اما و اگرهای «سفر ارزان»

معاون گردشگری  هفته گذشته خیلی کلی درباره سفر ارزان  اطلاع‌رسانی کرد

«سفر ارزان»، طرحی است که به تازگی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری درباره آن کلیاتی را اعلام کرده اما هنوز سازوکار اجرایی آن را مشخص و عمومی نکرده است. با این‌حال انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرتی ایران که یک طرف قضیه این طرح است، اعلام کرد: شرکت‌های هواپیمایی و هتل‌ها باید پای کار باشند تا بتوان این طرح را به نتیجه رساند.

حرمت‌الله رفیعی، رییس هیات‌مدیره این انجمن ـ درباره جزئیات طرحی که ولی تیموری ـ معاون گردشگری ـ هفته گذشته خیلی کلی درباره آن اطلاع‌رسانی کرد، به ایسنا توضیح داد: متولیان سفر جلساتی در این‌باره داشته‌اند. ما معتقدیم با وجود شرایط بحرانی که بسیاری از آژانس‌های مسافرتی را دچار چالش کرده است، می‌توانیم این طرح (سفر ارزان) را پیش ببریم. اگرچه در این مرحله با عبارت «سفر ارزان» مخالفیم چون آن را دور از شأن مردم می‌دانیم، ما دوران چادرنشینی و کپرنشینی را پشت سر گذاشته‌ایم و جالب نیست برای سفری که قرار است به آسانی در دسترس مردم قرار گیرد، از واژه ارزان استفاده کنیم که معمولا برداشت مثبتی از محتوای آن نمی‌شود.

وی ادامه داد: با توجه به نرخ ارز و افزایش بهای بلیت هواپیما، یقینا بسیاری از مسافران خارج‌رو به گردشگری داخلی روی می‌آورند. برای همین لازم است تسهیلات و تشویق‌هایی در نظر گرفته شود. در این طرح هدف علاوه‌بر در دسترس قرار دادن خدمات سفر با هزینه منطقی‌تر، توزیع مسافرت‌ها در مناطقی غیر از شمال ایران است که مردم هر هفته برای چند ساعت استراحت در آن نقطه باید حدود ۲۴ ساعت، رفت و برگشت در ترافیک آن معطل بمانند. منطقه‌ای که سواحل آن با مونوپل و تصرفات گسترده روبه‌رو است و ساحل آزاد و پاک در آن به ندرت پیدا می‌شود. البته این فجایع را فقط در شمال ایران نمی‌توان تجربه کرد، چون سفر به جنوب هم مصائب خاص خود را دارد؛ از ناامنی جاده‌ها گرفته تا گرانی هتل و هواپیما.  

این فعال گردشگری گفت: ما برای آسان شدن سفر، از هتل‌ها نمی‌خواهیم ارزان‌فروشی کنند، بلکه از دولت می‌خواهیم برای در دسترس قرار گرفتن خدمات در این بخش، معافیت‌های مالیاتی را مثل بسیاری از کشورها برای هتل‌ها به اجراء بگذارد. چرا باید بخش حمل‌ونقل هوایی از پرداخت مالیات معاف باشد اما هتل نه!؟

او به گرانی بلیت هواپیما که همزمان با اجرای سیاست‌های جدید ارزی در کشور اتفاق افتاد، اشاره کرد و افزود: شرکت‌های هواپیمایی زمانی وام‌هایی گرفتند تا هواپیما بخرند اما به خاطر تحریم ناچار شدند هواپیماهای فرسوده را وارد کنند. حالا هم  برای تعمیرات و تهیه قطعات آن‌ها باز هم دست به دامن مردم شده‌اند و مالیات و هزینه‌های این بخش را به نحوی از طریق مردم با مالیات‌ها و نرخ‌هایی که برای بلیت تعیین کرده‌اند، تامین می‌کنند. اگر قرار است بخش‌هایی در کشور از تسهیلات و معافیت مالیاتی بهره‌مند شوند، به خاطر مردم هتل‌ها هم باید مشمول چنین مشوق‌هایی شوند تا قیمت‌ها را مناسب کنند.

رفیعی گفت: وقتی هواپیما و هتل قیمت مناسب بدهند و بخشی از ظرفیت خالی را در اختیار آژانس‌ها قرار دهند قطعا می‌توان سفر را در دسترس شمار بیشتری از مردم کشور قرار داد تا با هزینه‌ی به‌صرفه‌تری آن را انجام دهند.

وی همچنین نقش استانداران را در اجرای طرح «سفر ارزان» اثرگذار دانست و افزود: ما در کشور جاذبه کم نداریم، استاندارانی که تمایل دارند گردشگر به استان‌شان سفر کند باید امکانات در اختیار خود را آزاد و طوری قیمت‌گذاری کنند که آژانس بتواند به آن استان مسافر بفرستد. چند وقت دیگر نوروز است، موج خروشانی از سفرهای داخلی راه می‌افتد. اما آیا قرار است اتفاقی که هر سال تجربه می‌کنیم تکرار شود؟! یعنی فقط چند استان از وجود مسافر نوروزی بهره‌مند شوند؟ چه وقتی بهتر از حالا که بخش‌های خدماتی سفر تمایل دارند برای به سرانجام رساندن چنین طرحی همکاری کنند؟ طبیعتا ما به عنوان یکی از متولیان سفر دنبال هموار کردن این مسیر هستیم تا نه تنها کسب و کارِ از رونق افتاده‌ی بخش‌هایی از گردشگری همچون آژانس‌ها، دوباره بهبود پیدا کند که مردم به خاطر گرانی، از سفر کردن محروم نشوند.

تردید در کارآیی سامانه‌های آبیاری

آبیاری تحت فشار با افزایش تعرق و کاهش تنش‌‌های رطوبتی آب توانسته به عملکرد بیشتر نائل آید نه با مصرف آب کم‌تر

بررسی برنامه های گذشته نشان می دهد که توسعه سامانه های آبیاری تحت فشار از مهم ترین اقداماتی است که برای جبران بیلان آبی منفی، مقابله با خشکسالی، احیای تالاب ها، افزایش بهره وری و غیره در دستور کار دولت بوده است. این امر در قانون برنامه توسعه ششم (ماده (۳۵) بند «ب» نیز مجددا مورد تأکید قرار گرفته است. اما مراجع معتبر ملی و جهانی، نسبت به کار کرد این سامانه ها تردید جدی دارند که، حتی در صورت رعایت نکردن ملزومات آن، مشابه هر فناوری دیگر، می تواند آثاری عکسی مانند افزایش مصرف آب و تخریب محیط زیست را به دنبال داشته باشد.

متأسفانه بیشترین دلیل برای این سرمایه گذاری در کشور، تأکید بر کاهش مصرف آب است. جمع بندی نشست کارشناسان داخلی در مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی و مرکز مطالعات راهبردی ریاست جمهوری (۱۳۹۵)، گزارش فائو با عنوان «آیا فناوری پیشرفته آبیاری باعث صرفه جویی می شود؟» (۲۰۱۷) و نشریه معتبر علوم با عنوان افزایش راندمان آبیاری به ندرت موجب صرفه جویی آب می شود» (۲۰۱۸) ، تأکید دارند که اصولا این سیستم‌ها ذاتا ظرفیتی را برای کاهش مصرف آب ندارد. در نهایت بنا به تجربیاتی از مدرن سازی شبکه های آبیاری جهانی، کارکرد این سامانه ها باید در بستری چندبعدی و از ابعاد مختلفی مانند انرژی، نیروی کار، آب، اقتصاد تولید و محیط زیست بررسی شود.

مشکل عمومی که در برنامه های مدیریت آب و کشاورزی رخ می دهد، وجود نداشتن نگاه همبسته به آنها در مقیاس حوضه آبریز، عدم ملاحظه آثار متقابل آنها بر هم و در نهایت نوع رفتار بهره برداران در پاسخ به آنهاست. ملاحظه شده است که در مواردی، این سامانه ها در نهایت بر تغذیه سفره های آب زیرزمینی و جریان زیست محیطی اثر منفی دارند. این در شرایطی است که هدف اصلی مجلس شورای اسلامی و دولت از حمایت از این سامانه ها احیای سفره های آب زیرزمینی بوده است.

هم اکنون در بسیاری از دشت های کشور به دلایل مختلف نوعی کم آبیاری خواسته و یا ناخواسته به انجام می رسد. برخی از اقدامات مانند تغییر الگوی کشت می تواند موجب صرفه جویی قابل ملاحظه ای شود؛ اما به دلیل نبود نهاد و ابزار لازم در کنترل تخصیص (مانند نبود نظام‌های بهره برداری قوی، کنتورهای هوشمند و غیره)، بخش عمده ای از آب صرفه جویی شده (خواسته و یا ناخواسته)، صرف جبران کم آبیاری ها شده و در نهایت انتظارات مورد نظر به خصوص برای تأمین حقابه تالاب‌ها که معمولا در انتهای حوضه‌های آبریز قرار دارند، عملیاتی نمی‌شود.

برغم برخی تصورات پیرامون افزایش بهره‌وری آب به دلیل توسعه این سامانه‌ها گزارش‌های معتبر علمی حکایت دارد که آبیاری تحت فشار با افزایش تعرق و کاهش تنش‌‌های رطوبتی آب توانسته به عملکرد بیشتر نائل آید نه با مصرف آب کم‌تر.

نظامنامه سنتی محاسبه بیلان آب کشور و مصرف بخش کشاورزی در ابهام است و حتی ارقام اعلام شده، بر اساس واقعیت های علمی قابل دفاع نیست. از طرفی برخی دستگاه‌های متولی نیز پذیرای این موضوع نیستند. از ضعف‌های این نظام‌نامه عدم امکان تمایز بین «برداشت» و «مصرف» است. به عنوان مثال. آنچه از منابع آب زیرزمینی برداشت می شود. الزاما «مصرف» نیست، زیرا بخشی از آن مجددا در قالب آب برگشتی، به منابع آب سطحی و زیرزمینی باز می‌گردد که می تواند کارکردهای مثبت یا منفی خود را داشته باشد. نتیجه عدم تمایز مذکور موجب برآورد غیر واقعی راندمان مزرعه و حوضه، بهره وری آب کشاورزی عدم حصول نتایج مورد انتظار از طرح ملی تعادل بخشی سفره های آب زیرزمینی می شود.

با توجه به تجربه چند دهه‌ اخیر کشور در تحقق نیافتن اهداف حفاظت از منابع آبی و کارایی نداشتن راه حل‌ها از جمله توسعه سامانهای آبیاری تحت فشار، محور های زیر برای حمایت، قوه مقننه (از جمله در قانون بودجه سال ۱۳۹۸) از حفظ منابع آبی و پایداری سرزمین مورد تاکید است.

تدوین قانون سامانه ملی حسابداری آب کشور 

لازم است بیلان آبی کشور با رویکرد نظری جدید، استقرار حسابداری ملی آب کشور را در دستور کار قرار دهد. به این منظور بستر لازم سازمانی، نرم افزاری و سخت افزاری مهیا و در اسرع وقت عملیاتی شود. ساختار چنین سامانه هایی فراتر از ظرفیت یک وزارتخانه و مستلزم وجود بسترهای قانونی خاص خود است که در این خصوص مجلس شورای اسلامی نقش تعیین کننده‌ای را خواهد داشت. این سامانه باید بتواند، ظرفیت فناورهای جدید در سامانه‌های آبیاری تحت فشار را از منظر صرفه جویی واقعی نیز نشان دهد.

اصلاح نظام حکمرانی آب 

نظام تدبیر آب کشور برای پاسخگویی به بحران آب همسویی و هم افزایی بیشتری را طلب می کند. تقویت اهداف مشترک، تشریک مسئولیت و منافع از مهم ترین آنها است. همچنین، اجماع در جلوگیری از بارگذاری بیش از حد توان اکولوژیکی و ظرفیت حمل سرزمین از مهم ترین مراحلی است که قوه مقننه در حصول به آن بسیار تأثیرگذار است اصلاح نظام بهره‌برداری آب کشور در اولویت هرگونه سرمایه گذاری برای فناوری‌های جدید است

تردید در کارآیی سامانه‌های آبیاری

آبیاری تحت فشار با افزایش تعرق و کاهش تنش‌‌های رطوبتی آب توانسته به عملکرد بیشتر نائل آید نه با مصرف آب کم‌تر

بررسی برنامه های گذشته نشان می دهد که توسعه سامانه های آبیاری تحت فشار از مهم ترین اقداماتی است که برای جبران بیلان آبی منفی، مقابله با خشکسالی، احیای تالاب ها، افزایش بهره وری و غیره در دستور کار دولت بوده است. این امر در قانون برنامه توسعه ششم (ماده (۳۵) بند «ب» نیز مجددا مورد تأکید قرار گرفته است. اما مراجع معتبر ملی و جهانی، نسبت به کار کرد این سامانه ها تردید جدی دارند که، حتی در صورت رعایت نکردن ملزومات آن، مشابه هر فناوری دیگر، می تواند آثاری عکسی مانند افزایش مصرف آب و تخریب محیط زیست را به دنبال داشته باشد.

متأسفانه بیشترین دلیل برای این سرمایه گذاری در کشور، تأکید بر کاهش مصرف آب است. جمع بندی نشست کارشناسان داخلی در مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی و مرکز مطالعات راهبردی ریاست جمهوری (۱۳۹۵)، گزارش فائو با عنوان «آیا فناوری پیشرفته آبیاری باعث صرفه جویی می شود؟» (۲۰۱۷) و نشریه معتبر علوم با عنوان افزایش راندمان آبیاری به ندرت موجب صرفه جویی آب می شود» (۲۰۱۸) ، تأکید دارند که اصولا این سیستم‌ها ذاتا ظرفیتی را برای کاهش مصرف آب ندارد. در نهایت بنا به تجربیاتی از مدرن سازی شبکه های آبیاری جهانی، کارکرد این سامانه ها باید در بستری چندبعدی و از ابعاد مختلفی مانند انرژی، نیروی کار، آب، اقتصاد تولید و محیط زیست بررسی شود.

مشکل عمومی که در برنامه های مدیریت آب و کشاورزی رخ می دهد، وجود نداشتن نگاه همبسته به آنها در مقیاس حوضه آبریز، عدم ملاحظه آثار متقابل آنها بر هم و در نهایت نوع رفتار بهره برداران در پاسخ به آنهاست. ملاحظه شده است که در مواردی، این سامانه ها در نهایت بر تغذیه سفره های آب زیرزمینی و جریان زیست محیطی اثر منفی دارند. این در شرایطی است که هدف اصلی مجلس شورای اسلامی و دولت از حمایت از این سامانه ها احیای سفره های آب زیرزمینی بوده است.

هم اکنون در بسیاری از دشت های کشور به دلایل مختلف نوعی کم آبیاری خواسته و یا ناخواسته به انجام می رسد. برخی از اقدامات مانند تغییر الگوی کشت می تواند موجب صرفه جویی قابل ملاحظه ای شود؛ اما به دلیل نبود نهاد و ابزار لازم در کنترل تخصیص (مانند نبود نظام‌های بهره برداری قوی، کنتورهای هوشمند و غیره)، بخش عمده ای از آب صرفه جویی شده (خواسته و یا ناخواسته)، صرف جبران کم آبیاری ها شده و در نهایت انتظارات مورد نظر به خصوص برای تأمین حقابه تالاب‌ها که معمولا در انتهای حوضه‌های آبریز قرار دارند، عملیاتی نمی‌شود.

برغم برخی تصورات پیرامون افزایش بهره‌وری آب به دلیل توسعه این سامانه‌ها گزارش‌های معتبر علمی حکایت دارد که آبیاری تحت فشار با افزایش تعرق و کاهش تنش‌‌های رطوبتی آب توانسته به عملکرد بیشتر نائل آید نه با مصرف آب کم‌تر.

نظامنامه سنتی محاسبه بیلان آب کشور و مصرف بخش کشاورزی در ابهام است و حتی ارقام اعلام شده، بر اساس واقعیت های علمی قابل دفاع نیست. از طرفی برخی دستگاه‌های متولی نیز پذیرای این موضوع نیستند. از ضعف‌های این نظام‌نامه عدم امکان تمایز بین «برداشت» و «مصرف» است. به عنوان مثال. آنچه از منابع آب زیرزمینی برداشت می شود. الزاما «مصرف» نیست، زیرا بخشی از آن مجددا در قالب آب برگشتی، به منابع آب سطحی و زیرزمینی باز می‌گردد که می تواند کارکردهای مثبت یا منفی خود را داشته باشد. نتیجه عدم تمایز مذکور موجب برآورد غیر واقعی راندمان مزرعه و حوضه، بهره وری آب کشاورزی عدم حصول نتایج مورد انتظار از طرح ملی تعادل بخشی سفره های آب زیرزمینی می شود.

با توجه به تجربه چند دهه‌ اخیر کشور در تحقق نیافتن اهداف حفاظت از منابع آبی و کارایی نداشتن راه حل‌ها از جمله توسعه سامانهای آبیاری تحت فشار، محور های زیر برای حمایت، قوه مقننه (از جمله در قانون بودجه سال ۱۳۹۸) از حفظ منابع آبی و پایداری سرزمین مورد تاکید است.

تدوین قانون سامانه ملی حسابداری آب کشور 

لازم است بیلان آبی کشور با رویکرد نظری جدید، استقرار حسابداری ملی آب کشور را در دستور کار قرار دهد. به این منظور بستر لازم سازمانی، نرم افزاری و سخت افزاری مهیا و در اسرع وقت عملیاتی شود. ساختار چنین سامانه هایی فراتر از ظرفیت یک وزارتخانه و مستلزم وجود بسترهای قانونی خاص خود است که در این خصوص مجلس شورای اسلامی نقش تعیین کننده‌ای را خواهد داشت. این سامانه باید بتواند، ظرفیت فناورهای جدید در سامانه‌های آبیاری تحت فشار را از منظر صرفه جویی واقعی نیز نشان دهد.

اصلاح نظام حکمرانی آب 

نظام تدبیر آب کشور برای پاسخگویی به بحران آب همسویی و هم افزایی بیشتری را طلب می کند. تقویت اهداف مشترک، تشریک مسئولیت و منافع از مهم ترین آنها است. همچنین، اجماع در جلوگیری از بارگذاری بیش از حد توان اکولوژیکی و ظرفیت حمل سرزمین از مهم ترین مراحلی است که قوه مقننه در حصول به آن بسیار تأثیرگذار است اصلاح نظام بهره‌برداری آب کشور در اولویت هرگونه سرمایه گذاری برای فناوری‌های جدید است

دریافت تغارنامه

یاسر سیستانی نژاد

طنزیماتچی

تغارجان و تغارناز به اداره امور تغاریه رفتند.

_سلام، ما اومدیم برای ادامه روند دریافت تغارنامه

_خوبه یارو! یالا صد بار بشین و پاشو رو برو!

_چشم، یک، دو، سه… نود و هشت، نود و نه،…

کشک از دهانه تغار سرازیر شده بود. هر چه کرد نتوانست برای بار صدم از جا برخیزد. تغارناز؛ کف می زد:

_پاشو تغار جان! پاشو تغارجان!

کارمند امور تغاریه به تندی گفت:

_تغارخانم! تا زمانی که این یارو تغارنامه نگرفته حق ندارید اونو به اسم صدا کنین.

_چشم! پاشو یارو!

تغارجان به سختی از جا بلند شد. کشک در چشمهایش حلقه زد. اندکی در خود فرو رفت. تغارناز؛ دهانه اش را دم گوش تغارجان برد.

_تغار جان! تغارجان!

تغار جان از خود بیرون آمد. کارمند امور تغاریه به کشکدارخانه اشاره کرد.

_یالا یه لیوان کشک برای من بیار!

_ببخشید با من بودین؟

_بله با تو بودم یارو، یالا

تغارجان همان طور که به طرف کشکدارخانه می رفت، سر و گردنش در کتف هایش پنهان می شد. تغارناز نگران بود. تغارجان لیوان کشک را روی میز گذاشت.

کارمند چوب درخت کشک را برداشت و نوک آن را روی کاغذ گذاشت و پرسید:

_اسم؟

تغارناز با هیجان گفت:

_تغارجان!

_نام پدر؟

تغارناز؛ نگاه نگرانی به تغارجان انداخت و رو به کارمند گفت:

_اسم پدر منو بنویسین؟

_یعنی به جای اسم پدر بنویسم اسم پدر زن؟

_بله!

_مگه میشه؟

_حالا شما یه کاریش بکنین. تو رو خدا اسم پدرش رو بنویسین تغارخان!

_تغارخان؟ تغارخان، کدخدای تغارستان؟ چشم نوشتم نام پدر زن…

کارمند؛ سریع تغارنامه را نوشت و دو دستی تقدیم تغارجان کرد. از روی صندلی پایین پرید.

_به تغارخان سلام برسونین.

_چشم. فقط یه کار کوچولوی دیگه هم داشتیم.

_بفرمایید. ده تا کار بگین.

_ما یک مجوز در خود فرو رفتگی هم نیاز داریم.

_برای کی؟

_برای تغارجان

_همین یارو؟ ببخشید همین تغارجان؟

_بله

_نیازی نیست. ایشون بدون مجوز اجازه دارن در خودشون فرو برن.

تغارجان و تغارناز شاد و سرخوش از اداره امور تغاریه بیرون آمدند.

امید به هوای تازه‌تر  با « تعطیلات زمستانه»

مدیر کل محیط زیست استان تهران: طرح تعطیلی زمستانه مدارس در حال پیگیری و در انتظار تصویب مجلس است

دیروز روز هوای پاک بود. طرح تعطیلات زمستانه مدارس که به منظور تسکین و کاهش آلودگی هوای کلانشهرها پیشنهاد شده بود، هم‌اکنون در انتظار تصویب مجلس شورای اسلامی است. 

در سال ۹۵ بود که به دنبال تشدید آلودگی هوا در پاییز، دولت لایحه‌ای را به مجلس ارسال کرد که در آن به جابجایی بخشی از تعطیلات تابستانی مدارس اشاره شده بود که با کلیات آن در مجلس موافقت نشد و نمایندگان چنین موضوعی را نیازمند بررسی‌های کارشناسانه بیشتر دانستند.چراکه برای تعطیلات یک‌ماهه مدارس در فصل زمستان باید مصوبه مجلس مبنی بر شروع و پایان سال تحصیلی تغییر می‌کرد. 

این طرح از جمله طرح‌هایی بود که موافقان و مخالفان زیادی را به دنبال داشت. ازجمله مخالفان این طرح مهران بی غمی استاد دانشگاه فرهنگیان و رئیس پیشین پردیس شهید مفتح دانشگاه فرهنگیان است. او با اشاره به تعطیلی مدارس در ایام زمستان گفته بود: سال تحصیلی باید پیوسته باشد و وقفه دو هفته‌ای که وسط سال تحصیلی ایجاد می شود، اثرگذاری آموزش را کمرنگ خواهد کرد.

به گفته بی غمی بر اساس تقویم جدیدی که ممکن است اجرا شود، تعطیلات تابستانی دو هفته زودتر تمام می‌شود و از سوی دیگر دو هفته در ایام زمستان مدارس تعطیل می شوند که از نظر روانشناسی قابل قبول نیست. چراکه سال تحصیلی باید پیوسته باشد و وقفه دو هفته‌ای که وسط سال تحصیلی ایجاد می شود، اثرگذاری آموزش بر دانش آموزان را کمرنگ خواهد کرد. همچنین آغاز سال تحصیلی از نیمه شهریور با توجه به شرایط اقلیمی متفاوت کشور که نمی‌توان همه جا را به یک صورت درنظر گرفت، بازخورد خوبی نخواهد داشت.

در طول تاریخ، نظام آموزشی را چندین بار تغییر داده‌ایم و آن را نظام ترمی کرده‌ایم و مسلما لازم بود بین دو ترم در مقطع متوسطه تعطیلی ایجاد شود؛ چون آزمون گرفته می‌شد و این شرایط را در دانشگاه‌ها شاهد هستیم اما در حال حاضر در آموزش و پرورش نظام ترمی وجود ندارد و نظام سالی ـ واحدی و پیوسته در جریان است. پیوستگی این نظام تحصیلی ایجاب می کند در میانه سال، تعطیلی نداشته باشیم و تعطیلی نوروز در واقع آن را پوشش داده است؛ بخصوص اینکه هیچ تکلیفی هم به دانش آموز ارائه نشده و دانش آموز از اوایل اسفند رها می‌شود.

حمایت محیط زیست 

از تعطیلات زمستانه

در حالیکه مخالفان طرح تعطیلات زمستانه دلایل خود را دارند و آن را باعث کندی وضعیت آموزشی دانش‌آموزان عنوان می‌کنند که کیومرث کلانتری  مدیر کل محیط زیست استان تهران در تازه‌ترین اظهارات خود در حاشیه گرامیداشت روز هوای پاک درباره اجرای طرح تعطیلی زمستانه مدارس و تاثیر آن در کاهش آلودگی هوا اظهار کرده: ما کشوری با تنوع اقلیمی بسیار از جمله نقاط گرمسیری و هم نقاط سردسیری داریم و نمی توانیم یک نسخه برای کل کشور بپیچیم و با توجه به تنوع اقلیمی باید در موضوع تعطیلات انعطاف داشته باشیم.

به گفته کلانتری، تعطیلات بسیاری از کشورهای در تابستان نیست، تعطیلاتی را هم در زمستان هم دارند، در کشور ما این موضوع نیاز به قانون دارد.

هم‌اکنون سازمان حفاظت محیط زیست و وزارت آموزش و پرورش به صورت مشترک موضوع تعطیلی زمستانه مدارس را پیگیری می کنند تا این قانون در مجلس شورای اسلامی اصلاح شده و تعطیلات 2هفته ای، حدفاصل آذر و دی، مورد توجه قرار گیرد.

مدیر کل محیط زیست استان تهران مزایای این طرح را اینگونه بر می‌شمرد:  فرصت استراحت برای دانش آموزان و کارکنان آموزش و پرورش، جلوگیری از افزایش وارونگی دما و آلودگی ها که بیشتر آن در زمستان رخ می دهد، همچنین این طرح می تواند منجر به ایجاد فرصتی برای تنفس در شهر و کمتر تعطیل کردن مدارس باشد.

سلامتی دانش‌آموزان 

در اولویت است

به گفته کلانتری تعطیلی مدارس مایه مباهات و افتخار نیست و ما به دنبال این نیستیم که مدرسه را تعطیل کنیم. اگر یک زمانی ببینیم برای حفظ سلامت انسان‌ها، خطراتی وجود دارد، مجبور هستیم که این کار را انجام دهیم چون سلامت دانش آموزان برای ما مهمتر است.

هدف از تعطیلی مدارس این است که مردم را در منازل نگه داریم تا بار ترافیکی کاهش یافته و به آلودگی اضافه نشود.

آنطور که ایرنا گزارش می‌دهد بعد از پیشنهاد شدن طرح تعطیلات زمستانه مدارس، وزارت آموزش و پرورش در برابر این ایده چندان روی خوش نشان نداد به گونه ای که سیدمحمد بطحایی وزیر آموزش و پرورش صراحتا اعلام کرد که با یک ماه تعطیلی اصلا موافق نیست؛ ولی تعطیلات دو هفته ای بین دو فصل اتفاق بیفتد از حیث آثار تربیتی و آموزش تاثیر مثبتی را در آموزش و یادگیری دانش آموزان دارد.

همچنین علی‌اصغر مونسان رئیس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری از مقررشدن تعطیلی پنج روزه مدارس در زمستان خبر داد.

مهدی نوید ادهم دبیرکل شورای عالی آموزش و پرورش با تایید فواید این طرح، شرط این شورا برای اجرای تعطیلی مدارس در زمستان را شروع زودتر مدارس دانست که به دلیل مصوب نشدن تعطیلات در مجلس شورای اسلامی اجرای این طرح برای امسال منتفی است.

وزیر آموزش و پرورش هفتم آذر امسال در حاشیه جلسه هیات دولت در جمع خبرنگاران اظهارکرده است: در این میان دو نظریه وجود دارد یک نظر این است که باید از مجلس شورای اسلامی در این زمینه مصوبه بگیریم و نظر دیگر آن است که شورای آموزش و پرورش استان ها با توجه به وظایفی که در اختیار دارند، می توانند درباره تعطیلی مدارس تصمیم گیری کنند که هر دو نظریه دارای اشکالاتی است.

بطحایی گفته است: تعطیلات زمستانه تقویم زمانی ما را به هم می ریزد اما همچنان کار کارشناسی در حال انجام است و اگر به نتیجه برسد اعلام خواهیم کرد اما بر اساس شواهد برای امسال این کار اتفاق نخواهد افتاد.

لایحه CFT هفته جاری  در مجلس بررسی می شود

نمایندگان مجلس شورای اسلامی هفته جاری در سومین دستور هفتگی خود لایحه الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون بین المللی مقابله با تامین مالی تروریسم (CFT) را برای تامین نظر شورای نگهبان بررسی می کنند. مجلس شورای اسلامی هفته آینده بعد از یک هفته سرکشی نمایندگان به حوزه های انتخابیه، روزهای یکشنبه، دوشنبه و سه شنبه (دو نوبت صبح و عصر) جلسه علنی دارد.

واکنش وکیل مرتضوی به خبر حضور موکلش در نجف

وکیل مرتضوی با تکذیب اخبار مربوط به خروج موکلش از کشور گفت: آقای مرتضوی در حال حاضر در زندان در حال تحمل کیفر است و این شایعه تکذیب می‌شود.سعید ایوبی  با تکذیب اخبار مربوط به خروج مرتضوی از کشور گفت: در این باره کسی با من مصاحبه نکرده است و این موضوع را تکذیب می‌کنم.

وی افزود: بحث حضور موکلم در نجف اشرف اساسا دروغ است. آقای مرتضوی در حال حاضر در زندان در حال تحمل کیفر است  و این شایعه تکذیب می‌شود.

سرمایه‌های اجتماعی  و تونل‌های نومیدی

یادداشت  مهمان

فتح‌الله آقاسی‌زاده

دریافت عوارض برای ورود و خروج از تونل ها، البته هنوز مصوب نشده است، این را هم گفته اند که نه به بار است نه به دار(!)، اما نکته مهم، نوع تفکراتِ حاکمِ بر ما به بهشت رسیدگان است، بویژه که بنظر نمی رسد در سپهر مدیریت ایرانی، حرفهای کارشناسی، فاقد عقبه و چراغِ سبز مدیران نباشد…ضمن اینکه طرح موضوع، مسبوق به سابقه هم هست.خیلی منطقی و لازم است که شهرداری درآمدهایی پایدار داشته باشد. باید هم پذیرفت که اداره شهر بزرگی چون تهران هزینه هایی بسیار دارد…قاعدتا همین حرفهای منطقی، موجب شده است الزام شود که تهرانی ها، عوارض کسب و کار، پسماند، خودرو و…بپردازند.

اما خوب است همه آنها که روزی از مردم بودند و امروز به نمایندگی از مردم در مجلس و شوراها، حق وضع قاعده و قانون را بدست آورده اند، اندکی هم از گذشته خود یاد کنند.

دریافت عوارض برای ورود و خروج از تونل ها، البته هنوز مصوب نشده است، این را هم گفته اند که نه به بار است نه به دار(!)، اما نکته مهم، نوع تفکراتِ حاکمِ بر ما به بهشت رسیدگان است، بویژه که بنظر نمی رسد در سپهر مدیریت ایرانی، حرفهای کارشناسی، فاقد عقبه و چراغِ سبز مدیران نباشد…ضمن اینکه طرح موضوع، مسبوق به سابقه هم هست.

بر این باورم که حتی افزودن ساعات طرح ترافیک از 17 به 19 که حاصل نوآوری و خلاقیت معاون جدید ترافیک و مدیر پیشین مستعفی راه آهن، و نیز شورای شهر جدید است، نوعی تحدید ناصوابِ حقوق مردم تهران است که علیرغم همه هزینه ها و عوارضی که می پردازند، حق ترددشان را بیش از میزانی که لازم است، سلب کرده ایم…اگر نمایندگان عضو شورا، به واقع نماینده مردم بودند و وام داری شان از مردم را فراموش نمی کردند، باید مهر ابطال بر آن طرح می زدند…از آن تفکر، این ایده هم می تواند طبیعی تلقی شود.این یادداشت، محل مناسبی برای اشاره به مباحث کارشناسی، و چالش های فنی و اجرایی چنان تصمیمی نیست، بلکه غرض یک یاد آوری و انذار است./خبرآنلاین

بودجه شورای عالی استان‌ها برای سال 98 مستقل می‌شود

رییس کمیسیون تلفیق مجلس شورای اسلامی وعده داد که بودجه شورای عالی استان‌ها برای سال آینده مستقل شود.غلامرضا تاجگردان در سیزدهمین اجلاس شورای عالی استان‌ها، گفت‌: چند سالی است که در مورد بودجه شورای عالی استان‌ها بحث‌های زیادی مطرح می‌شود و گاهی بودجه این شورا زیر نظر وزارت کشور می‌رود و در مرحله زمانی دیگری زیر نظر مجلس شورای اسلامی مورد بررسی قرار می‌گیرد؛ لذا باید این روند برای سال آینده اصلاح شود و بودجه این شورا مستقل شود.  بی‌تردید برای سال 1398 بنده بودجه شورای عالی استان‌ها را مستقل می‌ کنیم تا نیازی نباشد که این شورا برای اخذ بودجه خود آویزان وزارتخانه‌ها شود.وی افزود: شورای عالی استان‌ها یک نهاد مستقل است و باید بودجه آن نیز مستقل باشد. ان‌شاء‌الله در سال آینده این موضوع حل و فصل خواهد شد.وی ادامه‌ داد: قطعا پیشنهادات شورای عالی استان‌ها در کمیسیون تلفیق مجلس شورای اسلامی مطرح خواهد شد. امروز متاسفانه 80 درصد شهرداری‌های ما با مشکلات مالی روبرو هستند به شکلی که در پرداخت حقوق و دستمزد پرسنل خود با مشکلات زیادی روبرو هستند؛ چراکه منابع مالی خود را از دست داده‌اند.

لزوم  ساماندهی کشاورزی در محوطه جهانی شهر گور

معاون میراث فرهنگی فارس: تا زمانی که این محوطه و زمین‌ها را تملک نکنیم، نمی‌توانیم اقدامی انجام دهیم

معاون میراث فرهنگی فارس تصریح کرد: محدوده شهر گور، یک محدوده کشاورزی است و مردم نیز در محدوده داخلی شهر گور مشغول کشاورزی هستند. از این رو با توجه به ثبت جهانی و ملی این محوطه‌ تاریخی نیاز است تا فعالیت‌های کشاورزان در این محوطه‌ها ساماندهی و تفکیک شود.بحث تبیین حریم و محدوده‌های آن به عنوان یکی از عوامل مهم حفاظتی محوطه‌های باستانی، بویژه در عصری که فرایندهای رشد و توسعه در قالب افزایش جمعیت و ساخت و ساز، افزایش میزان بهره‌وری از زمین‌های کشاورزی و آب‌های زیرزمینی، ساخت و توسعه مراکز شهری و صنعتی موجب تغییر هرچه سریعتر چهره زمین شده است، از مباحث مهم در حوزه میراث فرهنگی به شمار می‌رود.

با وجودی که بیش از یک و حتی دو دهه از تبیین و تصویب حرائم محوطه‌های باستانی مهم فیروزآباد شامل قلعه دختر، آتشکده، شهر گور و همچنین بنای سروستان می‌گذرد اما به دلیل آن که این محدوده‌ها به صورت واقعی و با مختصات دقیق مکانی روی نقشه‌های مناسب مشخص و تعریف نشده‌اند دخل و تصرف‌های گسترده‌ای به محدوده‌های مبهم آنها در سالیان گذشته انجام شده است.

عبدالرضا نصیری اصل (معاون میراث فرهنگی فارس) درخصوص این تعرض‌ها گفت: محدوده شهر گور، یک محدوده کشاورزی است و مردم نیز در محدوده داخلی شهر گور مشغول کشاورزی هستند. از این رو باتوجه به ثبت جهانی و ملی این محوطه‌ تاریخی نیاز است تا فعالیت‌های کشاورزان در این محوطه‌ها ساماندهی و تفکیک شود.

و ادامه داد: تمام زمین‌ها باید دسته‌بندی شوند و درخصوص آنها دستورالعمل اجرایی نوشته شود. به طور مثال عنوان شود که در کدام زمین می‌توان کشاورزی کرد و در کدام زمین نباید شخم زدن اتفاق بیافتد یا آنکه عمق شخم زدن مشخص شود و… البته تا زمانی که این محوطه و زمین‌ها را تملک نکنیم، نمی‌توانیم چنین مواردی را عملیاتی کنیم. این اتفاقی است که از هفته جاری به بعد می‌افتد. درعین حال به زودی کشاورزی در باروی شهر گور ممنوع و متوقف خواهد شد. البته اکنون کشت دیم مانند گندم در منطقه رواج دارد.

معاون میراث فرهنگی فارس خاطرنشان کرد: با تصویب حریم ساسانی در اصل پایه‌ای بنانهاده شد تا بتوانیم این محوطه را مدیریت کنیم چراکه صرف تعیین عرصه و حریم پاسخگوی تعرض‌ها به محوطه‌های تاریخی نیست و باید از این طریق، بتوانیم مدیریت و ضوابط را اجرا کنیم. در این میان نیاز است تا برخی دستورالعمل‌ها تعریف شود تا ضابطه‌ها اجرایی شود. امیدواریم طی یک ماه آینده این دستورالعمل‌ها تهیه شود و احتمالا در پروسه‌ای بلندمدت خواهیم توانست این محوطه تاریخی را آزاد کنیم چراکه نباید کشاورزی در عرصه محوطه تاریخی داشته باشیم.

تمام این صحبت‌ها درحالی مطرح می‌شود که محور ساسانی فارس در ۳ شهرستان استان فارس و در پهنه‌‌ای به وسعت ۲۰۰ کیلومتر واقع شده که شامل کاخ ساسان در سروستان، مجموعه فیروزآباد (شهرگور، بنای موسوم به آتشکده و کاخ اردشیر) و مجموعه آثار دوره ساسانی بیشاپور کازرون (شامل شهر تاریخی بیشابور، نقوش برجسته تنگ چوگان و غار شاپور) است‌. چهل و دومین کمیته میراث فرهنگی یونسکو در شهر منامه کشور بحرین در حال برگزاری است و تا ۱۳ تیر پرونده‌‌های ارایه شده از سوی کشورهای عضو یونسکو را بررسی خواهد کرد. در این اجلاس بود که پرونده محور ساسانی فارس از ایران مورد بررسی قرار گرفت و در نهایت به ثبت جهانی رسید.

البته نصیری اصل با اشاره به خبرهایی که درخصوص انفجارهای اتفاق افتاده در فیروزآباد منشتر شده است، گفت: مسئولان این انفجارها دو سال بود که به دنبال انجام کار خود بودند اما با مخالفت ما روبه رو می‌شدند درنهایت نیز توانستند با رای شورای تامین کار خود را انجام دهند اما متاسفانه خبرها به سمت و سویی رفت که مقصرانِ ماجرا به ریشِ میراث خندیدند.

لزوم  ساماندهی کشاورزی در محوطه جهانی شهر گور

معاون میراث فرهنگی فارس: تا زمانی که این محوطه و زمین‌ها را تملک نکنیم، نمی‌توانیم اقدامی انجام دهیم

معاون میراث فرهنگی فارس تصریح کرد: محدوده شهر گور، یک محدوده کشاورزی است و مردم نیز در محدوده داخلی شهر گور مشغول کشاورزی هستند. از این رو با توجه به ثبت جهانی و ملی این محوطه‌ تاریخی نیاز است تا فعالیت‌های کشاورزان در این محوطه‌ها ساماندهی و تفکیک شود.بحث تبیین حریم و محدوده‌های آن به عنوان یکی از عوامل مهم حفاظتی محوطه‌های باستانی، بویژه در عصری که فرایندهای رشد و توسعه در قالب افزایش جمعیت و ساخت و ساز، افزایش میزان بهره‌وری از زمین‌های کشاورزی و آب‌های زیرزمینی، ساخت و توسعه مراکز شهری و صنعتی موجب تغییر هرچه سریعتر چهره زمین شده است، از مباحث مهم در حوزه میراث فرهنگی به شمار می‌رود.

با وجودی که بیش از یک و حتی دو دهه از تبیین و تصویب حرائم محوطه‌های باستانی مهم فیروزآباد شامل قلعه دختر، آتشکده، شهر گور و همچنین بنای سروستان می‌گذرد اما به دلیل آن که این محدوده‌ها به صورت واقعی و با مختصات دقیق مکانی روی نقشه‌های مناسب مشخص و تعریف نشده‌اند دخل و تصرف‌های گسترده‌ای به محدوده‌های مبهم آنها در سالیان گذشته انجام شده است.

عبدالرضا نصیری اصل (معاون میراث فرهنگی فارس) درخصوص این تعرض‌ها گفت: محدوده شهر گور، یک محدوده کشاورزی است و مردم نیز در محدوده داخلی شهر گور مشغول کشاورزی هستند. از این رو باتوجه به ثبت جهانی و ملی این محوطه‌ تاریخی نیاز است تا فعالیت‌های کشاورزان در این محوطه‌ها ساماندهی و تفکیک شود.

و ادامه داد: تمام زمین‌ها باید دسته‌بندی شوند و درخصوص آنها دستورالعمل اجرایی نوشته شود. به طور مثال عنوان شود که در کدام زمین می‌توان کشاورزی کرد و در کدام زمین نباید شخم زدن اتفاق بیافتد یا آنکه عمق شخم زدن مشخص شود و… البته تا زمانی که این محوطه و زمین‌ها را تملک نکنیم، نمی‌توانیم چنین مواردی را عملیاتی کنیم. این اتفاقی است که از هفته جاری به بعد می‌افتد. درعین حال به زودی کشاورزی در باروی شهر گور ممنوع و متوقف خواهد شد. البته اکنون کشت دیم مانند گندم در منطقه رواج دارد.

معاون میراث فرهنگی فارس خاطرنشان کرد: با تصویب حریم ساسانی در اصل پایه‌ای بنانهاده شد تا بتوانیم این محوطه را مدیریت کنیم چراکه صرف تعیین عرصه و حریم پاسخگوی تعرض‌ها به محوطه‌های تاریخی نیست و باید از این طریق، بتوانیم مدیریت و ضوابط را اجرا کنیم. در این میان نیاز است تا برخی دستورالعمل‌ها تعریف شود تا ضابطه‌ها اجرایی شود. امیدواریم طی یک ماه آینده این دستورالعمل‌ها تهیه شود و احتمالا در پروسه‌ای بلندمدت خواهیم توانست این محوطه تاریخی را آزاد کنیم چراکه نباید کشاورزی در عرصه محوطه تاریخی داشته باشیم.

تمام این صحبت‌ها درحالی مطرح می‌شود که محور ساسانی فارس در ۳ شهرستان استان فارس و در پهنه‌‌ای به وسعت ۲۰۰ کیلومتر واقع شده که شامل کاخ ساسان در سروستان، مجموعه فیروزآباد (شهرگور، بنای موسوم به آتشکده و کاخ اردشیر) و مجموعه آثار دوره ساسانی بیشاپور کازرون (شامل شهر تاریخی بیشابور، نقوش برجسته تنگ چوگان و غار شاپور) است‌. چهل و دومین کمیته میراث فرهنگی یونسکو در شهر منامه کشور بحرین در حال برگزاری است و تا ۱۳ تیر پرونده‌‌های ارایه شده از سوی کشورهای عضو یونسکو را بررسی خواهد کرد. در این اجلاس بود که پرونده محور ساسانی فارس از ایران مورد بررسی قرار گرفت و در نهایت به ثبت جهانی رسید.

البته نصیری اصل با اشاره به خبرهایی که درخصوص انفجارهای اتفاق افتاده در فیروزآباد منشتر شده است، گفت: مسئولان این انفجارها دو سال بود که به دنبال انجام کار خود بودند اما با مخالفت ما روبه رو می‌شدند درنهایت نیز توانستند با رای شورای تامین کار خود را انجام دهند اما متاسفانه خبرها به سمت و سویی رفت که مقصرانِ ماجرا به ریشِ میراث خندیدند.

خط و نشان فرونشست‌ها برای خطوط گاز

هر نوع سازه‌ای در سطح زمین چه بافت فرسوده و چه نوساز،  می‌تواند در اثر پدیده فرونشست آسیب ببینند

رئیس سازمان نقشه برداری گفت:در برخی مواقع خطوط لوله گاز، آب رسانی و انتقال نفت را از نقاطی عبور داده‌ایم که وجود فرونشست در آن مناطق باعث شده خطر شکست و آسیب جدی به این خطوط وجود داشته باشد.

مسعود شفیعی در گفت و گو با خبرنگار مهر، در خصوص وجود فرونشست در خطوط لوله گاز و آب رسانی اظهار داشت: در برخی مواقع خطوط لوله گاز، آب رسانی و انتقال نفت را از نقاطی از کشور عبور داده‌ایم که وجود فرونشست در آن مناطق باعث شده خطر شکست و آسیب جدی به این شریان‌های حیاتی وجود داشته باشد و حتی گزارش شده که برخی کشاورزان سعی دارند از طریق پُر کردن شیارهای ناشی از فرونشست با خاک، در زمین‌های زراعی خود با این پدیده مقابله کنند که روش درستی نیست.

رئیس سازمان نقشه برداری کشور افزود: راهکار اصلی تدقیق پایش‌ها در مناطق مختلف خصوصا محدوده‌هایی که در معرض فرونشست هستند، تجدیدنظر جدی در برداشت آب‌های زیرزمینی و تغییر الگوی استقرار جمعیت و فعالیت در کشور است.

وی تصریح کرد: هر نوع سازه‌ای در سطح زمین چه بافت فرسوده و چه نوساز،  می‌تواند در اثر پدیده فرونشست آسیب ببینند، زیرا نوع آسیب به گونه‌ای است که میزان استحکام سازه چندان تعیین‌کننده نیست و تغییر ارتفاع زمین، کل سازه را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

شفیعی اظهار داشت: تلاش می‌کنیم در اطلس‌هایی که  درباره وضعیت فرونشست زمین در نقاط مختلف تهیه می‌کنیم به صورت عینی تعداد جمعیت انسانی حاضر در منطقه و بناهای حساس را ذکر کنیم. اما تاکنون به صورت مشخص در رابطه با بافت‌های فرسوده اطلاعاتی جمع‌آوری نشده که البته سعی میکنیم در اطلس‌های بعدی این موضوع را نیز مورد توجه قرار دهیم.

فرونشست در خطوط راه آهن منجر به اصلاح این خطوط شد

وی افزود: برای احداث بسیاری از خطوط انتقال به ما مراجعه می‌شود و نقاط کنترل زمینی و ترازیابی را برای طراحی مسیر از ما دریافت می‌کنند؛ در گذشته که چندان پدیده فرونشست جدی نبود، سعی شد طی دو دهه، دو مرحله عملیات ترازیابی تجدید شود و می‌توان گفت که داده‌‌ها هر ۵ یا ۱۰ سال یک بار به روز می‌شد، اما به تدریج متوجه شدیم این داده‌‌ها در پاره‌ای از مناطق با خطا مواجه‌ هستند و به دلیل فرونشست، ارتفاع نقاط دستخوش تغییر شده‌است.

معاون سازمان برنامه و بودجه کشور در خصوص احتمال فرونشست در زیرساخت‌های ریلی کشور، اظهار داشت: تاکنون محدوده فرونشست را با مناطقی که خطوط ریلی از آنها عبور کرده‌اند، به طور دقیق تطبیق نداده‌ایم اما در مراجعات میدانی‌ که همکاران ما داشته‌اند، بنابر اظهار کارشناسان حوزه راه آهن متوجه شدیم، به دلیل مواجه شدن با پدیده فرونشست، در مواردی ناچار شده اند اصلاحاتی را در خطوط راه آهن داشته باشند.

ترازیابی باید در فواصل زمانی کوتاه تری انجام شود

وی با بیان اینکه در شرایط کنونی، ظرفیت‌های اجرایی سازمان نقشه‌برداری کشور برای انجام مطالعات میدانی و تکمیل و تکرار مشاهدات ترازیابی همچون دهه ۶۰ ،۷۰ و ۸۰ شمسی نیست، گفت: باید توأم با گسترش ایستگاه های ماهواره ایی(GNSS)  ژئودینامیک، تکرار اندازه‌گیری‌های ثقل و استفاده از روش تداخل‌سنجی راداری، ترازیابی را در فواصل زمانی کوتاه‌تری تکرار کنیم و اطلاعات به دست آمده را در اختیار بخش‌های ذینفع قرار دهیم تا قبل از طراحی مسیر، ضریب‌های تعدیل یا اصلاحی را برای نقاط ارتفاعی، متناسب با نرخ فرونشست در نظر بگیرند که البته با توجه به پراکنده بودن مناطق تحت تأثیر فرونشست و پهناور بودن کشورمان، کار پرهزینه ای است. اما همچنان جایگاه حاکمیتی سازمان نقشه‌برداری کشور ایجاب می‌کند که شبکه ترازیابی سراسری را برای نیازهای پایه حوزه عمرانی کشور، به‌روز نگهداری کند.

تعداد اطلس فرونشست ها به ۱۰ مورد افزایش می یابد

شفیعی همچنین با اشاره به مصوبه هیئت وزیران در خصوص کارگروه بسته اجرایی افزایش ایمنی شریان‌های حیاتی تهران، اظهار داشت: سازمان نقشه‌برداری کشور عضو این کارگروه است و با توجه به اینکه گزارشات مربوط به فرونشست به صورت منظم ارائه می‌شود، حساسیت دستگاه‌ها به این پدیده افزایش یافته و تاکنون دستگاه‌هایی همچون وزارت نفت و شرکت گاز برای دریافت اطلاعات به ما مراجعه کرده‌اند.

معاون سازمان برنامه و بودجه کشور، افزود: تاکنون در راستای وظایف محوله از سوی وزارت کشور و کارگروه بسته اجرایی افزایش ایمنی شریان‌های حیاتی تهران، ۶ اطلس فرونشست برای تهران، قم، اصفهان، تربت جام و دشت طوس-نیشابور منتشر کرده‌ایم که امیدوارم تعداد این اطلس‌ها تا پایان سال از ۱۰ مورد فراتر رود و جزئیات بیشتری نیز در آن‌ها مورد بررسی قرار گیرد.