زهرا کرد
روزنامهنگار و پرستار
زهرا کرد
۲۶ اسفند ۱۴۰۴
انفجار در پایتخت تاریخ و تمدن ایران
در روز شانزدهم جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، استان همدان مورد حمله واقع شد. بهگفته معاون سیاسی و امنیتی استانداری همدان، در روز یکشنبه، ۲۴ اسفندماه، یک مرکز نظامی و دو مرکز آموزشی در شهر همدان، یک مرکز دانشگاهی در اسدآباد و یک مرکز نظامی در رزن هدف اصابت جنگندههای دشمن قرار گرفتند. حملهای که تاکنون ۹ کشته و شهید بهجا گذاشته است. اگرچه هنوز مشخص نیست چه تعداد از این ۹ نفر نظامی و غیرنظامی بودهاند؛ اما بهگفته یکی از مخاطبان «پیام ما» که صبح دوشنبه در گورستان باغ بهشت همدان حضور داشت، تعداد کشتهشدهها بیش از ۹ نفر است. پایتخت تابستانی مادها، همدان در غرب ایران واقع است. این استان با داشتن یک اثر ثبت جهانی یونسکو محوطه باستانی هگمتانه، دو کاروانسرای ثبت جهانی تاج آباد و فرسفج و پرشمار بنای ثبت ملی منجمله آرامگاه باباطاهر و آرامگاه بوعلی و نزدیکی به مرزهای غربی ایران از شهرهایی با تمدن چندهزارساله و باقیمانده دوره سکاهاست که آخرین یکشنبه سال برای چندمین بار مورد حمله قرار گرفت.
زهرا کرد
۲۳ اسفند ۱۴۰۴
جنگ در بیمارستان جنایت است
زهرا کرد
۱۵ اسفند ۱۴۰۴
خاک، خون و باروت
زهرا کرد
۸ اسفند ۱۴۰۴
وقتی گروه، نجاتدهنده است
زیست اجتماعی، حس تعلق به قبیله و حمایت از گروه، مفاهیم مشترکی در ناخودآگاه و حافظه جمعی بشر هستند. اگرچه توسعه زندگی شهرنشینی و افزایش سرعت آن در سایه اینترنت بیشازپیش فردیت را گسترش میدهد، اما کماکان نیاز به حضور در گروه یک نیاز غیرقابلانکار است. در شرایط بحرانی که بقا تهدید شده و موجودیت افراد در معرض خطر است، عضویت در گروه و شنیدهشدن است که به آدمی اطمینان میبخشد. با توجه به وضعیت تعلیق و یأس فزایندهای که بهدنبال وقایع دیماه در جامعه ایران وجود دارد، گروههای متعددی بهصورت مستقل و عامالمنفعه اقدام به برگزاری گروهدرمانی حمایتی کردهاند. «رانه»، یکی از مراکز خصوصی در تهران است که با برگزاری جلسات گروهدرمانی حمایتی در راستای ایفای مسئولیت اجتماعی و همراهی با مردم دردمند عمل میکنند.
زهرا کرد
۲۷ بهمن ۱۴۰۴
جامعه در آستانه سرریز خشم فروخفته
خشم این روزهای ایران، صرفاً یک واکنش لحظهای نیست؛ در صف نان، پشت فرمان، زیر پستهای شبکههای اجتماعی و حتی در سکوت خانهها مدام جریان دارد. بعد از بحرانهای پیدرپی، از اعتراضات دیماه تا فشارهای اقتصادی و فرسودگی اجتماعی، حسی در روان جمعی ما انباشته شده است؛ تنشی مزمن که بهسادگی فروکش نمیکند و با هر محرک کوچکی دوباره سر برمیآورد. این خشم، واکنش به یک تجربه خاص نیست؛ حاصل سالها تجربه بیثباتی، ناامنی و احساسات فروخورده است که به این روزهای ما خلاصه نمیشود. وقتی خشم در یک جامعه مزمن میشود، به حافظه جمعی راه پیدا میکند و آهستهآهسته به نسلهای بعد منتقل میشود. خشم سرکوبشده میتواند بهشکل پرخاشگری پنهان، فرسودگی، بیاعتمادی یا حتی بیحسی عاطفی بازتولید شود و تداوم یابد. اما این خشم انباشته، جامعه را به چه سمت میبرد؟ آیا به چرخهای از فرسایش روانی و اجتماعی دامن میزند یا شکلهای تازهتری از تنش و گسست را در سالهای پیش رو رقم خواهد زد؟ «سید وحید شریعت»، رئیس انجمن علمی روانپزشکان ایران، در گفتوگو با «پیام ما» از ریشههای این خشم و پیامدهای آن میگوید.
زهرا کرد
۱۰ بهمن ۱۴۰۴
رقص عزا
رقص صیادان انزلی در کومههای روی آب، دستان درهم تنیده عزاداران ساکن جنوب زاگرس در مراسم چمری و حرکت توام با شعر هوسه در رقص یزله موارد مشابهی از رقص غم در جایجای ایران است. رقص، تلفیق هنرمندانه حس و حرکت است و بهگواه برخی از منابع تاریخی میتوان آن را تغییریافته سوگ سیاوش دانست؛ کنشی بدنمند که جسم در خدمت روح قرار میگیرد تا هدف یا خواستهای را بیان کند. در رقص غم نیز شاهد تمنای غمبار بدن در فراق عزیزی هستیم. گویی دست، آسمان را برای جستن و در آغوش کشیدن عزیزی میجوید. پا در جستوجوی فرزندی به اینسو و آنسو میرود تا شاید بتوانند ردی از او بیابد. این کنش بدنی همراه با غلیان احساسات، این روزها ماهیتی اعتراضی از سوگواری یافته است. در گفتوگویی که «پیام ما» با پژوهشگران رقص و فرهنگ عامه دارد، به ابعاد مختلف و بازتعریف نویی از رقص غم میپردازیم.
زهرا کرد
۵ بهمن ۱۴۰۴
زنان، آوازهخوانان سوگواری
سوگینه، غمونه، چمری، مویه و شروه نامهای مختلفی از سوگآواها هستند. موسیقی که بر اساس سنت روایی سینهبهسینه منتقل شده و در دیماه ۱۴۰۴ در ایلام، دزفول، یاسوج، لردگان، ملایر، آبدانان، الیگودرز و گیلان از زبان زنان داغدار شنیده میشود. نوا و آواهایی که برگرفته از کهنالگوها و اسطورهها گاهی در مرز توران و ایران سوگ سیاوش را میسراید و بعضاً در بزنگاهی از تاریخ برای جوانان و نوجوانان الیگودرز گاگریو میخواند. ششم بهمنماه روز نوا و آواهای ایرانی است و «پیام ما» در گفتوگویی با «پیمان بزرگنیا»، پژوهشگر موسیقی نواحی، به سوگآواها میپردازد. گونهای از موسیقی نواحی که در آن متناسب با شخصیت متوفی، روایت هارمونیکی را بر بستر موسیقی از زبان زنان میشنویم.
زهرا کرد
۱۴ دی ۱۴۰۴
«آفانیوس» روی پیراهن تیم «سپاهان»
تیم فوتبال فولاد مبارکه اصفهان با همکاری اداره کل حفاظت محیطزیست اصفهان و پویش مردمی حفاظت از ماهی «آفانیوس»، از تصویر این ماهی روی پیراهن خود رونمایی کرد. ماهی آفانیوس گونهای در معرض انقراض و اندمیک اصفهان است. آفانیوس یا گورخرماهی با سابقه زیست بیش از دو میلیون سال در زایندهرود، یکی از زیستمندان قدیمی فلات مرکزی ایران به شمار میآید. همکاری باشگاه فولاد مبارکه سپاهان با این پویش مردمی، الگوی قابل ترویجی برای استفاده از ظرفیت مغفولمانده لباس تیمهای ورزشی در خدمت محیطزیست است.