اگر قانونی برای ممنوعیت قلیان وجود دارد چرا فقط در کرمان اجرا می شود؟

فرشاد زبری

یک
چند صباحی است که برای چندمین بار شاهد طرح ضربتی جمع‌آوری قلیان هستیم که آخر هم ندانستیم این طرح‌ها جهت حذف قلیان است یا حذف تنباکو. اگر هدف حذف قلیان است باید بگویم ریشه 150 ساله خود را می‌خواهیم بخشکانیم و یکی از بقایای میراث فرهنگی‌مان را پایمال می‌کنیم. اگر هدف حذف تنباکو است، باید بپرسم که چه کسی و از چه مجاری ارتباطی و چگونه این ماده به قول دلسوزان بهداشت، آلوده و پرضرر، را وارد این مملکت می‌نماید که حتی دولت هم نمی‌تواند جلوی آن را بگیرد؟ در مملکت ما یک دوگانگی مشهود وجود دارد که این سؤال را به وجود می‌آورد چرا کالایی که تولید، واردات، صادرات، توزیع، استعمال، ادوات استفاده و مواد مصرفی اش آزاد است، عرضه‌اش برای ما ممنوع است؟
دو
شهر ما، کرمان، همواره به عنوان استان پایلوت در موضوعات مختلف مورد آزمایش قرارگرفته است. نمی‌دانم این اقدام مسئولان شهری نتیجه نجابت کرمانی‌هاست یا… یا دلایل دیگری دارد.
سه
در مراجعه به مسئولان همواره این جواب را شنیده‌ایم که ممنوعیت عرضه قلیان، قانون است. اگر قانون است، چرا فقط در کرمان اجرا می‌شود؟ جواب این سؤال سخت است؟ اگر قانون است، چرا در اطراف خیابان بهارستان و در نزدیکی مجلس شورای اسلامی که مرکز قانون‌گذاری این مملکت است، این قانون اجرا نمی‌شود؟ در جواب این سؤالات فقط به ما می‌گویند آرامش داشته باشید و هیچ اقدامی نکنید.
چهار
کرمان به‌واسطه موقعیت جغرافیایی خود همواره در معرض آسیب‌های اجتماعی زیادی قرار دارد که مطمئناً مسئولان بیشتر از ما به آن‌ها واقف هستند. عدم رونق اقتصادی، بحران آب، قرار گرفتن در مسیر ترانزیت مواد مخدر، نرخ بیکاری بالا و چندین مشکل دیگر قابل کتمان نیست.
پنج
حالا در این وضعیت، بستن چایخانه‌ها به دلیل ادعای وجود مواد مخدر در تنباکوها، چه نتیجه‌ای خواهد داشت؟
اول اینکه آیا وجود مواد مخدر در تنباکوها اثبات‌شده است؟
دوم اینکه آیا برای خیل گسترده جوانانی که پس از بسته شدن چایخانه‌ها در سطح شهر رها می‌شوند، مکان مناسبی در نظر گرفته‌شده است؟
ضمنا اعضای این صنف نباید از ناهماهنگی بین ستاد مبارزه با مواد مخدر، دخانیات و دولت، متضرر شوند. اگر در سطح کلان مملکت اتفاقاتی رخ داده، ما از آن بی اطلاعیم اما از تبعات ممنوعیت ضربتی قلیان، نگران هستیم.
اندکی تأمل کافی است.