امروز روز ملی سینماست و هنوز شهرهای زیادی هستند که داشتن سالن سینما برایشان امکانی دور از دسترس است. مثال‌هایش هم کم نیستند.

اخیراً ویدئویی در شبکه‌های اجتماعی دیدم که مسئول اداره فرهنگ و ارشاد اندیمشک، در نشستی با حضور معاون وزیر راه و شهرسازی و مدیرعامل شرکت بازآفرینی شهری ایران، با اشاره به نبود سینما در این شهرستان گفته است: «اندیمشک زمانی یکی از قدیمی‌ترین سینماهای کشور را داشت، اما امروز فاقد سینماست.» «سینما پارادیا»ی اندیمشک یکی از سینماهای محبوب خوزستان بود که فیلم‌های درجه‌یکی را چه پیش از انقلاب و چه پس از آن نمایش می‌داد. بعدها تعطیل شد؛ انگار که اصلاً نبوده است.

در سال‌های اخیر، افزایش تعداد سالن‌های سینما یکی از محورهای سیاست‌گذاری فرهنگی بوده است. مردادماه امسال «سیدعباس صالحی»، وزیر فرهنگ و ارشاد، در آیین افتتاح «مجتمع فرهنگی و سینمایی آزادگان مشگین‌شهر» اعلام کرد در سال ۱۳۹۲ فقط ۲۵۵ سالن سینما در کشور وجود داشت، اما با برنامه‌ریزی انجام‌شده از دولت یازدهم تاکنون، تعداد سالن‌های سینما به ۸۵۵ سالن افزایش یافته است. به گفته او، از این تعداد، ۸۲ سالن سینما با ظرفیت ۱۶ هزار صندلی در دولت چهاردهم به مجموعه زیرساخت‌های سینمایی کشور اضافه شده است.

اواخر فروردین‌ماه امسال هم «مؤسسه سینماشهر» اعلام کرد قرار است هشت سالن سینما در شهرهای بالای ۱۰۰ هزار نفرِ فاقد سینما، کم‌برخوردار و مرزی افتتاح شوند.

این سالن‌ها شامل «سینما سوم شهریور» در شهر مرزی بیله‌سوار با ظرفیت ۳۴۰ صندلی، «سینما آزادگان» با ظرفیت ۳۳۰ صندلی در شهرستان مشگین‌شهر در استان اردبیل، «سینما فانوس» با ظرفیت ۳۳۰ صندلی در شهر بندری کنگان در استان بوشهر، «سینما فرهنگ» با سه سالن و ظرفیت ۹۰۰ صندلی در شهرستان خمینی‌شهر در استان اصفهان، «سینما مأوی» با ظرفیت ۱۹۰ صندلی در شهرستان مرزی ماکو در استان آذربایجان غربی، «سینما تفتان» با ظرفیت ۲۲۰ صندلی در شهرستان خاش در استان سیستان‌وبلوچستان، «سینما سیمرغ» با ظرفیت ۲۵۶ صندلی در سی‌سخت و «سینما هنر» با ظرفیت ۲۱۰ صندلی در یاسوج، استان کهگیلویه‌وبویراحمد، می‌شوند.

مردادماه امسال، شهردار مشگین‌شهر از بازگشایی سینما آزادگان خبر داد؛ سینمایی که در سال ۱۳۷۱ افتتاح شده بود و پس از ۲۳ سال تعطیلی، فعالیت خود را از سر گرفته است. جست‌وجو در رسانه‌ها درباره دیگر سینماهای یادشده نشان می‌دهد تا نوزدهم شهریورماه امسال، سالن سینما هنر یاسوج افتتاح شده، سینما مأوی در شهر مرزی ماکو مشغول فعالیت است و خبری از فعالیت سینماهای دیگر موجود نیست.

اما با تکمیل این سینماها هم هنوز راه زیادی تا توسعه مانده است. «حبیب ایل‌بیگی»، مدیرعامل مؤسسه سینماشهر، خردادماه امسال در گفت‌وگو با خبرآنلاین گفته است که طبق بررسی‌های این مؤسسه در سال ۱۴۰۴، در شش استان از ۳۱ استان، فقط مراکز استان‌ها دارای سالن سینمای فعال بودند و شهرستان‌های آن‌ها، باوجود نیاز به راه‌اندازی سالن سینما، از این امکان بهره‌ای نداشتند. به گفته او، این استان‌ها به‌ترتیب میزان جمعیت، از کم به زیاد، شامل ایلام، چهارمحال‌وبختیاری، اردبیل، کرمانشاه، زنجان و قزوین بودند: «ضمن اینکه قم هم همین‌طور بود، اما با توجه به اینکه به‌جز مرکز استان، شهرستان‌های آن جزو شهرستان‌های پرجمعیت محسوب نمی‌شوند، در این دسته‌بندی شش‌گانه به شمار نیامد. درحالی‌که ایلام، چهارمحال‌وبختیاری، اردبیل، کرمانشاه، زنجان و قزوین، به‌ترتیب با ۱۲، ۱۲، هشت، ۱۲، شش و ۱۴ شهرستان، باید به‌جز مرکز، در دیگر نقاط استان نیز، نقاطی با جمعیت بالای ۱۰۰ هزار نفر، صاحب سینما شوند.» درحال‌حاضر، استان ایلام بدترین وضعیت را نسبت به دیگر استان‌ها دارد.

روز ملی سینما را نمی‌شود فقط با فهرست سالن‌های تازه‌افتتاح‌شده یا اکران فیلم و نیم‌بهاشدن بلیت سینماها جشن گرفت. باید جغرافیای شهرهایی را هم دید که پرده سینما در آن‌ها هنوز روشن نشده یا سال‌هاست خاموش مانده است. سینما اگر قرار است بخشی از زندگی فرهنگی این کشور باشد، باید روی نقشه ایران جایی برای شهرهایی هم داشته باشد که سال‌هاست در انتظار یک پرده روشن مانده‌اند.