نتایج نظرسنجی «پیام ما» از ۹۰ کارشناس حوزۀ منابع طبیعی، نشان داد که میان رسالت‌های تعریف‌شده برای سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری، تعارض وجود دارد و کارشناسان ترجیح می‌دهند که این سازمان به‌جای عمل به رسالت «بهره‌برداری و توسعۀ عرصه‌های طبیعی کشور»، به رسالت «حفظ و احیاء» این عرصه‌ها اهتمام ورزد. نظرسنجی همچنین نشان داد، کارشناسان بر این باورند که سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری، اختیارات لازم برای محقق‌کردن وظایفی که به آن محول‌ شده را ندارد و فردی باید ریاست آن را برعهده بگیرد که توانایی بازنگری در نقش، جایگاه و رسالت‌های این سازمان در نقشۀ حکمرانی کشور را داشته باشد.

دلایل بسیاری برای شکل‌گیری و استمرار بحران آب و راهکارهای بسیاری برای رفع آن در کشور عنوان می‌شود. روزنامۀ «پیام‌ما» طی یک نظرسنجی از ۳۵ متخصص و کارشناس مرتبط با بخش‌های مختلف مدیریت منابع آب کشور، دلایل وضعیت فعلی و راهکارهای کلان رفع یا کاهش «ابرچالش آب» را به شور گذاشت. عمده پاسخ‌های دریافتی، بر اهمیت کم دلایل اقلیمی و طبیعی نسبت به علل مدیریتی حکایت می‌کند. اما آنچه به نظر دارای اهمیت بسیار زیادی است، این نکته است که بر اساس تحلیل پاسخ‌های دریافت‌شده، فضای کارشناسی در بخش آب، چندان امیدی به تغییر سیاست‌های آبی کشور، ذیل عملکرد دولت چهاردهم ندارد و در خوشبینانه‌ترین حالت ممکن، احتمال کمی از انجام چند اقدام اصلاحی را انتظار می‌کشد. اما نگاه غالب در این پاسخ‌های دریافتی، «بر عدم تغییر و استمرار سیاست‌های مخرب گذشته» حکایت دارد. پاسخ‌دهندگان به این پرسشنامه، پیامدهای «محیط‌زیستی» و «اجتماعی» بحران آب را بسیار جدی ارزیابی می‌کنند و بر این باورند که «انتخاب وزرا و معاونان رئیس‌جمهوری هماهنگ و باورمند به مسئلۀ آب در وزارتخانه‌های نیرو، جهاد کشاورزی، صنعت و معدن و تجارت و سازمان حفاظت محیط‌زیست و طراحی ساختار جدید و یکپارچه برای مدیریت منابع آب و محیط‌زیست»، گام‌های نخست تغییر در روند مدیریت منابع آب کشور است.

گندم‌کاران کشور، کشت محصول زراعی خود را در حالی آغاز می‌کنند که هنوز مطالباتشان را از دولت قبل دریافت نکرده‌اند. وزیر سابق جهاد کشاورزی، بارها وعدۀ واریز مطالبات خرید تضمینی را به آنان داده بود، اما این وعدۀ «به‌زودی»، هیچ‌گاه به‌طور کامل محقق نشد. در هفته‌های اخیر، گندم‌کاران در شهرهای اهواز، اصفهان، کرمانشاه و…، بارها به عدم پرداخت مطالبات خود تجمع صنفی و اعتراضی برپا کردند، اما بی‌حاصل بود. دولت «بیش از ۱۱۰ هزار میلیارد تومان» به کشاورزان گندم‌کار بدهکار است.

در برنامه‌های اعلامی «سیدستار هاشمی» وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، یکی از بندها توجه فعالان و کارشناسان بخش کشاورزی را جلب می‌کند. در فصل دوم این برنامه با عنوان «توسعۀ دولت هوشمند و کاربردی‌سازی فناوری‌های نوین»، وزیر جوان اعلام کرده است که وزارتخانۀ متبوعش پیگیر توسعۀ کاربردهای هوش مصنوعی در صنایع و کشاورزی خواهد بود.

«رهاشدگی» توصیف رایجی است که این روزها متخصصین، کنشگران و کارشناسان، در شرح وضعیت منابع‌ طبیعی ایران به کار می‌برند؛ توصیف ِ جنگل‌هایی که همه‌ساله به‌خاطر تصرفات غیرقانونی، قاچاق چوب، پاک‌تراشی و تغییر کاربری، واگذاری‌های افسارگسیخته به ذی‌نفوذان، اجرای طرح‌های عمومی و عمرانی، آتش‌سوزی‌های مکرر و ...، سطحشان کاهش می‌یابد؛ جنگل‌ها و مراتعی که خشکسالی، حضور دام غیرمجاز و بیش از حد توان اکولوژیکی این اکوسیستم‌ها، آفات، کشت زیراشکوب و...، قدرت زادآوری را از آن‌ها گرفته است.

وزارت جهاد کشاورزی به‌عنوان یک دستگاه اجرایی «مصرف‌کنندۀ منابع طبیعی» و متولی تأمین «امنیت غذایی»، نمی‌تواند در زمینۀ حفظ منابع طبیعی نقش جدی و مؤثری داشته باشد و بهتر است که بخش منابع طبیعی مستقل شده و از بدنۀ وزارت جهاد کشاورزی جدا شود.

یکی از کاندیداهای ریاست سازمان حفاظت محیط‌زیست، «اطهره نژادی» دانش‌آموختۀ رشتۀ مدیریت محیط‌زیست در مقطع دکتری است. او مدتی دبیر کمسیون امور زیربنایی دولت در دولت دوم حسن روحانی و مدتی هم معاون برنامه‌ریزی و هماهنگی معاونت زنان و خانوادۀ ریاست‌جمهوری بوده است. انتقادهایی به این کاندیدا دربارۀ اشراف اندک به موضوع محیط‌زیست طبیعی و ناآشنایی با ساختار سازمان حفاظت محیط‌زیست وارد شده است. ما با او دربارۀ برنامه‌هایش، نقدهای واردشده و موضوعات مرتبط با محیط‌ طبیعی گفت‌وگو کردیم. او در پاسخ به سؤالی دربارۀ استیلای دیدگاه امنیتی بر فعالیت‌های رایج حفاظتی، این‌گونه پاسخ داد که شاید برخی مناطق را اشتباه انتخاب کرده‌ایم که نمی‌توانیم به‌تنهایی مسئولیت حفاظت آن‌ را داشته باشیم و باید در آن‌ها تجدیدنظر کنیم. این درحالی‌است که در خلال مصاحبه، بارها تأکید شده که این نگاه معطوف به منطقۀ خاصی نیست و یک نگاه کلی است.

تعدادی ساخت و ساز غیرمجاز تخریب و چندین هکتار زمین کشاورزی و باغی در برخی از روستاهای ساوجبلاغ آزادسازی شد