بایگانی مطالب: هنر
مرغک «نظر» روی شانه شیرهای «تناولی»
حیات بهمنپــــــور در حیات «نظر»
کارمندی در اداره کتاب کودک وزارت فرهنگ و ارشاد در ابتدای دهه شصت، مدیریت آن واحد و نظارت حرفهای بر چاپ و نشر کتاب کودک، انتشار مجلات تخصصی رویش و غنچه و ریلگذاری برای حضور ایران در نمایشگاههای متعدد داخلی و خارجی، بخشیدن عطای کار دولتی به لقای آن، تلاش برای شکلگیری و قوام نهاد مدنی مهم هنر به نام «انجمن تصویرگران ایران» و تأسیس مؤسسه چاپ و نشر نظر گذری کوتاه از زندگی حرفهای «محمودرضا بهمنپور»، مردیست که بهتازگی سپهر فرهنگ و هنر ایران را ترک کرده است. شخصیتی که به گواه «بهزاد حاتم»، نقاش و گرافیست، فقدانش اتفاقی نگرانکننده برای آینده فرهنگ و هنر خواهد بود، چرا که ایران یکی از مدیران پرکار، حرفهای، خوشفکر و ایراندوستش را ازدستداده است. در روز عصر جمعه (۱۸ اردیبهشتماه) برنامهای به یاد او در حیات نشر «نظر» برگزار شد. روزی که نظر، اولین حضورغایب بهمنپور را تجربه کرد.
دموکراســـــــــی در عصر اختلال
جانِ نحیفِ جهانهای جدیـــــد
گرافیک ایران؛ از میدان نبرد تا میز کار لرزان
گذر از شرایط بحرانی به کمک فرهنگ و هنر
جوامع مختلف در طول تاریخ خود همواره شاهد جنگهای متعددی بودهاند که بر فرهنگ و هنر هم تأثیر خود را گذاشته است. در چنین شرایطی هنر بهمثابه پدیدهای که پیوندی عمیق با بستر اجتماعی دارد، در برابر جنگها و بحرانها واکنشهای متنوعی از خود نشان داده است. این روزها که سایه جنگ همچنان بر سر کشور است و چراغ فعالیتهای فرهنگی کموبیش خاموش شده، در آستانه روز جهانی موزهها، موزه هنرهای معاصر تهران مجموعه «هنر و جنگ» را برنامهریزی کرده تا با گرد هم آوردن روایتهای هنرمندان ایران و جهان، جهانی متحد از هنر را در گسستهای حال از جنگ به تصویر کشد. این نخستین رویداد موزه بعد از جنگ است که از روز یکشنبه (۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵) آغاز شد و «رضا دبیرینژاد»، رئیس موزههای هنرهای معاصر در گفتوگو با «پیام ما» معتقد است هنر، نقش مهمی در تابآوری دارد و باید از سرمایههای فرهنگی و هنری در این روزها استفاده کنیم.
روایت نبرد و تابآوری در مسیر تاریخسازی
زن جوان و دریا
روایت، تأیید رنج آدمــــــــی
اگر عنوان ادبیات قرن بیستم را «مدرنیسم» بدانیم، چندان دورازذهن نیست که قرن بیستویکم را «قرن روایت» بنامیم؛ دورهای که در آن روایتهای مستند به بخشی جداییناپذیر از ادبیات تبدیل شدهاند و حتی در سال ۲۰۱۵، «آکادمی نوبل» را مجاب کردند که برای نخستینبار جایزه ادبیات را نه به یک اثر داستانی، بلکه به روایتی مستند به نام «جنگ چهره زنانه ندارد» اختصاص دهد. چنین رویکردی، ژانر روایت را به رسمیت شناخته است. انتشار گسترده جستار و روایتهای مستند در جهان و ترجمه و تألیف ناداستان در ایران، گواه همین تغییر است. افزون بر کتابها، روایت هسته اصلی مجلاتی چون «داستان همشهری»، «ناداستان» و «سان» بوده و این روزها فصلنامه «دوباره» نیز از روایت میگوید.
بازسازی پس از جنگ
گوزنی که نماد امید شد
|پیام ما| در یک روز بهاری در پاریس، گوزن از دور دیده میشود، درحالیکه میان ردیفی از درختان چنار تازهجوانهزده قرار گرفته است. سرش را بالا گرفته. اگر او را میان درختان ببینید، ممکن است تصور کنید یک حیوان وحشی واقعی است. اما درحقیقت، این گوزن از بتن ساخته شده و ظاهری کاملاً شبیه به اوریگامی دارد؛ انگار کاغذی تاشده به سبکی پَر، در ابعادی بزرگ به بتنی سنگین تبدیل شده باشد. گوزن را به کامیونی بستهاند که بهسمت ساختمان بزرگ یونسکو میراند. او بهمدت یک روز در باغهای یونسکو خواهد ایستاد. این آخرین ایستگاه در سفری طولانی و زمینی در سراسر اروپای شرقی، مرکزی و غربی است، پیش از آنکه به دوسالانۀ هنر ونیز ۲۰۲۶ برسد. از این ماه، این گوزن برجستهترین بخش از غرفه ملی اوکراین در این رویداد خواهد بود؛ نمادی از امید در میانه جنگ.
