واگذاری 11 شهرک توسط
شرکت شهرک های صنعتی
به گزارش روابط عمومی شرکت شهرک های صنعتی کرمان در راستای پیاده سازی قانون نحوه واگذاری مالکیت و اداره شهرکها و نواحی صنعتی، ازمجموع 42 شهرک و ناحیه صنعتی استان کرمان ، تعداد 11 شهرک و ناحیه صنعتی مشمول واگذاری گردیده که شهرک های صنعتی کرمان 1،کرمان 2، کرمان 3، بم، جیرفت، رفسنجان، سیرجان 1 به شرکت های خدماتی متشکل از مدیران واحدهای صنعتی تحویل داده شده است .همچنین 4 شهرک صنعتی شهربابک و نواحی صنعتی عنبرآباد،اختیارآباد،سعدی در دست اقدام و ثبت شرکت خدماتی جهت واگذاری می باشند .در این راستا در سه ماهه اول سال جاری، جلسات مجامع عمومی عادی شرکت خدماتی شهرک های صنعتی جیرفت 1، بم ، رفسنجان 1 و کرمان 3 با حضور سهامداران و نماینده شرکت شهرکهای صنعتی کرمان برگزار شد .در این جلسات انتخاب هیأت مدیره دوره جدید ، صورتهای مالی منتهی به اسفندماه 1393 و تعیین نرخ هزینه های مشترک با حضور اعضا مورد بررسی قرار گرفت.

صاعقه در عنبرآباد جان یک نفر
را گرفت
فرماندار عنبرآباد گفت: یک زن در این شهرستان بر اثر صاعقه جان خود را از دست داد. به گزارش ایرنا محمد حجتی افزود: این فرد از اهالی روستای امیرآباد نظریان از توابع بخش مرکزی عنبرآباد است که 35 سال سن داشت و هنگام رعد و برق بیرون از منزل گرفتار صاعقه شد و متاسفانه جان خود را از دست داد. وی بیان کرد: جز این حادثه دلخراش، بارندگی های پراکنده در شهرستان عنبرآباد خسارت دیگری به همراه نداشت. امیرآباد نظریان در فاصله 10 کیلومتری مرکز شهرستان واقع است.

نشانه ای از آنفلوانزای پرندگان در جنوب کرمان مشاهده نشد
معاون سلامت اداره کل دامپزشکی جنوب استان کرمان با اشاره به شیوع بیماری آنفلوانزای فوق حاد پرندگان در برخی کشورهای همسایه شرقی گفت: تاکنون نشانه و گزارشی از این بیماری در جنوب کرمان مشاهده نشده است. به گزارش ایرنا خوبیار مشایخی در کارگاه توجیهی و آموزشی مقابله با بیماری آنفلوانزای فوق حاد پردندگان در این اداره کل افزود: در پی خبر شیوع بیماری آنفلوانزای فوق حاد پرندگان در کشورهای همسایه، اداره کل دامپزشکی جنوب کرمان در راستای آگاهی بخشی به مرغداران و مردم منطقه اقدام به برگزاری این دوره آموزشی کرد. وی خاطرنشان کرد: گزارشی از شیوع بیماری آنفلوانزای فوق حاد پرندگان در کشورهای همسایه منتشر شده که زنگ خطری برای کشور و در پی آن منطقه جنوب کرمان است و مقابله با این بیماری همکاری و هماهنگی مسوولان منطقه را می طلبد. معاون سلامت دامپزشکی جنوب کرمان با بیان این که خوشبختانه گزارش و نشانه هایی از وقوع این بیماری در سطح منطقه دیده نشده است تصریح کرد: آگاهی بخشی و بالا بردن سطح آگاهی شهروندان و مردم از مهمترین راههای مقابله با این بیماری و کاهش اثرات آن است.

نجات چوپانان پس از ۳ روز
در بیابانهای بم
2 چوپان نوجوان که در بیابانهای بم گم شده بودند بعد از 3 روز نجات یافتند. به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، بخشدار مرکزی بم گفت: این دو برادر ۱۶ و ۹ ساله برای چرای دامهای خانواده به بیابانهای بم رفته بودند اما راه را گم کرده و سرگردان شده بودند. رحیم نژاد افزود: این۲ برادر به علت نا آشنایی با منطقه از محل چرای دامها ۶۰ کیلومتر دور شده بودند که با همکاری مردم منطقه ، نیروهای هلال احمر،ماموران انتظامی پاسگاه خواجه عسکر و اعضای تیم اتومبیلرانی آفرود بم، پس از ۳ روز نجات یافتند.

با پول دولتی همیشه فقیر می‌مانیم
استاندار کرمان در آیین تودیع معاون برنامه ریزی و اشتغال استاندار و معارفه سرپرست سازمان مدیریت و برنامه ریزی استان کرمان گفت: تابویی که در گذشته از سازمان مدیریت وجود داشت که طی آن سازمان را ارباب پول می دانستند باید شکسته و نباید احساس شود کلونی هایی در این مجموعه به وجود آمده است گزیده صحبت های رزم حسینی را به نقل از روابط عمومی استانداری در زیر می خوانید:
نظام برنامه ریزی در کشور پس از جنگ جهانی دوم که طی آن بالغ بر 55 میلیون نفر کشته و اکثر کشورهای اروپایی ویران شدند بوجود آمد و پنج برنامه قبل از انقلاب بود که در برخی موارد پیشرفت هایی داشت.
بعد از انقلاب کشور با درگیری های داخلی و هشت سال جنگ تحمیلی روبرو شد و نیمی از کشور زیر آتش عراق بود که باعث ویرانی تمام زیرساخت ها و پدید آمدن مشکلات عدیده ای شد به گونه ای که در سال های آخر جنگ کشور تنها با 2 تا 3 میلیارد تومان اداره می شد.
برنامه اول از سال 68 آغاز شد و تدوین برنامه های بعد نیز ادامه پیدا کرد و در آن دوران علیرغم درآمد اندک نفت، 40 میلیارد دلار فاینانس جذب شد که تحولی را در صنعت فولاد بوجود آورد و صنعت فولاد را از تولید 200 تا 500 هزار تن به 11 میلیون تن رسانید. پارس جنوبی خلق و پیشرفت های خوبی در پتروشیمی حاصل شد.
سال 86 این نظام به یکباره منحل شد و سازمان مدیریت و برنامه ریزی از هم پاشید و کارشناس های کاردان از سازمان جدا شدند و نظام برنامه ریزی که پیشینه خوبی داشت منحل شد.
دولت در رابطه با بازنگری و آسیب شناسی سازمان مدیریت و برنامه جلساتی را با استانداران سراسر کشور برگزار کرد و اکثر استانداران موافق تشکیل مجدد سازمان بودند.
استان کرمان از پیشگامان راه اندازی مجدد سازمان بوده است. سعی بر این بود که این مسئولیت به نیروهای تخصصی سازمان واگذار شود زیرا سازمان یک نهاد تخصصی است و نباید دستخوش مسایل سیاسی باشد.
اخلاق اداری ما متناسب با روز نیست و همان طور که بروکراسی پیر و فرسوده ای داریم از اخلاق اداری متناسب با روز برخوردار نیستیم و هر سازمان اداری بر اساس شرایط روز باید رفتارهای سازمانی متناسب داشته باشد.
نباید خشک رفتار کنیم و باید حتی برای موانع قانونی هم راه حل پیدا کنیم.
در استان کرمان باید خلق مزیت انجام شود زیرا پول دولتی کشور ایران را پیشرفته نخواهد کرد و همیشه فقیر خواهیم ماند.
با تشکیل معاونت اقتصادی و امور بین الملل استانداری و سازمان مدیریت و برنامه ریزی استان این راه هموار شود.
با تشکیل معاونت اقتصادی و امور بین الملل استانداری به دنبال اجرای مصوبات مثلث توسعه اقتصادی و سندهای پایداری که نوشته شده است هستیم.

اسناد ویکی‌لیکس دربارۀ سفر احمدی نژاد به «جیبوتی» و روابط ایران-حماس

شماری از اسناد سری وزارت امور خارجه عربستان سعودی که در پایگاه اینترنتی ویکی لیکس منتشر شد نشان می دهد روابط ایران و جنبش حماس یکی از مسایل مهم برای ریاض است. به گزارش خبرآنلاین بر اساس اسناد منتشر شده در پایگاه ویکی لیکس، وزارت امور خارجه عربستان و سفارتخانه های این کشور در پایتخت های مختلف از جمله تهران خبرهای مربوط به روابط ایران با جنبش حماس را به طور ویژه پیگیری می کنند. در اسناد منتشر شده گزارش های متعددی درباره روابط ایران با جنبش حماس و دیدارهای مسئولان دو طرف وجود دارد. یکی از این اسناد به تلاش کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس برای راضی کردن اسماعیل هنیه به خودداری از سفر به تهران اشاره می کند. در این اسناد چند گزارش درباره سفر اسماعیل هنیه به ایران، سخنان و دیدارهای او در تهران آمده است.
سفر احمدی نژاد به جیبوتی تحت نظر!
بر اساس یکی از اسناد سری منتشر شده در پایگاه اینترنتی ویکی لیکس ، عربستان سعودی روابط ایران و جیبوتی را و همچنین سفر احمدی نژاد به این کشور را به دقت زیر نظر داشته است. به گزارش انتخاب، بر اساس یکی از اسناد ویکی لیکس ریاست اداره اطلاعات عمومی عربستان گزارشی سری از روابط ایران و جیبوتی و تاریخچه این روابط تهیه کرده بود. این گزارش شامل سفرهای متقابل مقامات ایران و جیبوتی از جمله سفر محمود احمدی نژاد رئیس جمهور سابق ایران به جیبوتی و امضای توافقنامه های اقتصادی بین دو کشور است.

واردات 76 درصدی خودرو از مجاری غیررسمی
یک منبع آگاه اعلام کرد که از زمان ابلاغ دستورالعمل واردات خودرو در دی ماه سال گذشته تاکنون، 76 درصد واردات خودرو در این مدت توسط مجاری غیررسمی و مابقی توسط نمایندگی های رسمی و مجاز انجام شده است. به گزارش ایرنا وی افزود: از آن زمان به بعد دو موضوع خدمات پس از فروش و گارانتی خودروهای وارداتی مطرح شد که براین اساس واردکنندگان موظف شدند سه درصد قیمت مبدا را به نمایندگان رسمی بپردازند تا موضوع یادشده را پوشش دهند. این منبع که خواست نامش در خبر ذکر نشود، اضافه کرد: این موضوع در واردات خودرو به هیچ عنوان انحصار ایجاد نخواهد کرد، بلکه زمانی با انحصار مواجه خواهیم شد که واردکننده پیش فاکتور خود را به لحاظ اصالت و مشخصات فنی به تایید نمایندگی رسمی برساند و در این حالت است که انحصار ایجاد می شود. وی گفت: در این بخش که نمایندگی ها باید پیش فاکتورها را تایید کنند، ممکن است مسایلی پیش آید که مسیر صحیح واردات خودرو با چالش و انحصار مواجه شود. این منبع با بیان آنکه برای رفع این چالش باید تمهیدات مناسبی اتخاذ شود، اظهار داشت: واردات خودرو توسط چند خانواده به هیچ عنوان معنای انحصار را نمی دهد زیرا آنها زیرساخت های فنی لازم را برای این واردات فراهم کرده اند و هر فرد یا مجموعه دیگری که بتواند این حجم از سرمایه گذاری را ایجاد کند نیز می تواند واردات انجام دهد. بر اساس گزارش ها در سال 92 بیش از 78 هزار دستگاه خودرو وارد کشور شده اما با توجه به محدودیت های ایجاد شده توسط دولت یازدهم، میزان واردات خودروهای لوکس بالای 2500 سی سی از 16 هزار دستگاه در سال 91 به چهار هزار خودرو در سال 92 کاهش یافت. این در شرایطی است که تنها در سال 92 رقمی بالغ بر یک هزار و 400 میلیارد تومان سود به جیب واردکنندگان این خودروها واریز شده که 15 درصد از مجموع کل درآمد خرید و فروش این خودروها را دربرمی گیرد. البته سود یکهزار و 400 میلیارد تومانی به چند خانواده ای که انحصار واردات خودرو را در اختیار دارند، می رسد. در حال حاضر بیش از 90 درصد خودروهای خارجی از کره جنوبی، چین، ژاپن، فرانسه و آلمان وارد کشور می شود. کشورهای کره جنوبی و ژاپن که واردات مستقیم خودرو و قطعات آن به ایران را به دلیل تحریم ها ممنوع کرده اند، نزدیک به 70 درصد خودروهای وارداتی ایران را تامین می کنند.

تعویق رسیدگی به طرح هسته‌ای مجلس
طرح هسته ای مجلس که قرار بود پس از رسیدگی به طرح استانی شدن انتخابات مجلس، دومین دستور کاری روز یکشنبه نمایندگان باشد، دیروز از دستور کار مجلس خارج شد. بنا به اعلام هیات رئیسه مجلس بررسی این طرح به تعویق افتاده است. به گزارش فرارو، پیش از این گفته شده بود که این طرح روز یکشنبه در دستور کار قرار می گیرد ولی دستوری که دیروز برای نمایندگان اعلام شده، حتی شامل گزارش های تحقیق و تفحص و تفریغ بودجه هم هست ولی نامی از طرح هسته ای نیست. محمد حسن ابوترابی فرد نایب رییس اول مجلس شورای اسلامی در این باره گفت: «طرح الزام دولت به حفظ دستاوردهای هسته ای پس از بررسی طرح استانی شدن انتخابات مجلس در جلسه علنی رسیدگی می شود.» ابوترابی فرد این مطلب را در پاسخ به تذکر محمدحسن آصفری نماینده اراک و عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مبنی بر علت در دستور قرار نگرفتن طرح الزام دولت به حفظ دستاوردهای هسته ای بیان کرد. عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس در تذکری اظهار کرد: «نمایندگان اولویت بررسی طرح الزام دولت به حفظ دستاوردها و حقوق هسته ای را با رای بالایی تصویب کردند و این طرح دومین دستور کاری امروز مجلس بود.» نماینده مردم اراک در مجلس افزود: «همانطور که مشاهده کردیم درخواست ائمه جمعه، مسوولان کشور و همه ملت در مراسم تشییع شهدای غواص این بود که موضوع هسته ای در دستور کار قرار گیرد.» عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس از هیات رییسه خواست اجازه این برخوردها و بی نظمی ها را ندهد چون همه نمایندگان در این باره متفق القول هستند و اگر پشت پرده مساله ای است به ما بگویید در غیر این صورت اجازه دهید این طرح در دستور کار قرار گیرد. تعدادی از نمایندگان با فریاد چهار ـ چهار موافقت خود را با تذکر آصفری اعلام کردند. ایب رییس مجلس با استناد به تبصره 1 ماده 104 آیین نامه داخلی مجلس گفت: «طرح استانی شدن انتخابات با تغییر دستور در دستور کار مجلس قرار گرفته از این رو باید بررسی آن پایان پذیرد سپس طرح الزام دولت به حفظ دستاوردهای هسته ای را بررسی کنیم.» محمد حسین فرهنگی عضو هیات رئیسه مجلس اعلام کرده است که روز سه شنبه این طرح در دستور کار مجلس قرار خواهد گرفت. اما دستوری که دیروز برای نمایندگان اعلام شد، حتی شامل گزارش های تحقیق و تفحص و تفریغ بودجه هم هست ولی نامی از طرح هسته ای نیست.

تزریق نقدینگی در دولت قبل مانند مرض هاری بود
پایگاه اطلاع رسانی آیت ا… هاشمی رفسنجانی بخش هایی از سخنان او را در جمع مردم دزفول منتشر کرده است. گزیده سخنان او را در زیر به نقل از خبرآنلاین می‌‌خوانید:
دوران جنگ دوران دوران مجاهدت بود و کارهای خلاف اخلاقی خیلی زمینه ای نداشت و شرایط به گونه دیگری بود ولی کم کم وقتی که وارد مسائل دیگر شدیم رفته رفته به این روز رسیدیم و این 8 سال دوره دولت سابق آن موج بزرگ را بلند کرد برای اینکه اخلاق را فرو بریزد و ضربه کاری خوردیم.
در آن 8 سال یکدفعه مردم مواجه شدند با یک چیزهای عجیب غریبی. (این موضوع) عوامل زیادی دارد. یکی از عوامل این در جامعه ما، افراط کاری هاست. افراط کاری ها خیلی جاها را فلج می کند. فقط به اخلاق صدمه نمی زند. اتفاقا به نام اخلاق، افراط کاری ها انجام می شود!. یعنی کسانی که دنبال این افراط کاری می روند شعارشان مسائل اخلاقی و از این چیزهاست که انجام می دهند. گاهی هم شعارهای سیاسی افراطی دارند. با این حرکتی که می کنند مثل خوره در جان مردم در پیکر جامعه واقع می شوند و جامعه را اینجوری به این صورت در می آورند.
بالاخره کسانی هستند که ریشه اصلی این اعتیاد در کشورند. این چندتا آدمی که توی خیابانها آلوده می شوند در زندان می افتند از آنجا هم دزد بیرون می آید و خانواده اش اینجا متلاشی می شود. این به خاطر فقر و خیلی از عوامل دیگر است.اینها به هم مربوط است مثل یک زنجیر و دارد رنج می دهد کشور را .
در دولت سابق چیزهای عجیبی برایمان اتفاق افتاد. با تضادهای غیر قابل تصور!. هرچه ارز می خواستیم داشتیم. معنای داشتن ارز یعنی پشتوانه اسکناس. هرچه اسکناس می خواستند چاپ کردند. اصلا وقتی که دولت را تحویل گرفتند کمتر از صد هزار میلیارد تومان نقدینگی بود. وقتی که تحویل دادند بیش از 600 هزار میلیارد تومان نقدینگی بود. نقدینگی خودش یک عامل خطرناک و ویروسی است که در جامعه ما افتاده. آن 8 سال کافی است برای این که مدت ها مثل هاری در بدن جامعه ما دائما تزریق سم بکند. مثل مرض هاری این حالت را دارد به جامعه ما می دهد و همش هم شعار بود. مثلا می گفتند عصر ظهور و آمدن امام زمان(عج) است .علنی نمی شود این حرفها (رو زد) ولی هنوز هم می زنند. آنطرف تر که رفتند می زنند این حرف ها را. روحانیت هم انصافا مقصرند در معرفی او (احمدی نژاد) و حمایت از او که هنوز هم خیلی هایشان دست برنداشته اند!

آغاز طرح تفکیک جنسیتی در صدا و سیما؟
روابط عمومی سازمان صداوسیما خبر منتشر شده مبنی بر تفکیک جنسیتی را در این رسانه رد کرد. به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، روز یکشنبه 31 خردادماه, خبرگزاری ایلنا، با اعلام خبری مبنی بر آغاز طرح تفکیک جنسیتی در صداوسیما نوشت، نرگس آبروانی معاون سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران به تازگی بخشنامه‌ای مبنی بر آغاز طرح تفکیک جنسیتی به مدیران شبکه‌های صدا ابلاغ کرده است. در این خبر همچنین آمده بود که مسئولان شبکه‌های مختلف رادیو از جمله رادیو ورزش، اقتصاد و جوان نیز بر اساس دستور صادر شده، کار را آغاز کرده‌اند و به این ترتیب تمام اتاق‌هایی که مسئولیت مدیریت آنها با آقایان بوده، از کارمند و منشی خانم تخلیه شده است. اما حالا داود نعمتی مدیرکل روابط عمومی صدا و سیما می‌گوید به هیچ وجه چنین بخشنامه‌ای صادر نشده است. او در گفت‌وگو با خبرآنلاین، درباره این موضوع می‌گوید: «نمی‌دانم چرا چنین خبری منتشر شده است.
به هیچ وجه چنین بخشنامه‌ای صادر نشده و همین الان منشی مدیر روابط عمومی معاونت صدا یا منشی مدیر شبکه ایران، خانم هستند.» او اضافه می‌کند: «البته بعضی از مدیران شبکه‌های ۲۴ ساعته که مجبورند ساعت‌های زیادی تا پاسی از شب گذشته در سازمان بمانند ترجیح دهند منشی مرد داشته باشند که او نیز بتواند تا دیر وقت در دفتر حضور داشته باشد و کار کند، اما این که بخشنامه‌ای برای تفکیک جنسیتی یا برکناری منشی‌های خانم صادر شده باشد به هیچ وجه صحت ندارد.» طرح تفکیک جنسیتی، یکی از طرح‌های جنجالی دولت‌های محمود احمدی‌نژاد بود. طرحی که مخالفان و موافقانی دارد و هر از چندگاهی از سوی شخصیت‌های مختلف سیاسی و نظامی مطرح می‌شود. آخرین بار این محمدباقر قالیباف بود که طی اجرای طرحی با عنوان تکریم بانوان دست به تفکیک جنسیتی در سازمان شهرداری تهران شد.

محکومیت‌های مانع نامزدی مجلس

نعمت احمدی
داوطلبان نمایندگی مجلس باید هفت ماه قبل از نام‌نویسی، از سمت اداری و دولتی خود استعفا دهند و این روزها بازار استعفا تا حدی داغ بود. وزیر کشور مهلت مذکور را ۲۸ خردادماه ذکر کرده بود. با توجه به فرایندی که بررسی صلاحیت‌ها طی می‌کند، در مواردی بسیاری از نمایندگان دوره فعلی هم نتوانسته‌اند صلاحیت خود را برای انتخابات بعدی به شورای نگهبان اثبات کنند. به‌هرحال، یکی از حقوق‌های اجتماعی افراد، شرکت در انتخابات است. قانون مجازات اسلامی اخیرالتصویب، در ماده ۲۶ خود ذیل ۱۲ بند با دو تبصره، حقوق اجتماعی را برشمرده است. برابر بند الف این ماده داوطلب‌شدن در انتخابات ریاست‌جمهوری، مجلس خبرگان رهبری، مجلس شورای اسلامی و شوراهای اسلامی و شهر و روستا، جزء حقوق اجتماعی است و کسانی که محکومیت قطعی کیفری نداشته باشند را نمی‌توان از این حقوق، که یکی از آنها همین کاندیداتوری نمایندگی مجلس شورای اسلامی است، محروم کرد. از طرفی برابر ماده ۲۵ همین قانون، محکومیت قطعی کیفری در جرائم عمدی، پس از اجرای حکم یا شمول مرورزمان، در مدت زمان مقرر در این ماده، محکوم را از حقوق اجتماعی به‌عنوان مجازات تبعی محروم می‌کند. به دیگر سخن، محرومیت از حقوق اجتماعی نوعی مجازات است و صرف داشتن پرونده و حتی محکومیت، بدون اینکه فرد برابر حکم قطعی به‌صراحت از حقوق اجتماعی محروم شده باشد، نمی‌توان افراد را از حقوق اجتماعی بدون حکم مقام قضائی محروم کرد. از طرفی هرکس هم به‌عنوان مجازات تبعی از حقوق اجتماعی محروم شود، پس از گذشت موعدهای مقرر در ماده ۲۵ قانون مجازات اسلامی که در ادامه خواهد آمد، از وی اعاده حیثیت می‌شود و آثار تبعی محکومیت وی زایل می‌شود، مگر افرادی که به‌طور دائم از حقوق اجتماعی محروم شده‌اند، یعنی حکم قطعی دادگاه را مبنی‌بر محرومیت دائم از حقوق اجتماعی دارند. محرومیت از حقوق اجتماعی غیر از مصادیق بندهای الف و ب و پ که در ذیل می‌آید، در دیگر موارد محکومیت، با تحمل کیفر یا عفو از بین می‌رود.
الف) هفت سال در محکومیت به مجازات‌های سالب حیات و حبس ابد از تاریخ توقف اجرای حکم اصلی؛ یعنی اگر کسی به اعدام یا حبس ابد محکوم شده باشد و این حکم به‌هر علت مثل عفو یا گذشت شاکی خصوصی متوقف شده باشد، از تاریخ توقف اجرای حکم بعد از گذشت هفت سال، محرومیت از حقوق اجتماعی برطرف می‌شود.
ب) سه سال در محکومیت به قطع عضو، قصاص عضو، درصورتی‌که دیه جنایت واردشده نصف دیه مجنی علیه باشد، نفی بلد و حبس تا درجه ۴.
پ) دو سال در محکومیت به شلاق حدی و قصاص عضو، درصورتی‌که دیه جنایت واردشده نصف دیه مجنی علیه یا کمتر از آن باشد و حبس درجه پنج.
در این سه مورد، فرد محکوم بعد از گذشت مهلت‌های ذکرشده از حقوق اجتماعی برخوردار می‌شود، اما نمی‌تواند به لحاظ محکومیت‌های ذکرشده مشاغل بند الف و ب و پ را متصدی شود، والا دیگر مشاغل از دایره محرومیت خارج هستند. با تکیه بر بندهای سه‌گانه ماده ۲۵ قانون مجازات اسلامی، هر نوع محکومیت دیگر، منجربه محرومیت از حقوق اجتماعی نمی‌شود، مگر اینکه به‌صراحت در حکم دادگاه بر موضوع محرومیت از حقوق اجتماعی تأکید شده باشد که با تکیه‌بر قانون مجازات اسلامی امکان صدور حکم محرومیت جز در موارد بندهای الف و ب و پ ماده ۲۶ قانون مجازات اسلامی ممکن نیست. از طرفی ماده ۳۰ قانون انتخابات، افراد محروم از داوطلبی نمایندگی مجلس شورای اسلامی را برشمرده است؛ با توجه به صراحت قانون تنها کسانی که مشمول ماده ۳۰ قانون انتخابات هستند و محکومیت قطعی دارند از کاندیداتوری محرومند و افرادی که محکومیت کیفری و نیز محرومیت از حقوق اجتماعی طبق رأی دادگاه ندارند، واجد شرایط خواهند بود و نمی‌توان آنها را از ورود به عرصه انتخابات محروم کرد و نیازی به اثبات یا احراز صلاحیت خود ندارند.

پیام ما بررسی می کند؛ کرمان در رتبه نخست افزایش نزاع/ چرا اول شدیم؟

فروردین ماه امسال بود که خبرگزاری فارس طبق گزارشی که از پزشکی قانونی گرفته بود، استان هایی را که بیشترین درگیری را در سال 93 طبق مراجعه به پزشکی قانونی داشتند، مشخص کرد. نکته نگران کننده این آمار، افزایش آمار درگیری در کرمان به نسبت سال 92 بود که این افزایش از همه استان های کشور بیشتر بود. براساس آمار 11 ماه اول سال 1393 که از سوی سازمان پزشکی قانونی منتشر شده است، از این تعداد، 157 هزار و 421 نفر زن و 353 هزار و 447 نفر مرد هستند. مطابق این آمار تهران با ثبت 91 هزار و 228 نفر رکورددار ثبت نزاع در کشور محسوب می‌شود. در حالی که نسبت به جمعیت، تهران در رده‌ی یازدهم قرار دارد. آمار نشان می‌دهد که کم نزاع‌ترین استان کشور در سال گذشته سیستان و بلوچستان است که به ازای هر 369.4 نفر، یک مورد نزاع در آن استان به ثبت رسیده است. در استان چهارمحال و بختیاری به ازای هر 98.4 نفر، یک پرونده ثبت شده است که استانی با بیش‌ترین نزاع در سطح کشور محسوب می‌گردد. بر اساس آخرین آمار سازمان پزشکی قانونی کشور، در حالی‌که آمار کل نزاع در کشور با کاهش 2.2 درصدی همراه بوده است اما نزاع در تهران 3.1 درصد رشد را نشان می‌دهد. آمارها نشان می‌دهد که بیشترین افزایش نزاع در کشور مربوط به استان کرمان با 5.4 درصد رشد و بیش‌ترین کاهش نیز مربوط به استان خراسان رضوی با 11.6 درصد کاهش است. در حالی که استان کرمان از نظر میزان درگیری و مراجعه به پزشکی قانونی در رتبه سیزدهم قرار دارد، اما از نظر افزایش رتبه اول کشوری را داراست. درحالی که با افزایش سطح فرهنگی مردم می بایست میزان نزاع و درگیری کم شود، در کرمان اوضاع برعکس شده است.
درگیری نتیجه بی اطلاعی است
معاون پیشگیری از وقوع جرم قوه قضائیه کرمان به «پیام ما» گفت: متاسفانه بدلیل عدم اطلاع مردم از قوانین درگیری ها پیش می آید و اگر افراد از تبعات درگیری باخبر باشند قطعا آمار درگیری کاهش می یابد. حمید خالقی افزود: معمولا در این درگیری ها افراد به صورت ناگهانی تصمیم می گیرند و همین باعث بوجود آمدن مشکل می شود. افراد اگر بدانند دعوا کردن و ضرب و جرح یک نفر چه تبعات حقوقی دارد و شامل محرومیت های اجتماعی می شود قطعا دعوا نمی کند. وی تصریح کرد: به عنوان مثال فقط یک خراش روی صورت بدون خونریزی بیش از 2 میلیون تومان دیه دارد. حالا اگر کسی این میزان دیه را بداند دیگر هوس دعوا به سرش می زند؟
درگیری های دسته جمعی بسیار کم شده است
خالقی اظهار داشت: ضرب و جرح بار روانی برای جامعه دارد، بخصوص درگیری های دسته جمعی که خوشبختانه این نوع درگیری ها در کرمان کم شده است. وی ادامه داد: عمده نزاع ها در شهر کرمان به خاطر موارد جزئی است و به ندرت درگیری دسته جمعی پیش می آید. معاون پیشگیری از وقوع جرم قوه قضائیه کرمان باز هم به عدم آگاهی کافی اشاره کرد و گفت: اگر افراد بدانند که مثلا با چاقو فردی را مضروب کنند، حتما حبس در پی خواهد داشت و این حبس بعدا موجب محرومیت های اجتماعی می شود هیچوقت چاقو با خود حمل نمی کنند اما متاسفانه کمتر این را می دانند.
باید همه نهادها آگاهی مردم را افزایش دهند
حمید خالقی راهکار کم شدن نزاع و درگیری را در آگاهی مردم دانست و گفت: صرفا آگاهی نمی تواند جلوی درگیری ها را بگیرد اما نقش اساسی در کاهش آن دارد. وی به خاطره جالبی هم اشاره کرد و گفت: فردی در یک پرونده به دلیل اختلاف یک نفر را با ماشین زیر گرفته بود و در پاسخ به چرایی کارش می گفت ماشین من بیمه دارد و بیمه دیه را می دهد. این فرد نمی دانست فقط موضوع دیه نیست و محرومیت های اجتماعی هم در پی دارد.
کم شدن جرائم در ماه رمضان قبلا
محسوس تر بود
خالقی با اشاره به کاهش جرم و جنایت در ماه های محرم، صفر و رمضان گفت: در این ایام میزان جرم و جنایت کمتر می شود اما قبلا این کاهش جرم محسوس تر بود. البته نه اینکه الان محسوس نباشد اما سال های پیش میزان کاهش جرم بیشتر بود و کاملا حس می شد.
از نظر تعداد پرونده ها رتبه 29 را داریم
معاون پیشگیری از وقوع جرم قوه قضائیه گفت: نه فقط در مورد نزاع بلکه در مجموع استان کرمان از نظر تعداد پرونده های قضایی رتبه 29 را دارد و وضعیت خوبی داریم گرچه که باید از این میزان هم اوضاع بهتر شود. حمید خالقی در پاسخ به این سوال که شاید کمتر بودن پرونده های تشکیل شده قضایی در کرمان به این دلیل باشد که مردم کمتر به قانون مراجعه می کنند گفت: اینطور نیست. بخصوص در مورد نزاع و درگیری افراد بدنبال اعاده حیثیت هستند. شاید در جرائم کوچک مثل فحاشی و توهین مراجعه نکنند اما در دیگر موارد به قانون رجوع می کنند.
حمل سلاح سرد در افزایش درگیری ها
تاثیر دارد
خالقی با اشاره به خطرات حمل سلاح سرد گفت: طبق قانون اگر کسی در دعوا از چاقو استفاده کند، باید بازداشت شود. وی افزود: تصور کنید فردی در تاریکی بخواهد برود قطعا با چراغ قوه احساس آرامش می کند، برخی هم با حمل چاقو احساس امنیت می کنند در حالی که نمی دانند همین چاقو می تواند زندگی شان را پایان دهد. وی تصریح کرد: در پرونده ای، پسر جوانی با چاقو دوستش را کشته بود و می گفت بهترین دوستم (چاقو) باعث شد هم یکی را بکشم و هم خودم کشته شوم. معاون پیشگیری از وقوع جرم قوه قضائیه گفت: متاسفانه در اکثر درگیری هایی که منجر به قتل شده اند، چاقو وجود داشته و معمولا افرادی که برای اولین بار از چاقو استفاده می کنند باعث قتل می شوند.

دکترعشرت شایق رییس کمیته «مفاخر» جشنواره فرهنگی اقتصادی کرمان: مفاخر کرمان ناشناخته مانده‌اند

روزی نیست که بگذرد و خبری در مورد اقدامات مختلف کشورهای دنیا در زمینه پاسداشت فرهنگ بومیشان نشنویم. در دنیایی که رقابت بین کشورها هر روز به عرصه جدیدی کشیده می شود، نقش حوزه فرهنگی برجسته و حیاتی به نظر می رسد.
فرهنگ را مجموعه داشته ها، ارزش ها، ابداعات و رسوم ملتی در طول تاریخ تعریف می کنند. بی گمان بزرگان هر حوزه علمی یا هنری یا صنعتی در این میان نقش مهم و برجسته دارند که با آثار، افکار، ابداعات و اندیشه های خود سهمی کوچک یا بزرگ در تشکیل این فرهنگ بازی می کنند و گاهی نیز به نمادی موضوعی یا کلی برای فرهنگی خاص بدل می شوند. از این روست که دولت های مختلف سعی دارند هرچه بیشتر مشاهیر و مفاخر حوزه های مختلف را به فرهنگ ملی خود مرتبط سازند تا شاید با بزرگنمایی آن ، زمینه های اقتدار فرهنگی ملت متبوع شان را فراهم سازند و همچنین از آن طریق نقشی هرچند پررنگ تر در معادلات بین المللی و منطقه ای ایفا کرده و منافع ملی شان را تامین کنند.
کمیته مفاخر یکی از کمیته های حاضر در جشنواره فرهنگی- اقتصادی کرمان در تهران می باشد. جشنواره فرهنگی – اقتصادی کرمان قرار است از ۱۶تا۲۳ مرداد ماه در برج میلاد تهران برپا شود. ریس این کمیته دکتر عشرت شایق، معاون فرهنگی- اجتماعی شهرداری منطقه 22 تهران است. سرکار خانم شایق متولد شهرستان بم می باشد.
وی در مورد فعالیت های کمیته مفاخر به خبرنگار ما گفت:«کار کمیته مفاخر حساس و مهم بوده و کارکرد آن ماندگار خواهد بود. قرار ما بر این است که در این کمیته کتابی چاپ شود. لذا انتشار این کتاب بعنوان برگی از تاریخ مکتوب کرمان می تواند برای من و سایر اعضای برگزارکننده نگرانی هایی را به همراه داشته باشد.»
شایق ادامه داد: «میان مفاخر و کسانی که دارای شهرت هستند تفاوت وجود دارد. ما در این کمیته به دنبال آن نیستیم که افراد شهیر را معرفی کنیم.
بر این باوریم بسیاری از نام آوران و مفاخر استان کرمان در حوزه های مختلف باعث فخر و سربلندی ما هستند اما لزوما از شهرت برخوردار نیستند. لذا از همه ی کمیته های حاضر در جشنواره فرهنگی چهره هایی بعنوان مفاخر تقدیر می شوند.
ریس کمیته مفاخر جشنواره فرهنگی کرمان در تشریح کار کمیته توضیح داد: «جدا از انتخاب تعدادی از مفاخر استان ما بخشی را بعنوان «بالاتر از مفاخر» درنظر گرفته ایم. یعنی فصل اول جلد اول کتاب به نام بالاتر از مفاخر نام گذاری شده و این قسمت به «شهدا» اختصاص یافته است. زیرا این شهدا بودند که جان خود را فدا کرده اند که مفاخر کرمان و ایران بتوانند سبب فخر شوند. از طرفی شجاعت و شهادت طلبی آنها ریشه در دین و مکتب دارد.
سرکار خانم شایق از طراحی و راه اندازی وبسایتی برای فعالیت کمیته مفاخر خبر داد و افزود: «سایتی با نام «مفاخر دیار کریمان» و به آدرس:MDKARIMAN.IR در دسترس است. در شرایط فعلی تعدادی از مفاخر که تا امروز برگزیده ایم از جمله در حوزه دینی و عرفانی: میرزا محمد ناظم الاسلام کرمانی، سیدشمس الدین ابراهیم بمی، سید طاهرالدین محمد،آیت الله شیخ محمدرضا لبیبی و آیت الله سیدکاظم اخوان مرعشی و در حوزه سیاست: آیت الله محمدعلی موحدی کرمانی، سید محمود دعایی، شیخ محمدجواد باهنر و حجت السلام سید یحیی جعفری معرفی شده‌اند.»
ایشان روند تحقیق و پژوهش برای انتخاب افراد در بخش های مختلف از جمله فرهنگی و ادب ، هنر، شهدا و فرماندهان و حوزه علم را در حال انجام توصیف کرد و اضافه نمود: «در کنار وبسایت با هدف اطلاع رسانی و ارتباط با همشهریان کرمانی در راستای تبلیغ ، ترویج و تدوین معرفی چهره های مفاخر برای شناساندن به مردم صفحه اینستاگرام هم با همین نام وب سایت راه اندازی کردیم».
وی از جمله مزایای راه اندازی این شیوه اطلاع رسانی را دخالت نظر مردم در روند کار ذکر کرد و گفت:«در طول مسیر تحقیق و پژوهش امکان این وجود دارد که کسی به هر علتی از قلم افتاده باشد، وجود این پایگاه اطلاع رسانی این امکان را میدهد که در قالب ارسال دیدگاه از سوی مخاطبین متوجه اشتباهات خود شویم.»
ریس کمیته مفاخر جشنواره فرهنگی کرمان پیرامون روند گردآوری و انتخاب مفاخر استان به خبرنگار «پیام ما» گفت:«قرار بر این است که همه کمیته ها چهره های خود را به ما معرفی کنند.اما متاسفانه اکثرا به اطلاعات دم دستی خود بسنده کردند، در صورتی که نیاز هست که با عمق بیشتری به موضوع نگاه کنیم.از طرفی برخی کسانی که معرفی می شوند به ما در حد استاندارد های اینکه نام مفاخر استان بر روی وی گذاشته شود نبوده زیرا این کتابهای مفاخرکه در حال آماده سازی است، جایی برای آماتورها نیست ».
وی ادامه داد:« متاسفانه در روند تحقیق و پژوهش با چهره هایی روبرو شدیم که برای خود کرمانی هم ناشناخته بوده اند و این جای تاسف دارد. در سازو کار گردآوری مفاخر مردم هم می توانند از طریق وبسایت افراد مد نظر خود را پیشنهاد دهند که به تک تک پیشنهادات ترتیب اثر داده می‌شود.»
دکتر شایق در پایان گفت:«در روزهای برگزاری جشنواره فرهنگی در برج میلاد سعی داریم نمایشگاه گرافیکی و حجمی برای مفاخر داشته باشیم. در این ارتباط به شهید باهنر، خانم صفارزاده، آقای شاهرخی و سردار سلیمانی به شکل ویژه پرداخته می شود.
همچنین در تلاشیم برای معرفی مفاخر در روزهای جشنواره از هنرمندان کرمانی استفاده شود تا در معرفی آنها هنرمندانه عمل شود.»

منصور علیمرادی: نویسندگی به مُرده بداعمال می‌ماند

مریم ایجای

منصور علیمرادی نویسنده، شاعر، پژوهشگر کرمانی، متولد ۱۳۵۶ است و تاکنون دو مجموعه داستان و یک رمان منتشر کرده است. داستان های این نویسنده فضای بومی دارند و اعتقاد دارد که تا کسی در فضای بومی نفس نکشد و زندگی نکند نمی تواند از آن حال و هوا بنویسد. در حوزه پژوهش فرهنگ مردم نیز صاحب تالیف‌های زیادی است. وی بیش از ده سال است که به کار و پژوهش بر روی دائره المعارف مربوط به فرهنگ و زبان مردم حوزه هلیل رود و رودبار جنوب مشغول است و می گوید بیشتر وقتش را بر روی مجموعه ده جلدی« فرهنگ حوزه ی هلیل رود» می گذارد.رمان “تاریک ماه” او سال گذشته برگزیده جایزه ادبی هفت اقلیم شد. به تازگی مجموعه داستان «نام دیگرش باد است؛ سینیور!» در ۱۳۲ صفحه توسط نشر نون منتشر شده است. او همچنین رمان «شب جاهلان» را نیز در دست انتشار دارد.
آقای علیمرادی اهل کجایید؟ نویسندگی را از کی و کجا شروع کردید؟
اهل آبادی کوچکی در جنوب کرمان، بین شهرستان های رودبار جنوب و عنبراباد، روستای کوچکی است محصور در میان کوه هایی نه بلند و نه کوتاه، و به لحاظ رنگ تا حدی متنوع، یعنی سرخ و سیاه و خاکستری، به نام کغارکی، تلفظ اش قدری سخت است اما روستای عجیبی است. نوشتن را از همان روستا شروع کردم در هیجده نوزده سالگی، دبستان که بودم کتاب هایی را که برای مدارس می رسید با ولع می خواندم. در واقع کتاب‌ها ابزارهایی برای کشف جهان، و کشف مرزهای بیرون از روستای محل سکونت ما و نواحی اطراف بودند. بعدها دوره ی دبیرستان که در جیرفت درس می خواندم شدم عضو کتابخانه ی مرکزی، سه سال نفر اول کتابخانه شدم، خود مواجهه با کتابفروشی ها و کتابخانه حکایتی است که بماند برای بعد.کم کم شروع کردم به نوشتن داستان و بعدها به طور اتفاقی شعر، که شعر البته بخش مهمی از عمر مرا درگیر خودش کرد، بعدها هم روزنامه نگاری و پژوهش در تاریخ و فرهنگ شفاهی جنوب و طنز.
لطفا نام کتاب هایتان را بفرمایید و توضیح اندکی در مورد آن ها بدهید.
اولین کتابم مجموعه شعری است از شاعران محلی سرای شهرها و روستاهای جنوب استان کرمان که شعرهایی را که به گویش ها، زبان ها و لهجه های مختلف آن نواحی سروده بودند جمع کرده بودم با عکس و شرح حال مختصری از شاعر، تحت عنوان«شروگ ماه»، دومین کتابم مجموعه داستانی بود با عنوان «زیبای هلیل» که در نشر آموت چاپ و منتشر شد.سومی اش مجموعه شعری بود با عنوان :«آوازهای عقیم باد»، منتخبی از شعرهایی که در آن سال ها گفته بودم و در طول یکی دوماه دوتا چاپ اش تمام شد، کتاب بعدی «لیکوهای رودبارجنوب» بود،پژوهش، گردآوری، برگردان و شرحی بر یک نوع شعر شفاهی باستانی. کتاب بعدی تاریک ماه بود که در نشر« روزنه» چاپ شد.بعدی افسانه های مردمان حوزه ی هلیل رود که در واقع یک جلد از فرهنگ ده جلدی فرهنگ مردم منطقه ی جنوب کرمان است. و بعد هم «لیکوهای رودباری ۲» و مجموعه داستان «نام دیگرش باد است سینیور!» توسط نشر نون.
رمان تاریک ماه شما در سال گذشته برنده جایزه ادبی هفت اقلیم شد.به نظر شما دلیل موفقیت این رمان چه بوده است؟
خودم هم به طور یقین نمی دانم، ولی در نقد و نظرها به وجوه مختلفی در این کتاب پرداخته شده، مثل زبان، فضا، شخصیت ها و….
کتاب تازه شما با عنوان «نام دیگرش باد است، سینیور!» به تازگی از نشر نون منتشر و به نمایشگاه کتاب امسال رسید. می شود لطفا کمی در مورد حال و هوا و فضای این کتاب بگویید؟
«نام دیگرش باد است،سینیور» مجموعه داستانی است شامل هفت داستان، که دغدغه ی من در نوشتن هر کدام، فرم، زبان، روایت، فضا، و وارد کردن شخصیت ها و آدم های جدید در ادبیات بوده، چقدر موفق؟ باید ببینیم قضاوت منتقدان و خوانندگان چه خواهد بود. آدم ها و فضاها در این مجموعه به نوعی به هم ربط پیدا می کنند، بدون آن که کتاب داعیه ی مجموعه داستان به هم پیوسته را داشته باشد.از طرفی بر خلاف تاریک ماه که روایتی از مردمان گرمسیرنشین و رودبار جنوب و بلوچستان داشت، فضای این مجموعه بیشتر عشایری است و رویدادها در نواحی عشایرنشین اتفاق می افتند. البته با سبک و سیاقی خاص، به نظر من بیشتر اقوام، قبایل، طبقات، اقشار و اقلیم ها در ادبیات ما جایگاهی نداشته اند، ما هنوز یک رمان یا مجموعه داستان که شخصیت هایش از عشایرمردم باشند در ادبیات مان نداشته ایم.یا حداقل من ندیده ام.
وضعیت نمایشگاه کتاب امسال چطور بود؟
به نظرم خیلی خوب بود، استقبال از کتابها هم خوب بود و مهمترین اتفاق نمایشگاه، دیدار دوستان نویسنده و اهل نظر بود که در هر حال و در هر شرایطی خود غنیمتی است. در مجموع به نظرم خیلی خوب بود، حداقل برای من.
آیا در نوشتن طرفدار سبک خاصی هستید؟
ادبیات بر تنوع و تکثر استوار است، ادبیات مثل غذاهای متنوعی است که هر کدام رنگ و عطر و مزه ای دارند و البته دستور طبخی. برای من همه ی سبک ها و سیاق ها ستودنی و لذت بخش اند به این شرط که واقعا سبک و سیاق باشند و ادبیات به معنای واقعی تولید شده باشد،نه ادا و اصول.همان سخن سعدی است که: هر گلی نو که در جهان آید/ ما به عشق اش هزار دستانیم.
آیا شما هم اعتقاد دارید که با توجه به تکراری بودن موضوع ها باید به سراغ فرم های بدیع برای بیان موضوعات رفت؟
همان حرف صائب است که: یک عمر می توان سخن از زلف یار گفت/ در بند آن مباش که مضمون نمانده است.نویسنده از دریچه ی خودش به انسان، جهان، رویدادها، موضوعات و نگاه می کند، هر نویسنده ای از یک موضوع روایت خودش را می تواند داشته باشد و این روایت تکنیک ها و شگرهای روایی و در نهایت فرمی را.همه ی این ها بستگی دارد به میزان توان و خلاقیت،‌تجارب و دانش نویسنده.اصل و اساس هنر و ادبیات بر بداعت است، چون با خلق سر و کار دارد و خلق فرایندی است استوار بر بدعت و نوع آوری. اگر نویسنده بخواهد کاری کند شبیه آن چه دیگران انجام داده باشند در نهایت می شود یک کپی شیک، آنچه امروز مثلا دانشجویان هنر از گرانیکای پیکاسو می کشند.
آیا شما از کارگاههای داستان نویسی استفاده کرده اید؟
من هیچ وقت شانس این را نداشته ام که به کارگاه داستان نویسی- حتی برای یک بار بروم. منتها فکر می کنم که کارگاه ها، خیلی در آموزش ادبیات جدی و خلاق موثر باشند، نویسنده ای که چهل سال داستان نوشته و تجربه و زیست ادبی داشته، می تواند خیلی چیزها به کسانی که می خواهند داستان بنویسند یاد بدهد،راه را برای شان هموار کند. به شرط این که شاگرد عین استاد بار نیاید و از یک جایی راه خودش را پیدا کند و فکر نکند: اگر راهم دوتا شد وای بر من.
از بین نویسندگان ایرانی قدیم و معاصر سبک کدام نویسنده ها را بیشتر می پسندید و چرا؟
همه را، تقریبا همه را، آثار اکثر آنهایی را که درست و دقیق و خلاقانه نوشته اند با لذت خوانده ام، از نویسنده ی تاریخ که امثال بیهقی باشد و رستم الحکما و باستانی پاریزی، تا متن های غنی عرفانی و قصه های کهن، مثل سمک عیار و جوامع الحکایات و کشف الاسرار و …تا داستان نویسی مدرن در این صدسال اخیر، در ادبیات داستانی که خیلی ها،- گو این که نویسنده ای در همه ی پرونده ی ادبی اش دوتا داستان خوب داشته- لذت برده ام.اگر بخواهم در حوزه ی ادبیات داستانی لیستی ارائه کنم، باید از خیلی ها که در یک قرن داستان نویسی کاری انجام داده اند نام ببرم. دروغ است اگر بگویم همه را فرصت کرده ام که بخوانم، در حد همین بضاعت و مجالی که بوده و داشته ام عرض می کنم. از هم نسلی های خودم هم کارهای درخشانی دیده ام، البته با توجه به بضاعت ادبیات این روزهای ما، خوب به نظرم این مسئله دلگرم کننده است، شما از جوانی ساله که مجموعه داستانی منتشر کرده نمی توانید توقع داشته باشید که در حد اُهنری، جویس و چخوف و … بنویسد، یا در قد و قامت گلشیری و ساعدی و صادقی و ظاهر شود.حساب نوابغ البته این جا جداست.اما به نظرم امسال سال بسیار خوبی بوده برای داستان نویسی ما.
نویسندگان خارجی چطور؟
خیلی ها مورد علاقه ی من اند، در دهه ها و نسل های مختلف، از سروانتس گرفته تا خوان رولفو ،فوئنتس، مارکز ، استاندال، آستوریاس، فاکنر، داستایوفسکی و…سرتان را به درد می آورم.
به نظرتان امروزه وضعیت نشر چگونه است؟
خیلی خوشبین ام، این روزها هر کسی رمان متوسط به پایینی هم که نوشته باشد باز می تواند ناشری برای چاپ کردنش پیدا کند، اثر خوب را که همه ی ناشرها قبول می کنند، هر چند نویسنده بی نام و نشان باشد.کاری به حوزه های دیگر مثل شعر ندارم که البته آسیب شناسی خودش را می طلبد. در حوزه ی ادبیات داستانی چه خارجی و چه وطنی اقبال ناشرها خوب است.
وضعیت نقد چطور؟
در صدسال حیات تاریخ مدرن فرهنگی ما نقد نتوانست جایگاهی پیدا کند، منتقدانی که در این سال ها-منتقد به معنای کاربلد و حرفه ای- کار کرده اند، تعدادشان به اندازه ی انگشتان دست نمی رسد. این روزها، همه ی منتقدین داعیه ی تولید ادبی دارند و تولیدکنندگان در حوزه ی ادبیات هم داعیه ی منتقد بودن.باری که به سادگی به سامان نمی رسد.
در پایان برای کسانی که می خواهند شروع کنند چه راهی را پیشنهاد می دهید؟
صادقانه عرض کنم: این که ننویسند، تا می توانند ننویسند اما بخوانند و لذت ببرند. چون نوشتن رنج است، جانکاه است، یک عمر باید خواند و نوشت و پاره کرد تا به جایی رسید، در نهایت یک رمان نوشت با تیراژ هزارتایی که اگر مولف خوش شانس باشد و ناشر معتبر، که چندسالی در سیستم پخش و کتابفروشی ها سرگردان بماند.دوستان جوان که می خواهند شروع کنند بروند سراغ هنرهای دیگر، مثل موسیقی، نقاشی، سینما اصلا گرد ادبیات نگردند.زندگی مجال کوتاهی است باید لذت برد.منتها خوب وقتی دچار ادبیات شدی دیگر رهایت نمی کند، به قول همولایتی های ما به مُرده بداعمال می ماند، پاچه ی آدم را می گیرد تا لب گور.

ماجرای استعفای شهردار شهر «کورامانات» در سال 1500

ع – غضنفری
هفت، هشت سالی می‌شد که شهر ما «کورامانات»‌ک چنین شهردار فعالی به خود ندیده بود. هرچند مردم شهر ما در «نگاه به پشت سر» خیلی خیلی ضعیف هستند اما زمان زیادی نگذشته و ما اگر اندکی به آن مغزهای استراحت داده‌ خود فشار بیاوریم‌ادمان خواهد آمد که چاله و چوله آسفالت خیابان های «کورامانت» پدر هرچه کمک و قهز و سیبک و طبق و سگدست و چه ماشین ها را از گور در می‌آورد و تن و بدن برادران خیالی را هی توی خاک های سرد غریبستان قلقلک می‌داد و هنوز می‌توانستند بخاطر بیاورند، پارک های تاریک و خاموش شهرمان را که در لابلای تاریکی های هر درخت نارونش جوانکی زانو زده و سینه به سینه قهرستان اعتیاد داده و منتظر است که ساقی مواد فروش گذرش به آن سو افتاذه و «اکسیر» نشئه آور‌ا توهم آفرین را در برابر‌ک روز دسترنج کار‌ا حتی دزدی و گدایی در کف دستان چروکیده‌ او بگذارد و بگذرد و اتفاق می‌افتاد که مسافر غریبی به هوای کار و روزگار بهتر، شبی را روی نیمکت‌ک پارک اقامت کرده و صبح زود، کفش و پول و کت و کلاه از دست داده و فقط تن لخت و بدن چاقو خورده‌ خود را از آن جا به غنیمت برده!
ولی آمدن شهردار «دادالهی» داده‌ الهی بود برای آبادی شهر. حضورش در همان‌کی دو ساله‌ اول نشان داد که فکر و اراده‌ سازنده و کارآفرین، حتی در شرایط نامساعد و سخت هم می‌تواند تأثیر گذار باشد. وجود شرایط تحریم و غلبه‌ افکار نا موافق هم نمی‌توانست، شهردار را که فقط هدفش عظمت شهر «کورامانات» بود از تصمیمش منصرف کند،‌ا وی را دل سرد نماید. به زودی چهره شهر عوض شد. چهارراه ها و میدان های پر ترافیک را با ایجاد تقاطع غیر همسطح و پل هایی که عبور و مرور شهر را سرعت داده و تسهیل می‌نمود به‌ک شهر بدون ترافیک تبدیل نمود و ذهن آسان گیر و فراموشکار مردم کورامانات به زودی ترافیک های وحشتناک پشت چراغ های قرمز و ورودی میدان ها را به کلی فراموش کرد و این روزها کمتر کسی چاله های وحشتناک خیابان ها، گره های ترافیکی و وحشت شبانه پارک ها را به‌اد می‌آورد. اما خوشبختانه همه به شهردار «دادالهی» ایمان دارند و هنوز فراموش نکرده اند که شهر ما هرچه خوبی دارد، همه از زحمات و تلاش های اوست. هرچند اگر از هرکدام از شهروندان به تنهایی بپرسی که شهردار «دادالهی» چه کرده که مردم این قدر دوستش دارند چیزی به خاطرش نمی‌آید اما دوستش دارند، زیرا همه می‌گویند، زحمت کش است و دلش برای کورامانات می‌سوزد.
از شما چه پنهان، اخیراً عده ای که تعدادشان هم کم نیست به این عقیده پای بند شده اند که مردی به شایستگی و کاردانی «دادالهی» را آیا بهتر و شایسته تر نیست که راهی مجلس شورای اسلامی‌اش نماییم، بلکه در جایگاه بالاتر و کارسازتری بتواند این همه توانایی های مثبت را به عرصه ظهور رسانیده و منشأ خدمت بیشتری برای کورامانات باشد؟
این ایده هرچند هنوز خام و اولیه به نظر می‌رسید، لیکن با شناختی که مردم از خدمات شهردار داشتند. و از اخبار پی در پی اختلاس ها و رشوه گیری ها و حضور پول های کثیف به قول وزیر کشور کارمانستان در جریان انتخابات، به شدت سردرگم، ناامید و بی اعتماد شده بودند، به منزله‌ک روزنه‌ امید بود، استقبال کوراماناتی ها از این خبر، عزم شهردار خدمتگزار را جزم کرد که از مقام خویش استعفا داده و خود را برای این مبارزه آماده نماید. اما هنوز خبر این استعفا، درست از جمع‌اران شهردار بیرون نرفته بود که باد، خبرش را به گوش رقیبان رساند.
دکتر «حق به جانب پور» که خود «زخم خورده» بود آن هم نه از «رقیبان» آن سوی گود بلکه از «رفیقان» درون گود و نیروهای خودی آن قدر آزار دیده بود که خودش می‌دانست چه کار کند، تلفن برداشت و شماره همراه رقیب قدیمی‌و رفیق امروزش دکتر «راه بلد» را گرفت و وی را از جریان استعفای شهردار آگاه کرد، «حق به جانب پور» با وجود آن که این روزها‌کی به نعل می‌زد و‌کی به میخ اما می‌دانست که مردم «کورامانات» دیرزمانی است که با وجود این «جیغ و ویغ ها» دست وی را خوانده اند و به خوبی آگاهند که کارهایشان نقل محفل روزنامه ها و خبرگزاری هاست. و چاره ای نیست و باید با همان حربه های همیشگی از ورود این رقیب نیرومند جلوگیری نمود! بنابراین از راه بلد کرده پرسید: «زودتر فکری بکنید آقا، اگر این آدم خوشنام وارد گود شود، ما باید فاتحه نماینده شدن دور بعدی را بخوانیم؟!»
-: من؟ به نظر شما من چکار می‌توانم بکنم؟
: خودتان را به آن راه نزنید آقای دکتر، کسی دارد می‌آید نه هم خط من است نه شما و پرونده چند ساله شهرداری موفق را هم همراه خود دارد، باید بدانید که با آمدنش تنها من لطمه نمی‌خورم، شاید خود شما هم کار برایتان سخت بشود، آقای دکتر عزیز!
– خیلی خوب، حالا خیلی جوش نزن، امشب ساعت هفت بیا دفتر من، چندتا از دوستان را هم خبر کن، ببینیم چه باید بکنیم؟!
جلسه‌ شبانه در اختفای کامل، نه در دفتر بلکه در منزل‌ یکی از دوستان محفل خصوصی دکتر «راه بلد» تشکیل شد، مهماندار، یکی از فداییان «دکتر راه بلد» بود که در همین دو دوره‌ نمایندگی وی از هیچ به همه چیز رسیده و در هواداری او حاضر بود دست به هرکاری بزند،
همه حاضرین با احتیاط کامل دست چین شده بودند و از کله گنده های همان گروه بودند، چند نفری از اعضای شورا هم حضور داشتند. این ها قبلاً در مخالفت با روی کار آمدن «دادالهی» تلاشهایی کرده بودند، اما خوشنامی‌«دادالهی» کفه آراء را به نفع او سنگین کرده بود و کاری از پیش نبرده بودند.
اولین سخنران جلسه «دکتر حق به جانب پور» بود که مثل همیشه بی حوصله و کم طاقت شروع کرد: – «آقایان من بی تعارف و بدون پرده پوشی عرض می‌کنم که اگر این آقا وارد مبارزه‌ انتخاباتی شود، شک نداشته باشید که از همین الان باید فاتحه نمایندگی خودمان را بخوانیم، با سوابق مثبتی که حالا به حق‌ا به ناحق این فرد برای خودش دست و پا کرده، ما چیزی برای عرضه در مقابل او نخواهیم داشت و بهتر است از همین الان خودمان را کنار بکشیم، از قدیم گفته اند: سفره نینداخته‌ یک عیب دارد و سفره انداخته هزار عیب!
دکتر «راه بلد» دستش را به علامت سکوت بالا آورد و گفت «لطفاً آرام باشید آقای «حق به جانب پور» مگر نمایندگی مجلس شرکت رفتگریه که ما آن را راحت تحویل آقای شهردار بدیم من برای از میدان بدر کردن این آقا راه حلی دارم که او و طرفدارانش حتی در خواب نبینند!
ما باید این بابارو از همون راهی شکست بدیم که او و طرفدارانش بهش می‌نازن و ازش هم می‌زنن!
– یعنی چگونه و چه طور؟
– آهان،‌ یعنی اعضاء شورا دیگه مثل دفعه قبل باهاش مخالفت نمی‌کنن، برعکس، سفت و سخت از ماندن او در مقام شهردار و این که ما تازه فهمیدیم شما چه جواهری برای شهرداری هستی شروع می‌کنن از او طرفداری کردن، در واقع با این موضع گیری با یک تیر دو نشان می‌زنیم. هم به جامعه نشان می‌دهیم که اعضای شورای کورامانت آدم های صادقی هستن که با وجود مخالفت های قبلی، حالا که کاردانی او را مشاهده کرده اند، طرفداری اش را می‌کنند و هم مانع استعفای شهردار می‌شوند؟
– اگر نشد؟
– اگر نشد هم راه حل های دیگری دارم که به موقعش برایتان رو خواهم کرد!!!
دکتر «حق به جانب پور» در حالیکه انگشت سبابه اش را می‌گزید، گفت: که این طور، حالا دارم می‌فهمم که چطور این بلا به نوعی سر خود من هم آمد.
حیله ها و ترفندها اثر نکرد و دادالهی پس از کلی کشمکش استعفا داد و خود را آماده کاندیداتوری مجلس نمود، مردم «کورامانات» هرچند شهردار فعال و کارآفرینی را از دست داده بودند، لیکن خوشحال بودند، که پس از سال ها، کاندیدایی دارند که شش، هفت سال عملاً در کارهای بزرگ دخیل بوده، بیشترین خدمت ها را کرده، اما دست خودش به دزدی، اختلاس، خیانت در امانت و فریبکاری آلوده نشده، حضور شهردار درستکار «کورامانات» امسال شور و حالی به انتخابات مجلس داده بود که نگو، روز موعود ساعت به ساعت نزدیک تر می‌شد و دادالهی با هر حضورش در میان مردم محبوبتر از قبل می‌گردید.
آخرین چهارشنبه قبل از مهلت استعفا فرارسید و کاندیدا فقط تا ساعت ۲۴ همان روز فرصت استعفا داشتند. برای ساعت ۵ عصر میدان شورای «کورامانات» را برای مهمترین جلسه علنی شورای شهر «کورامانات» در حضور مردم آماده کرده بودند. نظر سنجی ها نشان می‌داد که ۷۰ درصد مردم دلشان با شهردار سابق است. عصر در میدان جای سوزن انداز نبود و دادالهی شهردار نخست چنان سخنرانی مهمی‌کرد که هرگونه شک و تردیدی را در انتخاب وی از بین برد، مردم به شدت دست می‌زدند و از شهردار خدمتگزار خود حمایت می‌نمودند، از آن سو معلوم بود که دو رقیب بیکار ننشسته اند و احتمالا ترفندهایی در آستین دارند.
بزرگ شورای «کورامانات» آقای مهندس میکروفن را بدست گرفت و به سرعت از جایگاه بالا رفت، مردم شروع به دست زدن و تشویق کردند!
سخنران آغاز به سخن کرد: – دوستان، عزیزان،‌ یاران و طرفداران محترم شهردار دوست داشتنی ما، خودتان می‌دانید، من سال هاست از دوستان و حامیان «دادالهی» عزیز بوده و هستم. همین امروز که داشتم به محل سخنرانی این عزیزمان می‌آمدم، چشمم افتاد به چند تا از پروژه های بزرگ که بنیان شهر «کورامانات» را عوض کرد و آن را تبدیل به‌کی از شهرهای بزرگ و زیبای کشور نمود، با خود اندیشیدم، آیا هر نیرو و فکر دیگری بود، هرچقدر هم بی همتا و هر قدر خدمتگزار، آیا می‌توانست خدماتی را که این شهردار خدوم کرده و به نظر می‌رسد، خدای تبارک و تعالی، فقط اورا برای همین کار ساخته از عهده برآید؟! و آیا اگر این عزیز شهر ما را ترک کرده و به پایتخت برود، دیگر از حضور ایشان مردم ما چه نصیبی خواهند برد؟! شاعر می‌گوید: صبر بسیار بباید، پدر پیر فلک را / تا دگر مادر گیتی چو تو فرزند بزاید! اگر دادالهی را از دست بدهیم دیگر چه کسی پیدا خواهد شد، با تجربیات ارزشمندی که وی دارد این خدمات را برای ما انجام دهد. دوستان من برخلاف میل باطنی خودم، می‌خواهم از این وجود ارزشمند، تمنا کنم، خواهش کنم و التماس بنمایم که شهر ما، کورامانات را ترک نکند و ما را قابل دانسته، شهردار ما باقی بماند.
پس از آن دکتر میکروفون را بدست گرفت و گفت: ای مردم شما می‌دانید که من تا دیروز مخالف انتخاب مهندس دادالهی به عنوان شهردار بودم ولی امروز و پس از چند سال خدمت به خدمات ارزنده او ایمان پیدا کردم.
فردی از میان جمعیت فریاد برآورد: آقای دکتر، تو اگر طرفدار دادالهی بودی پس چرا چندی پیش در جلسه مخالف او شرکت نمودی.
در ادامه مهندس دیگری نیز به جمع حامیان شهردار پیوست و فریاد برآورد که ای جماعت بدانید و آگاه باشید که شهرداری چون او نخواهید‌افت! و اگر او بماند قطعا بناهایی مختلف به شکل برج العرب در تمام شهر خواهم ساخت. هم همه زیاد شده بود و زمان رای گیری اعضای شورای شهر (کورامانات) برای تایید استعفای شهردار و‌ا مخالفت با آن بود. همه‌ اعضا‌کپارچه مخالف استعفای شهردار بودند. همان زمان کاغذی را به دست شهردار (کورامانات) دادند. وقتی شهردار از گوشه چشم نگاهی به آن کاغذ انداخت ناگهان فریاد برآورد: از استعفا پشیمان شدم! همه‌ اعضای شورای (کورامانات) غریو شادی سر دادند و استعفا شهردار منتفی شد.
– جمعیت هاج و واج پراکنده شد، دو دکتر کار کشته از گوشه‌ جمعیت با پوزخندی به سخنران سلامی‌داده و راه افتادند. شهردار دستپاچه کاغذی که به نظر خاطرات یار دست چپش را بود چهار تا کرد و در جیب گذاشت و طوری که جمعیت متوجه او نشود راه خود را کشید و رفت.