فاطمه باباخانی
روزنامهنگار
فاطمه باباخانی
۶ آبان ۱۴۰۴
صدای دلفینها مسیرم را عوض کرد
«در بسیاری از مناطق ساحلی، زیرساختهای اولیه وجود ندارد و تنها راه امرار معاش، صیادی آنهم اغلب بهصورت غیراصولی است. اگر آموزش، آگاهسازی و حمایت اقتصادی از این جوامع صورت نگیرد، آینده مطلوبی برای تنوعزیستی دریایی متصور نیستم». این گفته «هاله عابدی» است؛ حفاظتگری که در استان هرمزگان در حوزه محیطزیست دریایی کار میکند. او متولد ۱۳۶۷ است و اهل تهران. داستان حفاظتگری هاله از علاقهاش به دلفینها و نهنگها شروع شد، عاملی که سال ۱۳۹۲ او را ترغیب کرد برای کارشناسی ارشد وارد حوزه محیطزیست دریایی شود. آن سالها برخی تردید داشتند هاله بتواند در این زمینه موفق شود، اما بدبینی دیگران باعث نشد او این حوزه را کنار بگذارد. عابدی از سال ۱۴۰۰ فعالیت حرفهای در حوزه حفاظت را با مؤسسه حفاظت از محیطزیست قشم آغاز و در سال ۱۴۰۳ با همراهی گروهی از زنان و متخصصان، «انجمن حفاظت از طبیعت میداف» را تأسیس کرد. او بهجای حفاظت از پلنگ، خرس، یوز و... دل به دریا زده و تصمیم گرفته از گونههایی حفاظت کند که زیستگاهشان خلیجفارس است. در این گفتوگو او از مزیتها و چالشهای زن حفاظتگر و از آینده نگرانکننده محیطزیست دریایی میگوید.
فاطمه باباخانی
۲ آبان ۱۴۰۴
حشرات در خط مقدم بحران اقلیم
ملخهایی که به جان مزارع کشاورزان میافتند یا مراتع دامداران را شخم میزنند، ورود پشه آئدس به جنوب ایران و احتمال شیوع انواع و اقسام بیماریها، حضور انواع و انواع حشرهها در مناطقی که قبلاً دیده نشده بود و...، تنها پیامدهای تغییراقلیم نیستند. تغییراقلیم یعنی حشرهای که هنوز کشف نکردهایم، منقرض شود و نفهمیم حتی جزئی از سرمایههای طبیعی ما بوده! تغییراقلیم یعنی خالی شدن اکوسیستم از گونهها و سکوت شبانه در منطقهای که پیشتر صدای حشرات، نشان زندگی در آن بود. «علیرضا نادری»، پژوهشگر تنوعزیستی و پروانهشناس، از معدود کسانی است که در ایران روی این مقوله کار و پژوهش میکند. او در این گفتوگو تبعات تغییراقلیم بر زندگی حشرات و اکوسیستم را شرح داد. این حشرهشناس تأکید کرد نباید همهچیز را گردن تغییراقلیم انداخت و نقش عامل انسانی در این تحولات را نادیده گرفت.
فاطمه باباخانی
۲ آبان ۱۴۰۴
ماراتن خرید بلیت پایان ندارد
فاطمه باباخانی
۲۹ مهر ۱۴۰۴
دههشصتیها تابوی زن حفاظتگر را شکستند
«در هیچیک از دورههای کاریام فعالیت در حوزه حفاظت از حیاتوحش برای زنان آسان نبوده؛ چه برسد به دوران ما که پیش از آن هیچ زن حفاظتگری بهصورت میدانی فعالیت نداشت. این موضوع برای ما دختران تازگی داشت و گاهی اضطرابآور بود. نوع نگاه و رفتار استادانی مانند مهندس ضیایی به ما کمک کرد. او برای شکستن ذهنیتهای سنتی و ایجاد باور در ما، فرصت تجربههای واقعی را برایمان فراهم کرد.» اینها گفتههای «نوشین ساطعی» است که در دهه ۸۰ پا به عرصه حفاظت گذاشت. او متولد سال ۶۳ در اصفهان است، در مقطع تحصیلی کارشناسی در رشته محیطزیست تحصیل کرد و فوقلیسانسش را در رشته تنوعزیستی دریافت کرد. ساطعی جزو نسلی از حفاظتگران است که در دوران اوج انجمنها فعالیت میکردند؛ جوانانی که به امید فردای بهتر برای یوز روز و شب در بیابانها در حال کار بودند. بااینحال، او هم پس از دورهای از حوزه کار میدانی کناره گرفت و این روزها بیشتر درگیر ارتباط هنر و حفاظت است. او در این گفتوگو تجربه آن سالها، فعالیتهای امروزش و شروطی را که درصورت تحقق آنها به این حوزه برمیگردد، شرح داده است.
فاطمه باباخانی
۲۸ مهر ۱۴۰۴
آلودگی هوای خوزستان خبر نیست
فاطمه باباخانی
۲۸ مهر ۱۴۰۴
دوران اغماض در برابر معادن سپری شده است
سازمان منابعطبیعی و آبخیزداری متولی بیش از ۸۰درصد خاک ایران است. انواع و اقسام زمینخواریها، تخریب جنگل و مرتع، معدنکاوی، تصرف اراضی و... در این محدودهها اتفاق میافتد که تنها تعداد محدودی از آنها رسانهای میشوند. بااینحال، برخی از همین پروندههای معدود معروف هم به نتیجه نرسیدهاند، ضمن اینکه بحث انحلال یا عدم انحلال این سازمان همچنان داغ است. در هفتههای اخیر «محمد داسمه»، که به وکیل محیطزیستی شهره است و در پروندههایی مانند پتروشیمی میانکاله، اتوبوس خبرنگاران محیطزیست و... درگیر بوده، بهعنوان مشاور حقوقی رئیس سازمان منابعطبیعی کشور انتخاب شد. در گفتوگو با این وکیل درباره وضعیت سازمان منابعطبیعی، تعیینتکلیف معادن، پتروشیمی میانکاله، دماوند و انجام فعالیتهای مشترک با سازمان حفاظت محیطزیست پرسشهایی را مطرح کردیم که مشروح آن را میخوانید.
فاطمه باباخانی
۲۲ مهر ۱۴۰۴
حفاظت در بنبست تبعیض
«رؤیای حفاظتگری داشتم، اما در آن شکست خوردم. همین است که تأکید میکنم خودم را حفاظتگر نمیدانم و تا زمانی که تبعیضهای جنسیتی در آن وجود داشته باشد، به این حوزه بازنمیگردم.» اینها گفتههای «لادن سلامت» است. او به نسل دهه هفتادیها تعلق دارد و در ۲۳سالگی یعنی سال ۱۳۹۵ پا به عرصه حفاظت گذاشت. بااینحال، بازداشت فعالان محیطزیست او را از حوزه کار میدانی خارج کرد. کسانی که در این سالها برای دویدن به پارک پردیسان میروند، او را بارها دیدهاند؛ زنی که هر روز بهتنهایی و بدون همراه میدود و توانسته ماراتن را به انتها برساند، هر چند بهگفته خودش، در عرصه حفاظت به «بنبست» رسیده است.
فاطمه باباخانی
۲۱ مهر ۱۴۰۴
ایران نیازمند «هومن جوکار» است