تبدیل فاضلاب به نفت خام زیستی در چند دقیقه

دانشمندان به تازگی روشی ابداع کرده‌اند که می‌تواند فاضلاب را به نفت خام زیستی تبدیل کند.
در سال‌های اخیر از سوخت‌های زیستی اغلب به عنوان جایگزینی برای سوخت‌های فسیلی یاد می‌شود اما بیش‌تر بستگی به مواد خامی دارد که در صورت افزایش تولید به سرعت کمیاب می‌شود. آزمایشگاه ملی شمال غربی اقیانوس آرام متعلق به سازمان انرژی (PNNL) راهی را برای تولید سالانه 30 میلیون بشکه نفت خام زیستی از 128 میلیارد لیتر فاضلاب خام تولید روزانه آمریکا پیدا کرده‌اند.
طبق گزارش PNNL، مشکل استفاده از فاضلاب به عنوان منابع خام زیستی رطوبت بیش از حد آن است که باید پیش از فرآیندهای معمولی که روی آن انجام می‌شود، رطوبت اضافی آن گرفته شود. راهکار در نظر گرفته‌شده، استفاده از «مایع‌سازی هیدروترمال» جهت تبدیل فاضلاب به نفت است. این روش، نیاز به خشک کردن رطوبت را از بین می‌برد.
در روش «مایع‌سازی هیدروترمال»، محققان فاضلاب خام را در داخل راکتوری قرار می‌دهند که لوله‌ای با فشار 204 اتمسفر و با حرارت 349 سانتی‌گراد است که همان فرآیند زمین‌شناسی را تقلید می‌کند که ماده اورگانیک ماقبل تاریخ را با تجزیه آن به ترکیبات ساده به روغن خام تبدیل می‌کند. با کمک روش «مایع‌سازی هیدروترمال»، این روند تبدیلی به جای یک دوره تاریخی، تنها چند دقیقه زمان می‌برد.
مقدار فراوانی کربن در لجن آب فاضلاب و به طور قابل توجهی چربی وجود دارد. به نظر می‌رسد چربی‌ها یا لیپیدها تبدیل سایر مواد را در آب فاضلاب مانند دستمال توالت تسهیل می‌کند و حرکت این لجن را در طول راکتور حفظ می‌کند و نیز ماده خام زیستی باکیفیتی را تولید می‌کند که هنگام تصفیه، سوخت‌هایی را چون بنزین و سوخت‌های جت و فسیلی به‌وجود می‌آورد.
محصول نهایی بسیار شبیه نفت خام فسیلی به همراه مقداری اکسیژن و آب ترکیبی با آن است و می‌توان آن را مانند نفت خام با استفاده از دستگاه‌های تفکیکی سنتی تصفیه کرد.
PNNL تخمین می‌کند که یک انسان سالیانه بین دو تا سه گالن فاضلاب تولید می‌کند. این مقدار نه تنها تولیدکننده منابع سوختی به شمار می‌رود، بلکه جایگزینی برای عمل کردن، انتقال و خلاص شدن از لجن فاضلاب است.
از دیگر مزایای روش «مایع‌سازی هیدروترمال» آن است که از آن می‌توان همراه با فاضلاب کشاورزی و سایر مواد مرطوب استفاده کرد، با کاربرد کاتالیزور، فاز مایع را می‌توان به سوخت و مواد شیمیایی تبدیل کرد و پس‌ماند جامد باقی‌مانده آن نیز حاوی فسفر و سایر موادمغذی برای کودشیمیایی است.
محققان بر این باورند که سادگی این فرآیند امکان تولید سریع در عرض 6 سال را فراهم می‌کند و این روند در حال حاضر پیوسته و قابل اندازه‌گیری است.

رئیس اداره منابع طبیعی رابر:
برداشت و حمل غیر مجاز گیاهان دارویی قاچاق است
رئیس اداره منابع طبیعی شهرستان رابر گفت: قطع هرگونه اشجار جنگلی و بوته‌های مرتعی به منظور تهیه هیزم و حمل آنها و برداشت هرگونه سنگ معدنی و حمل آن جرم تلقی می‌شود.
ابوذر سیفی اظهار داشت: منابع طبیعی شهرستان رابر تاکنون برای جرائمی مانند برداشت چوب از اشجار جنگلی به منظور تهیه هیزم و سایر تخلفات مبلغ 107 میلیون و 920 هزار ریال به حساب خزانه دولت اقدام کرده است. وی گفت: تخلفاتی مانند چرای غیرمجاز دام خارج از موعد مقرر یعنی قبل 20 اردیبهشت ماه و بعد از 20 شهریور ماه هر سال، بدون داشتن پروانه چرای دام‌، خارج از ظرفیت مراتع جرم محسوب می‌شود.
سیفی افزود‌‌: هرگونه تخریب و تصرف اراضی ملی به منظور شخم اراضی ملی‌، احداث مسکن و … و یا هرگونه بهره‌برداری غیرمجاز از محصولات فرعی جنگل و مرتع یا برداشت غیرمجاز و یا حمل هرگونه گیاه دارویی مانند ریشه شیرین بیان‌، آویشن‌، آلاله‌، زیره‌، کرفس کوهی و … را قاچاق و جرم عنوان کردند. وی همچنین قطع هرگونه اشجار جنگلی و بوته‌های مرتعی به منظور تهیه هیزم و حمل آنها و برداشت هرگونه سنگ معدنی و حمل آن را جرم تلقی کرده و افزود: مجرمان برای سیر مراحل قانونی به دادگاه معرفی می‌شوند. سیفی ادامه داد: همچنین در صورت هرگونه ساخت و ساز در محل اراضی ملی این اداره با مجوز کتبی از قاضی دادگاه نسبت به تخریب و خلع ید متصرف اقدام می‌شود. رئیس منابع طبیعی رابر از شهروندان خواست‌ در صورت مشاهده هرگونه تخریب، تصرف و بهره‌برداری از اراضی ملی و دولتی رایگان و بدون گرفتن کد و یا پیش شماره با شماره تلفن 1504 تماس حاصل کنند و مراتب را به اطلاع برسانند.

تقدیرابتکار بابت دستور توقف بهره برداری از جنگلهای شمال از حجتی
اول آبان ماه سال جاری وزیر جهاد کشاورزی در اقدامی تحسین برانگیز که نشان از نگاه ملی و کارشناسانه وی و مشاورانش به سرمایه های طبیعی دارد، در نامه ای به معاون خود (رییس سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری) خواستار توقف هرچه سریعتر بهره برداری از جنگل های طبیعی شمال کشور کشور شد.
در پی این اقدام، معصومه ابتکار معاون رییس جمهور و رییس سازمان حفاظت محیط زیست در نامه ای به محمود حجتی از دستور وی برای توقف بهره برداری تجاری و صنعتی از جنگل های شمال کشور تقدیر و تشکر کرد.
متن نامه رییس سازمان حفاظت محیط زیست به این شرح است:
جناب آقای مهندس حجتی
وزیر محترم جهاد کشاورزی
باسلام و احترام، نظر به نامه شماره ۲۰۹۱۷/۲۰ مورخ ۹۵/۸/۱ تحت عنوان رئیس محترم سازمان جنگل ها، مراتع و آبخیزداری کشور در خصوص توقف بهره برداری تجاری و صنعتی از جنگل های هیرکانی شمال کشور، بدینوسیله از زحمات و دور اندیشی جنابعالی در صدور نامه مذکور تقدیر و سپاسگزاری می گردد.
بدیهی است انجام این مهم گام بسیار بزرگی در اجرای منویات مقام معظم رهبری و سیاست های کلی نظام در حفاظت از منابع طبیعی و محیط زیست بوده که اجرای دقیق مفاد آن منجر به اقدامات پیشگیرانه سترگی در کنترل سیلاب و فرسایش که همه ساله موجب خسارا های فراوان بر پیکره طبیعت و زیستمندان آن، به ویژه مردم گذاشته و از سوئی سبب کنترل سیر قهقهرائی و فروپاشی اکوسیستم های جنگلی در آینده خواهد شد و نتایج گران بهای حاصل از اجرائی شدن آن نه تنها باعث بهبود کیفیت جنگل، بلکه بهره مندی کشور از سرمایه ملی را برای آیندگان به عنوان میراث طبیعی ملی و جهانی فراهم خواهد ساخت. علیهذا این سازمان آمادگی مجدد خود را برای همکاری در حفاظت و مراقبت از جنگل ها و انجام فعالیت های مشترک را اعلام می دارد.

طرح چهار مرحله ای ایلان ماسک برای سیطره بر مریخ

ایلان ماسک اخیرا از برنامه‌ی ۴ مرحله‌ای خود برای قابل سکونت ساختن سیاره‌ی مریخ پرده برداشته است.
ایلان ماسک می خواهد طرح انتقال یک میلیون نفر به مریخ را در صورت وقوع هر نوع فاجعه‌ی آخرالزمانی که در نهایت منجر به نابودی زمین شود، به اجرا در آورد. او همچنین در نظر دارد تا چنین سفری برای افراد تا حد امکان مقرون به صرفه بوده و هزینه‌ی آن برای هر فرد چیزی در حدود ۲۰۰ هزار دلار یا کمتر از آن باشد.
برای رسیدن به این هدف، مدیر عامل شرکت اسپیس ایکس طرح خود را در راستای استعمار (کلونیزه کردن) کره‌ی مریخ در روز ۲۷ سپتامبر سال جاری به طور مشخص ارایه کرده بود. بخشی از طرح ارایه شده نیز شامل بررسی این پرسش می‌شود که چگونه سیستم انتقال میان‌سیاره‌ای مطرح شده از سوی ماسک که به اختصار ITS خوانده می‌شود و خود متشکل از موشک‌ها، سفینه‌های فضایی، مخازن سوخت و دیگر بخش‌های حیاتی هستند، قادر خواهد بود تا چنین ماموریت عظیمی را به انجام برساند. با این حال، ارایه‌ی کامل وی در کنگره‌ی بین‌المللی ستاره‌شناسی در شهر گوادلاهارا در مکزیک، به ندرت می‌تواند ابهام‌ها و پرسش‌های پرشمار موجود پیرامون این موضوع را پاسخ دهد. از این رو، روز یکشنبه‌ ۲۳ اکتبر، ماسک وارد پایگاه Reddit شد تا با گروهی از فرهیخته‌ترین طرفداران خود روبرو شده و جزییات بیشتری را درباره‌ی برنامه‌ی خود و در بخشی با عنوان «هر چه می‌خواهید از من بپرسید» ارایه دهد.
در طول جلسه، یکی از کاربران ردیت، از ماسک در مورد عملیات سوخت‌گیری مریخ (باید اشاره کنیم که سفینه‌ی فضایی دارای سوخت کافی برای بازگشت به زمین نخواهد بود) سوالی پرسید. ماسک در پاسخ به این پرسش، از یک برنامه‌ی مستعمره‌سازی مریخ پرده برداشت که از چهار فاز اصلی تشکیل می‌شود. پاسخ او کمی پیچیده است، اما در عین حال نکات زیادی را آشکار می‌کند. بنابراین ما در ادامه هر یک از مراحل طرح وی را به طور جداگانه مورد بررسی بیشتر قرار می‌دهیم.
۱. ماموریت جستجو
نوشته‌ی ماسک در این باره به شرح زیر بود: ماموریت‌های اکتشافی و جستجوگرانه با عنوان (Send Dragon)؛ در ابتدا فقط باید مطمئن شویم که به طور کامل از چگونگی فرود بدون ایجاد گودال روی سطح مریخ آگاهی داریم و سپس در ادامه باید سعی کنیم به بهترین روش برای به دست آوردن آب مورد نیاز برای واکنش ساباتیه CH4/O2 پی ببریم. گفتنی است که واکنش ساباتیه به طور ساده به واکنش هیدروژن با کربن دی‌اکسید در دمای تقریبا ۳۰۰ تا ۴۰۰ درجه سانتی‌گراد به منظور تولید متان و آب گفته می‌شود.
در ماه آوریل سال ۲۰۱۶، اسپیس ایکس اعلام کرد که قصد دارد تا یک فضاپیمای نوع دراگون که به طور دقیق‌تر رد دراگون (Red Dragon) خوانده می‌شود را در آینده‌ی نسبتا نزدیک و تا سال ۲۰۱۸ به کره‌ی مریخ ارسال کند.
انجام این ماموریت‌ها به تشریح و تحقیق بهتر درباره‌ی فناوری‌های مورد نیاز برای فرود آوردن محموله‌های عظیم به طور دافع روی مریخ کمک خواهد کرد. اسپیس ایکس قبلا در گزارشی در پایگاه بیزنس اینسایدر اعلام کرده بود که ماموریت رِد دراگون به مریخ همچنین اطلاعات کلی پیرامون شاکله‌ی اصلی ماموریت مستعمره‌سازی مریخ را در اختیار ما قرار خواهد داد. ماسک در طول ارایه‌ی روز ۲۷ سپتامبر خود در این باره کمی توضیح داده بود:
ما می‌خواهیم تا یک روند پایدار را ثبت کنیم. روندی که همانند پروازهای روزانه تا قطارهایی باشند که از ایستگاه‌های خود حرکت می‌کنند. ما به هر یک از محل‌های مقرر شده روی مریخ یک دراگون خواهیم فرستاد و به این ترتیب خواهیم توانست تا حداقل ۲ یا ۳ تن محموله‌ی کارامد را به سطح مریخ برسانیم.
اما تا زمان حضور اخیر ماسک در ردیت، به طور قطع مشخص نبود که وی برای ارسال چه نوع محموله‌های به مریخ در فضاپیمای رد دراگون برنامه‌ریزی کرده است. در حال حاضر ما می دانیم که این محموله‌ها احتمالا شامل ربات‌های جستجوگر آب، به علاوه دستگاه‌هایی خواهند بود که می‌تواند واکنش ساباتیه را آغاز (یا امتحان) کنند. ساباتیه فرایند شیمیایی خواهد بود که می‌تواند کربن را از هوای رقیق مریخ به نوعی استخراج کرده و در ادامه نیز آن را با هیدروژن (موجود در آب) با استفاده از انرژی خورشیدی و همچنین فرم‌های قابل احتراق سوخت متان ترکیب کند. وی در ماه سپتامبر در این باره گفته بود:
مریخ به گونه‌ای است که این روش می‌تواند به خوبی در آن کار کند. زیرا این سیاره دارای یک اتمسفر متشکل از CO2 است و از سویی نیز در خاک خود دارای ذخایر یخ بوده و با این تفاسیر، می‌توان با استفاده از H2O و CO2 موجود در آن به متان CH4 و اکسیژن O2 رسید.
۲. رها کردن یک کارخانه‌ی سوخت در مقیاس کامل
ماسک در توضیح خود چنین نوشته است:
سفینه‌ی فضایی‌ Heart of Gold در حالی به مریخ پرواز خواهد کرد که مجهز با تجهیزاتی برای ساخت یک نیروگاه تولید سوخت باشد. زمانی که اسپیس ایکس بتواند در فرود روی مریخ بدون ایجاد گودال روی سطح موفق شود (بر خلاف ماموریت اخیر اگزومارس ۲۰۱۶ که فرودگر شیاپارلی آن شکست خورد.) آنگاه در ادامه نیز کار ساخت بخش‌های گوناگون یک ذخیره‌گاه متان در مقیاس کامل را آغاز خواهد کرد.
نخستین فضاناو ماسک که پس از سری علمی تخیلی معروف Hitchhiker’s Guide to the Galaxy برای نامگذاری آن از عنوان Heart of Gold استفاده شد، ماموریت خواهد داشت تا این بخش‌های اساسی و ابزارهای مورد نیاز را برای ماموریت‌های بعدی در مناطق مورد نظر روی مریخ جای دهد. پرسش این است که دلیل این کار چیست؟ باید بگوییم که سفینه‌های فضایی سوخت کافی برای بازگشت به زمین را نمی‌توانند با خود حمل کنند. وی در این باره در ماه سپتامبر گفت: تلاش بسیار پوچ و بیهوده‌ای خواهد بود، اگر بخواهیم شهری را روی مریخ بنا کنیم و در عین حال فضاپیماهایی که در اختیار داشته باشیم که فقط روی آن سیاره بمانند و توانایی بازگشت به زمین را نداشته باشند. ما مسلما نیاز خواهیم داشت تا نیروگاه‌های پیش‌رانشی را روی مریخ ایجاد کنیم تا از آن طریق فضاپیماهایمان را به زمین بازگردانیم.
قبل از حضور اخیر وی در ردیت، به طور دقیق مشخص نبود که ماسک به چه طریقی یا در چه هنگامی قصد ارسال نیروگاه‌های پیش‌رانشی به مریخ دارد.
ادامه دارد ….

۳. ماموریت سرنشین‌دار پیشتازانه
توصیف ماسک در این مورد به شکل زیر بود:
نخستین ماموریت سرنشین‌دار با ابزارهای مورد نیاز برای ساخت پایه‌های اولیه و کامل کردن نیروگاه سوختی…

اگر اولین گروه از داوطلبان ارسال شده به مریخ توسط SpaceX بخواهند تا فرایند ساخت یک نیروگاه سوخت را به پایان برسانند تا در ادامه برای برگشت به زمین اقدام کنند، آنها برای این کار در وهله‌ی نخست نیاز به ساخت یک زیستگاه و تامین توان آن، نفس کشیدن، رشد مواد غذایی، بازیافت آب و برخی موارد دیگر خواهند داشت. این چالش در واقع ذهن محققان اکتشافات فضایی در سراسر جهان را برای حدود ۵۰ سال مشغول کرده است. اما به نوشته‌ی راب پرایس از بیزنس اینسایدر بریتانیا، اگر ماسک بتواند در مسیر خود موفق شود:
اولین مستعمره‌نشینان مریخ در محفظه‌های گنبدی شیشه‌ای غول‌پیکر زندگی خواهند کرد و از ربات‌های حفاری برای توسعه‌ی خانه‌های خود بهره خواهند برد.
این در واقع برداشتی است که از پاسخ ماسک به یکی از کاربران ردیت به دست می‌آید. وی همچنین در پاسخ یکی از کاربران ردیت درباره‌ی اینکه نام در نظر گرفته شده برای نخستین کلونی مریخ چه خواهد بود، اعلام کرد که این مستعمره‌نشین، Mars Base Alpha نامیده خواهد شد.
هنگامی که پایگاه آلفا روی مریخ ساخته شود، مستعمره‌نشینان مریخ قادر خواهند بود تا از زیستگاه‌های خودشان به عنوان یک پایگاه برای پیاده‌سازی نیروگاه پیشرانی استفاده کنند که پیشتر توسط ماموریت بدون سرنشین Heart of Gold به مریخ فرستاده می‌شود.
جزئیات فنی در مورد تمام این شاهکارهای باور نکردنی مهندسی، حتی پس از اعلام ماسک به هیچ عنوان مطرح نشده‌اند. اما به نظر می‌رسد که این کارها از نظر علمی و مهندسی نیز کاملا شدنی باشند. اگر او بتواند تمامی مراحل فوق را به انجام برساند، در آن صورت هیچ مشکلی اساسی دیگری باقی نخواهد ماند. اگر شما همه‌ی آن چهار المان را داشته باشید، در واقع می‌توانید در هر نقطه‌ای از منظومه‌ی شمسی به راحتی سفر کنید.
۴. قابل سکونت ساختن مریخ
توضیح ماسک در این بخش هم به این شکل بود:
تلاش برای دو برابر کردن شمار پروازهایی که هر یک از محل‌های مقرر شده روی مریخ می‌تواند صورت دهد؛ این زمان در حال حاضر برای وقفه‌های هر پرواز ۲۶ ماه است و تا زمانی که شهر ساخته شده روی مریخ گسترش یابد می‌تواند به رشد آن کمک کند.
هر مستعمره‌ی فضایی ممکن است تنها نیاز به حدود ۴۰ هزار نفر برای زیست‌پذیری ژنتیکی پایه‌ای (برای جلوگیری از اثرات منفی ناشی از هم‌خونی) خواهد داشت. این در واقع تعدادی بود که یک پژوهشگر در گفتگو با پاپیولار مکانیکز به آن اشاره کرده بود.
با این وجود ماسک در ماه سپتامبر گفته بود که تنها به بقای انسان‌ها فکر نمی‌کند؛ بلکه می‌خواهد یک شهر واقعی روی مریخ ایجاد کند و این شهر شامل هر چیزی از کارگاه‌های آهنگری تا بوفه‌های پیتزافروشی باشد. از این رو، یک میلیون نفر جمعیت را برای شهر مورد نظری که ایلان رویای آن را در سر می‌پروراند می‌توانیم عدد مناسبی بدانیم. این رقم در واقع برآوردی برای یک شهر پررونق با همین جمعیت و چیزی میان آستین تگزاس و سن‌خوزه کالیفرنیا است.
با ساخته شدن یک پایگاه اساسی روی مریخ و ایجاد روندهایی برای ساخت متان، آنگاه اسپیس ایکس و همکاران این کمپانی (احتمالا بویینگ) قادر خواهند بود تا هر یک از ابزارهای ارزشمند مورد نیاز را مجددا به زمین باز گردانند تا مجددا مورد استفاده قرار گیرند. این سفرهای بازگردانی در هر ۲۶ ماه یک بار انجام خواهند شد. در این مقاطع زمانی، فاصله‌ی مریخ و زمین به کم‌ترین میزان خود می‌رسد و از مقادیر بالای صد میلیون مایل به چند ده میلیون مایل کاهش می‌یابد.
این امر می‌تواند به لحاظ نظری فرصت‌ها را برای فرستادن مردم بیشتری به مریخ و در ادامه نیز ساختن یک کلان‌شهر دایمی روی مریخ افزایش دهد. دلیل اصلی چنین افزایشی هم این خواهد بود که تمامی اجزای ITS قابلیت استفاده‌ی مجدد را خواهند داشت. طرح اخیر در واقع همانند پرتابگر های موشک فالکون ۹ کمپای اسپیس ایکس است.
برای حمایت از این طرح بزرگ، ماسک باید به فکر ایجاد ایستگاه‌های بیشتری در مدار زمین باشد تا آنها بتوانند در مدار زمین به ITS ها متصل شده و مخازن سوختی آنها را پر کنند. با این حال، ماسک در ماه سپتامبر اعلام کرد، هر کسی که آماده‌ی انجام چنین سفرهای مهیجی می‌شود، باید خود را برای مرگ نیز آماده کند! وی گفته است:
نخستین سفر به مریخ به معنای واقعی کلمه بسیار خطرناک خواهد بود. خطر مرگ و میر در این سفر بالا خواهد بود و هیچ راهی هم برای گریز از این واقعیت وجود ندارد.
اما خوشبختانه برای هر کسی که سفر را با موفقیت پشت سر گذاشته و بر روی کره‌ی مریخ دچار مشکل شود، ماسک در روز حضور خود در ردیت اشاره کرد که هر یک از سفینه‌های فضایی ITS دارای سوخت به اندازه کافی برای تسریع انتقال تجهیزات پزشکی و جایگزین‌های حیاتی به مریخ خواهند بود و اهمیتی ندارد که آن سیاره چقدر از زمین دورتر باشد.
آیا این طرح امکان‌پذیر است؟

حتی با ارایه‌ی جزییات جدید، ماسک هنوز هم باید بسیاری از ابهام‌های موجود را رفع کند، به علاوه او با مقدار بسیار فراوانی از تست‌ها و هزینه‌های گوناگون در ماه‌های آینده و سال‌های بعدی روبرو خواهد شد تا در نهایت از عملی بودن و نتیجه‌بخش بودن طرح خود اطمینان پیدا کند.
اما پرسشی که کماکان پابرجا می‌ماند این است که آیا این طرح عملی است؟ آیا حتی با کمک سایر کمپانی‌ها و اراده‌ی عظیمی که از سوی بسیاری افراد روی زمین پشت آن خواهد بود، این طرح در نهایت می‌تواند موفق شود؟
جان لاگزدون (John Logsdon)، کارشناس سیاست‌های فضایی و مورخ موسسه‌ی سیاست فضایی دانشگاه جرج واشنگتن که در میان مخاطبان بحث با ماسک در مکزیک حضور داشت (و فرود فضانوردان آپولو ۱۱ بر روی ماه در سال ۱۹۶۹ را نیز به چشم دیده است) به شدت در این باره تردید دارد. وی در گفتگویی با بیزنس اینسایدر در روز ۲۸ سپتامبر در این باره گفت:
به باور من، بسیار نامحتمل است که پدیده‌ای با این گستره بتواند رخ دهد. او (ماسک) چیزهایی را که نیاز به میزان قابل توجهی از تحقیق و کار بیشتر دارد را به نوعی دست کم می‌پندارد. تصاویر و طرح‌های مربوط به سفینه‌های فضایی را در نظر بگیرید. در هیچ یک از آنها شما نخواهید دید که آن ۱۰۰ مسافر مریخ در طی سفر طولانی چند ماهه‌ی خود به مریخ، کجا و چگونه قرار است زندگی کنند.
اما لاگزدون در عین حال هم اظهار می‌کند که «هرگز» تعبیر مناسبی نیست و او فکر می‌کند که در واقع همه‌ی این ایده‌ها ممکن هستند. وی در این باره گفت:
البته او یک چشم‌انداز ارایه داده است و چشم‌اندازها معمولا قرار نیست که خیلی منسجم و پیوسته باشند…شاید هدف از ارایه‌ی یک چشم‌انداز این باشد که افراد دیگر آن را ببینند و با خود بگویند که انجام چنین طرحی از نظر فنی نیز قابل انجام است. اگر ما سرمایه و اراده‌ی کافی و همچنین تعهد متقابل همکاران را داشته باشیم، می‌توانیم انجامش دهیم.

هدست واقعیت مجازی گوگل ۲۰ آبان
عرضه می‌شود

گوگل قصد دارد هدست واقعیت مجازی جدیدش با نام Daydream View را در تاریخ ۲۰ آبان ماه عرضه کند.
طبق اعلام رسمی گوگل که در بلاگ اصلی این کمپانی اعلام شده، هدست واقعیت مجازی Daydream View دهم نوامبر عرضه می‌شود و در حال حاضر صفحه‌ای در فروشگاه گوگل برای پیش خرید این هدست ۷۹ دلاری باز شده است.
علاوه بر Google Store شرکت‌های Verizon، BestBuy در آمریکا و سایر خرده فروشی‌ها و فروشندگان موبایل در کانادا، آلمان و استرالیا این هدست را در تاریخ اعلام شده به فروش می‌رسانند.
گوگل امیدوار است همانند هدست واقعیت مجازی View که اولین محصول با پشتیبانی از پلتفرم Daydream VR بوده، مابقی عینک‌ها و هدست‌های دیگر نیز از این ویژگی پشتیبانی کنند. این قابلیت تنها در اندروید 7 نوقا قابل استفاده خواهد بود و در حال حاضر برای استفاده از امکانات واقعیت مجازی این هدست نیاز است که یکی از گوشی‌های سری پیکسل را در اختیار داشته باشید اگرچه گوشی‌های دیگری با پشتیبانی از Daydream در ماه‌های آینده معرفی خواهند شد.
ویو در حال حاضر تنها در یک رنگ به بازار ارائه می‌شود و رنگ‌‌های Crimson و برفی آن نیز در آینده به فروش خواهند رسید.
این هدست از فوم و پلاستیک به همراه یک پوشش پارچه‌‌ای نرم ساخته شده است. در جعبه‌ی این محصول یک کنترلر از جنس پلاستیک وجود دارد که از طریق درگاه USB-C شارژ می‌شود و در صورت نیاز می‌توانید کابل آن را جداگانه تهیه کرده یا از کابل موجود در گوشی‌های سری پیکسل استفاده کنید.
Daydream View که در پس از هدست مقوایی گوگل (Cardboard Box) ساخته شده، در ابتدای عرضه با اپلیکیشن‌های متنوعی همراه خواهد بود؛ VR News حاوی اخبار روزنامه‌های نیویورک تایمز و وال استریت ژورنال، بازی‌هایی مانند Gunjack 2، Danger Goat و فیلم‌هایی مثل Fantastic Beasts and Where to Find Them از جمله‌ی برنامه‌هایی است که گوگل برای این هدست در نظر گرفته است.

اپل صاحب تمام سود بازار گوشی های هوشمند با شکست نوت 7
اپل با کمک شکست جدی‌ترین محصول رقیب خود سود اصلی سه ماهه سوم امسال را یکجا به اسم خود زده است.
اپل و سامسونگ برای سال‌ها است که سود عظیم بازار گوشی‌های هوشمند را در سه ماه‌های مالی بین خود تقسیم کرده‌اند و بیشترین نصیب را از این بازار می‌برند. اما این سه ماهه‌ای که گذشت آیفون‌های اپل بزرگترین رقیب خود را از دست دادند تا در این بازار با یکه تازی سود اصلی بازار گوشی‌های هوشمند را به نام خود بزنند. بنا بر گزارشی که از تیم لانگ، محقق موسسه BMO Capital Markets منتشر شده، اپل تقریبا همه سود صنعت گوشی‌های هوشمند در سه ماهه مالی سال ۲۰۱۶ را بدست آورده است.
رشد سود اپل در این مدت تا ۱۰۴ درصد برآورد شده، در حالی که شرکت‌های دیگری مانند اچ‌تی‌سی و ال‌جی حتی متحمل ضرر هم شده‌اند. سامسونگ برخلاف اینکه بر ۲۱.۷ درصد بازار گوشی‌های هوشمند حکمرانی می‌کند اما سهم این شرکت از سود تنها ۰.۹ درصد است. در بحث فروش گوشی‌های هوشمند، اپل در رتبه دوم با در اختیار داشتن ۱۳.۲ درصد این بازار حضور دارد و پس از آن هواوی سومین سازنده بزرگ گوشی‌های هوشمند با فروش ۳۴۶ میلیون گوشی هوشمند توانسته ۹.۷ درصد از این بازار را به نام خود بزند. سال پیش اپل توانسته بود به ۹۰ درصد از سود خالص گوشی‌های هوشمند در سه ماهه سوم برسد اما به دلیل مشکلات و توقف تولید و فروش گلکسی نوت ۷ سامسونگ، این سه ماهه اپل توانسته حتی به رکورد جدیدی در سوددهی برسد.

فیسبوک برای اولین بار از مرز یک میلیارد کاربر موبایل گذشت
در گزارش سه ماهه سوم سال ۲۰۱۶فیسبوک، یک عدد از باقی اعداد بسیار شگفت‌انگیزتر است .مهم نیست که شما فیسبوک را دوست دارید یا از آن متنفرید، فیسبوک بسیار عظیم است. این نکته را نمی‌توان نادیده گرفت. این سایت بزرگ‌ترین شبکه اجتماعی در دنیا است و هنوز هم راه زیادی در پیش دارد. در گزارش سه‌ماهه سوم سال ۲۰۱۶، فیسبوک اعداد هیجان‌انگیزی را مطرح کرد، اما بدون شک این‌که فیسبوک روزانه حدود ۱،۰۹ میلیارد کاربر فعال در سپتامبر ۲۰۱۶ فقط در پلتفرم موبایل دارد، از تمام اعداد مهم‌تر است.
این اولین باری است که در فیسبوک تعداد کاربران روزانه فعالی که فقط از طریق موبایل در این شبکه اجتماعی فعال هستند به بیش از یک میلیارد نفر می‌رسد. البته کاربران فعال روزانه در همه‌ی پلتفرم‌ها ۱،۱۸ میلیارد نفر است. آمار کاربران فعال ماهانه ۱،۶۶ میلیارد نفر کاربران موبایل و ۱،۷۹ میلیارد نفر در همه پلتفرم‌ها در سپتامبر ۲۰۱۶ است. در کل می‌توان نتیجه گرفت روزانه حدود ۱۳ درصد از جمعیت جهان از طریق موبایل‌های خود به فیسبوک دسترسی دارند و حدود ۹۲ درصد کاربرانی که روزانه فیسبوک خود را چک می‌کنند از طریق موبایل این کار را انجام می‌دهند.
و با تمام این کاربران، فرصت‌های تبلیغاتی بسیاری به وجود می‌آید که روزبه‌روز به درآمد فیسبوک می‌افزایند. به گفته فیسبوک تبلیغات این کمپانی فقط در موبایل حدود ۸۴ درصد از کل تبلیغاتش را در برمی‌گیرد. در کل فیسبوک ۶،۸ میلیارد دلار از طریق تبلیغاتش درآمد داشته که ۲،۳۸ میلیارد دلار سود خالص این شرکت بوده است.

تاثیر اشتغال زنان بر زندگی خانوادگی

روابط خانوادگی تحت تاثیر پویایی نهاد‌های اجتماعی با تحول دائم روبه‌رو است. با تحول شرایط زیستی و به تبع آن بروز نیاز‌های جدید پیوسته نقش‌ها در حال تغییرند به طوری که از اعتبار نقش‌های سنتی روز به روز بیشتر کاسته شده و موجبات دگرگونی آن‌ها فراهم می‌شود. همراه با تغییرات ساختاری جامعه و بر اثر تحولات زندگی خانوادگی زن خانه‌دار در عین مسؤلیت‌های متعارف خود بیش ‌از پیش مشغول به کار درخارج از خانه شده است. آثار مثبت مادی و معنوی این اشتغال غالبا علاوه بر وضعیت خود زن که ضمن کسب درآمد به استقلال و اعتبار اجتماعی بیشتری دست می‌یابد متوجه همسر و فرزندان او نیز می‌شود.
تاثیر اجتماعی عمده این تغییر دگرگونی روال سنتی در نقش زنان و تقسیم کار درون خانواده است. به رغم پذیرش وسیع اشتغال زنان از جانب طبقات متفاوت اجتماعی ایران هنوز آن تغییرات فرهنگی که لازمه هماهنگی میان اشتغال زنان و تقسیم وظایف و مسؤلیت‌ها در خانواده است به طور کامل روی نداده است. بررسی روابط و مناسبات درون خانواده چنین نشان می‌دهد که با زیر سؤال رفتن پاره‌ای از ارزش‌ها و هنجار‌های سنتی نقش زنان با تغییر روبه‌رو شده است و حاصل این تغییرات بسط و توسعه زمینه فعالیت‌های اجتماعی است. روی آوردن زنان به اشتغال در خارج از کانون خانواده تاثیری بسزا در ابعاد هویت اجتماعی آنان داشته و این امر به نوبه خود موجب افزایش اعتماد به نفس جامعه‌ی زنان شده است. احراز موقعیت اجتماعی بهتر با تاثیری که از نظر شخصیتی به جای می‌گذارد تا حدودی معضلات ناشی از اشتغال دوگانه را هموار ساخته. وجود فرزند در خانواده یکی از عواملی است که اشتغال زنان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. به بیان دیگر بین میزان اشتغال زنان و شمار فرزندان در خانواده نسبت معکوس وجود دارد؛ یعنی هرچه شمار فرزندان بیشتر باشد میزان مشارکت زنان در بازار کار کمتر است. بدین قرار علاوه بر عوامل مربوط به بازار کار عوامل دیگری مربوط به خود زنان و خانواده‌ی آنان در تصمیم گیری برای اشتغال مؤثر است. از جمله تعداد فرزندان درآمد خانواده میزان مزد و حقوق و همچنین تحصیلات زن در تصمیم گیری برای کار در خارج از خانه نقش مهمی دارند.
در مطالعات جامعه ‌شناختی راجع به « اشتغال زن و خانواده در ایران » اشتغال زنان به طور کلی بیشتر با توجه به نقش‌های سنتی آنان در خانواده در نظر گرفته می‌شود؛ به طوری که با وجود اشتغال زنان خارج از خانه وظایف آنان در داخل خانه نمود بیشتری پیدا می‌کند و فشار مضاعف ناشی از دوگانگی نقش احساس می‌شود. در این تحقیقات مسؤلیت نگهداری و تربیت فرزندان و اداره امور خانه از جمله عواملی شمرده شده که امکان دستیابی زنان به تخصص‌های بالا را محدود می‌سازد و به دلیل ناهماهنگی نقش‌های حرفه‌ای و خانوادگی زنان و خودداری شوهران از همکاری با آنان موجب بروز «تضاد نقش‌ها» می‌گردد.
در مواردی که جمع و تلفیق نقش‌ها میسر باشد کار و خانواده از نظر زنان اهمیت یکسان پیدا می‌کنند و ایفای هر دو نقش با موفقیت همراه و رضایت از شغل و ازدواج و خانواده در بالاترین حد مطلوب است و هیچ تعارضی در نقش‌ها دیده نمی‌شود. تعارض نقش در خانواده از نگرش منفی شوهر به کار همسرش و تلقی سنتی او نسبت به نقش‌های مردانه و زنانه و در نتیجه عدم حمایت دو جانبه و عدم مشارکت افراد خانواده در اجرای وظایف ناشی می‌گردد.

خشونت خانگی علیه زنان

سیمین سلطانی نژاد

ارتقای سلامت زنان در همه‌ی ابعاد آن (جسمی و روانی) مطمئن‌ترین راه جهت دستیابی به سلامت و بهبود سطح کیفی زندگی زنان است.
با توجه به نقش مادری و پر رنگ زنان در خانواده سعادت و سلامت زنان نه تنها اثرات مثبتی را برای زندگی آنها و نسل‌های آینده به ارمغان می‌آورد بلکه می‌تواند موجبات رشد و توسعه‌ی جامعه را نیز فراهم آورد. از اینرو برای تامین و تداوم سلامت زنان به عنوان نیمی از جمعیت جامعه علاوه بر تاکید به برابری جنسیتی توجه به موانع و نیازهای آنان می‌تواند راه دستیابی زنان به سلامتی را تسهیل کند.
زنان به عنوان قشری حساس در جامعه با عوامل و موانع متعددی چون عوامل اقتصادی،ساختارهای اجتماعی و فرهنگی مواجه‌اند. موانعی که می‌توان آن را پایه و اساس سایر موانع در هر جامعه‌ای به شمار آورد.
در این میان می‌توان از خشونت به عنوان یکی از عوامل مخرب بر سلامت زنان نام برد که نه تنها به دلیل نقش مؤثر و مخرب آن بر سلامت جسمانی و روانی زنان، بلکه به دلیل تاثیر آن بر نقض سایر حقوق و آزادی‌های بنیادین در زنان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. خشونتی که خود به نوعی نشآت گرفته از عدم برابری زن و مرد در تمام سطوح زندگی است و یا به تعبیری از تبعیض ناشی می‌شود. در واقع هم در تبعیض ریشه دارد و هم به آن دامن می‌زند.
البته باید گفت که خشونت خود دارای جوانب مختلفی است که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به خشونت خانگی و نیز به خشونت از سوی مردان در خانواده اشاره کرد. در واقع خشونت خانگی به عنوان شایع‌ترین نوع خشونت علیه سلامت زنان در جهان به لحاظ اثرات آن بر سلامت سایر اعضای خانواده به خصوص فرزندان از مهم‌ترین نوع خشونت علیه زنان به شمار می‌رود.
خشونت علیه زنان فقط به کتک زدن و تنبیه‌های جسمی گفته نمی‌شود. کلمات توهین‌ آمیز،شک و بدبینی همان خشونتی است که بر زنان از سوی مردان اعمال می‌شود.
بخش اعظم جامعه را زنانی تشکیل داده‌اند که هیچ از خود و حقوقشان نمی‌دانند و زن خوب بودن را در کدبانو بودن، شستن، رفتن، پختن و بچه‌داری می‌دانند و به این دلخوش‌اند که موجوداتی از خود گذشته و پاک هستند.
خشونت علیه زنان در همه‌ی طبقات اجتماعی، اقتصادی، نژادی، سنی و جغرافیایی یافت می‌شود. اما در برخی گروه‌ها شایع‌تر است. خشونت بازتابی از حس پرخاشگری است. خشونت خانگی نوع خاصی از خشونت است که در سطح خانواده اعمال و منجر به آسیب یا رنج جسمی،روانی و جنسی می‌شود.
زنان در همه‌ی دوران زندگی خود ممکن است با خشونت روبه‌رو شوند. علاوه بر همسر، پدر، برادر و حتی فرزندان پسر می‌توانند به زن خشونت کنند.
زنان در زندگی خود چهار شکل خشونت شامل فیزیکی، روانی، اقتصادی و جنسی را تجربه می‌کنند. خشونت فیزیکی همانطور که از نامش پیدا است شیوه‌های آزار و اذیت جسمانی، ضرب و جرح،کشیدن مو، سوزاندن، گرفتن و بست، زندانی کردن، اخراج از خانه، سیلی، لگد و مشت زدن، کشیدن و هل دادن، شکستن اشیای منزل و…. را شامل می‌شود که این نوع خشونت ممکن است برای همه زنان بدون توجه به نوع تحصیلات نژاد و وضعیت خانوادگی روی می‌دهد.
خشونت‌های روانی و کلامی نوع دیگری از خشونت‌هایی است که در خانه علیه زنان استفاده می‌شود از جمله می‌توان به دشنام و به کار بردن کلمات رکیک، بهانه‌گیری‌های پی در پی،داد و فریاد و بد‌اخلاقی،بی‌احترامی،رفتار آمرانه و تحکم‌ آمیز، دستور دادن، تهدید به آزار و اذیت یا کشتن، تحقیر کردن، قهر و صحبت نکردن، ممنوعیت از ملاقات با دوستان و…. اشاره کرد. این نوع خشونت موجب بروز پوچی یا خودنابودسازی، گریز از مشکلات اجتماعی و اضطراب در زنان می‌شود.
خشونت‌هایی دیگر که علیه زنان صورت می‌گیرد خشونت اقتصادی است. ندادن خرجی، سؤاستفاده مالی از زن، و صدمه زدن به وسایل مورد علاقه او از جمله خشونت اقتصادی علیه زنان برشمرده می‌شود. به طوری که در برخی موارد زنان حتی حق دخل و تصرف در اموال خود را نیز ندارند.
استفاده قهر‌آمیز بدون رضایت زن، اجبار در روابط زناشویی غیر متعارف،عدم اجازه از وسایل پیشگیری از بارداری ناخواسته و بی‌توجهی به نیاز‌های جنسی زن از نمونه‌های خشونت جنسی علیه زنان است.
زنانی که از جانب همسرانشان مورد خشونت قرار می‌گیرند پنج برابر بیشتر از سایر زنان در معرض آسیب‌های روانی و خطر خودکشی و شش برابر بیشتر در معرض اختلالات روانی قرار دارند.
روانشناسان می‌گویند مردانی که از کودکی در خانواده شاهد کتک خوردن زنان خانواده بوده‌اند در بزرگسالی بیشتر مرتکب خشونت علیه همسران خود می‌شوند. افراد ناپخته، بی‌حوصله، وابسته و متزلزل و کسانی که از احساس بی‌کفایتی رنج می‌برند بیشتر علیه زنان مرتکب خشونت می‌شوند.
بر خلاف تصور عموم حتی دنیای مدرن نیز خشونت علیه زنان را کم نکرده که نیز بیشتر کرده است. تجارت و بهره‌برداری جنسی از زنان، فروش دختران جوان و نوجوان از سوی پدران فقیر به مراکز فساد و رونق بازار فیلم‌های غیر اخلاقی را باید به عنوان مصادیقی از خشونت مدرن علیه زنان یاد کرد.
در مواردی مردان از استقلال مالی همسران خود جلوگیری و در اموال شخصی آن‌ها دخل و تصرف می‌کنند و با ندادن خرجی و پول کافی برای زنان مضیقه‌های مالی ایجاد می‌کنند یا با تهدید به طلاق یا ازدواج مجدد از زنان بیگاری می‌کشند و از او در انجام امور وظایفی که مربوط به او نیست همانند تیمارداری پدر یا مادرشوهر سؤاستفاده می‌کنند.
زنانی که در برابر بدرفتاری‌های مرد خود سکوت می‌کنند گویا دارند فریاد می‌زنند: «با من مانند یک برده رفتار کن،مرا بزن،خواهش می‌کنم کمی پول به من بده،من برده تو هستم! »
زمانی که با سؤاستفاده شدید شوهر روبه‌رو هستند و او را ترک نمی‌کنند مصداق این جملات هستند.
وقتی از آن‌ها می‌پرسی «چرا او را ترک نمی‌کنی؟» پاسخ می‌دهند: « من شوهرم را دوست دارم.» این مساله برمی‌گردد به احساس نیاز که در همه دنیا در روابط مرد و زن دیده می‌شود. زنی که پایگاه اقتصادی خود را رها می‌کند و وارد پیوند زناشویی می‌شود وقتی با خشونت مرد روبه‌رو می‌شود از ترک او و نابسامانی اجتماعی و اقتصادی بعد از آن می‌ترسد. وقتی به این نتیجه می‌رسد که حمایت فرهنگی،اجتماعی و اقتصادی نخواهد داشت به خود می‌قبولاند که زندگی او همین است. چیزی که در روانشناسی به آن «درماندگی اکتسابی» می‌گویند. از همه بدتر اینکه این گونه زنان به خود لقب « زن سازش‌کار» یا « زن صبور» می‌دهند.

توانمندسازی اقتصادی زنان

توانمند‌سازی به عنوان امری ضروری جهت توانمند شدن افراد برای رسیدن به حقوقشان از طریق دستیابی و کنترل بر منابع طبیعی سازمان‌های موجود و تغییر یافته تعریف می‌شود.
یافته‌ها نشان می‌دهد که قوانین و منابع دسترسی زنان در زمینه خدمات اقتصادی و اجتماعی کافی نبوده و آنان را آسیب‌ پذیر می‌سازد که شامل سیستم خانواده شرایط شغلی زنان و سیستم‌های حمایتی است. نه تنها سیستم خانواده در معرض آسیب است که تبعیض شغلی یکی از عواملی است که زنان را از رفاه اجتماعی محروم کرده‌ و سبب می‌شود که آنان خود کار‌آمد نباشند.
اصولا توانمندسازی زنان به دو طریق میسر می‌شود: اول حذف عواملی که مانع فعالیت زنان می‌شود و دوم افزایش توانایی و قابلیت آنان. امروزه اتخاذ سیاست‌هایی از قبیل رفع تبعیض جنسیتی در بازار کار دسترسی یکسان به منابع مالی و برخورداری از حق مالکیت قانونی و تقسیم کار در منزل می‌تواند امنیت مالی و پویایی اجتماعی زنان را افزایش دهد.
زنان به عنوان بخش مهمی از پیکر اجتماع حامل بار سنگین مسؤلیت‌های خانوادگی و اجتماعی هستند و دوشادوش مردان میتوانند در صحنه‌های گوناگون حضور یابند. خود اشتغالی زنان به توانمند سازی اقتصادی آنان انجامیده و از وابستگی آن‌ها به مردان می‌کاهد. اغلب زنان در سراسر جهان برای کسب درآمد به بخش غیر رسمی متکی‌اند. اگر زنان توانمند‌تر شوند و بخش مهم‌تری از جامعه را تشکیل دهند رشد اقتصادی بهبود می‌یابد. حذف بخش مهمی از نیروی کار یک جامعه فقط بر مبنای جنسیت‌ می‌تواند تاثیرات مخربی بر اقتصاد آن داشته‌ باشد. علاوه بر آین دیده شده مشارکت زنان در انجمن‌ها گروه‌ها و بازار کار باعث افزایش بهره‌وری می‌شود. واگذاری مسؤلیت‌هایی که معمولا به مردان واگذار می‌شود می‌‌تواند توانمندسازی زنان را افزایش دهد.
یکی از راه‌های گسترش توانمند سازی زنان از طریق افزایش حق مالکیت املاک و مستغلات در خانواده است. چراکه معمولا در خانواده حق مالکیت مردان و فرزندان پسر نسبت به زنان و فرزندان دختر بیشتر است. حق مالکیت املاک و مستغلات یکی از شیوه‌های اصلی توانمند‌سازی اقتصادی زنان است که به آنان اطمینان مورد نیاز برای مقابله با نا‌برابری‌های جنسیتی را می‌دهد. اغلب حق مالکیت زمین از زنانی که در کشور‌های در حال توسعه زندگی می‌کنند تنها به خاطر جنسیت سلب می‌شود. افزایش مالکیت املاک و مستغلات به نوبه‌ی خود به زنان نوعی قدرت معامله می‌دهد که در حالت عادی آن را ندارند. آن‌ها توانایی اثبات خود را در ابعاد گوناگون زندگی به دست می‌آورند.

ازدواج در زنان «سالمند»
در حال حاضر شاهد آن هستیم که مردان سالمند راحت‌تر از زنان سالمند به ازدواج یا ازدواج مجدد اقدام می‌کنند؛ این در حالیست که ازدواج در دوران سالمندی همواره برای زنان با موانعی همراه بوده و بر طبق تحقیقات در حال حاضر نیز ازدواج مردان سالمند در کشور بیش از ۴ برابر زنان سالمند است.
هنگام صحبت درباره‌ی بهداشت روانی در دوران سالمندی نمی‌توان مواردی از قبیل احساس تنهایی افسردگی و انزوا را از نظر دور داشت. احساس تنهایی پدیده‌ای گسترده و فراگیر است و ۲۰ تا ۵۰ درصد کل جمعیت بالای ۶۵ سال آن را بر حسب سن و جنس تجربه می‌کنند. احساس تنهایی تجربه‌ای آزار دهنده و پریشان کننده است که مشکلات روانشناختی و جسمانی شدیدی را به دنبال دارد. زنان سالمند به طور کلی مشکلاتی دارند که تنهایی و انزوا به آن دامن می‌زند.
طبق گفته‌ی رییس دبیرخانه‌ی شورای ملی سالمندان کشور نزدیک به ۱۱ میلیون زن مجرد که در سن ازدواج هستند در کشور وجود دارد. سن این افراد در سال‌های آینده بالا می‌رود و با توجه به کاهش نرخ ازدواج حجم زیادی از این جمعیت مجرد سالمند می‌شوند. این در حالی است که با توجه به طول عمر بیشتر زنان نسبت به مردان جمعیت زنان مجرد سالمند رو به افزایش است. یکی از مشکلات اصلی این گروه از زنان بحث تنهایی آن‌ها است.
عالیه شکر‌بیگی جامعه شناس به موانع فردی خانوادگی اجتماعی ازدواج زنان سالمند اشاره کرد و افزود:« ارزش‌ها و هنجار‌های جامعه‌ی ما این اجازه را به مرد سالمند داده است که ازدواج کند. حتی خانواده این نیاز را برای مرد سالمند حس می‌کنند اما زن سالمند نمی‌تواند و حتی اگر میل به ازدواج مجدد داشته باشد هرگز جرات و جسارت مطرح کردن آن را ندارد.»
در پژوهشی که در دو منطقه ۳ و ۱۷ تهران در خصوص ازدواج سالمندی انجام شده بود مشخص شده که عمده‌ترین موانع ازدواج این قشر موانع اجتماعی و فرهنگی است؛ در حالی که این نیاز و تمایل در آن‌ها وجود دارد. همچنین جبهه‌گیری فرزندان و نگرش آن‌ها در قبال ازدواج زنان سالمند مشکل دیگر ازدواج آن‌هاست.
ازدواج مجدد سالمندان تا یک دهه پیش تابو بود اما هم‌اکنون جامعه در حال بستر‌ سازی است و سالمندان که زمانی فقظ منتظر مرگ تدریجی بودند اکنون حق زندگی یافته‌اند و می‌توان گفت ازدواج سالمندی به منزله تولد و امید دوباره است.
فرهنگسازی برای ازدواج زنان سالمند
برای آنکه سالمندانی که به تنهایی زندگی می‌کنند و همسری ندارند بتوانند به خوبی زندگی کنند و این دوران را به سلامت بگذرانند بهترین کار ازدواج است. چرا که تنهایی احساس پوچی می‌آورد و احساس پوچی افسردگی. البته این موضوع برای زنان و مردان سالمند متفاوت است و به دلیل همان فرهنگی که به آن اشاره شد شرایط ازدواج برای زنان سالمند ما مشکل‌تر از مردان فراهم می‌شود.
فرید براتی‌سده رییس دبیرخانه‌ی شورای ملی سالمندان کشور مهم‌ترین اقدام را فرهنگسازی برای ازدواج زنان سالمند دانست و افزود:« باید با برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری فرهنگسازی کنیم که زن مجرد سالمند مجرد نماند و ازدواج در سنین سالمندی نیز مانند سنین دیگر مطرح شود.»
تنهایی سالمندان علاوه بر مشکلات روحی می‌تواند موجب بروز خطرات جسمانی هم باشد. شاید برای همین خطرناک بودن تنها ماندن سالمندان هم بود که سال گذشته کمیته‌ی امداد امام خمینی(ره) هم وارد عمل شد و از اجرای طرحی با نام ازدواج سالمندان خبر داد به طوری که آن زمان علی‌محمد ذوالفقاری معاون حمایت و سلامت خانواده کمیته امام خمینی(ره) درباره‌اش گفت:« ۵۸ درصد از سالمندان زیر پوشش کمیته امداد تنها زندگی می‌کنند که اجرای طرح ازدواج سالمندان در کاهش بیماری‌های روحی و جسمانی آنان مؤثر است.»

مهدی جعفری از خاطرات خود در تئاتر و سینما می گوید:
قصد جان ما را
کرده‌اند!

دهه 60 و 70 عرصه هنرنمایی هنرمندانی بود که هم اکنون دوران میان سالی و پیری خود را می گذرانند. این که در کوران جنگ و بی امکاناتی، عده ای بتوانند چراغ تئاتر را روشن نگه دارند خود هنری شایسته تقدیر است.
هنرمندانی مانند مهدی ارمز، علی کهن، مهدی جعفری و… از آن سنخ هستند. تئاترهای قوی که در آن روزها برگزار می شد را به یاد دارم.
این مصاحبه علاوه بر این که خاطره بازی مهدی جعفری باشد، برای خودم هم نقشی از خاطره است. تئاترهای «عروس کویر» و «سراب» را که در دوران دبستان دیده بودم هرگز فراموش نمی کنم.
سالن نمایش ارتش بود و گروه های تئاتری که در عین بیان مشکلات و غم های جامعه از عنصر طنز برای تلطیف فضای تئاتر خود غافل نمی شدند.
برای این شماره پیام ما با مهدی جعفری بازیگر و کارگردان تئاتر و بازیگر تلویریون و سینما گفت و گو داشته ام.
جعفری در دوم فروردین 1339 متولد شده است. وی هنرپیشه پرکار تئاتر و تلویزیون و سینمای کرمان است. بسیاری از کارهای او به جشنواره ها راه یافته اند. نمایش هایی با مضمون جنگ تحمیلی، اعتیاد، ازدواج، تهاجم فرهنگی، ازدواج و… در کارنامه اوست.
مرور گفت و گوی زیر را به شما خوانندگان صفحه «کرمون» تقدیم می کنم؛

جعفری می گوید که از نوجوانی به هنرهای نمایشی علاقه مند شدم. هم زمان با شروع جنگ تحمیلی وارد ارتش شدم و از آن جا به جبهه اعزام شدم. در سال 1362 بعد از بازگشت از جبهه فعالیت های هنری خود را در عقیدتی- سیاسی ارتش آغاز و اقدام به راه اندازی گروه تئاتر کردم. اولین تئاتر این گروه،«سربداران» را روی صحنه بردم. فعالیت ها ادامه پیدا کرد به طوری که در سال 1369 با نمایش «محکمه»،«خون آشام» در اولین جشنواره تئاتر سوره شرکت کردم و مقام برتر کارگردانی را کسب نمودم و اعضای گروه لوح سپاس دریافت کردند. سرانجام در سال 1370 تالار فرهنگی- هنری ارتش واقع در خیابان معلم که اکنون به موزه تبدیل شده در اختیار گروه قرار گرفت. نمایش «طفلان مسلم» را روی صحنه بردم که بسیار مورد استقبال مردم قرار گرفت. پس از آن فعالیت های مان زیاد شد. به طوری که اکثر گروه های نمایش شهر برای تمرین و اجرای نمایش به این سالن راه پیدا کردند. فعالیت های نمایشی به حدی بود که مدیرکل وقت اداره ارشاد اسلامی(آقای جعفری) گفت این سالن به تئاتر شهر تبدیل شده است.
در همین راستا از سوی سازمان عقیدتی- سیاسی ارتش در تهران هر ساله دوره های بازیگری تشکیل می شد. من هم از کرمان به این دوره ها اعزام می شدم و سرانجام در سال 1379 با توجه به دوره های بازیگری که دیده بودم و سابقه هنرهای نمایشی که به تأیید سازمان و انجمن نمایش کرمان رسید، از سوی سازمان عقیدتی- سیاسی به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، شورای ارزشیابی هنرمندان کشور معرفی شدم و پس از شرکت در آزمون کتبی و عملی و ارزشیابی سوابق با کسب 121 امتیاز از کل امتیاز تعیین شده که 180 بود، موفق به دریافت مدرک بازیگری شدم. مدرک فوق به امضا و تأیید متخصصان هنری و دبیر شورای ارزشیابی هنرمندان کشور و نماینده وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و وزارت علوم و تحقیقات و فن آوری رسیده است.
مشت بر پوست
برخی از کارهایی که کارگردانی آن ها را بر عهده داشته ام و در ذهنم مانده عبارتند از:سربداران، شیطان سفید، خانمانسوز، محکمه، خون آشام، طفلان مسلم، نمایش عروسکی گاو، اسیران شام، کشتی نجات، منم زینب، صد بار اگر توبه شکستی باز آی، کاروان عشق
بازیگری در نمایش هایی از جمله یشکی دو شکی، سراب، الاخون والا خون، نقش عشق، کشته شمشیر دوست، عروس کویر، باغ زالزالک، زن سرکش، عروسی مادر شوهر نیز از دیگر فعالیت های هنری من است. آخرین کار ما نیز نمایش دو به دل، گروه نمایش شهر ایران که در جشنواره ملی دانشگاه آزاد اسلامی (مشهد) شرکت کرد و جایزه جشنواره را از آن خود کرد و هم اکنون نیز به جشنواره بین المللی فجر معرفی شده است.
علاوه بر بازی در تئاتر در زمینه سریال تلویزیونی و سینما نیز فعالیت داشته ام. در فیلم های«مشت بر پوست» به کارگردانی محسن محسنی نسب، «بیدار شو آرزو» به کارگردانی کیانوش عیاری،«معصومه» کاری از سید محسن یوسفی، «طلا در مس» به کارگردانی علی رضا نجف زاده، «آی کی یو» به کارگردانی علی رضا کلانتری (که به صورت سینما خانگی ارائه شد) بازیگر بودم. بازی در سریال های «قصه های ستاره» به کارگردانی علی شوقیان،«خیاط خانه دادگستر» کاری از علی رضا کلانتری نیز از جمله تجارب بنده است.
تعامل در فضای دوستانه
خوشبختانه هنرمندان قابلی در حوزه تئاتر داریم. چه در زمینه نویسندگی، کارگردانی و چه در حوزه بازی گری حرف های زیادی برای گفتن دارند. تا جایی که توانایی رقابت در سطح ملی را دارند. الحمدلله در سال های اخیر فضای خوبی در کرمان به وجود آمده و همه گروه ها مشغول کار هستند. اما متاسفانه مکان برای تمرین و اجرا و ارائه کار این عزیزان وجود ندارد. امیدواریم مسوولین هر چه سریع تر نسبت به این امر مهم اقدام کنند.
خواهشی که از تئاتری های تحصیل کرده و هم چنین تجربی ها دارم این است که در یک فضای دوستانه با هم تعامل کنند. علم و تجربه هر دو گروه می تواند به اعتلای تئاتر کرمان کمک کند. دست یکدیگر را بگیرند تا شاهد رونق روزافزون تئاتر در استان مان باشیم.
بسیار خوش حالم از این که می بینم دو یا سه تئاتر به طور همزمان روی صحنه می رود. این نشان دهنده آشتی دوباره هنرمندان با صحنه و حمایت مسوولان فرهنگی استان است. امیدوارم این شور و امیدی که در بین هنرمندان و مردم ایجاد شده همچنان ادامه داشته باشد.
آشنایی با مهدی ارمز در سالن ارتش
سال 1371 بود. مهدی ارمز مسوولیت گروه تئاتر دانشگاهی را بر عهده داشت. او دنبال سالنی برای اجرای مجدد تئاتر«یشکی دوشکی» بود. به سالن ارتش آمد. برای یکی از بازیگرانش مشکلی پیش آمده بود و من جایگزین آن بازیگر شدم. نمایش یشکی دوشکی را در کنار ایشان کار کردم و از همان جا با هم آشنا شدیم. تا امروز هم در بیش تر کارهای ارمز با او کار کرده ام. نمایش های«سراب»،«عروس کویر»،«صدبار اگر توبه شکستی باز آی»،«باغ زالزالک»،«زن سرکش» از جمله نمایش هایی بوده که با آقای ارمز همکاری کرده ام.
به همراه این گروه در برخی جشنواره ها نیز شرکت کرده ام. از جمله نمایش سراب در هشتیمن جشنواره تئاتر دانشجویی سراسر کشور در سال 1372 دانشگاه اصفهان، نمایش کشته شمشیر دوست، کنگره بزرگداشت سرداران شهید استان کرمان.
با نمایش یشکی دوشکی در جشنواره های متعددی شرکت کردیم. از جمله شرکت در هفته تبادل فرهنگی استان ها که در دانشگاه بوشهر برگزار شد. شرکت در نمایشگاه ره آورد انقلاب (استانداری کرمان)، کنفرانس بین المللی ریاضی کشور(دانشگاه باهنر).
تئاترهای دیگری نیز با کارگردانان مختلف کار کرده ام. از جمله نمایش «اسیران شام» به کارگردانی کرامت رودساز، عروس کویر به کارگردانی علی کهن، صد بار اگر توبه شکستی باز آی، تهاجم و نقش عشق به کارگردانی مسعود سلطانی زاده، کشته شمشیر دوست به کارگردانی استاد مهدی ثانی.
ورود به دنیای تعزیه
سالن فرهنگی- هنری عقیدتی سیاسی 05 در سال 1367 تأسیس شد. این سالن قبل از آن به نام باشگاه افسران معروف بود. مدیریت سالن فرهنگی – هنری بر عهده من قرار گرفت. در واقع یک سالن به سالن های تالار شهر اضافه شد و فعالیت های نمایشی در این مکان افزایش یافت. به طوری که بیش تر هنرمندان تئاتر جهت تمرین و اجرای نمایش از این مکان استفاده می کردند و بنده صمیمانه با آن ها همکاری می کردم. دغدغه سالن هنرمندان تا حدی حل شده بود و کارهای تئاتری از رونق خوبی برخوردار شد. به گونه ای که در تمام مناسبت های سال چه جشن و چه عزا برنامه هایی متناسب با همان ایام در سالن اجرا می شد.
بعد از پیروزی انقلاب، من اولین کسی بودم که در کرمان به تعزیه روی آوردم. در سال 1371 نمایش تعزیه طفلان مسلم را کارگردانی و از آخر ماه صفر به اجرای رایگان گذاشتم که مورد استقبال عموم قرار گرفت. البته شهرها و روستاهای اطراف کرمان گروه های تعزیه کار می کردند. سال بعد با همکاری و کارگردانی آقای کرامت رودساز تعزیه «ایران شام» نوشته محمد رجاء را روی صحنه بردیم. تعزیه کاروان عشق را کارگردانی کردم. تعزیه های حضرت علی اکبر، کشتی نجات، حرّ، منم زینب به نویسندگی علی اصغر اکبرزاده را اجرا کردیم.
ناگفته نماند که بعد از «ایران شام» بود که عباس سالاری، مسوول وقت حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی استان، گروه های تعزیه خارج از شهر را گرد هم آورد و آن ها را سر و سامان داد. هم اکنون گروه های تعزیه با تجربه کرمان در سطح کشور رقابت می کنند و حرف برای گفتن دارند.
یک حرکت ابتکاری
در قدیم، چاله ای وسط صحنه تئاتر بود که چاله سوفلرر نام داشت. کارکرد چاله سوفلر این بود که شخصی نمایش نامه به دست توی این چاله می نشست، به طوری که تماشاگران او را نمی دیدند. اگر بازیگری دیالوگ خود را فراموش می کرد، آن شخص یادآوری اش می کرد. سال ها بود که چاله سولفور، کاربرد خود را از دست داده بود. تخته ای روی چاله گذاشته بودیم. یک روز در حال اجرای تئاتر بودم. نقش پادشاه را بازی می کردم. دست هایم را به کمرم زده بودم و از شرایط مملکت از وزیر می پرسیدم و او هم به دنبالم راه می آمد و پاسخ می داد. پرسیدم:«خُب وزیر! بگو ببینم از مملکت چه خبر؟» وزیر گفت:«اعلی حضرتا! شهر در امن و امان است و رعیت به دعاگویی مشغول!» ناگهان پایم در چاله سولفور فرو رفت. استخوان ساق پایم به شدت درد گرفت. ضعفم زده بود. تماشاچیان فکر می کردند که این حرکت جزئی از تئاتر است. عوامل که اطلاع داشتند، نگران بودند که چه اتفاقی خواهد افتاد. خودم را کنترل کردم. از جا بلند شدم و فی البداهه شمشیر کشیدم و زیر چانه وزیر گرفتم و با عصبانیت گفتم:«مردک! چه طور می گویی شهر در امن و امان است در حالی که در قصر خودمان قصد جان مان را می کنند.» بازیگر نقش وزیر هم با تجربه بود. فوراً واکنش مناسب نشان داد و جواب داد:«قبله عالم! عن قریب توطئه را خنثی می کنیم و توطئه گران را به سزای اعمالشان خواهیم رساند.» و نمایش را ادامه دادیم. آن روز با پا درد شدید و لنگ لنگان نمایش را به پایان رساندم.

رئیس جمهور:
نباید با بهانه‌های واهی،
دهان‌ها را ببندیم

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی ریاست جمهوری، حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر حسن روحانی دیروز در مراسم آغاز بکار 22 نمایشگاه مطبوعات ‏و خبرگزاری‌ها با شعار «شفافیت و ‌صداقت» در مصلای امام خمینی(ره)، گفت: بی‌تردید رسانه‌ها، مطبوعات و ‏اصحاب آن، اصحاب فرهنگ و وسیله‌ای برای ارتباط افکار مردم با حاکمیت و انتقال نظر حاکمیت به مردم و ‏فراهم آوردن زمینه برای توسعه جامعه در کشور هستند.‏
رییس‌ جمهوری ادامه داد: رسانه‌ها یکی از عوامل اصلی توسعه بوده و توسعه نیز وسیله‌ای برای گسترش فعالیت ‏رسانه‌ها، هستند.‏
دکتر روحانی با تأکید بر اینکه وظیفه رسانه‌ها و مطبوعات در شرایطی که امروز در آن قرار داریم بیش از هر ‏زمان دیگری سنگین است، گفت: امروز در منطقه شرایط پیچیده‌ای داریم و نیازمند امنیت در منطقه هستیم.‏
رییس‌ جمهوری تأکید کرد: اصحاب رسانه و دنیای فرهنگ و هنر باید برای جامعه امنیت آفرین باشند.‏
دکتر روحانی با بیان اینکه اگر اصحاب رسانه امنیت نداشته باشند و دل‌نگران امنیت، راه، شغل، خط و قلم خود ‏باشند، نمی‌توانند در جامعه امنیت بیافرینند، گفت: از قلم شکسته و دهان بسته کاری ساخته نیست.‏
رییس‌ جمهوری با تأکید بر اینکه نباید با بهانه‌های واهی، قلم‌ها را شکسته و دهان‌ها را ببندیم، گفت: باید در جامعه با صدای بلند آزادی مسؤولانه را فریاد بزنیم. امنیت برای ما اصل است، ‌اما تنها با تفنگ این امنیت ساخته و حفظ نمی‌شود.
رییس‌ جمهوری با اشاره به اینکه قدرت فرهنگ، فرای تفنگ و دیپلماسی است، گفت: نشر این فرهنگ در فضای مجازی و حقیقی به دست رسانه‌هاست.
دکتر روحانی تصریح کرد: نمی‌توان فضای مجازی را نادیده گرفت و مثل اینکه برخی در کشور اصل ششم قانون اساسی و اینکه مردم به عنوان صاحبان کشور هستند و همه چیز از کنار صندوق رأی ساخته می‌شود را فراموش کرده اند.
رییس‌ جمهوری خاطر نشان کرد: در یک نظام مردم‌سالاری دینی، مردم تصمیم می‌گیرند و تمامی مسؤولین در کشور با رأی مستقیم یا غیرمستقیم مردم انتخاب می‌شوند.
دکتر روحانی با تأکید بر اینکه در این راه رسانه‌ها نقش اساسی دارند،‌ افزود: بویژه اهالی رسانه که سال‌ها با یک رسانه خو گرفته‌اند و این رسانه همانند، می حافظ است که هر چه بماند ارزشش بیشتر است تا رسانه‌های یکساله تا صد و پنجاه ساله و همچنین آنهایی که عده‌ای جوانمرگشان می‌کند و اجازه نمی‌دهند مسیر رشد را ادامه دهد.
رییس‌ جمهوری با طرح این پرسش که چرا کار رسانه‌ای را تا جایی که ممکن است، به اهالی رسانه واگذار نمی‌کنیم، گفت: دولت به دنبال تدوین لایحه نظام رسانه‌ای است تا تخلفات حرفه‌ای در این بخش در همین نظام رسیدگی شود.
دکتر روحانی ادامه داد: بسیاری رموز در حوزه رسانه است که یک حقوقدان برجسته و قاضی به زوایای آن آشنا نیست.
رییس‌ جمهوری تصریح کرد: نباید هر کاری را به قاضی و دادگاه سپرد و باید به دنبال مسیرهای کم‌خرج‌تر و حرفه‌ای تر باشیم.
دکتر روحانی ایجاد آرامش را رسالت مهم اصحاب رسانه در زمینه امنیت ملی، اجتماعی و داخلی توصیف کرد و ادامه داد: رسانه‌ها باید رضایت واقعی بوجود آورند، چرا که تروریسم بر اسب نارضایتی و ناامیدی سوار می‌شود و رسانه متعهد به جامعه نشاط و امید می بخشد.
رییس‌ جمهوری افزود: آیا آنانی که جز ایجاد یأس، ناامیدی، غم، غصه و تشویش اذهان عمومی کار دیگری انجام نمی‌دهند، نتیجه‌ای هم گرفته‌اند؟
رییس‌ جمهوری با تأکید بر اینکه باید جامعه را به سمت توسعه هدایت کنیم، افزود: اصحاب فرهنگ و رسانه باید نگاه کنند که در یکسال گذشته تا چه اندازه در رسانه‌های خود نشاط را در جامعه ایجاد کرده، مسیر اشتغال را هموار و دولت را در راه درست هدایت کردند.
دکتر روحانی ادامه داد: دولت نیازمند هدایت و انتقاد است چرا که قوه مجریه اعتقادی به عصمت ندارد و معتقدیم که ما نیز اشتباه می‌کنیم و نیاز به هدایت داریم.
رییس‌ جمهوری با بیان اینکه جامعه به انتقاد سازنده و نقاد نیاز دارد و هتاک نمی‌خواهد، گفت: این هنر نیست که نشریه‌ای داشته باشیم و مدام به هتاکی بپردازیم. هتاکی هنر نیست، اما انتقاد و نقد سازنده هنر است.
دکتر روحانی اظهار داشت: افتخار ما این است که بتوانیم به مردم کشور و جامعه خود خدمت کنیم.
رییس‌ جمهوری با بیان اینکه اشتغال بدون سرمایه‌گذاری و به دست آوردن بازار مناسب ایجاد نمی‌شود، گفت: باید بازار فروش برای اجناس تولیدی وجود داشته باشد و این بازار نیازمند تکنولوژی و سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی است.
دکتر روحانی با تأکید بر اینکه باید فضا را برای جذب سرمایه فراهم و مناسب کنیم،‌ بر نقش رسانه‌ها در این راستا اشاره کرد و افزود: ما کاری کردیم که نظر دنیا به ایران نسبت به 3 سال پیش متفاوت شود و امروز حداقل ایران‌هراسی در دنیا کاهش یافته و دید نگاه جهان نسبت به ایران تفاوت کرده است.
رییس‌ جمهوری با اشاره به اینکه اعمال تحریم علیه ایران از سوی آمریکایی‌ها و برخی کشورهای اروپایی تعجبی نداشت،‌ گفت: چرا در دوره‌ای به گونه‌ای رفتار کردیم که چین و روسیه هم رأی به تحریم ما دادند و آنهایی که امروز از رفع تحریم ها ناراحتند و به جای نقادی هتاکی می‌کنند، چرا آن روز صدایشان بلند نشد؟ چرا به گونه‌ای رفتار کردیم که دنیا علیه ما متحد شود؟
دکتر روحانی با بیان اینکه میزان نفتی که از سال 91 تا 94 می‌توانستیم بفروشیم و بخاطر تحریم از درآمد آن محروم شدیم 180 میلیارد دلار بوده، گفت: این رقم می‌توانست برای تحول در کشور و اشتغال جوانان بکار گرفته شود و امروز که تحریم ها برداشته شده، برخی عصبانی هستند و تحریم‌هایی را که برداشته شده، ندیده و تنها نگاهشان به چند تحریمی است که باقیمانده است.
دکتر روحانی با تأکید بر اینکه باید فضا را برای جذب سرمایه فراهم و مناسب کنیم،‌ بر نقش رسانه‌ها در این راستا اشاره کرد و افزود: ما کاری کردیم که نظر دنیا به ایران نسبت به 3 سال پیش متفاوت شود و امروز حداقل ایران‌هراسی در دنیا کاهش یافته و دید نگاه جهان نسبت به ایران تفاوت کرده است.
رییس‌ جمهوری با اشاره به اینکه اعمال تحریم علیه ایران از سوی آمریکایی‌ها و برخی کشورهای اروپایی تعجبی نداشت،‌ گفت: چرا در دوره‌ای به گونه‌ای رفتار کردیم که چین و روسیه هم رأی به تحریم ما دادند و آنهایی که امروز از رفع تحریم ها ناراحتند و به جای نقادی هتاکی می‌کنند، چرا آن روز صدایشان بلند نشد؟ چرا به گونه‌ای رفتار کردیم که دنیا علیه ما متحد شود؟

مدیرکل بهزیستی استان کرمان خبر داد:
تدوین اطلس اعتیاد برای برخورد اصولی با مواد مخدر

عباس صادق زاده با بیان اینکه ظرفیت‌های بسیاری در حوزه پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی در جامعه وجود دارد گفت: با تعامل و مشارکت بسیج که قشر گسترده‌ای از جامعه را در برمی‌گیرد؛ می‌توان اقدامات موثرتری را در این حوزه انجام داد.
صادق‌زاده از طراحی GIS مناطق آسیب‌زا در شهرکرمان خبرداد و گفت: کارشناسان بهزیستی در اقدام پژوهشی، آمارگیری از نقاط اعتیادخیز در شهر کرمان را با فراوانی و نوع اعتیاد آن آغاز کرده‌اند تا اطلسی از وضعیت اعتیاد مرکز استان شامل نوع و شیوع مصرف و روش مداخله آن را از این طریق بتوانیم به دست آوریم.
وی با بیان اینکه فلسفه وجودی پایگاه‌های مقاومت به معنای نگاه اجتماع محور است گفت: پایگاه‌های مردمی مقاومت بسیج توانسته در نخستین قدم که اعتماد مردم است به خوبی گام بردارد. مدیرکل بهزیستی استان کرمان با بیان اینکه بسیج بهترین الگویی است که تاکنون به خوبی در جامعه تأثیر گذاشته است تصریح کرد: بسیج و بهزیستی در مناسبت‌ها و برنامه‌های مختلف در جامعه می‌توانند تکمیل‌کننده همدیگر باشند.
وی با بیان اینکه استان کرمان در زمینه پیشگیری از معلولیت‌ها در سطح کشور پیشرو بوده است تصریح کرد: معلولیت پدیده‌ای است که خانواده را دچار بحران می‌کند.
مدیرکل بهزیستی استان کرمان نیاز اصلی جامعه را در حوزه آسیب‌های اجتماعی ارتقا سطح دانش و آگاهی دانست و گفت: بهزیستی و بسیج طرح و برنامه‌های زیادی را در قالب موضوعات اجتماعی و فرهنگی برای ارتقا دانش مردم با مشارکت و تعامل یکدیگر می‌توانند؛ انجام دهند.
صادق‌زاده با اشاره به اینکه بیش از 70 مرکز پیشگیری و درمان اعتیاد در استان کرمان وجود دارد، خاطرنشان کرد: با آموزش به مراکز روش‌های نوین درمانی و پیشگیری در حوزه اعتیاد را می‌توان در مراکز تغییر داد.
وی با بیان اینکه یک کارگروه تخصصی با حضور کارشناسان بهزیستی و سپاه تشکیل شود افزود: مصوبات این کارگروه به تفاهم‌نامه با سپاه ثارالله استان کرمان در زمینه‌های مختلف برای همکاری منجر شود.