باغستان قزوین زیر تیغ توسعه شهری

میراث فرهنگی قزوین:افراد با رانت به دنبال تغییر کاربری هستند

باغستان سنتی قزوین با بیش از یک هزار سال قدمت به دلیل کم آبی، توسعه نامناسب شهر و آن چه سودجویی برخی افراد نامیده می شود، از وضعیت مناسبی برخوردار نیست و نیاز به مراقبت و توجه بیشتر دارد. باغستان سنتی قزوین در گذشته با چهار هزار و 200 هکتار وسعت گرداگرد این شهر را فراگرفته بود و در واقع قزوین شهری بوده که در میان باغ ها قرار داشته است.

از این باغستان ، امروزه به دلایل مختلف تنها دو هزار و 500 هکتار باقی مانده و  این مجموعه باغ‌ها اکنون به سه بخش سبز، نیمه سبز و خشک تقسیم می شوند و بخش های عمده سرسبز آن‌ها در نقاط جنوبی شهر قزوین قرار گرفته و بقیه به سوی خشکی و نابودی پیش می روند.

اما حالا محمدعلی حضرتی، مدیر کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان قزوین از حال ناخوش این باغستان صحبت کرده و گفته این روزها به دلیل توسعه شهری، این باغستان کاملاً نادیده گرفته می‌شود و برخی برخلاف آنچه اظهار می‌کنند به دنبال تفکیک هستند و بر اساس شواهدی که وجود دارد، توافق‌هایی هم در نقاط مختلف با صاحبان باغات انجام داده‌اند.

به گفته وی  توافقی که در حوالی مصلی با افرادی که اسامی‌شان محفوظ است صورت گرفته، به چه معنی است؟ توافقی که در کت آباد انجام داده‌اند غیر از تفکیک چه معنی می‌تواند داشته باشد؟ کسانی این توافق‌ها را انجام داده‌اند که تنها به فکر سود و منافع امروز خودشان هستند، کما اینکه در سال‌های قبل هم با تصمیم‌هایی که داشتند شهر را به اینجا رسانده‌اند.

آن طور که ایسنا نوشته حضرتی تاکید کرد این دوستان گویی به‌جز معامله و تغییر کاربری هیچ سودای دیگری در سر ندارند؛ به فکر آینده این شهر نیستند، آینده‌ای که دارد به‌وسیله بیابان‌زایی از جنوب تهدید می‌شود؛ آینده‌ای که با این خشک‌سالی‌های پیاپی به‌جز آلودگی هوا و سخت کردن زندگی مردم هیچ چشم‌انداز دیگری نخواهد داشت.وی با اشاره به ساخت پل‌ها بدون تحقیق و پژوهش گفت: برخی از اعضای محترم شورای شهر که چند دوره است در شورا حضور دارند چرا در برابر پل نادری و پل سرداران و قدس، سکوت و همراهی کردند و امروز در برابر ادامه پلی که از میان باغستان خواهد گذشت چنین سرسختانه ایستادگی می‌کنند؟ هزینه و فایده این پل برای شهر چقدر است؟.به گفته حضرتی میراث سعی کرده بدون تصرف و رانت دادن به نزدیکان، ضمن تعامل سازنده با باغداران یک روند سلامت را در مدیریت باغستان دنبال کرده، ضمن اینکه پلان مدیریت باغستان را تصحیح کند و به‌جای اینکه به نهادهای دولتی بسنده کند، باغداران را به میدان تصمیم سازی و تصمیم‌گیری بیاورد.