از قضاوت داوران تا اظهار نظرهای عجیب یک مسئول فدراسیون فوتبال
تنها کشوری که در آن ناظری ویژه برای نظارت بر ناظر داوری و داور بازی وجود دارد ایران است.
در بازی اول تیم ملی ایران داور سریلانکایی مسابقه به غیر از چند خطا که به اشتباه اعلام نکرد ( چهار خطا برای ما، دو خطا برای قطر در کل مسابقه که همه خارج از محوطه جریمه بودند) و یک عملکرد قاطعانه در جرایم شخصی( که اگر اقتدار بیشتری از خود نشان داده بود، تعداد اخراجی ها از نیمکت ما بیشتر از یک نفر می بود ) هیچ تاثیری در نتیجه بازی نداشت.
داور اردنی هم که به اذعان 99 درصد کارشناسان یک پنالتی قطعی به نفع تیم ملی چین اعلام نکرد و جایی برای گله و شکایت ما باقی نگذاشت.
و اما امروز…
اگر اخبار ورزشی شبکه خبر را دیده باشید یکی از مسوولین تیم ملی {ساکت – مدیر تیم ملی فوتبال} گفت که مکاتباتی( رسمی و یا غیر رسمی) در مورد قضاوت این داور استرالیایی با کنفدراسیون فوتبال آسیا داشته اند برای عوض کردن این داور و یا فرستادن یک ناظر ویژه دیگر داوری برای این مسابقه!
فکر کنم تنها کشوری که در آن ناظری ویژه برای نظارت بر ناظر داوری و داور بازی وجود دارد فقط کشور خودمان و لیگ برتر باشد… آن هم به دلایل نامعلوم !
اولا قطعاً چنین واژه و فردی در تشکیلات داوری کنفدراسیون فوتبال آسیا وجود ندارد.
ثانیاً احتمال عوض کردن داور به خاطر اعتراض ما زیر یک در صد خواهد بود. مگر ما در لیگ برتر به خواسته تیم ها داوران را انتخاب می کنیم؟
ثالثاً ما بعضا با استفاده از احساسات هواداران سعی بر کم رنگ کردن واقعیت ها داریم. اگر به یاد داشته باشیم در آن بازی در استرالیا ابتدا بازیکن ما« آقای پولادی» بازیکن حریف را هُل دادند و به همین علت داور مسابقه به او کارت زرد داد. در این که حافظه او در این لحظه یاری نکرد و نمی دانست که او همان بازیکن اخطاری چند دقیقه پیش است اصلا بحثی نیست چه بسا اگر یادش بود با یک تذکر جدی قائله به پایان می رسید اما چرا هیچکس از بازیکن ما که با داشتن اخطار به چنین عملی دست میزند صحبت نمی کند؟
آقایان محترم و دوستان مسئول! و شما هم هواداران عزیز و با احساس! من هم تیم ملی کشورم را مانند شما دوست دارم و با برد این تیم خوشحال و از نتیجه نگرفتن این تیم ناراحت میشوم اما تا زمانی که ما خودمان را پشت داور، زمین و زمان قایم می کنیم، نتیجه ای که در خور این مردم و این کشور است را بدست نخواهیم آورد.
ای کاش به جای اینکه همواره دنبال حواشی ها باشیم کمی از قوانین اطلاع داشتیم و به دنبال برنامه های مناسب برای رشد ورزش می بودیم.
به امید حضور قدرتمند تیم ملی ایران در جام جهانی
نوید مظفری – کارشناس داوری فوتبال