یک بام و دو هوای دولت در مسکن‌سازی روستایی، روستانشینان را با چالش مواجه کرده است. درحالی‌که دولت سیزدهم اعلام کرده بود ۴۴ هزار هکتار در روستاهای سراسر کشور برای توسعه مسکن روستایی معین شده است، حکمی در دیوان عدالت اداری ساخت‌وساز در اراضی فاقد سند مالکیت را برای خود روستانشینان ممنوع اعلام کرده است. این رأی در حالی در گیلان صادر شده است که علاوه‌بر ۸۰ درصد از اراضی روستایی این استان،‌ بخش قابل‌توجهی از اراضی روستاهای سراسر کشور در مالکیت بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی است. حالا و با صدور این رأی از سوی دیوان عدالت اداری کشور، مجلس شورای اسلامی نیز این موضوع را در دستورکار قرار داده است و قرار است با طرحی دو فوریتی آن را بررسی کند. روند کند صدور اسناد مالکیت تک‌برگ برای خانه‌های روستایی و اعطای مالکیت به روستانشینان نیز بر این زخم ناسور اضافه شده است. تعیین‌تکلیف اسناد مالکیت نیز فقط برای روستاهای بالای ۲۰ خانوار انجام می‌شود و روستاهای کوچک و فاقد کد روستایی عملاً از زمره سندبگیران حتی در بلندمدت نیز، خارج هستند. همچنین، روستانشینان فاقد سند حق دریافت هیچ نوع خدماتی ندارند.

سال ۱۴۰۱ سال دهه‌هشتادی‌ها بود،‌ در این سال‌ بارها و بارها خواسته‌ها و ویژگی‌های متولدین این دهه در رسانه‌ها از زبان جامعه‌شناسان و اهالی فرهنگ و سیاست مطرح شد. برخی رسانه‌ها هم مصاحبه‌هایی با متولدین این دهه داشتند و از آنها خواستند درباره مشکلات و چالش‌هایشان بگویند. یک سال بعد با آرام شدن عرصه عمومی، دهه‌هشتادی‌ها هم به حاشیه رفتند. بااین‌حال، این گروه سنی که بیشترین کرسی‌های دانشگاه را در اختیار دارد،‌ با انباشتی از مطالبه‌های برآورده‌نشده مواجه است. این مطالبه‌ها در کنار فضای عمومی جامعه و تعاریف این نسل از وطن و .. باعث شده است بسیاری از آنها مهاجرت، حتی به‌شکل کوتاه‌مدت، را در برنامه خود داشته باشند. آیا در حوزه محیط‌زیست و حیات‌وحش هم شرایط به همین ترتیب است؟ حفاظتگران دهه‌هشتادی این روزها با چه چالش‌هایی مواجهند؟ نگاهشان به نسل‌های پیشین چطور است؟ نسبت به رسانه چه دیدگاهی دارند؟ آیا آنها هم می‌خواهند مهاجرت کنند؟ چشم‌انداز حفاظت را چطور می‌بینند و چگونه از شبکه‌های اجتماعی برای معرفی و حفاظت از تنوع‌زیستی بهره می‌گیرند. در میزگردی با حضور «آذین سعیدی‌‌نسب» متولد سال ۱۳۸۰ و ترم اول ارشد علوم و مهندسی محیط‌زیست گرایش ارزیابی و آمایش سرزمین، «شایان رومی» متولد ۱۳۸۰ ترم سوم کارشناسی ارشد با گرایش مدیریت و حفاظت از تنوع‌زیستی و «الوند محمدعلیزادگان» متولد ۱۳۸۲ و ترم پنجم کارشناسی علوم و مهندسی محیط‌زیست، از آنها در‌این‌باره پرسیدیم. آذین سعیدی‌نسب و شایان رومی در حوزه حفاظت از گوشت‌خواران و الوند محمدعلیزادگان در حوزه حفاظت از خزندگان فعالیت می‌کنند.

در رویداد «زنان، محور نوآوری و فناوری» که دیروز، اول دی‌ماه، با حضور «حسین افشین» معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان رئیس‌جمهور، «فاطمه مهاجرانی» سخنگوی دولت و «زهرا بهروزآذر» معاون امور زنان رئیس‌جمهور، در آی‌هیت (خانه نوآوری و فناوری ایران در تهران) مستقر در نمایشگاه بین‌المللی برگزار شد، چهار زن کارآفرین بریکس تقدیر شدند.

کمیسیون حکمرانی سازمانی اتاق تهران، دهمین دوره همایش سالانه مبارزه با فساد، همزمان با نهم دسامبر روز جهانی مبارزه با فساد را برگزار کرد. این همایش با شعار «ارتقای فرهنگ راست‌کرداری و ترویج استانداردهای حکمرانی» و با حضور نمایندگانی از بخش خصوصی، دولت و حاکمیت و نهادهای بین‌المللی و همچنین با حضور و سخنرانی سفرای ژاپن و مالزی در اتاق بازرگانی تهران انجام شد.

ارائه گزارش‌های پایداری به‌صورت مدون و دوره‎ای به‌عنوان ابزاری برای افشای اطلاعات مرتبط با عملکرد اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی شرکت‌ها در تمام جهان به امری رایج تبدیل شده است. در پی تحولات اخیر در زمینه پایداری و مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها، مباحث متعددی درباره نحوه گزارش‌دهی و انگیزه‌های شرکت‌ها برای انتشار این گزارش‌ها مطرح می‌شود؛ به‌ویژه آنکه بازار بورس ارائه گزارش پایداری را برای پذیرفته شدن در بورس الزامی کرده شده است. بااین‌حال، همچنان شاهدیم که برخی شرکت‌ها خصوصاً شرکت‌های دولتی گزارش‌ پایداری خود را به‌طور نامنظم، غیرشفاف و غیرمؤثر منتشر می‌کنند. در همین راستا، با «آذر صفری»، محقق و مدرس ESG و توسعه پایدار، گفت‌وگویی داشتیم درباره ارائه گزارش پایداری شرکت‌ها در ایران.

به‌دلایل مختلف، طی چند دهه گذشته نسبت جمعیت شهری و روستایی معکوس شده است و بیش از ۳۰ هزار روستا خالی از سکنه شده‌اند و در بعضی روستاها هم فقط افراد سالخورده و ازکارافتاده ساکن هستند. مهاجرت گسترده روستاییان به شهرها نه‌تنها سبب تعطیل‌شدن مراکز تولیدی روستایی شده است بلکه سبب تشدید مسائل حاشیه‌نشینی در اطراف شهرها و بروز مشکلات عدیده اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و امنیتی شده است. از طرف دیگر، بخشی‌نگری و رویکرد برنامه‌ریزی بالابه‌پایین در نظام برنامه‌ریزی کشور غالب است و اکثر دستگاه‌های دولتی، بخش‌های حاکمیتی و یا نظامی، مؤسسات خیریه و یا مؤسسات وابسته به بخش خصوصی اقداماتی را در زمینه توسعه روستایی اجرا می‌کنند که بیشتر در قالب پروژه‌های زیرساختی و یا خدماتی و یا حمایتی است و معمولاً در جریان کار همدیگر نیستند. در زمینه اجرای پروژه‌های توسعه روستایی، انتظار می‌رود نگرش جامعی (و نه تک‌بعدی) به مسائل روستا وجود داشته باشد، ولی عملاً پراکنده‌کاری، دوباره‌کاری و یا موازی‌کاری حاکم است.