جای خالی «هم‌میهن»





جای خالی «هم‌میهن»

۱۳ آبان ۱۴۰۴، ۱۸:۱۳

عصر ششم آبان در مسیر بازگشت از پارک ملی کویر بودیم که یکی از همسفران گفت سایت روزنامه «هم‌میهن» از دسترس خارج شد. همان لحظه فیلترشکن را خاموش و ‌وب‌سایت را باز کردم؛ همان‌طور بود که می‌گفت. این روزها با اینکه می‌‌دانم هنوز مشکل حل نشده، باز در گوگل می‌زنم «هم‌میهن» و روی اولین گزینه کلیک می‌کنم، در صفحه روبه‌رویم نوشته شده «hammihanonline.ir didn’t send any data». پیشخوان دکه روزنامه‌فروشی خیابان قائم‌مقام که هر روز در مسیر کارم از کنارش رد می‌شوم، داده متفاوتی را نشان می‌دهد. روزنامه را با کلی گزارش و مصاحبه و آن صفحه‌یک‌های متفاوت می‌بینم که تمام آنها را دوستان و همکاران روزنامه‌نگارم تهیه کرده‌اند.

عادت داشتم روزانه یا یک روز در میان عکس‌نوشت‌هایش را بخوانم؛‌ یک وقت‌هایی پیام می‌دادم و می‌گفتم چه خوب نوشته‌ای. معدود دفعاتی یادداشتی در نقد عکس‌نوشتش می‌نوشتم و برایش می‌فرستادم،‌ یا می‌شد مطلب را بخوانم و بگویم امروز معمولی نوشته است. یادداشت‌های علی ورامینی، دبیر فرهنگ و هنر روزنامه، یا گزارش‌های اجتماعی روزنامه را که حوزه مورد علاقه‌ام است، می‌خواندم. از هر کدام خوشم می‌آمد، به نویسنده‌اش پیام می‌دادم و تشکر می‌کردم. گزارش را برای کسانی که در آن زمینه فعالیت می‌کردند یا به آن علاقه‌ داشتند هم می‌فرستادم. 

«هم‌میهن» روزنامه خوبی است؛ با یک تیم حرفه‌ای. روزنامه‌ای که هر سرویس آن مخاطبان خاص خود را دارد؛ یکی مثل من سراغ صفحات اجتماعی می‌رود و یکی دیگر مباحث بین‌الملل را دنبال می‌کند،‌ آنها که در حوزه سیاسی و اقتصادی و فناوری و… هستند، آن صفحات را می‌خوانند. 

یک هفته‌ای می‌شود که وب‌سایت «هم‌میهن» از دسترس خارج است، ما در جست‌وجوهایمان به در بسته می‌خوریم و نمی‌‌توانیم به لینک گزارش‌ها،‌ مصاحبه‌ها و یادداشت‌ها دسترسی داشته باشیم.

امیدوارم به‌زودی شاهد رفع مسدودی وب‌سایت باشیم، برای دوستان و همکارانمان پیامی بفرستیم و بگوییم «خوش برگشتی».

به اشتراک بگذارید:





نظر کاربران

نظری برای این پست ثبت نشده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *