ترافیک تهدیدی برای سلامت روان

یکی از معضلات و فشارهایی که امروزه برای ما ایجاد شده و با آن زیاد سر و کار داریم، مساله ترافیک است. ترافیک به نوبه خود یک عامل استرس زای شدید در جوامع مدرن امروزی است.
قوانین در مورد ترافیک کمرنگ است و معضل ترافیک آثار مخربی به همراه دارد، تا جایی که علاوه بر تصادفات، سلامت جسمانی و روانی افراد را هم تحت تاثیر قرار می دهد. علاوه بر این عصبانیت، فشارهای روانی و آلودگی هوا آستانه صبر و تحمل افراد را پایین می آورد و در نتیجه منجر به درگیری‌هایی میان شهروندان در سطح شهر می‌شود که سلامت جسمانی و روانی آنها را به مخاطره می‌اندازد.
برخی افراد زود از کوره در می‌روند
میزان خشونت و پرخاشگری در جامعه ما بالاست و متاسفانه بالاتر هم می رود، چرا که افراد بر خشم خود یا کنترل ندارند یا کم دارند وعوامل زمینه ساز هم آستانه تحمل را پایین می آورد. برای مثال چراغ های راهنمایی در برخی خیابان ها به گونه ای تنظیم شده اند که تناسبی بین مدت زمان چراغ سبز و قرمز نیست و همین موضوع موجب خشم در افراد می شود و پرخاشگری را در آنان ایجاد می کند. در بسیاری موارد هم پیش آمده که این بحث ها منجر به برخورد فیزیکی می شود، انگار مردم این آمادگی را دارند که خیلی زود از کوره در بروند. دیگر مثل گذشته محبت،‌ بزرگورای و بخشش وجود ندارد. همه خود را صاحب حق می دانند. افراد عصبی، پرخاشگر و در بعضی مواقع خودخواه می شوند و نمی‌توانند با دیگران تعامل ایجاد کنند و به نوعی آماده درگیری هستند. در این زمینه دولت ها باید چند کلینیک برای کنترل خشم در شهرها ایجاد کنند تا مردم یاد بگیرند که چگونه خشم خود را هنگام ترافیک کنترل و با فشارهای محیط مقابله کنند. باید آموزش های مختلفی برای افراد از همان سنین پایین در خانواده و مدارس در نظر گرفته شود که در جامعه کاربردی باشد. همچنین با افزایش تعداد مراکز ورزشی افراد می توانند احساسات خودشان را در آنجا تخلیه کنند. و برای کاهش پرخاشگری نباید همه مسائل را به گردن دولت یا برنامه ریزی ها انداخت. خود ما هم در کاهش آن باید نقش داشته باشیم و به سلامت روانمان توجه بیشتری کنیم.
نادیده گرفتن سلامت روانی
متاسفانه وزارت بهداشت و درمان راجع به سلامت روان کم کاری کرده است و تمام رئوس مطالب برای سلامت جسمانی است و به سلامت روان بها داده نشده است. نباید نقش برجسته روانشناسان و مشاوران را در این زمینه نادیده گرفت. صرفا بسیاری از مسائل روانشناختی است و به سلامت روانی افراد بستگی دارد و اصلا جنبه جسمانی مطرح نیست. با وجود این، عمل پیشگیرانه خشونت راه‌های مختلفی دارد که نیازمند مشارکت دیدگاه ها و متخصصان است تا افراد بتوانند با تقویت و کنترل خشم از میزان درگیری های ترافیکی در جامعه بکاهند و به نظر می‌رسد در حال حاضر جامعه ما نیازمند این مساله است/.روزنامه آرمان