یک بطری پلاستیکی آب یا کیسه پلاستیکی خرید روزانه فقط چند دقیقه استفاده می‌شود، ولی تا ۵۰۰ سال در طبیعت باقی می‌ماند. بشر تاکنون بیش از ۸.۳ میلیارد تن پلاستیک تولید کرده است و انتظار می‌رود تا ۲۵ سال آینده ۱۲ میلیارد تن زباله پلاستیک در طبیعت رها شود. زباله‌های پلاستیکی تجزیه‌پذیر نیستند و بر اثر عوامل طبیعی تبدیل به ذرات ریزی به‌نام میکروپلاستیک می‌شوند و مطالعات نشان داده است این ذرات پلاستیکی در همه‌جای جهان پراکنده شده‌اند. در اقیانوس‌ها، قله اورست، قطب شمال و جنوب و متأسفانه در بدن موجودات زنده میکروپلاستیک یافت شده است. برخی عوامل بیماری ارتباط مستقیمی ‌با این آلودگی دارد، ولی احتمالاً در آینده ابعاد گسترده‌تری از این فاجعه آلودگی گسترده کشف می‌‌شود و ظهور می‌یابد. پرندگان به‌دلیل پراکندگی در تمام نقاط جهان، سوخت‌وساز بالاتر نسبت سایر مهره‌داران و دستگاه گوارش کوتاه و کارآمدشان آسیب‌پذیری بیشتری نسبت به سایر موجودات زنده در برابر آلودگی دارند. تخمین زده می‌شود سالانه بیش از یک میلیون پرنده بر اثر آلودگی پلاستیکی از بین می‌روند، پرندگان به‌آسانی قطعات پلاستیکی را با غذا اشتباه می‌گیرند و می‌بلعند. پرندگان شکاری هم که از پرندگان دیگر تغذیه می‌کنند و در رأس هرم غذایی قرار دارند، بعد از مدتی دچار انباشت پلاستیک در بدنشان می‌شوند. پرندگانی که پلاستیک در بدنشان انباشته شده، قادر به تغذیه صحیح نیستند.

گیر افتادن یکی دیگر از عواقب آلودگی پلاستیک برای پرندگان است. رشته‌هایی مانند الیافی که در گونی‌های پلاستیکی یا تورهای ماهیگیری به‌کار می‌رود، به‌شکل گسترده‌ای توسط پرندگان جهت لانه‌سازی استفاده می‌شود. شخصاً بارها گیر افتادن مادر و جوجه‌ها در این الیاف مصنوعی را که در بافت لانه استفاده شده، مشاهده کرده‌ام. در قدیم جارو‌ها از الیاف گیاهی تولید می‌شد و بارها می‌دیدیم که پرندگان از جارو‌های رهاشده شاخه‌های کوچک را جدا می‌کنند و برای لانه‌هایشان می‌برند، امروز حتی جارو‌ها هم از رشته‌های پلاستیک درست می‌شوند و کمتر لانه پرنده‌ای در فضای شهری می‌توان یافت که رشته‌های الیاف پلاستیکی در تاروپودش نباشد. کیسه‌های پلاستیکی رها‌شده، به‌خصوص وقتی حاوی باقیمانده نان و غذا باشند، به قتلگاه پرندگان تبدیل می‌شوند؛ زیرا آنها سعی می‌کنند از داخل کیسه تغذیه کنند.

چاره این وضعیت در کمتر مصرف کردن پلاستیک است. می‌توان کیسه‌های پلاستیکی را بارها استفاده کرد و حتی کیسه‌های پارچه‌ای را جایگزین کرد. همچنین، دفع زباله‌های پلاستیکی به‌خصوص در زیستگاه‌های پرندگان باید با دقت بیشتری انجام پذیرد و چرخه بازیافت زباله‌های پلاستیکی تکمیل شود. پلاستیک اغلب روی آب شناور می‌ماند. بنابراین، باید برای محافظت از پرندگان دریایی و کنارآبزی و شکاری‌ها از ورود پلاستیک به فاضلاب‌ها که اغلب به رودها و تالاب‌ها و دریاها منتهی می‌شوند، اجتناب کرد. امروزه در جای‌جای ایران گروه‌های دلسوز محیط‌زیست به پاکسازی محیط‌های طبیعی از زباله‌های پلاستیکی می‌پردازند، به این گروه‌ها ملحق شوید و جوان‌تر‌ها را نیز آموزش دهید.