قالی راور
قدیمی‌‌ترین نوع قالی کرمان، قالی راور است که می‌توان تاریخ بافت آنها را (1866 میلادی یا 1286 هجری) گفت. شهرتی که قالی کرمان در سراسر دنیا از آن برخوردار است بیش از هر چیز مربوط به درهم آمیختن موفقیت آمیز رنگ و طرح آن است.طراحی و نقشه‌کشی قالی کرمان قدمت دیرینه دارد و به جز نامی که از چند تن از نقاشان دهه اخیر منطقه کرمان، بر جای مانده، تاریخچه درستی درباره چگونگی رونق قالیبافی، طراحی نقشه‌های قالی و چگونگی نام نهادن بر طرح های منطقه کرمان در دست نیست. همین بس که از دیرباز قالیبافی در کرمان رایج بوده و پس از صنعت شال و ترمه به اوج خود رسیده است و زبانزد خاص و عام گردیده است . زمانی فرش ایران را به نام فرش کرمان می‌شناختند. فرشهای نفیس و قدیمی کرمان، هم‌اکنون زینت‌بخش موزه‌های معتبر جهان و ایران می‌باشد. البته در مورد طرح بسیار باید گفت مثلا موسی خانی افشاری که در سیرجان بافته می شود با موسی خانی که در بافت و رابر بافته می شود از نظر طرح و رنگ آمیزی با هم تفاوت دارند و در هر منطقه با یک نام مخصوص به محل بافت نام گذاری شده اند. مثلا گل کاغذی منطقه بافت با کمی تغییر در رابر و جیرفت به گل اسفندقه معروف است. یا طرح درختی زرند، که صادراتی است و قالی ریز بافت می باشد، با درختی منطقه فیض آباد راور فرق می کند. قبل از پیدایش نقشه، فرش ها با نقشه و طرح هایی که بافندگان در ذهن داشتند و سینه به سینه از نیاکان خود فرا گرفته بودند، بافته می‌شد.
تکامل نقش قالی های کرمان، شامل چندین دوره تاریخی و متمایز است:
دوران انتقال ترمه دوزی به قالیبافی، از حدود سال های 1330-1315 هجری قمری را در بر می گیرد کاربرد نگاره بته جقه ای و نیز نقش سرو که به نظر بسیاری منشأ اصلی نگاره بته ای است، از جمله نقوش متمایز این دوره است. این شیوه تا جنگ بین المللی اول ادامه یافت.
روند تکاملی عصر ترمه و ادامه منطقی آن در حدود سال های 1328 تا 1339 هجری قمری، عصر بهارستان را پدید می آورد. طرح های این دوره به ارائه باغ و بوستان و گل و گیاه استوار است. نقش های درختی گل و بلبل، درختی پرنده ای یا بهارستان، نقش انسان، نقش سبزیکار، از جمله نقوش رایج این دوره است . به بیان دیگر پایه کاربر طرح باغ و بوستان و شاخ و برگ و گل و گیاه با رنگهایی به همان ظرافت و شادابی و باغ ها و گلزارهای بهاری با پرندگان بی شمار استوار است.
از صفات ویژه عصر ترمه و بهارستان برخورداری از شیوه سایه روشن در رنگ آمیزی برگ ها، به صورت سبز روشن و تیره و کاربرد دو مایه در یک نگاره گل مثل قرمز سیر و روشن، گلهای آبی رنگ از تیره تا روشن بدون شکل بندی و تعیین مرز، و رها نکردن طرح بدون هیچ گوشه خالی است.