بایگانی مطالب: هنر
سکوت بلند تقوایی
قهر با هنر
تقوایی؛ ثبت پیچیدگی در سادگی
رویارویی ساموراییها با شکسپیر
ژاپن بعد از نزدیک به سه قرن انزوا از اوایل قرن ۱۷میلادی تا اواخر قرن ۱۹ در دوران میجی، درهای خود را به روی تجارت غربی گشود. تمدن و فرهنگ غربی هم بهدنبال این گشایش، راه خود را به فضای بسته و تکراری فرهنگ ژاپن که در این مدت هیچ تبادلی با دنیای بیرون برقرار نکرده بود، پیدا کرد. این ورود ناگهانی مدرنیته غربی به ژاپن، منجر به بحران هویت در بین ژاپنیها شد؛ افرادی که میخواستند ژاپن کاملاً غربی شود و دیگرانی که قائل به حفظ روح ژاپنی بودند. در این کشمکش ادبیات نمایشی و تئاتر ژاپنی نیز دچار تغییر و تحول شد و این تفاوتها در قالب تئاتر و ادبیات بازتاب یافت. این دغدغهها به زبانی مردمیتر از سیاست بیان میشد. در نشست تخصصی «روایت تئاتر مدرن ژاپن از سنت تا واقعگرایی» که در پژوهشکده هنر برگزار شد، روند این تغییرات در تئاتر ژاپن مورد بررسی قرار گرفت.
جهان صندوقچههای فراموششده
«فکر میکنم روحم خیلی بیش از آنچه در توانم است، از نظر جسمی از من میطلبد. این طلبیدن روحم از جسم ناتوان را سعی میکنم هماهنگ کنم. قبل از اینکه یک تابلو تمام شود که ممکن است سه ماه روی آن کار کرده باشم، ساعت-چهار نیمهشب درحالیکه سه پاکت سیگار کشیدهام، به فکر تابلوی بعدی میافتم… . بنابراین، همیشه میگویم خدایا در توانم خواهد بود که چنین کاری کنم؟» این بخشی از صحبتهای «واحد خاکدان»، هنرمند شناختهشده نقاشی است که از عکسهای سیاهوسفید، اسباببازیها، نامههای پراکنده، صندوقچهها و چمدانهای پر از وسایل فراموششده جهانی میساخت که در آن انباشتگی اجسام، سکون و فضای محدود در هم میتنیدند. کودکی، گذرا بودن زمان، ابدی نبودن اشیا و انسانها، مکانها و اشیای رهاشده، استنباط خودش از نقاشیهایش بود. خاکدان از سرطان مری رنج میبرد و مهرماه امسال بهدلیل نفوذ یک باکتری به مغزش، در بیمارستان بستری شد و همان بیماری در یکم آبانماه جانش را گرفت.
در ساحت سکوت و فروپاشی
نگاهی به فیلم «آرامش در حضور دیگران» ساخته «ناصر تقوایی»
طبیعت زیبا و بیرحم میازاکی
زمین، زن و سکوت
مروری بر فیلم «بانل و آداما»
سینمای بیخط جامعه بیصدا
وقتی هنرمند در هم میشکند
«ناصر تقوایی» سالهای زیادی بیکاری کشید و طبعا نسبت به همنسلانش کمتر فیلم ساخت اما خودش میگفت من فیلم کم ساختم اما فیلم بد نساختم و درست هم میگفت.
