بایگانی مطالب: جامعه

کیفیت ساخت‌وساز، تضمین کاهش خسارت

هنوز عملیات جست‌وجو در میان آوارهای دو زلزله ۷ ریشتری ونزوئلا ادامه دارد؛ حادثه‌ای که بر اساس برآورد سازمان ملل، ممکن است تا ۱۰ هزار قربانی بر جای بگذارد. این زلزله‌های ویرانگر بار دیگر اهمیت آمادگی شهرها و میزان تاب‌آوری آن‌ها در برابر زمین‌لرزه را یادآوری کرده است. برای کشوری مانند ایران که روی یکی از مهم‌ترین کمربندهای لرزه‌ای جهان قرار دارد، این پرسش مطرح است که اگر زلزله‌ای مشابه در ایران رخ دهد، کدام استان‌ها آسیب‌پذیرتر خواهند بود و چه عواملی میزان تاب‌آوری آن‌ها را تعیین می‌کند؟ پاسخ به این پرسش، محور گفت‌وگوی ما با «علی بیت‌اللهی»، رئیس بخش زلزله‌شناسی مهندسی و خطرپذیری مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی است؛ گفت‌وگویی که با بررسی هم‌زمان شاخص‌هایی مانند توپوگرافی، تراکم گسل‌های فعال، سابقه رخداد زمین‌لرزه، کیفیت ساخت‌وساز و تراکم جمعیت، تصویری از وضعیت تاب‌آوری لرزه‌ای استان‌های کشور ارائه می‌دهد و ابعاد مختلف مؤثر بر آسیب‌پذیری استان‌ها در برابر زلزله را بررسی می‌کند.

اجماع دولت و مجلس برای رونق تولید مسکن و مدیریت بازار اجاره

وزیر راه و شهرسازی و اعضای کمیسیون عمران مجلس در نشستی مشترک، بر تسریع تولید مسکن، کنترل بازار اجاره، تکمیل واحدهای نیمه‌تمام نهضت ملی مسکن و بازگشت دولت به نقش تسهیل‌گر در سیاست‌گذاری بخش مسکن تأکید کردند.
اجماع دولت و مجلس بر رونق تولید مسکن و مدیریت بازار اجاره

آغاز فصل سوم مرمت خانه تاریخی «آقا جواد یزدی» در بشرویه

عملیات فصل سوم مرمت خانه تاریخی «آقا جواد یزدی» در بافت تاریخی بشرویه آغاز شد؛ بنایی ارزشمند با لایه‌هایی از معماری صفوی و قاجاری.

آبِ شـــــــرب گل‌آلود نتیجه افتتاح طرح ناتمام

آب اهواز و روستاهای اطراف آن بار دیگر گل‌آلود و مکدر شده است؛ مشکلی که قرار بود پس از سال‌ها با اجرای طرح آبرسانی «غدیر» برای همیشه رفع شود. اگرچه این طرح در دولت سیزدهم افتتاح شد، اما گرهی از مشکل آب اهواز باز نکرد. حالا با شروع فصل گرم، آب مکدر و گاه گل‌آلود با شدت بیشتری به خانه اهوازی‌ها برگشته است. شهروندان اهواز ناچار به خرید آب گران از تانکرها هستند و برخی روستاییان نیز از کانال‌های آبیاری کشاورزی یا رودخانه کارون آب برمی‌دارند. یک استاد دانشگاه به «پیام ما» می‌گوید: «در زمان افتتاح خط انتقال آب از رودخانه دز به کرخه، که طرحی موقت برای جابه‌جایی محل آبگیر و بهبود کیفیت بود، این‌گونه القا شد که طرح غدیر تکمیل و بهره‌برداری نهایی شده است، در حالی‌ که چنین نبود و در آن زمان پیشرفت طرح ۵۳ درصد بود. تلاش سازمان آب و برق خوزستان برای اصلاح این ذهنیت نیز به نتیجه نرسید و همین مسئله باعث شد طرح غدیر دیگر پیگیری نشود و نیمه‌تمام بماند.» او توضیح می‌دهد: «در طرح غدیر پیش‌بینی شده بود تصفیه فیزیکی آب انجام و سپس به شرکت آبفا تحویل شود. بر همین اساس توسعه تصفیه‌خانه‌های اهواز از دستور کار خارج شد، اما مجری از این تعهد شانه خالی کرد. بنابراین بار اضافه‌ای به تصفیه‌خانه‌های قدیمی وارد شد. نتیجه این شده که اکنون آب با تصفیه ناقص وارد شبکه می‌شود و آب اهواز از نظر کدورت و شوری (EC) به هیچ‌وجه قابل قبول نیست. اگر دستگاه‌های تصفیه خانگی نباشند، مردم باید با احتیاط از آب استفاده کنند.»

تپه‌های جیرفت زیر پای حفاران مسلح

حفاری‌های غیرمجاز در محوطه‌های تاریخی جیرفت بار دیگر زنگ خطر را برای یکی از مهم‌ترین کانون‌های باستان‌شناسی ایران به صدا درآورده است. در حالی که فرماندار جیرفت از مسدودسازی گودال‌های ایجادشده به‌دست حفاران غیرمجاز و پیگیری برای شناسایی عوامل این تخریب‌ها خبر داده، شواهد میدانی و اظهارات منابع مطلع نشان می‌دهد امکانات محدود یگان حفاظت، گستردگی عرصه‌های تاریخی و حضور حفاران مسلح، حفاظت از این میراث چندهزارساله را با چالش‌های جدی روبه‌رو کرده است.

توقف درمان، پشت درگاه پرداخت

اختلال در چهار بانک کشور، فقط تراکنش‌های مالی را مختل نکرد؛ بلکه روند درمان بیماران، تأمین دارو و حتی ترخیص پیکر متوفیان را نیز تحت تأثیر قرار داد. تجربه روزهای اخیر نشان داد وقتی نظام سلامت به نظام بانکی گره می‌خورد، یک نقص فنی می‌تواند سلامت بسیاری از مردم را به خطر بیندازد.

فاجعه در سکوت

اوتیسم در ایران دیگر فقط یک چالش درمانی نیست؛ به بحرانی اجتماعی تبدیل شده که خانواده‌ها را میان فقر، کمبود خدمات تخصصی، بی‌توجهی دولت و نبود نظام حمایتی گرفتار کرده است. روایت‌ها از شهرهای مختلف نشان می‌دهد هرچه از مراکز استان‌ها دورتر می‌شویم، فاصله کودکان اوتیسم با درمان بیشتر و فاصله خانواده‌ها با فروپاشی کمتر می‌شود؛ تا جایی که این چرخه گاه به فجایع جبران‌ناپذیر انسانی ختم می‌شود. در حالی‌ که جوامع مدرن هر روز بیش از پیش به درمان اصولی اوتیسم می‌پردازند، خانواده‌های دارای فرزند اوتیسم در ایران در چرخه‌ای از فقر، نبود امکانات درمانی و فشارهای روانی گرفتار شده‌اند. هرچه از تهران دورتر می‌شویم، روایت خانواده‌های دارای فرزند مبتلا به اوتیسم هولناک‌تر می‌شود و این نشان می‌دهد درمان اوتیسم در ایران هنوز حتی از زیرساخت‌های حداقلی و تمرکز واقعی دولت بهره‌مند نیست. موضوع آنجا پیچیده‌تر می‌شود که دولت به‌جای ورود تخصصی به این حوزه، بخش مهمی از توجه خود را به انجمن اوتیسم ایران معطوف کرده است؛ اقدامی که به باور برخی فعالان این حوزه، علاوه بر انسداد مسیر رشد کودکان اوتیسم، خانواده‌ها را در مسیری پیچیده و سردرگم‌کننده قرار داده است؛ مسیری که در نهایت جان کودکان و والدینشان را نیز به خطر می‌اندازد.

موش‌ها بر سفره پسمانــــد

آنچه سال‌ها به‌عنوان یک معضل خدمات شهری شناخته می‌شد، اکنون به تهدیدی برای سلامت عمومی تبدیل شده است. افزایش جمعیت جوندگان در شهرها، که ریشه آن را باید در مدیریت ناکارآمد پسماند، انباشت زباله و ضعف در تفکیک از مبدأ جست‌وجو کرد، وزارت بهداشت را واداشته است تا با قید فوریت، خواستار اجرای برنامه‌هایی برای کنترل این ناقلان بیماری شود.

آیین‌نامه مسئولیت اجتماعی در بایگانی

یک سال پس از ابلاغ آیین‌نامه مسئولیت اجتماعی شرکت‌های دولتی اهداف پیش‌بینی‌شده هنوز محقق نشده‌اند

گروه تئاتر «اودین»، نهادسازی و اکوسیستم فرهنگی

انتشار ویدیوی پیام تولد ۹۰ سالگی «یوجینیو باربا»، کارگردان شناخته‌شده ایتالیایی، در فضای مجازیِ بعضی فعالان تئاتری ایران، بهانه‌ای به دست داد برای نوشتن درباره یکی از مهم‌ترین فیگورهای تئاتر قرن بیستم؛ هنرمندی که با همراهی گروه خود موفق شد یک مکان نسبتاً کوچک فرهنگی را به اکوسیستمی ملی و جهانی بدل کند و این امکان را برای شش دهه در خدمت نسل‌های گوناگون درآورد.