زهرا کرد
روزنامهنگار و پرستار
زهرا کرد
۲۵ آبان ۱۴۰۴
تب خاموش دامها
فائو در اردیبهشت ۱۴۰۴ ضمن هشداری به کشورهای خاورمیانه از احتمال شیوع تببرفکی خبر داد. شش ماه از هشدار فائو میگذرد و شهرهای ایران یکی پس از دیگری اولین موارد ابتلا و تلفشدن دامهایشان را گزارش میدهند. این درحالیاست که رئیس سازمان دامپزشکی کشور در نشست خبریای که ۱۳ آبانماه با ایسنا داشت، از کنترل مناسب بیماری تببرفکی سخن گفته بود.
زهرا کرد
۴ آبان ۱۴۰۴
دوقطبی پرستار «خصوصی» و «دولتی»
بهمناسبت روز پرستار
زهرا کرد
۲۷ مهر ۱۴۰۴
میانبُرهای مرگآور برای باربیشدن
لباس صورتی گلوگشاد بیمارستان را پوشیده و برای دوربین دست تکان میدهد. بهقدری خوشحال است که بیماران دیگر فکر میکنند تولد نوزاد یا رهایی از بیماری مهلکی در میان است، ولی کیمیای ۲۰ساله میخواهد زیر تیغ عمل «اسلیو» برود؛ جراحی برای کوچککردن معده. مادرش گوشی بهدست در حال فیلمبرداری است. این ویدئو قرار است در صفحه اینستاگرام کیمیا منتشر شود؛ بلافاصله پس از ترخیص از بیمارستان و کاهش ناگهانی چند ده کیلویی وزنش، این فیلم را پست میکند و زیرش لذت، توانستن و اسلیو را هشتگ میزند.
زهرا کرد
۱۶ مهر ۱۴۰۴
آخرین سفر تمبر
در سال ۱۸۴۰ نخستین تمبر جهان «پنیبلک»، در انگلستان چاپ شد. نزدیک به سه دهه بعد، ناصرالدینشاه در سفر به اروپا با تمبر آشنا شد؛ رهاورد این سفر انتشار نخستین تمبر ایرانی بهنام «تمبر باقری» در سال ۱۸۶۸ بود. حالا ۱۵۷ سال از آن روز میگذرد و تمبر، این سند کوچک ارتباطات، در ایران حال خوشی ندارد؛ کشوری که زمانی از نخستین اعضای اتحادیه جهانی پست بود، تمبر را به حافظه تاریخی سپرده و در مراسلات پستی به برچسب بیهویت سفیدی تبدیل شدهاست. طبق قوانین اتحادیه جهانی پست (UPU)، هر کشور موظف است سالانه مجموعهای از تمبرهای چاپشده خود را برای بایگانی و تبادل فرهنگی میان ۱۹۲ کشور عضو این اتحادیه ارسال کند. بهاینترتیب، تمبرهای ایران در کشورهایی نظیر اسرائیل و آمریکا که روابط دیپلماتیک رسمی با ایران ندارند نیز دیده میشود. این مهم گواه اهمیت و نقش بیبدیلی است که تمبر در دیپلماسی فرهنگی ایفا میکند. به مناسبت تأسیس اتحادیه پست هرساله ۹ اکتبر (مصادف با ۱۷ مهرماه) را روز جهانی پست و تمبر میدانند. در این گزارش دلایل مهجوریت تدریجی این رهاورد فرنگی ناصرالدینشاه را مرور میکنیم.
زهرا کرد
۹ مهر ۱۴۰۴
همگامی آیینهای کهن ایرانی با محیطزیست
توجه به عناصر تشکیلدهنده حیات یکی از مؤلفههای اساسی در جشنهای باستانی ایرانیان است. جشن رودخانهها در اواخر اسفند، جشن دریاها در میانه مرداد و آمیختگی جشن تیرگان با کوهستان دماوند را میتوان در زمره جشنهای باستانی دانست که مستقیماً با محیطزیست و طبیعت در ارتباط هستند. جشنهایی که عمدتاً با شکرگزاری و شادی همراهاند و برگزاری آنها طی هزاران سال توسط مردم گواه دیرینگی و اهمیتی است که در اندیشه پیشینیان وجود داشته است. چندسالی است که به ابتکار انجمن کوهنوردان ایران، رویداد مهرگان کوهستان در اوایل مهرماه در اغلب شهرهای رشتهکوه سترگ البرز و زاگرس برگزار میشود؛ رویدادی که تلاش دارد براساس آموزههای باستانی به پاسداری و مراقبت از کوهستان بهعنوان منشأ آبهای شیرین ایران بپردازد.
زهرا کرد، صدف سرداری
۷ مهر ۱۴۰۴
تنها صداست که میماند
آنچه روزگاری از امواج رادیو شنیده میشد، حالا از گوشیهای هوشمند به گوش میرسد: «پادکست». رسانهای که میلیونها شنونده در سراسر جهان پیدا کرده و در ایران هم در چندین سال گذشته بهسرعت محبوب شده. هشتم مهرماه، روز جهانی پادکست است؛ روزی برای شنیدن صداهای متفاوت که از دل روایتهای شخصی و بومی، جهانی تازه ساختهاند. ما در «پیام ما» به سراغ این جهان تازه رفتیم و تلاش کردیم با تعدادی از سازندههای پادکستهای پرمخاطب همچون «رادیوتراژدی» و «گازت» گفتوگو کنیم تا از ایدهها و چالشهایشان برایمان بگویند. در مسیر تهیه این گزارش، محبوبیت پادکستهای بومی ما را بر آن داشت که گپوگفتی هم با سازندگان رادیو «جمعه»، «اسفار» و «مگون» داشته باشیم.
زهرا کرد
۷ مهر ۱۴۰۴
صدای جنگ ۱۲روزه در پادکستها
زهرا کرد
۲۹ شهریور ۱۴۰۴
دیپلماسی صلح در سایه دماوند
۳۲ روز پس از آتشبس جنگ ایران و اسرائیل، دماوند شاهد صعودی متفاوت بود. کوهنوردانی از پنج کشور عضو شورای بینالمللی ورزشهای نظامی (سیزم) به میزبانی ایران راهی قله شدند و چهارمین دوره «صعود برای صلح» را رقم زدند؛ رویدادی که حتی در سایه تردید سفر به ایران، تصویری تازه و متفاوت از این سرزمین ساخت. این صعود نهتنها یک برنامه ورزشی، که پیامی روشن از امکان گفتوگو، همقدمی و دوستی در میانه بحرانها بود؛ نمونهای شاخص از دیپلماسی ورزشی که میتواند راهی تازه برای شنیدهشدن صدای صلح، امید و همزیستی در جهان امروز باشد.