غروب واقعه
محمّدعلی جوشایی
با الهام از تابلوی عصر عاشورا
تقدیم به استاد محمود فرشچیان
گُلم که باد خزان برده عطر نابم را
غروب واقعه، گم کردم آفتابم را
مگر به معجزه ی سوزناک اشک امروز
زبان بسته به حرف آید التهابم را
قیامتی ست در آن سوی شعله ها، ای عشق
ز آب دیده بخوان رنج بی حسابم را
وضو به غلغل خونِ فرشتگان دارم
ببوس دختر خشم علی، رکابم را!
مرا به مرهم تیمار هیچ کس مسپار!
که بار زخم سبک می کند عذابم را
بریده طاقتم از تشنگی ولی ز وفا
به دود خیمه فرو خوردم آبِ آبم را
رها کنید، مرا وقت گریه کردن نیست!
کسی ز دور صدا می زند شتابم را

محرم با یاد عاشورا زنده است
و عاشورا با یاد و جوانمردی های امام حسین(ع)
محمد ابراهیمی
در محرم غنچه ها پر پر شد
در محرک شعله خاکستر شده
در محرم نور شد در تیرگی
بی کفن فرزند پیغمبر شده
روشنای روز، شام تیره شده
چون غبار آیینه را دربرشده
کربلا می بویم آن خاک ترا
در تو بس آلاله ها پرپر شده
کاش امت را نبود این درد و غم
شاه خوبان پیکرش بی سرشده
نینوا ما زنده با یاد توایم
چون که در تو نخلها بی سرشده
ای محرم زینب غم دیده را
از جفای کفر بی یاور شده
زینب آن اسطوره صبر و قیام
همدم طفلان بی سرور شده

عاشورا و کربلا نمایانگر خروش آزاد مردیست که بندگی جهل و خرافات را پذیرا نیست و به جهانیان یادآور است که ظلم و خودکامگلی ثمری جز نیستی نخواهد داشت که حسین (ع) با خون خود اولین بیرق آزادگی را در کربلا به احتراز درآورد
کربلا پروانه ها بی پر شده
بس عزیزان بی سرو بی پر شده
کربلا یعنی به یاد عشقها
نینوا یعنی زمین پربلا
کربلا شام غریبان دیده است
زینب و اشک یتیمان دیده است
شب فروزی بی کفن درخاک شد
ناجوانمردی بسی چالات شد
مرگ بادت دشمن اندیشه ها
دشمن گلهای دشت نینوا
صبح عشق از کربلا آغاز شد
عشق با مردانگی دمساز شد
کاش هر دم یک حسینی داشتیم
نخل آزادی از او می کاشتیم
آدمیت دید آن مردانگی
آفرینش را کجا آن بندگی
لوح زرین امامت بود او
روح بخش نور و حکمت بود او
تا زمین برجای خود پاینده است
انقلاب خوب رویان زنده است
انقلابی بود اندر کربلا
یک زمین و آنهمه بیدادها
تک سوار انقلاب کربلا
بود مردی از تبار اولیا
ای بسا آزادگی از او بود
همت و مردانگی از او بود
گشته و بی داد ظلم اشقیا
رهبر آزادگی در کربلا
حسین آینه آزادگان است در این آینه خون عاشقان است
(سماء) آزادگی خواب و خیال است
در آتش نغمه بلبل محال است