بایگانی مطالب برچسب: تغییراقلیم
ارسباران در محاصره آتش
|پیام ما| دوشنبه، سوم آذرماه، هنگام نوشتن این گزارش، سومین روز از آتشسوزی گسترده در منطقه حفاظتشده ارسباران است. هنوز آتش اطفا نشده. تیمهای مردمی و دولتی در منطقه حاضرند، اما خبری از بالگرد نیست. آخرین گزارشها حاکی از آن است که معدود عملیات هوایی نجات هم بهدلیل وزش شدید باد ناکام مانده است. این آتش در قلب منطقه حفاظتشده است و روستای «نمنق» در نزدیکی آن قرار دارد. روز دوم که آتش گسترده بود، درخواست بالگرد بینتیجه ماند و حالا هم فعالان حاضر در منطقه میگویند قطعاً آمدن بالگرد میتواند کمک مهمی برای مدیریت بحران منطقه باشد. این درحالیاست که هفته آخر آبانماه هم چند نقطه از این منطقه درگیر آتش بود و فرمانده یگان حفاظت محیطزیست آذربایجانشرقی در ۲۳ آبان از آتشسوزی در منطقه جنگلی «دیزمار» و ازبینرفتن بیش از ۱۰ هکتار از اراضی خبر داده بود.
ضعف مدیریت «الیت» را شعلهور کرد
جنگلهای «الیت» مازندران و منطقه حفاظتشده «چهارباغ» بیش از سه هفته است که در آتش میسوزد و هنوز مهار نشده. این روزها بیش از همه چالش کمبود تجهیزات هوایی مدرن مطرح است و انتقادات گستردهای را برانگیخته. «رحیم ملکنیا»، استاد منابعطبیعی، اما به «پیام ما» از معضل بزرگتر و عمیقتری میگوید؛ در اینگونه حریقها مشکل اصلی نه کمبود تجهیزات، بلکه فقدان مدیریت مؤثر، برنامه عملیاتی جامع و هماهنگی دستگاههاست.
تناقض در دستورات رئیسجمهور
چرا باید بنویسیم؟ برای خودمان، برای آینده
سدسازی در دنا، قمار با آینده یک ملت
تجمع برای جلوگیری از سدسازیهای زاگرس و دنا مقابل استانداری در یاسوج سهشنبه، ۲۷ آبان، برگزار شد. این تجمع اعتراضی یکی از چندین تجمع اخیر است که با حضور گسترده مردم شکل گرفت. اینبار ماجرا فرق میکند. وقتی مقام عالی کشور دستور ساخت چهار سد را میدهد، یعنی تصمیمی گرفته شده است که سرنوشت یک منطقه را قمار میکند. واکنش مردم هم روشن بود: «دنا پاره تن ایران است.»
کاپ۳۰، بدون نقشه راه
|پیام ما| با ورود اجلاس بینالمللی کاپ۳۰ (COP30) به هفته دوم، نگرانیها درباره نتایج کنفرانس اقلیمی سازمان ملل متحد در حال افزایش است. دهها کشور بهدنبال این هستند که روند گذار از سوختهای فسیلی برپایه قطعنامه تصویبشده در کاپ۲۸، پیش برود و به مرحله اجرا نزدیکتر شود. اما از دو سال پیش جزئیات این روند در اجلاسهای مختلف به سرانجام نرسیده و برزیل که میزبان سیام کنفرانس اقلیمی است، برای پیگیری نقشه راه سردرگم است. در همین حال رقابت برای برگزاری دور بعدی میزبانی این اجلاس میان استرالیا و ترکیه داغتر شده است.
سیلاب ناجی بیابان و قنات
بیابان، تا چشم کار میکند گسترده است. تپه ماهورها، شنهای روان و آفتاب. بیهیچ نشانی از درخت و آب. آب در «هیزمچاه» به مترمکعب حساب نمیشود، قطرهقطرهاش در بیابانهایی که تنه به تنه شهر انارک و خشکی بیدریغ شرق اصفهان قرار گرفته، مهم است و «یک یا دو بار باران در سال، یعنی وفور نعمت». این را پیرمرد انارکی میگوید که از آمدن سیل خوشحال است، فقط اینجا و در سالهای اخیر است که سیل خوشحالی آورده. طرح آبخیزداری، سیلاب را بهجای رهاشدن در جاده ترانزیتی اصفهان-مشهد و زندگی مردم، به هیزمچاه آورده، در ۲۰۰ هکتار با این آب، پسته، آنغوزه و گیاهان دارویی کشت شده و حیاتوحش قرق هیزمچاه هم جان گرفتهاند. نگرانی اما از آینده این طرح هم وجود دارد، از اینکه بخواهند به حساب این آب مهارشده از سیلاب، معادن و صنایع را در این منطقه توسعه دهند؛ منطقهای که هنوز شر فرونشست، مانند اصفهان گریبانش را نگرفته است.
احیای «گاوخونی» مطالبه مردمی
«زایندهرود را زنده میخواهیم، زایندهرود را همیشه میخواهیم، زایندهرود را کامل میخواهیم؛ از سرچشمه تا گاوخونی!» بخش آخر یعنی احیای تالاب «گاوخونی» مطالبه جدی مردم شهرستان «ورزنه» است. فعالان محیطزیست، کشاورزان، کارشناسان، هنرمندان و... همه دست به دست هم دادهاند تا تالاب را زنده کنند. نهصدوهشتمین شب از مجموعهشبهای مجله بخارا که با همکاری دانشکده جغرافیای دانشگاه تهران با عنوان شب «تالاب گاوخونی» برگزار شد، شرحی بود از این تلاش جمعی.
