بایگانی مطالب برچسب: اکوسیستم
جنگلهای ارسباران در مسیر احیا
فعالیتهای صنعتی و معدنی همواره آثار منفی و قابلتوجهی بر محیطزیست و جوامع محلی داشته است. این تخریبها نهتنها به منابع طبیعی آسیب میزنند، بلکه چالشهای جدی برای زندگی و سلامت مردم بهوجود میآورند. با این حال، در سالهای اخیر، واکنش جامعه و افکار عمومی به این مشکلات افزایش یافته و فشار بیشتری به صنایع وارد کرده است تا مسئولیتهای خود را در قبال محیطزیست و جامعهای که در آن فعالیت میکنند، جدیتر بگیرند. اکنون، برخی صنایع مانند مجتمع معدنی و صنعتی مس سونگون که در سالهای قبل، سابقهای از تخریبهای زیستمحیطی داشتهاند، درحال برداشتن گامهای مؤثر برای جبران آسیبها و احیای منابعطبیعی هستند. این تغییرات نهتنها نشاندهنده قدرت تأثیرگذاری افکار عمومی است، بلکه اثبات میکند مسئولیت اجتماعی شرکتها نیازی به مداخله مستقیم دولت ندارد و میتواند از درون صنعت، خود بهوجود آید.
یوز، نماد آخرین تلاشها برای بقا
طبق آخرین آمار ۱۱ هزار و ۴۰۰ گونه مهرهدار از ۷۵ هزار و ۹۲۳ گونه توصیفشده در معرض تهدید انقراض هستند که نشاندهنده وضعیت موجود و لزوم اقدام درخور و مناسب در سطوح مختلف است. انقراض گونهها و زیستگاههای آنها خیلی سریعتر و زودتر از آنچه ما فکر میکنیم، رخ میدهد و تنها راه نجات گونهها از ورطه نابودی تنها اقدام ما است.
نگاهی به جزیره ابوموسی بهعنوان ژئوپارک و اکوپارک
«دخالت» یا «عدم دخالت» در جنگل نیازمند طرح جنگلداری است
فشار بر جنگلهای هیرکانی کم نیست. این محدوده دو میلیون هکتاری با چرای بیرویه دام، دفن زباله، گردشگری خارج از ضابطه، تغییر کاربری اراضی با اهداف ویلاسازی، تبدیل جنگل به زمین کشاورزی و … مواجه است. مداخله دیگر به برداشت چوب مربوط میشود، چه بهشکل غیرقانونی توسط جامعه محلی و چه بهشکل قانونی با آییننامههای دولتی! آخرین مورد این روزها خبرساز شده و موجی از مخالفت را شکل داده است. در گفتوگو با دکتر «رحیم ملکنیا»، جنگلشناس و عضو هیئتعلمی دانشگاه لرستان، از او پرسیدیم چرا برداشت چوب از هیرکانی با این حجم از مخالفت حتی میان موافقان بهرهبرداری مواجه شده و برای پایداری این عرصهها چه باید کرد؟
ماشینآلات سنگین در بستر زایندهرود؛ تهدید یا ضرورت؟
تردد کامیونها در بستر خشک زایندهرود برای آمادهسازی مسیر آب با مخالفتهای کارشناسان مواجه شده است
درختان شکسته و افتاده در جنگل: مردههای زندگیبخش
صعود سیمرغ، سقوط طبیعت
هشت سال قبل که طرح «سیمرغ کوههای ایران» توسط فدراسیون کوهنوردی به تصویب رسید، بهنظر نمیآمد این طرح میتواند در سالهای بعد مشکلاتی برای محیطزیست بهبار آورد. براساس این طرح، هر کس که صعود به ۳۱ قله بلند در ۳۱ استان کشور را انجام دهد، نشان سیمرغ میگیرد. اما این طرح که در ابتدا برای شناساندن قلههای کمتردیدهشده به کوهنوردان حرفهای بود، در سالهای اخیر به امری تجاری بدل شده است و به شیوهنامه آن عمل نمیشود. براساس شیوهنامه، گروههای کوهنوردی باید در قالب ۱۲نفره به صعود میپرداختند، اما در حال حاضر گروههایی چند صد نفره به قلههای بکر میروند که بهگفته دو عضو مستعفی این طرح، این کار تنها باعث نابودی محیطزیست شده و عملاً کمکی به اقتصاد جامعه محلی و گردشگری نکرده است.
فروش سهام «چهل بازه» در «دیوار»
باوجوداینکه قانون صراحتاً بستر رودخانهها را در مالکیت عمومی و غیرقابلواگذاری میداند، اما طی روزهای گذشته آگهیهایی در سایت دیوار از فروش زمین بستر و حریم رودخانه چهل بازه در خراسان رضوی حکایت دارد؛ رودخانهای که عنوان پرآبترین سرشاخه کشفرود را همراه دارد. این اتفاق در پی واگذاری ۵۲.۵ درصد از اراضی مورد ادعای ستاد فرمان اجرایی امام خمینی و سازمان اموال و املاک کوثر بنیاد شهید به یک شرکت خصوصی به نام «چهل بازه فلات توس» اتفاق افتاده است. زمینهایی که محل مناقشه بیش از دو دهه میان وزارت نیرو و این سازمانها و ورثه یک شخص حقیقی بود که ادعا میشد با تصرف اموال او، زمینهای رودخانه به مالکیت ستاد اجرایی فرمان امام درآمده است. حالا شرکت مدیریت آب منطقهای خراسان رضوی در پیگیری «پیام ما» هیچ اطلاعاتی ارائه نمیدهد و مدیر روابطعمومی آن اعلام میکند هیچ شخصی در این اداره در مورد این رودخانه مصاحبه نخواهد کرد. در این میان اما به نظر میرسد چهل بازه در حال چهلتکه شدن برای ساختوساز خانههای مسکونی است.
