آیا پیروزی «هیلاری» خبر بدی برای ایران است؟
سعید جعفری- انتخاب
اگر سریال پر سروصدای «خانه پوشالی» را دیده باشید، هم ذات پنداری غریبی میان شخصیت «کلر هیل آندروود» و «هیلاری رودهام کلینتون» پیدا خواهید کرد. «کلر» در آن سریال تقریباً از مسیری مشابه هیلاری حرکت می‌کند. هرچند تا پایان فصلِ چهارمِ سریال، بانوی اول آمریکا، هنوز به جایگاه هیلاری کلینتون نرسیده اما جنس عملکرد، پست‌هایی که در آن‌ها حضورداشته و پلیدی که «روبین رایت» (بازیگر نقش «کلر») به‌خوبی در آن سریال به مخاطب نشان می‌دهد، نسخه‌ای عجیب و شبیه به نامزد پیشروی انتخابات آمریکا را دارد. نامزدی که با بخت کمی بیشتر از رقیب دیوانه‌اش، از شانس بیشتری برای بازگشت دوباره به کاخ سفید برخوردار است.
سیاست خارجی کلینتون
اما هیلاریِ «حقه‌باز» و «شیاد» (به بیان دونالد ترامپ) در صورت پیروزی چه سیاست خارجی در پیش خواهد گرفت؟ آیا او نگاهی بهتر به ایران در مقایسه با رقیب ظاهراً جمهوری‌خواهش خواهد داشت؟ هیلاری کلینتون برعکس دونالد ترامپ جهان‌بینی منظمی از سیاست خارجی ایده آل خود دارد و با بهره‌گیری از تجربه ۴ ساله حضور در وزارت خارجه آمریکا (که البته می‌توان آن را یکی از فاجعه‌بارترین روزهای حضور یک وزیر خارجه آمریکایی در آن نهاد دانست) الگوی منظمی ازآنچه از تحولات جهانی در ذهن دارد ارائه داده است. هیلاری کلینتون هرچند به بیان ترامپ هم شیاد است و هم پلید و هم ریاکار است و پوپولیست، اما دست‌کم برعکس رقیب میلیاردرش از همین حالا می‌داند در سیاست خارجی دولتش قرار است چه اتفاقاتی رخ دهد. کلینتون در تمامی سخنرانی‌ها و مصاحبه‌ها و مناظره‌های خود در خصوص ایران و خاورمیانه تقریباً به یک‌روند ثابت اشاره‌کرده است. هیلاری کلینتون می‌گوید اجماع جهانی علیه ایران و تحریم‌های فلج‌کننده علیه این کشور با تلاش من حاصل شد. هیلاری کلینتون می‌گوید پایه اصلی مذاکرات هسته‌ای با ایران در زمان حضور او در وزارت خارجه ریخته شده است. هیلاری کلینتون می‌گوید، متحدان کلاسیک آمریکا حتماً حمایت گرم ایالات‌متحده را با خود به همراه خواهند داشت. هیلاری کلینتون می‌گوید، عربستان یکی از دوستان آمریکا است که باید به دغدغه‌ها و نگرانی هاش در خصوص اهداف (به بیان او) «ماجراجویانه» ایران توجه شود. هیلاری در خصوص سوریه قدری دچار آشفتگی است؛ از یکسو بر نابودی داعش تأکید می‌کند و از سوی دیگر بر لزوم کنار رفتن هرچه سریع‌تر اسد پافشاری می‌نماید. هیلاری کلینتون همچنین از لزوم وضع تحریم‌های موشکی و حقوق بشری علیه ایران البته در صورت نیاز سخن می‌گوید.
آیا نگاه آمریکا به ایران سخت‌تر می‌شود؟
با جمع‌بندی این اظهارنظرهای بانوی اول اسبق ایالات‌متحده آمریکا باید به این نتیجه برسیم که روزگار سردتری در انتظار مناسبات ایران و آمریکا خواهد بود؟ اما پرسش کلیدی‌تر این است کلینتونی که همیشه از برجام حمایت کرده، دست به چنین ریسکی خواهد زد که ایران را به برهم زدن این توافق سوق دهد؟ شواهد اندکی وجود دارد که پاسخ این سؤال مثبت باشد. ضمن اینکه اگر به موضوع تأثیر ساختار بر کارگزار عنایت داشته باشیم، نظم کنونی سیستم و همچنین دولت آمریکا به هیلاری دیکته می‌کند نگاه نرم‌تری در قبال ایران به نسبت دورانی که او در صدر دستگاه سیاست خارجی این کشور قرار داشت، در پیش بگیرد. هیلاری دائماً از دستاورد برجام در دولت اوباما دفاع می‌کند و آن را نه‌تنها مایه مباهات اوباما که مجموعه دموکرات‌ها معرفی می‌نماید. پس طبیعتاً این ریسک را به جان نمی‌خرد که با فشار به ایران، خود به‌عنوان مسئول برهم خوردن این دست آورد در تاریخ آمریکا معرفی شود. درنتیجه شاید تا اندازه زیادی شعارها و اظهارات تند هیلاری کلینتون را باید به حضور در فضای انتخاباتی و جلب آرای گروه‌های مختلف رادیکال این کشور مرتبط دانست. به‌ویژه آنکه با عدم بهره‌مندی جمهوری اسلامی ایران از هیچ لابی اثرگذار و قدرتمند در آمریکا، حمله و فشار به ایران هیچ هزینه‌ای برای هیچ‌یک از بازیگران صحنه سیاسی آمریکا ندارد و باوجوداینکه جامعه قابل‌توجهی از ایرانیان فرهیخته و تحصیل‌کرده در آن کشور حضور دارند و از حق رأی هم برخوردارند، هیچ نهاد منظمی برای پیگیری حقوق آن‌ها و همچنین منافع نظام جمهوری اسلامی در ایالات‌متحده وجود ندارد که نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا را مجاب کند، بااحتیاط و احترام بیشتری نسبت به ایران سخن بگویند.