بایگانی مطالب: گردشگری
گزارش یک تخلف در کنارک
فعالان محیطزیست در شهر «کنارک» یکی از شهرهای ساحلی استان سیستانوبلوچستان میگویند شهرداری با صدور مجوز به سرمایهگذار بخش خصوصی با ساختوساز سازههای سنگین در محدوده حریم ۶۰ متری دریا که قانون محدودیت ساخت دارد، موافقت کرده است و با ورود اداره منابعطبیعی شهرستان این ساختوساز بهطور موقت متوقف شده است. اما رئیس شورای این شهر میگوید با ساخت هیچ سازه سنگینی نه در حریم دریا و نه در هیچکجای ساحل موافقت نکرده است و واقعه رخداده تخلف سازنده بوده است که بلافاصله با برخورد ورود شهرداری، شورای شهر و بهویژه برخورد دادستان این شهر متوقف شده است و حالا سرمایهگذار باید طرحش را اصلاح کند. اما فعالان محیطزیست یک سؤال دارند: «سازههای بتن و سیمان قرار است چگونه برچیده یا اصلاح شوند؟ نهادهای مرتبط و ناظر در زمان رخ دادن این تخلف کجا بودند؟» بخشی از شهر کنارک در محدوده حریم ۶۰متری دریا واقع است و این موضوع دستنخورده نگهداشتن حریم دریا و عمل به قانون را دچار پیچیدگیهای زیادی کرده است.
غفلت دولت از مسائل مهم صنایعدستی
|پیام ما|پس از موافقت مجلس با تبدیل شدن سازمان میراثفرهنگی به وزارتخانه در سال ۱۳۹۸ تغییراتی در شرح وظایف این مجموعه ایجاد شد که این تغییرات را دولت در قالب لایحهای با عنوان «اهداف، وظایف و اختیارات وزارت میراثفرهنگی، صنایعدستی و گردشگری» تقدیم مجلس کرد تا تشریفات قانونی آن انجام شود. ماده چهارم این قانون به تفکیک وظایف این وزارتخانه را در سه حوزه میراثفرهنگی، صنایعدستی و گردشگری تبیین کرده است. مرکز پژوهشهای مجلس اول دیماه در قالب گزارشی بندهای مربوط به حوزه صنایعدستی ماده چهارم این لایحه را بررسی و پیشنهادات کارشناسی برای الحاق بندهایی به این لایحه ارائه کرده است.
فراموشی تاریخ، آلزایمر جمعی است
اهمیت آموزش و آگاهی در زمینه میراث فرهنگی بر کسی پوشیده نیست. آموزشی که باید از کودکی و در مدارس آغاز شود، اما مدیران میراثفرهنگی و آموزشوپرورش هنوز به ضرورت آن واقف نیستند و اقدامی برای آن انجام نمیدهند. با «شادی گنجی»، باستانشناس، پژوهشگر و نویسنده، درباره اهمیت آگاهی از تاریخ در جامعه و بهخصوص دانشآموزان گفتوگو کردیم، او درباره خطر فراموشی تاریخ در جامعه معتقد است: «جامعهای که تاریخ و گذشته خودش را به یاد نیاورد، مثل فردی است که دچار فراموشی میشود. تصور کنید یک انسان بزرگسال اگر خاطراتش را از دست بدهد، چه رنجی میکشد؟ فراموشی تاریخ مثل ابتلا به آلزایمر است، همانقدر تلخ و دلخراش»
نوسازی بیحساب در نصف جهان
شهر اصفهان، با عنوان نصف جهان، همواره بهواسطه آثار تاریخی منحصربهفرد خود، نهتنها در ایران بلکه در جهان شناختهشده است. میدان نقشجهان، مسجد جامع، پلهای تاریخی و خانههای قدیمی که هریک روایتگر تاریخ و فرهنگ این سرزمین هستند، در محدوده بافت تاریخی این کلانشهر جای گرفتهاند. این بافت تاریخی حدود ۱۵۰۰ هکتار از شهر اصفهان را در بر میگیرد و در طول دهههای گذشته، به عنوان قلب تپنده میراث فرهنگی این شهر شناخته میشده است. بااینحال، اخیراً خبرهایی مبنیبر بازنگری در محدوده بافت تاریخی اصفهان از سوی معاونت شهرسازی و معماری شهرداری اصفهان منتشر شده است. مسئولان شهری اعلام کردهاند مناطقی که «دیگر ارزش تاریخی ندارند»، از محدوده بافت خارج خواهند شد. این تصمیم که با هدف تسهیل در نوسازی بافتهای فرسوده و رونق ساختوساز مطرح شده، نگرانیهایی در بین کارشناسان میراث فرهنگی و فعالان این حوزه ایجاد کرده است.
زایندهرود؛ رودی که خشکید و گردشگران را با خود برد
زایندهرود، شریان حیاتی و نگین تاریخی اصفهان، امروز به نمادی از بحرانهای زیستمحیطی و مدیریتی تبدیل شده است. این رودخانه که روزگاری با جریان دائمی خود، هویت فرهنگی و برند گردشگری اصفهان را در سطح ملی و بینالمللی میساخت، حالا در سکوت و خشکی فرو رفته و چهرهای بیروح از شهر به نمایش گذاشته است.
پارچههای قلمکار، روایتگر تاریخ
در دل تاریخ فرهنگ ایران، اصفهان همواره جایگاه ویژهای را به خود اختصاص داده است؛ شهری که با هنرهای دستیاش شناخته میشود و در میان این هنرها، «قلمکار» همیشه درخشیده است. این هنر اصیل، بهعنوان نمادی از ذوق و دقت ایرانی، نهتنها تاریخ کهن اصفهان بلکه جانمایه فرهنگ و سنتهای آن شهر را به دوش میکشد. خانواده عطریان، با چند صد سال سابقه در هنر قلمکار، نهتنها میراثدار این هنر سنتی هستند بلکه بهنوعی حافظ اصالت و کیفیت قلمکار اصفهان بهشمار میروند. در گفتوگوی «پیام ما» با استاد «محمد عطریان» وارث این میراث گرانبها و فرزند هنرمند نامآور قلمکار اصفهان، مرحوم استاد «حاج نصرالله عطریان»، به بازخوانی تاریخچه این هنر و فرازونشیبهایی که این خاندان در طول سالها تجربه کرده است، پرداختهایم. آنچه در این مصاحبه میخوانید، نهتنها از سرگذشت هنری یک خانواده بلکه از عشق و تعهد به حفظ هنر ایرانی سخن میگوید.
تجلی سبز در هتلداری
اولین مدرسه پاییزه هتلداری سبز آغاز شد
درختان قربانیان “پروژه تشریفات” اصفهان
| پیام ما | اگر گذرتان به اصفهان و فرودگاه این شهر افتاده باشد، بهخوبی میدانید فرودگاه اصفهان با فاصله اندکی خارج از این شهر واقع شده است و باید از فرودگاه مسافتی حدود ۱۵ کیلومتر را طی کنید تا به ورودی اصفهان برسید. مسافتی که بهدلیل مشکلات خشکسالی، حداقل فضای سبز را دارد و در یکی از مناطق شهری با بیشترین فرونشست واقع شده است. حالا در این بزرگراه که فرودگاه اصفهان در خارج از شهر را به این شهر متصل میکند، پروژهای در روز ۱۰ آذر کلنگزنی شد؛ همان جایی که قبلاً بهنام سرتیپ خلبان شهید مصطفی اردستانی از شهدای عزیز نیروی هوایی ارتش بهدلیل مجاورت با پایگاه هشتم شکاری نامگذاری شده بود و شورای شهر اصفهان بدون اشاره به نام قبلی، نام پروژه را به نام شهید رئیسی نامگذاری کردهاند یا بهتر بگوییم، نام این بزرگراه یا بخش بزرگی از آن را تغییر دادند. از این بدسلیقگی که بگذریم؛ طرحی دراین منطقه تعریف شده که قرار است به طول دو کیلومتر اجرا شود که شامل شش تقاطع و یکهزار و ۳۰۰ متر زیرگذر با عرض ۳۲ متر است که دارای شش خط رفتوبرگشت و دو خط اضطراری خواهد بود. عمق این زیرگذر هفت متر از سطح کنونی در نظر گرفته شده است و کندروهای هر طرف نیز عرضی معادل ۱۰.۵ متر خواهد داشت و بودجه پنجهزار و ۵۰۰ میلیارد ریالی برای اجرای آن پیشبینی شده. اما آنچه طبق معمول در هیچیک از سخنرانیها و اظهارنظرها به آن پرداخته نشده و با تلاش حداکثری صورتگرفته از انتشار آن تا حدودی جلوگیری هم بهعمل آمده، قطع ۸۰۰ اصله درخت در طی اجرای این طرح در تنها پارک یک منطقه کمتر برخوردار اصفهان به نام حصه است!
از گردشگری سبز تا سرمایهگذاری پایدار
اولین مدرسه پاییزه هتلداری سبز روز گذشته کار خود را آغاز کرد. وقتی صحبت از هتلداری سبز به میان میآید، بسیاری فکر میکنند این مفهوم تنها مختص هتلهای لوکس و گرانقیمت است. این درحالیاست که بهاعتقاد کارشناسان این حوزه، هتلداری سبز یک رویکرد دستیافتنی و ضروری برای تمام سطوح هتلها و مراکز اقامتی است. این رویکرد نهتنها میتواند به کاهش هزینهها و مصرف انرژی کمک کند بلکه به ارتقای تجربه مهمانان و حفظ منابع طبیعی کشورمان نیز یاری میرساند. با این اوصاف، روز اول از اولین مدرسه پاییزه هتلداری سبز با هدف ارائه آخرین روشها و تکنیکهای این حوزه برگزار شد و شامل دو برنامه تخصصی بود که هر یک به بررسی ابعاد مختلف این موضوع میپرداختند.
حفاظت کم اثر
|پیام ما|سالهاست که یگان حفاظت میراثفرهنگی کشور از نبود نیروی حفاظتی گله دارد و آسیبهای فراوانی بهدلیل همین کمبود نیرو به محوطهها و بناهای تاریخی وارد میشود، اما همچنان در گزارشهای ارائهشده از سوی یگان حفاظت میراثفرهنگی، کمبود تجهیزات و نیروی انسانی یکی از سرفصلهای این گزارش بود.
