بـــــــدلِ آتش به ارزش

دهه‌هاست که منظره مشعل‌های گاز، همان شعله‌های نارنجی‌رنگی که از بالای برج‌های فلزی تا میان ابرها زبانه می‌کشد نمادی از قدرت و درعین‌حال هدررفت و آلودگی در صنعت جهانی نفت و گاز است. در میدان‌های نفتی اقصی‌نقاط جهان، این مشعل‌ها شبانه‌روز می‌سوختند و همچنان نیز می‌سوزند و حجم عظیمی از گاز طبیعی را به دود، گرما و گازهای گلخانه‌ای تبدیل کرده و می‌کنند. اما خبر خوب اینجاست که آنچه زمانی یک پیامد اجتناب‌ناپذیر استخراج نفت به نظر می‌رسید امروزه به یکی از موارد رفع پذیر در راستای اقدامات اقلیمی بدل شده و به یاری نوآوری‌های تکنولوژیک، موجی تازه از سرمایه‌گذاری‌های همسو با پایداری را جذب نموده است. مسئله فلرینگ دیگر تنها مقابله با اتلاف انرژی و آلودگی‌های تبعی نیست، بلکه اکنون می‌توان دربارهٔ فرصت‌ها، پاسخ‌گویی‌های مرتبط و معماری در حال تحول بازارهای جهانی کربن سخن گفت.

وعده‌های سبز، سودهای سیاه

| پیام ما | در سال‌هایی که بحران اقلیمی از سطح هشدارهای علمی فراتر رفته و به واقعیتی ملموس در زندگی روزمره جهان تبدیل شده، شرکت‌های بزرگ نفت و گاز بیش از هر زمان دیگری از «پایداری»، «انتقال انرژی» و «کربن خنثی» سخن می‌گویند. اما هم‌زمان، سودهای کلان ناشی از جنگ‌ها و تنش‌های ژئوپلیتیک، افزایش تولید سوخت‌های فسیلی و عقب‌نشینی از تعهدات اقلیمی، تصویر دیگری از واقعیت صنعت انرژی ترسیم می‌کند. روزنامه «گاردین» در مجموعه گزارش‌های تحلیلی اخیر خود، این تناقض را در عملکرد غول‌هایی چون «BP»، «Shell» و «Total Energies» زیر ذره‌بین برده و نشان داده چگونه «شست‌وشوی سبز» به بخشی ساختاری از اقتصاد جهانی انرژی تبدیل شده است. پدیده‌ای که نه‌تنها اعتماد عمومی به ESG (گزارش پایداری شرکتی) را تضعیف می‌کند، بلکه آینده توسعه پایدار را نیز با تهدید روبه‌رو ساخته است.

روایت زندگی در جوار دود مشعل‌ها

وقتی از مناطق نفت‌خیز جنوب کشور گذر می‌کنی، حضور مشعل‌های متعدد فلرسوزی، یک امر کاملاً متداول و طبیعی است که جزء جدانشدنی زندگی مردمان بومی محسوب می‌شود. این در حالی است که برای کسانی که زیر سایه این شعله‌ها زندگی می‌کنند، این آتش دائمی نه فقط یک چشم‌انداز جالب، بلکه یک چالش عمیق در زیست روزمره محسوب می‌شود. این مشعل‌های همیشه روشن که برای سوزاندن گازهای اضافی استخراج شده همراه نفت تعبیه شده‌اند با نفوذ در لایه‌های زندگی مردم بومی، به‌مثابه نشانگان نابرابری عمل می‌کنند که نباید آنها را صرفاً یک چالش صنعتی یا معضل محیط‌زیستی تقلیل داد؛ بلکه باید آن را به منزله شکلی از خشونت فضایی و تغییر اجباری زیست‌بوم به بهانه توسعه خوانش کرد.

خارگ فقط نفــــــــت نیست

باید از دو کارت غنی سازی و تنگه هرمز استفاده کنیم/ گران شدن نفت به زیان آمریکا نیست

ایران می‌تواند با کارت برنده غنی‌سازی، لغو همه تحریم‌های اقتصادی اولیه و ثانویه را طلب کند. ضمن اینکه پرونده ایران در آژانس هم باید عادی شود. همچنین آمریکا و کشورهای اروپایی برای ساخت 20 هزار مگاوات برق هسته‌ای با فناوری‌های روز و با سرمایه‌گذاری‌های خارجی باید به ایران تعهد دهند.

((فرود)) در میانه دوراهی

واکنش جدید پکن به تحولات مربوط به ایران/ وزارت خارجه چین بیانیه صادر کرد

وقتی کیفیت روی کاغذ می‌ماند

صنعت حفاری ایران سال‌هاست با مسائلی دست‌وپنجه نرم می‌کند که کمتر به‌صورت شفاف درباره آنها گفت‌وگو شده است؛ از نبود داده‌های قابل‌اتکا و ضعف استانداردهای ملی گرفته تا تصمیم‌گیری‌هایی که هزینه‌های پنهان سنگینی به عملیات تحمیل می‌کنند. این گفت‌وگو، به بررسی چالش‌های ایمنی، کیفیت و حفاظت محیط‌زیست در صنعت حفاری می‌پردازد؛ حوزه‌ای که هنوز در بسیاری از موارد «هزینه» تلقی می‌شود، نه سرمایه. «احسان طبیبیان»، دبیر کمیسیون مدیریت کیفیت، بهداشت، ایمنی و محیط‌زیست (QHSE) انجمن حفاری، در گفت‌وگو با «پیام ما» از شکاف میان گزارش و میدان، ضعف فرهنگ کیفیت، ضرورت داده‌محور شدن کنترل کیفیت، نقش آموزش و استانداردهای ملی و همچنین آینده مدیریت کیفیت، بهداشت، ایمنی و محیط‌زیست در سایه فناوری‌های نوین می‌گوید.