معطلی یک یارو

یاسر سیستانی نژاد

طنزیماتچی

تغارخان؛ سبیل هایش را تاب داد. دستی به ریشش کشید. دهانه اش را تا جایی که می توانست باز کرد.

-تغارناز! یه کشک از درخت بچین بده به این یارو!

تغارناز؛ نگاه زیر چشمی به تغارجان کرد. تغارجان بدجوری دمق بود. اصلاً فکر نمی کرد که اولین دیدار با برادر و پدر تغارناز این قدر زننده باشد. تغارخان؛ عصازنان رفت و گوشه تغاردان لم داد. تغارناز؛ دستش را بالا برد. کشکی چید و کف دست تغارجان گذاشت.

-تقدیم با عشق!

-ممنونم تغارجان!

-ناراحتی؟

-ناراحت که نه! اما من فکر می کردم بهتر از اینا ازم استقبال بشه. برادر و پدرت به من گفتن «یارو»!

تغارناز؛ برگ های درخت کشک را نوازش کرد. لبخندی زد و گفت:

-آهان برای این دمقی؟ ببین تغارجان اینجا به همه تازه واردها میگن یارو.

-چرا؟

-یارو یعنی شخص تازه وارد ناشناس که هنوز شناسنامه تغارستان رو نگرفته و قوانین و مقررات تغارستان رو بلد نیست. چنین شخصی در فرهنگ لغت تغارستان، یارو نامیده می شه. دلخوری تو هم به خاطر عدم آشناییت با فرهنگ غنی تغارستانیه. تو دچار «سوء تفاهم ناشی از تفاوت فرهنگ ها» شدی عزیزم. حالا بیا بریم پیش بابا تغارخان. منتظره.

تغارجان لبخند زورکی زد. دست تغارناز را گرفت و به طرف اتاق رفتند. ناگهان صدای عطسه تغارخان، دیوارهای تغاردان را لرزاند. فریاد زد:

-برگردین! از همون راهی که اومدین برگردین!

تغارجان؛ دست تغارناز را رها کرد.

-چی شده؟

-بابا تغارخان عطسه زدن!

-خب اینو که خودمم شنیدم. چرا برگردیم؟ کجا برگردیم؟

– در تغارستان وقتی که بابا تغارخان من یا اطرافیانش در حال انجام کاری باشن و بابا تغارخان عطسه بزنه، تا یک ساعت همه کارها متوقف میشه. بعد از یک ساعت اگه بابا تغارخان عطسه دیگه ای نزد، کارها از سر گرفته میشه و اگر…

صدای زمخت تغارخان بلند شد.

-تغارناز! برین با این یارو زیر درخت کشک بشینین تا خودم خبرتون کنم.

تغارناز؛ دست دور کمر تغارجان انداخت و به سایه درخت کشک برگشتند. تغارجان؛ دستی به تنه درخت کشید. به یاد درخت گلابی جلوی تغارنیوز افتاد. حالش به هم خورد. برگی از درخت کشک جدا کرد و لای دندان هایش گذاشت و به افق خیره شد. خورشید به کوه های سفید رنگ تغارستان نزدیک و نزدیک تر می شد. خورشیدی به رنگ کشک!