اردیبهشت بی‌احمدی‌نژاد؛
اصلاح‌طلبان خوشحال، اصولگرایان خوشحال‌تر

عصر ایران نوشت: کنار کشیدن احمدی‌نژاد از انتخابات ریاست جمهوری با توصیه مقام معظم رهبری همچنان یکی بحث‌های مهم فضای سیاسی کشور است. آن‌گونه که از شواهد پیداست هم اصلاح‌طلبان و هم اصول‌گرایان از نیامدن احمدی‌نژاد خوشحال هستند و این خوشحالی را بروز می‌دهند. اصلاح‌طلبان از روز اول یعنی تیر 84 که احمدی‌نژاد به قدرت رسید مخالفت خود را به او ابراز می‌کردند. آن‌ها در 8 سال ریاست جمهوری احمدی‌نژاد از صدر تا ذیل دولتش انتقاد داشتند. جناح چپ در ایران بر این باور است که سیاست‌های احمدی‌نژاد عامل بسیاری از مشکلات اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی است. آن‌ها از نیامدن احمدی‌نژاد خوشحال هستند. چون یکی از جدی‌ترین رقبای روحانی از صحنه خارج‌شده است و مردم ایران دیگر شاهد تکرار سیاست‌های به باور اصلاح‌طلبان غلط نخواهد بود. از آن‌سو اصول‌گرایان که روزگاری حامی احمدی‌نژاد بودند هم از نیامدن احمدی‌نژاد خوشحال هستند و حتی می‌شود گفت خوشحال‌ترند. آن‌ها سال‌ها از احمدی‌نژاد حمایت کردند و تمام‌قد پشت او ایستادند و تمام سرمایه خود را به‌پای وی خرج کردند. انتخابات سال 88 نمونه بارز آن است. آمدن مشایی و تبدیل رابطه احمدی‌نژاد و مشایی به رابطه «مرید و مرادی» باعث شد اصول‌گرایان کم‌کم از احمدی‌نژاد فاصله بگیرند و حتی آیت‌الله مصباح یزدی که زمانی او را «پدر معنوی احمدی‌نژاد» می‌خواندند در مورد رابطه احمدی‌نژاد و مشایی اعلام کرد:« یک‌وقتی به برخی از دوستان نزدیکم گفتم که بیش از 90 درصد معتقدم که او سحر شده است! این وضعیت ابداً طبیعی نیست.» اصول‌گرایان در انتخابات ریاست جمهوری سال 92 و در جریان مناظره‌های انتخابات به‌شدت به احمدی‌نژاد و سیاست‌های او تاختند تا رسماً مشخص شود میان رییس دولت‌های نهم و دهم و اصول‌گرایان شکاف بزرگی ایجادشده است. سیاست‎‌های روحانی به‌ویژه در زمینه هسته‌ای باعث شد تا اصول‌گرایان به این بیندیشند که برای سال 96 نامزدی رأی آور به کارزار با روحانی بفرستند. در این هنگامه بود که احمدی‌نژاد نیز سفرهای استانی خود را شروع کرد و با این سفرها به جریان‌های سیاسی پیام داد که آماده حضور در انتخابات است. اصول‌گرایانی که آماده رقابت با روحانی می‌شدند ناگهان نگاهشان به سمت احمدی‌نژاد چرخید. اصول‌گرایان به‌خوبی می‌دانستند که احمدی‌نژاد کاندیدای رأی آوری است و شاید تنها کسی باشد که توان رقابت با روحانی را داشته باشد. از همین سو برخی از راست‌گرایان اعلام کردند که احمدی‌نژاد نامزد مطلوب آن‌ها برای انتخابات ریاست جمهوری سال آینده است. این اصول‌گرایان هر نامزدی را بهتر از روحانی برای ریاست جمهوری ایران می‌دانستند. از سوی دیگر برخی دیگر از اصول‌گرایان بر این باور بودند که دیگر نمی‌شود در زمین‌بازی احمدی‌نژاد بازی کرد. آن‌ها می‌گفتند یا باید از روحانی حمایت کنیم یا نامزد تازه‌ای را راهی کارزار انتخابات کنیم. همین حضور احمدی‌نژاد باعث دودستگی در جریان اصول‌گرایان شد و این نشانه‌ای بود برای اینکه داستان وحدت اصول‌گرایان بازهم به شکست نزدیک شده است. توصیه رهبری اما گویی جان تازه‌ای بود که به کالبد اصول‌گرایان دمیده شد. آن‌ها حالا از احمدی‌نژاد رهاشده‌اند و می‌توانند به‌صورت مستقل و با یک نامزد تماماً اصول‌گرا پای به عرصه انتخابات بگذارند. عدم حضور احمدی‌نژاد در انتخابات، اصول‌گرایان را از یک انشقاق بزرگ نجات داد. بسیاری از چهره‌های شناخته‌شده این جریان در گفت‌وگو‌های خود اعلام کرده‌اند که احمدی‌نژاد برای آن‌ها تمام‌شده است و دیگر به دنبال نامزدی تماماً اصول‌گرا برای رقابت با روحانی هستند. باید دید آن‌ها به چه کسی به میدان خواهند آمد. قالیباف، جلیلی یا ضرغامی؟