زندگی فلج شده
بیماری پارکینسون، یکی از بیماری های استحاله ای مغز است که در نتیجه مرگ تدریجی و آرام نورون های عصبی بروز می کند. از آنجا که قسمت آسیب دیده مغز در این بیماری نقش مهمی در کنترل حرکات بدن دارد، بیماران بتدریج دچار خشکی، نامنظمی و بی کنترلی حرکات بدن می شوند. داروهای موجود می تواند به طور نسبتا مؤثری سرعت پیشرفت بیماری را کاهش داده و علایم را بهبود بخشد. در این صورت بیمار می تواند سال ها با این مشکل به زندگی خود ادامه دهد.
بیماری مردانه
اختلالات مربوط به پارکینسون بیشتر در حدود۵۰ تا ۷۰ سالگی بروز می کند. علایم ابتدایی بیماری معمولا با حالات سالمندی اشتباه گرفته می شود، اما با پیشرفت بیماری، تشخیص نیز واضح تر می شود. به نظر می رسد با بروز نخستین علایم و تشخیص بیماری ۶۰ تا ۸۰ درصد نورون های قشر تیره مغز نابود شده اند و به طور متوسط 5 تا ۱۰ سال از پیشرفت خاموش آن.گذشته است سالانه بیش از ۳۰۰ هزار مورد از ابتلا به این بیماری در سراسر دنیا تشخیص داده می‌شود و به نظر می رسد در میان سفیدپوستان پیشرفته‌تر از سیاه پوستان است.
همچنین به دلایل نامعلومی، این بیماری بیشتر در مردان دیده می شود و با گذر سن از ۵۵ سالگی، احتمال ابتلا افزایش می یابد، به طوری که از ۱۰۰ فرد ۶۵ ساله، یک نفر مبتلا می شود که این نسبت در افراد ۷۰ ساله و بالا تر به دو نفر می رسد. علت نابودی تدریجی نورون ها در بیماری پارکینسون در بیشتر موارد هنوز به طور دقیق شناسایی نشده است.
دانشمندان معتقدند که مجموعه ای عوامل ژنتیکی و بخصوص محیطی در این مسأله دخیل هستند. اگر بیماری قبل از سن ۵۰ سالگی بروز کند، باید بیشتر به عامل ژنتیک معطوف شد، بخصوص اگر یکی از والدین مبتلا به این بیماری باشند. افسردگی نیز یکی از مهم ترین عوامل زمینه سازپارکینسون محسوب می‌شود.
از جمله عوامل محیطی زمینه ساز پارکینسون می توان به موارد زیر اشاره کرد:
قرار گرفتن طولانی یا از سنین پایین در معرض آلاینده های شیمیایی یا آفت کش ها
برخی مواد مخدر مشتق شده از هرویین می تواند موجب بروز ناگهانی حالت شدید و برگشت ناپذیر پارکینسون شود.
مسمومیت با مونواکسید کربن در ۷۰ درصد موارد، نخستین علایم بیماری با لرزش های یکنواخت و غیر قابل کنترل دست و سپس در سر و پاها بخصوص در زمان استراحت یا شرایط استرس بروز می کند. البته در ۲۵ درصد بیماران هیچ نوع لرزشی دیده نمی‌شود.
از دیگرعلایم این بیماری می توانبه کاهش یا قطع لرزش ها در زمان تحرک یا خواب بیمار، خشکی اعضای بدن، حرکات کند، خشک، نامنظم و سخت اشاره کرد. بتدریج که بیماری پیشرفت می کند، فرد در انجام کارهای روزمره مانند بستن دکمه ها، راه رفتن، ایستادن، پیاده شدن از خودرو و… دچار مشکل می شود. تعادل نداشتن و خمیدگی در زمان راه رفتن، اختلالات خواب، کاهش حس بویایی و یبوست از دیگرعلایم این بیماری است. دربرخی موارد نیز بیمار ممکن است دچار افسردگی و اضطراب، مشکلات بلع غذا، افزایش بزاق دهان، صدای لرزان و مشکل در ادای کلمات، بی اختیاری ادرار و… شود.
سلامت نیوز