تحلیل موسیقایی آثار «گلپا» در یک کتاب

به گزارش «پیام ما» به نقل از مهر، معرفی مجموعه کامل آثار «گلپا» در پروژه‌های «گلهای جاویدان»، «گلهای رنگارنگ»، «یک شاخه گل»، «برگ سبز»، «گلهای تازه»، «موسیقی ایرانی (ارکستر برنامه سوم)»، «بزم شاعران» و آثار متفرقه مشتمل بر اجراها، برنامه‌های رادیویی، محفل‌های خصوصی و کنسرت‌های داخلی و خارجی، انعکاس نظرات استادان موسیقی و شعر درباره آثار مرحوم گلپا، انعکاس فعالیت‌های این خواننده در حوزه رسانه، معرفی موسیقیدان‌ها، شاعران و هنرمندانی که با مرحوم گلپا همکاری و همچنین مجموعه تصاویری از این هنرمند پیشکسوت محتوای اصلی کتاب «گنجینه گلپا» را تشکیل می‌دهند.

«علیرضا میرعلی‌نقی» و «حجت عبدی» ویراستاران، «حسن گلپایگانی» تحلیل گوشه‌های آوازی، «محمدجواد سام خانیانی» بررسی اوزان شعری و «مریم قدیم» طراح جلد دیگر عوامل کتاب «گنجینه گلپا» را تشکیل می‌دهند.

گلپایگانی سیزدهم آبان‌ماه سال ۱۴۰۲ دار فانی را وداع گفت. او دهم بهمن‌ماه سال ۱۳۱۲ در تهران متولد شد. این هنرمند در سال ۱۳۱۸ پس از ورود به دبستان فرهنگ به عنوان قاری قرآن مدرسه برگزیده شد و از این پس بود که به فراگیری مقدمات آواز و خوانندگی موسیقی ایرانی پرداخت.

او در سال ۱۳۲۶ پس از تلمذ از محضر پدرش نخستین تجربه حضور در یک ارکستر و گروه کر را کسب کرد و در سال ۱۳۲۷ در انجمن موسیقی مدرسه نظام عضو شد. این هنرمند از سال ۱۳۲۸ به بعد با هنرمندان سرشناسِ موسیقی آشنا شد و آموزش را زیر نظر آنها آغاز کرد.

از جمله استادان اکبر گلپایگانی می‌توان به هنرمندانی همچون حسن یکرنگی، نورعلی برومند، اسماعیل قهرمانی، ابوالحسن صبا، یوسف فروتن، محمد ایرانی مجرد، عبدالله دوامی، ادیب خوانساری، حسین طاهرزاده و سلیمان امیر قاسمی اشاره کرد.

این هنرمند پیشگام موسیقی ایرانی که از او به‌عنوان «مرد حنجره طلایی موسیقی ایرانی» یاد می‌شود، در سال ۱۳۳۵ به دعوت سازمان یونسکو با همراهی نورعلی برومند و علی اصغر بهاری برای اجرای آواز و موسیقی ایرانی برنامه‌ای را اجرا کرد.

«موی سپید»، «مست عشق»، «عقیق»، «دل ای دل»، «بزم عاشقان»، «روی برگی بنویس عشق»، «چرا عاشق نباشم»، «قدر محبت» از جمله آثاری است که در قالب آلبوم علاوه بر کنسرت و اجراهای زنده از اکبر گلپایگانی پیش روی مخاطبان قرار گرفته است.