بحران
میان‌سالی در زنان

سیمین سلطانی نژاد
کارشناس ارشد روانشناسی
میان‌سالی پلی بین جوانی و سالمندی است. این دوره از زندگی بزرگ‌ترین بخش حیات بزرگ‌سالی را به علت افزایش امید به زندگی تشکیل می‌دهد. این مرحله از حیات طلایی‌ترین و بارورترین دوره زندگی محسوب می‌شود. میان‌سالی می‌تواند اوج زندگی بشر باشد مشروط بر اینکه سلامت روان در این دوره دوام و گسترش یابد. سلامت روان در این دوره از حیات به علت تغییرات فراوان بیولوژیک، فیزیکی، روانی، اجتماعی و مشکلات و پیامد‌های این تغییرات آسیب‌پذیر است. زنان در مقایسه با مردان تغییرات و عوارض ناشی از افزایش سن بیشتری را در این مرحله از زندگی تجربه می‌کنند. میان‌سالی عوارض مختلف و متعددی را برای زنان به دنبال دارد. ازجمله‌ی این عوارض می‌توان به بیماری‌های مزمن جسمی و روانی ناتوان‌کننده اشاره کرد که کیفیت زندگی زنان میان‌سال را به‌شدت تحت تأثیر قرار داده اختلالات خلقی، عاطفی و استرس‌های بین فردی را موجب شده و سلامت روان زنان میان‌سال را به شکل جدی تهدید می‌نماید. ناباروری و میان‌سالی و پیامد‌های آن، گاه تغییرات رفتاری و نگرش‌های منفی همسر را نیز به دنبال دارد که این مساله به شکل مضاعف پنداشت از خود، عزت‌نفس و سلامت روان زنان میان‌سال را به خطر می‌اندازد. از دیگر پیامد‌های تهدیدکننده‌ی سلامت روان در این دوره از حیات بازنشستگی، مشکلات مالی، تغییرات در خانه و خانواده، متعدد شدن مسئولیت‌ها، واقعه‌ی ترک منزل توسط فرزندان و تغییرات ظاهری مثل چین‌وچروک، خشکی پوست صورت، سفید شدن موها، ضعف بینایی، افزایش وزن، کاهش و فقدان قدرت و توانایی جسمانی است که سردرگمی هویت، کاهش اعتمادبه‌نفس، کاهش احساس ارزشمندی و افسردگی را در پی دارد. نتایج برخی مطالعات نشان داده است که مسائل و مشکلات متعدد این دوره موجب بحرانی شدن این مرحله از زندگی و به خطر افتادن سلامت روان زنان و افزایش تعداد مبتلایان به اختلالات روانی می‌گردد. نشان داده‌شده است که زنان بیش از مردان مبتلا به اختلالات روانی هستند و میان‌سالان بیشتر از سایر گروه‌های سنی مبتلا به این اختلالات می‌باشند. تعداد میان‌سالانی که دارای مشکلاتی درزمینه‌ی سلامت روان هستند با نظر به برخی تعاریف سلامت روان مثل تعریف سازمان بهداشت جهانی که سلامت را فقط فقدان اختلالات پزشکی نمی‌داند بلکه معتقد است سلامت روان احساس درونی خوب بودن، اطمینان از کارآمدی خود، پذیرش واقعیت‌های اجتماعی و قدرت سازگاری با آن‌ها و شکوفایی استعداد‌های ذاتی است افزایش می‌یابد. با توجه به تأثیر جدی سلامت روان بر سلامت جسمانی، اجتماعی و معنوی دارد و عنایت به اینکه بدون سلامت روان دست‌یابی به بخش‌های دیگر سلامت امکان‌ناپذیر است. زنان باید دوران میان‌سالی را یک دوره‌ی گذرا در نظر بگیرد. آن‌ها باید امید به زندگی داشته و طوری زندگی کنند که گویی تا ۵۰ سال دیگر نیز زندگی خواهند کرد.