگوی گمیشان» شنیده میشود؛ صدایی که برای بسیاری از تولیدکنندگان، نشانه یکی از قدیمیترین مشکلات این صنعت است: نبود برق پایدار. در جایی که قرار بود پرورش میگو به یکی از پایههای اقتصاد دریامحور گلستان تبدیل شود، هنوز بخش زیادی از تولیدکنندگان برای تأمین انرژی مورد نیاز مزارع خود به موتورپمپهای دیزلی وابستهاند.
تهران هنوز کودکان را دوست ندارد
تهران بیشتر از بچهها، خودروهایش را دوست دارد. بیشتر از پارک و زمین بازی به فکر اتوبان و خیابان است و بیشتر از کالسکه و دوچرخه، به موتورسیکلتهایش توجه دارد. شاهد این گزارهها کودکانی هستند که در فصل فراغت از مدرسه میخواهند در شهر وقتگذرانی کنند، اما نمیتوانند. بیش از یکونیم میلیون کودک و نوجوان زیر ۱۵ سال، براساس گزارشی که بازوی مطالعاتی مدیریت شهری منتشر کرده است، «شهروندان نامرئی» هستند و حتی ساختاری مانند «شهر دوستدار کودک»، با مصوبات و ابلاغیههای نهادهای بالادستی، نتوانسته است آنها را در نظام برنامهریزی شهری، شهروند کامل به حساب بیاورد.
«حامیِ» کاغذی در حاشیه اهواز
نسخه سبزوار برای بازآفرینی شهری
دومین شهر بزرگ و دومین شهر دارای بیشترین جمعیت حاشیهنشین در «خراسان رضوی»، دو ترکیب وصفی برای معرفی شهر «سبزوار» در بیشتر پژوهشها و سخنرانیهاست. همین دو ویژگی کافی است که این شهر یکی از اهداف برنامههای بازآفرینی شهری در ایران باشد. سبزوار ۲۵۰ هزار نفر جمعیت دارد و از این تعداد، حدود ۷۰ هزار نفر در حاشیه شهر ساکناند؛ سکونتی که به گفته یک کنشگر بازآفرینی، آسیبهایی اجتماعی برای شهر ایجاد کرده بود. از سال ۱۳۸۸ مطالعات توانمندسازی سکونتگاههای غیررسمی در سبزوار آغاز شد و در سال ۱۳۹۳ مورد بازنگری قرار گرفت. نتیجه این مطالعات، تنظیم دو برنامه اقدام مشترک بازآفرینی شهری بود که در دورههای ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۰ و ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴ تعریف و بخشی از آن اجرا شد. «مهدی برزویی»، فعال و کنشگر بازآفرینی است. او در شرایطی که به گفته خودش، شهر با مسائل اجتماعی دستبهگریبان بود، مسئول دبیرخانه حاشیهنشینی در سبزوار شد و باید برنامههای توانمندسازی و بازآفرینی را اجرایی میکرد. او شنبه ۱۴ شهریور، در «خانه وارطان» از تجربه بازآفرینی در سبزوار گفت و مسیرش را با جزئیات تشریح کرد. برزویی توضیح داد که چگونه با خوشبینی و گاهی هم فرصتطلبی توانست در طول ۱۰ سال، برنامههای بازآفرینی در این شهر را با نیت توانمندکردن جامعه پیش ببرد: «اکنون در این محلات، وضعیت فرهنگی ارتقا پیدا کرده است؛ تا جایی که مردم مطالبات خود را براساس تبصره و ماده پیگیری میکنند و از دستگاهها مطالبه دارند.»
عشایر همدان؛ محافظان یا معارضان طبیعت؟
سالهاست از عشایر با عنوانهایی مانند حافظان مراتع و پاسداران منابعطبیعی یاد میشود؛ اما رخدادهایی همچون جادهکشی در دل کوهستان «الوند»، افزایش تعداد دام بیش از ظرفیت پروانه چرا، چرای بیش از ظرفیت مراتع، ساختوسازهای خارج از چارچوب، آتشسوزی و تخریب پوشش گیاهی در سالهای اخیر باعث شده است بخشی از این قشر مولد جامعه، خود به یکی از چالشهای محیطزیستی استان همدان تبدیل شوند و در مواردی با یکی دیگر از جوامع محلی، یعنی روستاییان، در تعارض قرار بگیرند. البته عشایر تنها مقصران وضعیت موجود نیستند. تغییر شرایط اقلیمی، کاهش توان مراتع، تغییر الگوی کوچ و جابهجایی سریعتر دام با خودرو، فشارهای اقتصادی و ضعف در مدیریت و نظارت بر مراتع نیز در شکلگیری این وضعیت نقش دارند. در چنین شرایطی، بخشی از جامعه عشایری که به گفته رئیس اداره امور عشایر استان همدان، با وجود سهم ۰٫۸ درصدی از جمعیت استان، ۲۰ درصد از گوشت قرمز استان را تأمین میکنند، خود را تحت فشار و حتی «سربار» میدانند؛ شرایطی که هم طبیعت و جامعه محلی و هم خود عشایر را با چالش روبهرو کرده و ضرورت بازنگری در شیوههای کوچ و دامداری، مدیریت مراتع و نحوه استقرار عشایر را بیش از گذشته مطرح کرده است.
ارتقای تابآوری شهری با استفاده از ظرفیتهای متـــــــرو
وقتی راهحل مدیریت شهری، حصارکشی است
خشت اول روی زمیــــــن سبز
دو سال پیش، وقتی مسعود پزشکیان در مناظرهای تلویزیونی با طعنه به علیرضا زاکانی گفت: «تا آخر میمانی»، کمتر کسی تصور میکرد آنها دو سال بعد، در مقام رئیسجمهوری و شهردار تهران، همکاریهای مشترکی داشته باشند. شاخصترین همکاری، سپردن بازسازی خانههای جنگزده به مدیریت شهری بود و حالا هم مدرسهسازی. بیش از یک هفته پیش، خشتگذاری ۱۰ مجتمع آموزشی در پایتخت کلید خورد. ۱۰ مدرسه تازه پایتخت اما یک مسئله دارند؛ زمین برخی از آنها در پهنه فضای سبز قرار دارد. معاون اسبق معماری و شهرسازی شهرداری تهران هم میگوید قضاوت درباره درستی یا نادرستی این موضوع، منوط به بررسی در کمیسیون ماده پنج است.
سندها و برنامهها با سکونتگاههای غیررسمی چه کردند؟
تغییر نگاه به سکونتگاههای غیررسمی
