ناگفته های دربی هشتاد و سوم
مهر/ شرایط دو تیم استقلال و پرسپولیس قبل از دربی هشتاد و سوم این امیدواری را برای علاقمندان به وجود آورده بود که شاهد یک فوتبال زیبا و تماشاگر پسند از سوی بازیکنان دو تیم باشند اما تساوی صفر بر صفر با کمترین موقعیت گل همه آنها را ناامید کرد. حتی استقلالی ها هم که تیمشان از شرایط خوبی برخوردار نبود و طبیعتا باید از این تساوی راضی باشند، از کیفیت بازی دو تیم راضی نبودند. با این حال جدا از مسائل فنی اتفاقات تلخ و زشتی هم در حاشیه این رویداد رخ داد که مسئولان باید به آنها توجه کنند و برای دربی برگشت نقایص را برطرف و در جهت بهتر شدن دربی پرطرفدار تهران گام بردارند.
سازمان لیگ به خاطر بلیت فروشی
باوجود برگزاری دیدارهای پرتعداد و دربی های زیاد از سوی سازمان لیگ، اما مسئولان این سازمان هنوز نتوانسته اند به اوضاع آشفته بلیت فروشی سروسامان دهند و بازهم شاهد بوجود آمدن بازار سیاه بلیت فروشی و افزایش چندین برابر قیمت ها هستیم. این درحالی است که صندلی های زیادی خالی بود. ضمن اینکه مسئولان این سازمان تاکید کردند مردم به ورزشگاه نیایند چرا که بلیت ها فروخته شده است اما صندلی های زیادی خالی بود و معلوم نیست این بلیت ها دست چه کسانی بود؟
برخی تماشاگران به خاطر توهین ها
در دربی هشتاد و سوم هم مثل اکثر دیدارهای گذشته بازهم تماشاگرانی بودند که از میان علاقمندان استقلال و پرسپولیس به بازیکنان تیم حریف و برخی پیشکسوتان توهین کردند و شعارهایی هم علیه آنها سردادند. پرتاب اشیاء مختلف و پرتاب مواد منفجره از جمله دیگر نقاط منفی حضور تماشاگران در ورزشگاه بود که امید می رود برای دیدارهای آینده این بداخلاقی ها به حداقل برسد.
رامین رضاییان به خاطر ناراحتی اش
هواداران پرسپولیس هنوز روزهای قبل از شروع لیگ را فراموش نکرده اند. روزهایی که رامین رضاییان باشگاه را در بلاتکلیفی قرارداد و هفته ها پاسخ باشگاه را نداد و در نهایت راهی ترکیه شد تا فوتبالش را در لیگ این کشور ادامه دهد. اما شرایط آنطور نبود که این بازیکن ملی پوش می خواست و به ایران برگشت و با وساطت افراد زیادی به پرسپولیس برگشت. برانکو اما به درستی او را در این دیدار به میدان نفرستاد چرا که جلسات تمرینی کمی را در کنار سرخپوشان بود اما در پایان بازی رضاییان به خاطر ناراحتی از بازی نکردن قصد رفتن به رختکن را نداشت و ظاهرا طلبکار هم شده بود.
ترسوهای مدرن
سرمربیان دو تیم هم را به نوعی می توان جزو چهره های بد دربی هشتاد و سوم نام برد. برانکو و منصوریان با وجود اینکه تفکرات خود را برتر می دانند و از عملکرد تیم شان هم ابراز رضایت کردند اما علاقمندان به فوتبال از عملکرد این دو تیم در دربی راضی نیستند. اعتقاد بر این است که این دو مربی ترسو بازی کردند و هر چند تیمهایشان اعصاب خردکن بازی نکرد و کمی هم مدرن بودند ولی کیفیت تهاجمی دو تیم تحت تاثیر ترس از باختن قرار داشت.