وزیر میراث فرهنگی در نشست بررسی وضعیت کارخانه تاریخی ریسباف اصفهان، بر ضرورت تدوین برنامه عملیاتی روشن، تعیین مدل تأمین مالی و ایجاد سازوکار نظارتی دقیق برای احیای این مجموعه تأکید کرد.

وزارت راه و شهرسازی در گزارشی از پیشرفت اجرای قانون «جهش تولید مسکن»، از انعقاد قرارداد ساخت برای بیش از ۹۰۶ هزار متقاضی مسکن حمایتی خبر داد. طبق این داده‌ها، تاکنون ۱۳۰ هزار واحد مسکونی تکمیل و به متقاضیان تحویل شده و ۱۰۰ هزار واحد دیگر نیز در آستانه بهره‌برداری قرار دارند.

روز ملی سینما و عدالت فرهنگی در نقشه سینمای ایران

دومین شهر بزرگ و دومین شهر دارای بیشترین جمعیت حاشیه‌نشین در «خراسان رضوی»، دو ترکیب وصفی برای معرفی شهر «سبزوار» در بیشتر پژوهش‌ها و سخنرانی‌هاست. همین دو ویژگی کافی است که این شهر یکی از اهداف برنامه‌های بازآفرینی شهری در ایران باشد. سبزوار ۲۵۰ هزار نفر جمعیت دارد و از این تعداد، حدود ۷۰ هزار نفر در حاشیه شهر ساکن‌اند؛ سکونتی که به گفته یک کنشگر بازآفرینی، آسیب‌هایی اجتماعی برای شهر ایجاد کرده بود. از سال ۱۳۸۸ مطالعات توانمندسازی سکونتگاه‌های غیررسمی در سبزوار آغاز شد و در سال ۱۳۹۳ مورد بازنگری قرار گرفت. نتیجه این مطالعات، تنظیم دو برنامه اقدام مشترک بازآفرینی شهری بود که در دوره‌های ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۰ و ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴ تعریف و بخشی از آن اجرا شد. «مهدی برزویی»، فعال و کنشگر بازآفرینی است. او در شرایطی که به گفته خودش، شهر با مسائل اجتماعی دست‌به‌گریبان بود، مسئول دبیرخانه حاشیه‌نشینی در سبزوار شد و باید برنامه‌های توانمندسازی و بازآفرینی را اجرایی می‌کرد. او شنبه ۱۴ شهریور، در «خانه وارطان» از تجربه بازآفرینی در سبزوار گفت و مسیرش را با جزئیات تشریح کرد. برزویی توضیح داد که چگونه با خوش‌بینی و گاهی هم فرصت‌طلبی توانست در طول ۱۰ سال، برنامه‌های بازآفرینی در این شهر را با نیت توانمندکردن جامعه پیش ببرد: «اکنون در این محلات، وضعیت فرهنگی ارتقا پیدا کرده است؛ تا جایی که مردم مطالبات خود را براساس تبصره و ماده پیگیری می‌کنند و از دستگاه‌ها مطالبه دارند.»

شهردار تهران با تأکید بر ظرفیت بافت‌های فرسوده پایتخت گفت شهرداری به دنبال سوداگری در بازار مسکن نیست و قصد دارد با استفاده از مدل‌هایی مانند اجاره‌داری حرفه‌ای، مسکن اجتماعی و محله‌های الگو، عرضه مسکن ارزان را دنبال کند.

روزگاری صدای بوق بخار کارخانه‌ای در کاشان، زندگی روزمره مردم شهر را تنظیم می‌کرد؛ بوقی که زمان شروع شیفت، پایان کار و بازگشت مردم به خانه را اعلام می‌کرد. امروز از آن کارخانه چیزی جز ویرانه‌ای باقی نمانده است. نمایشگاه «زیبایی‌شناسی زوال یک کارخانه» به نمایشگاه‌گردانی «مهرنوش علی‌مددی» به سراغ همین کارخانه رفته است؛ کارخانه‌ای که زمانی بخشی از حافظه و زندگی روزمره مردم کاشان بود.