یک دهه بعد از راه‌اندازی زباله‌سوز نوشهر، نه‌تنها مشکل پسماند غرب استان مازندران حل نشده است بلکه جانمایی اشتباه زباله‌سوز و قرار گرفتنش در کنار دپوی ۴۰ساله زباله منطقه خودش مشکلی بر مشکلات دیگر شده. شیرابه ناشی از محل دپو که فاصله چندکیلومتری تا مرکز شهر نوشهر دارد، به رودخانه ماشلک ریخته می‌شود و زباله‌سوز هم بدون دریافت خوراک مناسب تنها وسیله‌ای است که برای آن هزینه شده. در این میان طی سال‌های گذشته محیط‌زیست، شهرداری و شرکت سدید که پیمانکار طرح است، هرکدام وظیفه را بر گرده دیگری انداخته‌اند. طرح زباله‌سوز نوشهر هرچند گزارش ارزیابی دارد، اما صورت‌جلسه این گزارش امضا نشده و بدون تعهد لازم از پیمانکار طرح اجرایی شده است. نکته‌ای که باز هم مدیر محیط‌زیست نوشهر مقصر آن را تنها شهرداری می‌داند. هرچند شهرداری تقصیر اصلی ماجرا را برعهده دارد و در دادگاه باید پاسخگو باشد، اما محیط‌زیست و شرکت پیمانکار هم باید درباره کم‌کاری‌ سال‌های گذشته جوابگو باشند.

انسولین قلمی، دارویی حیاتی که زندگی میلیون‌ها بیمار دیابتی را متحول کرده، نیازمند سیاست‌گذاری‌های مؤثر برای تأمین مستمر است

|پیام ما|سال ۱۹۵۰ میزان تولید پلاستیک در جهان دو میلیون تن بود، ۷۳ سال بعد یعنی در سال ۲۰۲۳ این عدد با یک رشد چشمگیر به ۴۵۰ میلیون تن رسیده است. پلاستیک زندگی ما را تغییر داده، از این ماده ارزان برای تهیه لوازم‌خانگی، بسته‌بندی مواد غذایی، ساخت‌وساز و ابزار پزشکی بهره می‌گیریم. مشکل اصلی درباره پلاستیک‌ها به پس از مصرف بازمی‌گردد. اغلب آنها بازیافت و یا به شکل درستی نگهداری نمی‌شوند و چالش جدی برای سلامت انواع و اقسام گونه‌ها و خاک ایجاد می‌کنند. سالانه ۱۵۰ میلیون تن زباله پلاستیک به شکل غیرتخصصی از بین برده شده و به‌اندازه میزان تولید پلاستیک جهان در سال ۱۹۵۰ یعنی دو میلیون تن تنها وارد اقیانوس می‌شود. کشورهای توسعه‌یافته برای حل این معضل حجم بالایی از زباله‌هایشان را به کشورهای جهان سوم می‌فرستند، همان مناطقی که مردم با انواع و اقسام مصائب ناشی از فقر دست‌به‌گریبان هستند.

آیا وزارت بهداشت از وظیفه مدیریت بیماری‌های غیرواگیر شانه خالی می‌کند؟

|پیام ما| وجود موش‌ها به‌‌عنوان یکی از جوندگان موذی سبب ایجاد آسیب‌های اقتصادی شده و برای سلامت انسان ‌و بهداشت عمومی خطرآفرین است. بررسی وضع موجود کشور در زمینه تقنینی و مدیریت جامع یکپارچه جوندگان موذی و همچنین ارزیابی دیدگاه عمومی درباره عملکرد دستگاه‌های متولی و مقایسه آن با روند به‌‌کارگرفته‌شده در نمونه‌های بین‌المللی می‌تواند زمینه را برای رفع ایرادهای موجود در برنامه‌‌‌‌ریزی‌های آتی کشور فراهم کند. بر همین اساس، دفتر مطالعات زیربنایی (گروه محیط‌زیست) مرکز پژوهش‌های مجلس به‌تازگی گزارشی با عنوان «بررسی چارچوب تقنینی و مدیریت جامع یکپارچه جوندگان موذی (موش) در ایران و نمونه‌های بین‌‌المللی» منتشر کرده و در این گزارش ضمن استعلام از دستگاه‌های متولی درباره آسیب‌های مربوط با ازدیاد جوندگان موذی در کشور، به ارزیابی نظرات و سنجش سطح آگاهی عمومی پرداخته است. نتایج پژوهش حاضر حاکی از آن است که تقریباً در کل کشور با ازدیاد حداقل یکی از گونه‌های موش و به فراخور آن افزایش احتمال ابتلا به بیماری‌های مشترک انسان و حیوان روبه‌‌رو هستیم. علاوه‌بر‌این، ارزیابی آگاهی و سنجش افکار عمومی نشانگر سطح آگاهی و رضایت پایین عمومی از مدیریت معضل هجوم جوندگان موذی در کشور است. در گزارش حاضر راهکارهایی در حوزه‌‌‌های تقنینی نظیر اصلاح راهنمای مهار جمعیت موش در محیط‌های شهری و احصای خلأهای قانونی موجود در مسیر مدیریت جامع جوندگان موذی توسط دستگاه‌های متولی و تدوین لایحه پیشنهادی توسط دستگاه‌‌‌های اجرایی، شامل اصلاح و ارتقای شیوه جمع‌‌آوری پسماند عادی و افزایش سطح پوشش‌‌دهی و اتصال به سیستم فاضلاب پیشنهاد شده است.

درباره تراژدی توزیع الکل‌های صنعتی سمی که زندگی مردم را به بازی می‌گیرد