توفان‌های دریایی یخ‌های قطبی را درهم می‌شکنند

امواج حاصل از توفان‌های دریایی در دهه‌های اخیر یکی از عوامل مهم در شکستن یخ‌تاق‌های قطبی (نواحی وسیع قطبی که از یخ ساخته شده‌اند) هستند. مقاله‌ای در این زمینه در چاپ آخر مجله nature منتشر شده که نتیجه فعالیت محققانی از استرالیا، آمریکا و نیوزیلند از سال‌ 1995 بر روی یخ‌تاق‌های قطبی است.نویسنده ارشد مقاله، دکتر راب ماسوم از مرکز تحقیقات اقلیمی و اکوسیستم دریایی استرالیا می‌گوید: پوشش یخ‌تاق‌های قطبی از سال 1980 با زیاد شدن امواج اقیانوسی درحال کاهش است. این امواج با برخورد خود باعث نرم شدن و شکستن یخ‌تاق‌‌ها می‌شوند. او بیان می‌کند که یخ‌های قطبی سطح دریا مانند یک بافر حفاظتی برای این یخ‌تاق‌ها عمل می‌کنند. اما زمانی که این یخ‌ها از بین بروند، امواج حاصل از توفان‌های اقیانوسی می‌تواند به راحتی باعث ساییده شدن چند کیلومتر از پوشش خارجی یخ‌تاق قطبی شود. با گذر زمان، این ساییدگی ایجاد شده می‌تواند باعث تراش خوردن و جدا شدن بخشی از این یخ‌تاق شود و به صورت یک کوه یخ در اقیانوس شناور بماند.دکتر لوک بنتس، دکتر دانشکده علوم ریاضی دانشگاه آدلاید، در این مطالعه می‌گوید: یافته‌های اخیر به ما نشان داد که چه میزان دانستن رفتار امواج دریایی و وجود یخ‌های سطح اقیانوس در حفاظت از یخ‌های قطبی اهمیت دارد. این دانسته‌ها به محققان اجازه می‌دهد تا پیش‌بینی‌های دقیق‌تری از آینده زمین، میزان افزایش سطح آب اقیانوس‌ها و سایر تغییرات اقلیمی متاثر از این رخداد داشته باشند. درحال حاضر میزان سهم یخ‌تاق‌ها، مهم‌ترین ابهام در بررسی روند افزایش سطح آب اقیانوس‌ها است. یخ‌تاق‌ها سه چهارم از سواحل قطب جنوب را شامل می‌شوند و نقش مهمی در برقراری تعادل اقلیم اقیانوس‌ها و کنترل سطح آب دریاها ایفا می‌کنند. بنتس معتقد است که تجزیه یک یخ‌تاق مستقیما باعث افزایش سطح آب‌ها نمی‌شود. چون قطعه‌های یخ روی سطح آب شناور باقی می‌مانند. اما به مرور زمان شاهد تاثیر آن خواهیم بود. مساحت یخ‌های سه یخ‌تاق اصلی Larsen A، Larsen B و Wilkins به ترتیب از سال 1995 تاکنون به میزان 1600، 3320 و 1450 کیلومتر مربع کاهش پیدا کرده است. گرینلند از جمله مناطقی است که درگیر این مساله شده. یخچال‌های طبیعی این منطقه از سال 2012 در حال ذوب شدن هستند. به طور متوسط میزان ذوب یخ‌های گرینلند در هر سال نزدیک به 22 گیگاتن افزایش پیدا می‌کند و البته این درحالیست که حدود 15 گیگاتن به حجم یخ‌های قطبی بر اثر بارش‌های سالیانه اضافه می‌شود. اما به گفته دانشمندان اگر این روند تا سال 2100 به همین شکل ادامه پیدا کند، این یخ‌ها به تنهایی نزدیک به 56 سانتی‌متر به سطح آب دریاها اضافه خواهند کرد.بالا آمدن سطح آب دریاها بر ایران نیز تاثیرات زیادی دارد. اگرچه همجواری ما با آب‌های آزاد اقیانوسی زیاد نیست، اما افزایش سطح آب دریا، تغییر اکوسیستم خلیج‌فارس و دریای عمان را به دنبال دارد. همچنین رود کارون که تنها منبع آب شیرین برای جمعیتی بالغ ‌بر یک‌ میلیون نفر است، درخطر ادغام شدن با آب‌شور دریا قرار می‌گیرد.