چشم تهران روشن

آزیتا جانسا

(انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست )

این شهر مظلوم ، که به چنارستان معروف بوده و همه عزت‌اش بخاطر هوای مطبوعش و رودخانه‌هایش که بی دریغ جاری بودند، حالا سالهاست که دارد خفه می‌شود و همه کسانی که یا نمی‌خواهند یا نمی‌توانند ترکش کنند  همراه با او درحال خفه شدن هستند، مسلول شده‌اند انگار، کودکان بی گناه و معصوم این شهر و البته شهرهای بزرگ مشابه را می‌توان قربانیان شیمایی پساجنگ هشت ساله نامید هوای تهران کدر است  و خاکستری ، چرب و چرک.

سالهاست که هم کاردانان شهرسازی و هم دلسوزان محیط زیستی در هر فرصتی می گویند برای اینکه تهران به نام شهر قابل زندگی کردن باشد ، احتیاج به تغییرات اساسی دارد، چیدمان شهری باید به نفع زندگی سالم تغییر کند، بزرگراهها و توسعه فیزیکی شهر باید تحت  بررسی‌های کارشناسی جدی انجام شود، پل‌های دوطبقه و زیرگذرها باید با عنایت به حفظ کیفیت زندگی شهروندان احداث شوند ، طرحهای توسعه از بعد فنی و تخصصی و مالی برآورد شوند، نشود که برای خوشایند و منفعت عده‌ایی معدود گسترش بزرگراه‌ها و ایجاد راههای ماشین رو در اولویت کار شهرداری قرار گیرد و شعار شهرداری این دست عملیات باشد. اما این‌روزها از فعالان محیط زیست گرفته تا شهروندان بی ادعا حالشان بهتر است ، نه از هوا بلکه از این روزنه امید. 

 بعد از این‌همه بی مهری و فراز و نشیب چشم تهران و تهران نشینان به جمال شهردار مترو سوار و رکاب‌زن روشن می‌شود.

قریب سه سال است که کمپین سه شنبه های بدون خودرو به همت عده‌ایی جوان پرتلاش  با همه کمی‌ها و کاستی‌ها و محدودیت‌ها  و بی اعتنایی‌ها نفس کشیدنش را آغاز کرد و لنگان لنگان ادامه می‌دهد و امروز شهردار تهران به این کمپین پیوست و تا محل کار خود رکاب زد، این حرکت فال نیک است برای این شهر افسرده و آلوده و بی رنگ و رو.

با این حرکت است  که جناب آقای حناچی متوجه می‌شود هوای شهر اصلا برای رکاب زدن مساعد نیست، باید چاره‌ایی کرد و انشاالله اتفاقی خواهد افتاد بسیار نیکو. وقتی آقای شهردار از سرویس حمل و نقل عمومی استفاده می‌کند ،

دل مترو سواران گرم می‌شود در این وضعیت است که ایشان از نزدیک لمس می‌کند مشکلات روزمره شهر را و گرفتاری‌های ناشی از آن را، انشاالله این رویه ادامه پیدا کند آنگاه مردم ایشان را از خود خواهند دانست و چه خوش یمن است یکدلی مردم و مسولان.

به‌همین مناسبت ما به تحقق رویاهامان امید می بندیم، امید می بندیم به اجرای طرحهای معوق و عقیم مانده ،  مانند اجرای کمربند سبز شهر  که بلکه ساخت و سازهای تا دل کوه متوقف شوند، امید می بندیم به اولویت دادن کیفیت زندگی شهروندان در هنگام تنظیم برنامه سوم توسعه شهر تهران ، و در نظر داشتن توسعه پایدار  براساس مولفه های  زندگی سبز و سالم . از آنجایی‌که شهردار محترم تحصیل‌کرده و متخصص در شهرسازی هستند قطعا درک صحیح و علمی از این اتفاق دارند.

آغوش شهر تهران، شهروندان تهرانی ، فعالان محیط زیست و همه آنهایی که باحسن نیت چشم به تغییرات مثبت دوخته‌اند به روی شهردار و دیگر تصمیم سازان و مسیولین محترم که در اشاعه رفتارهای مسولانه پیش قدم می‌شوند به گرمی باز است.