«تقی» سوخت، من ماندم با زخم‌هایم 

از روز حادثه تعریف کنید؛ چطور اعزام شدید؟

روز ششم تیرماه از سوی آتش‌نشانی بهبهان برای خاموش کردن آتش کوه بدیل به منطقه اعزام شدیم. پیش از آن چند ماهی بود که به‌صورت داوطلبانه در آتش‌نشانی دوره می‌گذراندم. «تقی چنگلوایی» هم در همان دوره همراه ما بود. آنجا با هم دوست شده بودیم و روز حادثه نیز با هم به منطقه اعزام شدیم.

حادثه چگونه رخ داد؟ آیا شما همراه آقای چنگلوایی بودید؟

بله. ما با هم و با هلیکوپتر به ارتفاعات کوه اعزام شدیم. آتش گسترده بود. در یک لحظه باد شدت گرفت، آتش زبانه کشید و ما را در میان شعله‌ها محاصره کرد و به صورت‌هایمان رسید. گیج شده بودیم و دیدمان تار شده بود. بعد از آن من از روی صخره به پایین پرتاب شدم. دست، پا، کمر و صورتم سوخت و بدنم نیز بر اثر سقوط به‌شدت آسیب دید.

تقی را دیدم که در آتش گرفتار شده است. تلاش کردم به سمتش بروم، اما نتوانستم و دوباره روی زمین افتادم و دیگر چیزی نفهمیدم. یکی از محیط‌بانان برای کمک به من آمد. چند ساعت طول کشید تا از ارتفاع به پایین منتقل شویم. حادثه حدود ساعت یک‌ونیم بعدازظهر رخ داد و فکر می‌کنم حدود ساعت پنج عصر به پایین رسیدم.

متأسفانه حریق آن‌قدر گسترده و شعله‌ها آن‌قدر بلند بود که هیچ‌کس نتوانست برای کمک به تقی به سمت او برود و هلیکوپتر نیز امکان پرواز نداشت.

چند روز در بیمارستان بستری بودید و ابتدا به کدام بیمارستان منتقل شدید؟

من را به بیمارستان ولیعصر بهبهان منتقل کردند، اما همان روز مرخص شدم. روز بعد برای تعویض پانسمان مراجعه کردیم. زخم‌ها و سوختگی‌ها هر لحظه بیشتر خودشان را نشان می‌دادند. برادرم گفت این وضعیت قابل ادامه نیست و برای بستری شدن یا انتقال من اصرار کرد.

بعد از آن به اهواز منتقل شدم، اما آنجا نیز فقط پانسمان‌ها را تعویض کردند. پس از همه این سختی‌ها، خودمان پیگیر درمان شدیم و اکنون یک روز در میان به پزشکی مراجعه می‌کنیم که کارهای مربوط به ترمیم سوختگی‌ها را انجام می‌دهد.

آیا برای هزینه‌های درمان، ارگان یا نهادی با شما صحبت کرده است؟

تا این لحظه همه هزینه‌ها را شخصاً پرداخت کرده‌ایم. روز گذشته فرماندار و فردی از نظام پزشکی به دیدن ما آمدند. گفتند رسیدها را ارائه کنید تا هزینه‌ها پرداخت شود و گفته شده این پرداخت‌ها انجام خواهد شد.

شما و آقای چنگلوایی از جمله داوطلبانی بودید که توسط آتش‌نشانی آموزش دیده بودید. این آموزش‌ها تا چه اندازه در زمان بحران به کارتان آمد؟

ما برای اطفای حریق در ساختمان، خودرو و موارد مشابه آموزش دیده بودیم، اما این آموزش‌ها برای شرایط طبیعی و آتش‌سوزی در عرصه‌های جنگلی کارایی نداشت. هرچند آتش‌نشانی در حد توان خود آموزش‌های لازم را ارائه داده بود، اما شرایط کوهستان و جنگل و آن نوع از آتش‌سوزی کاملاً متفاوت بود.

من برای نخستین بار در چنین موقعیتی حضور پیدا می‌کردم و تجربه کمی داشتم، اما آموزش‌ها نیز چندان به کارم نیامد.

چه انتظاری از مسئولان دارید؟

من هیچ تصویری از آینده ندارم. چهار ماه از خدمت سربازی‌ام باقی مانده است، اما با این شرایط فقط مدت کوتاهی مرخصی استعلاجی به من داده‌اند و هنوز چیزی درباره بخشودگی این مدت مطرح نشده است.

از طرف دیگر، نمی‌دانم زخم‌ها و سوختگی‌هایم در آینده چه وضعیتی خواهند داشت. شدت آسیب در سر و صورتم زیاد است و به‌احتمال زیاد به عمل جراحی نیاز دارم. با این حال، نمی‌دانم آیا امکان انجام این عمل را خواهم داشت و حمایتی از من می‌شود یا نه.