نازِ شَست

رییس سازمان پزشکی قانونی کشور گفت:«پارسال، 5 هزار مرد از دست زنان خود کتک خورده‌اند!77 هزار مرد هم همسر خود را آزرده اند!» طنزیماتچی که پیرو مکتب تغاریسم است، ضمن ابراز خرسندی از حرکت این 5 هزار زن در احقاق حقوق حقه خود، اظهار داشت:«ناز شستتان!» انجمن مردان تغار نشین طی بیانیه ای با اعلام برائت از طنزیماتچی ابراز داشت:«ما تغار نشینان ضمن حمایت از آن 5 هزار مرد مراتب همدردی خود را اعلام داشته و زنان را به رعایت حقوق مردان فرا می خوانیم.» طنزیماتچی تغار خود را به سمت سازمان پزشکی قانونی متمایل کرد. 77 هزار زن در آن ظاهر شد. با خود اندیشید که چرا «این 5 هزار مرد، تیتر خبرها شده اند. آیا توطئه ای علیه زنان در پیش است؟ آیا خبرنگار، مدافع حقوق مردان بوده است؟ آیا می خواسته آبروی مردان را در طبق اخلاص بگذارد و بازار مردانگی را کساد کند؟ آیا کتک خوردن در انحصار زنان است و مردان حق کتک خوردن ندارند؟ آیا رییس سازمان پزشک قانونی زن است؟ آیا رییس پزشک قانونی مرد است و از دست همسر خود کتک می خورد و به طور غیر مستقیم درد خود را به اشتراک گذاشته است؟ عقل طنزیماتچی به جایی قد نداد. آب روی کشک های موجود در تغار ریخت. پنجه انداخت و کشک ها را بر دیواره تغار مالید. آب کشک ها را سر کشید و به ته تغار نگاه کرد. خطوط کشک، در هم و بر هم بود. در همین فکر بود که تغار شروع به دست و پا زدن کرد. طنزیماتچی؛ تغار را دمر کرد. کشک ها را از دور دهانش پاک کرد. تغار امروز آزاد است که هر چه می خواهد بگوید. تغار شروع به خواندن بیانیه «انجمن زنان دوستدار شوهر» کرد:«همان گونه که مستحضرید عده ای قلیل از نسوان این مملکت وسیع، اقدام به ضرب و شتم مردان خانه خود کرده اند. اینجانبان ضمن تقبیح این عمل شرم آور به اهل عالم اعلام می داریم که ما تا جان در بدن داریم از شوهران خود در برابر همه بلایای زمینی و آسمانی محافظت می کنیم تا سایه ایشان بالای سر ما باقی بماند و از آن عده قلیل هم برائت می جوییم و به طنزیماتچی تغار بر کف خود شیرین کن هم هشدار می دهیم که فضولی زیادی ننماید.» طنزیماتچی از جمله آخر رنجید. اما با خود گفت:«چیزی نیست. تا چند لحظه دیگر بیانیه آن 5 هزار زن صادر می‌شود و ما مزدمان را می گیریم.» تغار را دمر کرد و در انتظار بیانیه، سالیان سال به افق خیره شد.

نسخه فیلترینگ جواب نداد

معاون دادستان کل کشور: 30 میلیون نفر فیلتر تلگرام را دور می‌زنند

تلگرام اگرچه از اردیبهشت امسال فیلتر شده اما آمارهای ارائه شده نشان می‌دهد استفاده ایرانی‌ها از این پیام‌رسان کاهش چندانی نداشته.

عبدالصمد خرم آبادی، معاون دادستان کل کشور روز گذشته در کانال خود در پیام‌رسان داخلی «سروش» به آماری که مرکز ملی فضای مجازی در تاریخ نوزدهم تیر ماه ۱۳۹۷ ارائه داده اشاره کرده که براساس آن ۳۰ میلیون و 100 هزار نفر از طریق فیلترشکن‌های هاتگرام و تلگرام طلایی، فیلتر تلگرام را دور می‌زنند.  این اظهار نظر در حالی است که قبل از فیلتر تلگرام گفته می‌شد حدود 40 میلیون ایرانی از این پیام‌رسان استفاده می‌کردند. این مقام مسوول  فعالیت دو نرم افزار یاد شده را برخلاف مصوبه شورای عالی فضای مجازی دانسته و نوشته «باید ارتباط بین هاتگرام و تلگرام طلایی را با شبکه اجتماعی تلگرام قطع کرد و برای فراگیر کردن پیام رسان‌های مستقل داخلی بایدکمر همت را محکم بست، انشاء الله این اتفاق‌های مبارک بزودی خواهد افتاد.»

در حالی معاون دادستان کل کشور خواستار مسدودسازی نسخه‌های مشابه تلگرام شده که پس از فیلتر تلگرام، استفاده ایرانی‌ها از فیلترشکن افزایش چشمگیری پیدا کرده. به طوری که از اردیبهشت 97، سایت پیوندها که در صورت فیلتر بودن یک سایت، نمایش داده می‌شد، از رتبه سوم در  سایت الکسا به رتبه صد و یازدهمین سایت پربازدید در ایران تبدیل شده که نشان می‌دهد تعداد کمتری از ایرانی‌ها با این صفحه روبرو می‌شوند.

در همین حال طیبه سیاوشی، عضو کمیسیون فرهنگی مجلس هم معتقد است نسخه فیلترینگ در ایران جوابگو نبوده. او در خصوص فیلتر احتمالی اینستاگرام به ایلنا گفته آمار خروج افراد از تلگرام پس از فیلترینگ نشان داد درصد پایینی از مردم از تلگرام خارج شده بودند و مابقی با فیلترشکن به تلگرام می‌آمدند، اینستاگرام هم اگر فیلتر شود، همین نتیجه را در پی دارد. 

هشدار برای روز مبادا

وزیر بهداشت: توفان نزدیک است، سازمان برنامه و بودجه، بیمه سلامت و تامین اجتماعی برای تامین نقدینگی واردات دارو کمک کنند

نگرانی از کمبود دارو در کشورمان روز به روز بیشتر می‌شود.

این را می‌توان از اظهارات روز گذشته وزیر بهداشت فهمید. آنجا که سیدحسن هاشمی در اجلاس روسای دانشگاه‌های علوم پزشکی سراسر کشور هشدار داد که «توفان در راه است. در وزارت بهداشت نباید دچار رو در بایستی شویم. حتما مومنانه تیمی را همراه داشته باشید که تا آخر پای کار باشند و بدانند روزهای سختی در پیش داریم.» اشاره او به تحریم‌هایی است که آمریکا پس از خروج از برجام علیه کشورمان آغاز می‌کند و از آبان، با تحریم نفت کشورمان قصد دارد فشارها را افزایش دهد. هاشمی آن دوران را «روز مبادا» دانست که ایران باید برای آن آماده باشد.

کمبود دارو تشدید می‌شود؟

در حالی که در یک ماه گذشته داروی بیماران هپاتیت B و C و  تالاسمی در بازار کمیاب شده و روز گذشته هم داریوش آرمان، رییس انجمن خیریه حمایت از بیماران کلیوی از نایاب شدن یکی از داروهای پرمصرف برخی بیماران دیالیزی خبر داده، اظهارات روز گذشته وزیر بهداشت حکایت از نگرانی شدید او از کمبود دارو در ماه‌های آینده در صورت ناهماهنگی بین دستگاه‌های مختلف دارد. آنطور که ایسنا نوشته، او گفته یکی از مشکلات مهم ما نقدینگی است. عقل حکم می‌کند که دانشگاه‌های علوم پزشکی مواد اولیه، دارو و تجهیزات ضروری را ذخیره داشته باشند و آمادگی داشته باشیم که مشکلی متوجه مردم نشود. برای این کار نیز به پول نیاز داریم. ما بیش از ۱۰ هزار میلیارد تومان طلب داریم که بخش بیشتری از آن مربوط به شرکت‌های داروسازی وارد کننده دارو و تجهیزات پزشکی است که امروز بیش از هر زمان دیگر برای واردات نیاز به نقدینگی داریم. به همین دلیل از سازمان برنامه و بودجه، بیمه سلامت و سازمان تامین اجتماعی انتظار داریم که به ما کمک کنند. هاشمی از بانک مرکزی خواسته با مدیریت صحیح، ارز شرکت‌های وارد کننده دارو را تامین کند چرا که به اعتقاد او «بحث دارو و تجهیزات پزشکی مهم‌تر از گندم، روغن و کنجاله است.»

نیاز به سه میلیارد دلار

به گفته محمدنعیم امینی‌فرد، نایب رییس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی، تا پایان سال به حدود سه میلیارد دلار ارز برای تامین دارو و تجهیزات پزشکی نیاز است. او گفته این نیاز  در شرایطی است که در این وضعیت ارز به انواع و اقسام خدمات و کالاها داده می‌شود اما ارز لازم به بخش سلامت اختصاص نمی‌یابد که در این چند ماه این موضوع به خوبی دیده شد. اشاره نعیمی فرد می‌تواند به واردات برخی کالاهای غیرضروری در سه ماه اخیر باشد. از جمله اینکه واردکنندگان خودرو برای واردات خودروهایی که دست‌کم از 150 میلیون تومان در ایران قیمت می‌خورند، 600 میلیارد تومان ارز دولتی گرفتند، آن هم در حالی که در همین ایام بیماران تالاسمی از دسترسی به داروی خارجی محروم بودند.

نوش‌داروی 

پس از مرگ سهراب

وزیر بهداشت از حسن روحانی، رییس جمهور کشورمان درخواست کرده به همه دستگاه‌های ذیربط دستور دهد تا برای تامین دارو و تجهیزات پزشکی با وزارت بهداشت همکاری کنند. هاشمی گفته اگر بنا باشد در این شرایط ویژه مانند روزهای عادی رفتار کنیم، نهایت بی‌تدبیری است و ممکن است به خیانت تشبیه شود. اگر کسی بگوید که شش ماه دیگر این مشکل را برای شما حل می‌کند، باید گفت که نوش‌داروی بعد از مرگ سهراب است.

این اظهارات در حالی است که در ماجرای انتشار  نام وارد کنندگان خودرو، نام وزارت بهداشت در صدر وارد کنندگان خودرو بود. اگرچه روابط عمومی این وزارت‌خانه اعلام کرد ارز دریافت شده برای واردات آمبولانس بوده اما اسنادی در این خصوص منتشر نشد.

هشدار برای روز مبادا

وزیر بهداشت: توفان نزدیک است، سازمان برنامه و بودجه، بیمه سلامت و تامین اجتماعی برای تامین نقدینگی واردات دارو کمک کنند

نگرانی از کمبود دارو در کشورمان روز به روز بیشتر می‌شود.

این را می‌توان از اظهارات روز گذشته وزیر بهداشت فهمید. آنجا که سیدحسن هاشمی در اجلاس روسای دانشگاه‌های علوم پزشکی سراسر کشور هشدار داد که «توفان در راه است. در وزارت بهداشت نباید دچار رو در بایستی شویم. حتما مومنانه تیمی را همراه داشته باشید که تا آخر پای کار باشند و بدانند روزهای سختی در پیش داریم.» اشاره او به تحریم‌هایی است که آمریکا پس از خروج از برجام علیه کشورمان آغاز می‌کند و از آبان، با تحریم نفت کشورمان قصد دارد فشارها را افزایش دهد. هاشمی آن دوران را «روز مبادا» دانست که ایران باید برای آن آماده باشد.

کمبود دارو تشدید می‌شود؟

در حالی که در یک ماه گذشته داروی بیماران هپاتیت B و C و  تالاسمی در بازار کمیاب شده و روز گذشته هم داریوش آرمان، رییس انجمن خیریه حمایت از بیماران کلیوی از نایاب شدن یکی از داروهای پرمصرف برخی بیماران دیالیزی خبر داده، اظهارات روز گذشته وزیر بهداشت حکایت از نگرانی شدید او از کمبود دارو در ماه‌های آینده در صورت ناهماهنگی بین دستگاه‌های مختلف دارد. آنطور که ایسنا نوشته، او گفته یکی از مشکلات مهم ما نقدینگی است. عقل حکم می‌کند که دانشگاه‌های علوم پزشکی مواد اولیه، دارو و تجهیزات ضروری را ذخیره داشته باشند و آمادگی داشته باشیم که مشکلی متوجه مردم نشود. برای این کار نیز به پول نیاز داریم. ما بیش از ۱۰ هزار میلیارد تومان طلب داریم که بخش بیشتری از آن مربوط به شرکت‌های داروسازی وارد کننده دارو و تجهیزات پزشکی است که امروز بیش از هر زمان دیگر برای واردات نیاز به نقدینگی داریم. به همین دلیل از سازمان برنامه و بودجه، بیمه سلامت و سازمان تامین اجتماعی انتظار داریم که به ما کمک کنند. هاشمی از بانک مرکزی خواسته با مدیریت صحیح، ارز شرکت‌های وارد کننده دارو را تامین کند چرا که به اعتقاد او «بحث دارو و تجهیزات پزشکی مهم‌تر از گندم، روغن و کنجاله است.»

نیاز به سه میلیارد دلار

به گفته محمدنعیم امینی‌فرد، نایب رییس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی، تا پایان سال به حدود سه میلیارد دلار ارز برای تامین دارو و تجهیزات پزشکی نیاز است. او گفته این نیاز  در شرایطی است که در این وضعیت ارز به انواع و اقسام خدمات و کالاها داده می‌شود اما ارز لازم به بخش سلامت اختصاص نمی‌یابد که در این چند ماه این موضوع به خوبی دیده شد. اشاره نعیمی فرد می‌تواند به واردات برخی کالاهای غیرضروری در سه ماه اخیر باشد. از جمله اینکه واردکنندگان خودرو برای واردات خودروهایی که دست‌کم از 150 میلیون تومان در ایران قیمت می‌خورند، 600 میلیارد تومان ارز دولتی گرفتند، آن هم در حالی که در همین ایام بیماران تالاسمی از دسترسی به داروی خارجی محروم بودند.

نوش‌داروی 

پس از مرگ سهراب

وزیر بهداشت از حسن روحانی، رییس جمهور کشورمان درخواست کرده به همه دستگاه‌های ذیربط دستور دهد تا برای تامین دارو و تجهیزات پزشکی با وزارت بهداشت همکاری کنند. هاشمی گفته اگر بنا باشد در این شرایط ویژه مانند روزهای عادی رفتار کنیم، نهایت بی‌تدبیری است و ممکن است به خیانت تشبیه شود. اگر کسی بگوید که شش ماه دیگر این مشکل را برای شما حل می‌کند، باید گفت که نوش‌داروی بعد از مرگ سهراب است.

این اظهارات در حالی است که در ماجرای انتشار  نام وارد کنندگان خودرو، نام وزارت بهداشت در صدر وارد کنندگان خودرو بود. اگرچه روابط عمومی این وزارت‌خانه اعلام کرد ارز دریافت شده برای واردات آمبولانس بوده اما اسنادی در این خصوص منتشر نشد.

بازگشت «سپنتا» به شورا همچنان در ابهام

تکلیف حضور سپنتا نیکنام در شورای شهر یزد همچنان نامعلوم ماند. به گزارش اعتماد آنلاین، درحالی که انتظار می‌رفت تکلیف سپنتا نیکنام در جلسه دیروز مجمع معلوم شود، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام خبر داده که مجمع تشکیل جلسه نداده است. به گفته احمد توکلی روال همیشه جلسات یک هفته در میان است و هفته آینده جلسه مجمع تشخیص مصلحت برگزار می‌شود. برگزار نشدن جلسه مجمع تشخیص مصلحت نظام در حالی صورت گرفته است که پیش از این محمد صدر عضو این مجمع و محمدجواد کولیوند، رییس کمیسیون شوراها و امور داخلی مجلس گفته بودند که طرح حضور اقلیت‌ها در شوراهای شهر و روستا شنبه 23 تیر در دستورکار مجمع تشخیص قرار می‌گیرد و بالاخره تکلیف سپنتا نیکنام مشخص خواهد شد اما این اتفاق نیفتاد تا تکلیف این عضو زرتشتی شورای شهر شاید هفته دیگر مشخص شود.

تأثیر مثبت واقع‌گرایی بر  دیپلماسی

متین مسلم

روابط ایران و همسایگان عربش، همراه با پیچیدگی‌های عجیب و حیرت‌آوری که دارد بسیار جذاب و در عین حال عمیقاً دلهره‌آور شده، یا در آستانه آن قرار گرفته است جذاب برای تحلیل‌گران، دلهره‌آور بری سیاستمداران! حسی متناقض و پرآزار، اما نشان‌دهنده جو سنگین حاکم بر فضای میان تهران و پایتخت‌های عربی همسایه‌اش. وجود بحران و اختلاف میان کشورهای همسایه در دنیای دیپلماسی به‌خصوص در منطقه بحران‌زده خاورمیانه عربی و خلیج‌فارس الزاماً پدیده بعید و عجیبی نیست. اتفاقاً وجود این گونه اختلافات بخش جدایی‌ناپذیر از تنوع‌زیستی در این منطقه فوق استراتژیک به شمار می‌رود. اما آن‌چه اکنون در محدوده پیرامونی ایران و همسایگانش جنوبی اش می‌گذرد وضعیتی است به‌شدت نگران‌کننده که به هیچ پدیده قبل از خود شباهتی ندارد. البته برخی تحلیل‌گران معتقدند اعراب جنوب خلیج فارس دست‌کم در برخورد با ایران، مجموعه واحد و یکسانی نیستند و نمی‌توان همه آن‌ها را یک جبهه قرار داد. وضع آن‌قدر هم که گفته می‌شود بد نیست. این تحلیل‌گران در استدلال خود مشخصا به قطر و عمان دو عضو از شش دیگر عضو شورای همکاری خلیج فارس اشاره می‌کنند که روابط نسبتا خوبی با ایران دارند. اما این نظر از یک گسست ذاتی بسیار مخاطره‌آمیزی رنج می‌برد که موجب می‌شود در مدل‌سازی هندسه سیاسی-دیپلماتیک منطقه، ابعاد فاصله دولت‌های عربی از یکدیگر، با میزان نزدیکی احتمالی‌شان به ایران یکسان فرض گرفته می‌شود. به این اعتبار که هرچقدر آن‌ها از یکدیگر دور شوند به همان نسبت به تهران نزدیک خواهند شد. پر واضح که این فرض محاسباتی بسیار اشتباهی است. نه سنت و تاریخ روابط عربی-ایرانی، نه تحولات دنیای دیپلماسی مدرن و نه کانون‌های سیاسی-امنیتی شکل گرفته جدید اجازه شکل‌گیری چنین مناسبات معکوسی را مطلقا نمی‌دهد. کما این‌که در بحران روابط قطر با سه عضو دیگر شورای همکاری یعنی عربستان، بحرین و امارات به‌وضوح مشاهده شده و می‌شود که از تقریبا یک‌سال پیش میزان نزدیکی قطری‌ها به ایران مطلقا تناسبی با میزان فاصله گرفتن آن‌ها از عربستان و دیگر متحدان قبلی‌شان ندارد. دوحه در چارچوب منافع خود این خلاء گذرا را در کانسپت سیاسی- امنیتی – دیپلماتیکی فراتری که اتفاقا تهران مایل به شکل‌گیری آن نبود تا حد زیادی حل و فصل کرد، یعنی ایالات متحده. به همین دلیل فکر می‌کنم از وجود این کشمکش‌های درونی اعراب، تهران حداکثر می‌تواند (البته اگر بتواند) نوعی بهره‌برداری تاکتیکی-دیپلماتیکی داشته باشد تا یک سرمایه‌گذاری استراتژیکی. این بهره‌برداری اگر نتیجه بدهد و با موفقیت نسبی هم همراه باشد، با توجه به ظرفیت دیپلماسی ایران در منطقه عربی، به خودی خود یک موفقیت برای تهران تلقی می‌شود. 

باید توجه داشت که شرایط آینده حاکم بر روابط و مناسبات درونی اعضای شورای همکاری خلیج فارس، با همه تغییراتی که ممکن است در ابعاد آن رخ دهد (که حتما این‌گونه خواهد بود) اما درذات خود و نیزمواضع و اکت‌های سیاسی خروجی ناشی از آن، مسلماً نمی‌تواند چیزی جدا از وضعیتی باشد که قبلا و طی تقریبا ۳۸ سال گذشته بر آن شورا حاکم بوده. حداقل در ارتباط با ایران که این‌گونه خواهد بود. کشورهای شمال و جنوب خلیج‌فارس به هر دلیل و بنا به دلایل متعدد تاریخی، هویتی و سیاسی، نه می‌توانند و نه ظرفیت آن را دارند که به متحدانی استراتژیک و راهبردی برای یکدیگر تبدیل شوند. این یک رویا شبیه آلیس در سرزمین عجایب است. در این میان خواست یک طرف برای شکل‌گیری چنین روابط رویایی و استراتژیکی امکان تحقق ندارد. حمید ابوطالبی یک مقام سیاسی ارشد بسیار نزدیک به رییس‌جمهور روحانی چند روز پیش در صفحه توییتری خود نوشت: «در سیاست خارجی، روابطِ کشورها زمانی راهبردی و استراتژیک است که هر دو طرف آن را استراتژیک بدانند، آن را استراتژیک بخوانند و در تعاملات به گونه‌ای استراتژیک نسبت به هم اقدام نمایند». معلوم نیست منظور این مشاور سیاسی ارشد حسن روحانی به چه کشور یا محور سیاسی ست، اما او در توییت خود ادامه داده: «نمی‌توان به صورت یک‌طرفه ‌و بدون توافق و اعلام رسمی طرف مقابل، روابط با کشورها را ویژه و استراتژیک اعلام نمود». به نظر می‌رسد نکته بسیار درست و منطقی است. با این اوصاف تهران باید راهی برای ترمیم روابط و مناسبات خود با اعراب پیدا کند. قطر، عمان و کویت (به ویژه عمانی‌ها) شاید روزنه مناسبی برای این کار باشند. اما همکاری احتمالی تهران با آنها باید فارغ از نوع، شکل و ماهیت روابطی باشد که این سه کشوربا متحدان دیروز و فردای خود در شورای همکاری خلیج فارس دارند. در تحلیل نهایی باید قبول کرد ادامه این وضع نه تنها پرضرر که به‌شدت مخاطره‌آمیز شده است./ خبرآنلاین

مدیرکل میراث فرهنگی ایلام:

ایلام، شهر ملی گلیم نقش برجسته می شود

 مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان ایلام گفت: ایلام به عنوان نامزد شهر ملی گلیم نقش برجسته به شورای راهبردی انتخاب شهرها و روستاهای ملی صنایع دستی معرفی شده است که با تصویب این شورا به جمع شهرهای ملی صنایع دستی کشور می پیوندد. عبدالمالک شنبه زاده با یاد اوری اینکه گلیم نقش برجسته مهم ترین و شاخص ترین صنعت دستی و بومی استان ایلام است افزود: با توجه به شاخص هایی از جمله پیشنیه و تعداد بالای افراد شاغل در این صنعت به عنوان نامزد انتخاب شده است. 

وی با بیان اینکه شهرها و روستاهای جدید ملی صنایع دستی تا شهریور امسال انتخاب می شوند، یادآور شد: انتخاب شهر ایلام به عنوان شهر ملی گلیم نقش برجسته مقدمه ای برای انتخاب به عنوان شهر جهانی در آینده است. مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان ایلام گفت: در صورتیکه ایلام به عنوان شهر ملی گلیم نقش برجسته پذیرفته شود باید فعالیت های گسترده ای در راستای تولید، توزیع، تکمیل زنجیره تولید و همچنین معرفی بیشتر این صنعت بومی استان انجام شود. شنبه زاده تاکید کرد: همچنین باید تلاش شود اقدامات لازم در زمینه جهانی شدن گلیم نقش برجسته ایلام انجام شود. وی یادآور شد: انتخاب ایلام به عنوان شهر ملی گلیم نقش برجسته نقش مهمی در جذب گردشگر و رونق صنایع دستی استان و همچنین معرفی بیشتر این صنعت در سطح ملی و جهانی دارد. 

ویرانه‌ای به نام قلعه باستانی« کنگلو»

 به گفته اهالی‌روستای‌«کنگلو» اکثر نقاط غنی عموما  مقصد دستبرد حفاران غیرمجاز شده است

قلعه باستانی «کنگلو»  معماری دوره ساسانی و اوایل دوره اسلامی این روزها در آتش بی توجهی مسوولین می سوزد، آتشی که باعث شده از این اثر باشکوه ملی تنها  یک دیواره با دو طاق باقی بماند.

قلعه کنگلو، در 30 کیلومتری پل‌سفید و در منطقه خطیرکوه واقع شده است. این بنا، آخرین حلقه ارتباطی یک حوزه فرهنگی باستانی است که قلعه به قلعه پیش می‌رود و به دژغار اسپهبد خورشید و سرانجام به کنگلو می‌رسد. مسیر «U» شکلِ رفتن به قلعه از پایین دستِ جاده‌ روستای کنگلو آغاز می‌شود، طی مسیر می‌توان آثار برخی حفاری‌ها را مشاهده کرد و بلد مسیر که خود از اهالی این روستا است، از داستان کاوش باستان‌شناسان میراث و یافتن گنجی که بروز نیافت می‌گوید اما این تنها داستان اهالی منطقه نیست و بیشتر داستان‌ها مربوط به جستجوی گنج توسط برخی از افراد است، امری که شنیدن آن برای همه عادی شده. مناطق غنی عموما مقصد دستبرد حفاران غیرمجاز است؛ افرادی که جهش اقتصادی خود را در یافتن گنج‌های باستانی دنبال می‌کنند و در این راه، اگر تاریخ این سرزمین در فلزات گران‌بها نگنجد ویران می‌شود. آن طور که مهر نوشته سمیه نوری، باستان‌شناس، با اشاره به وظیفه حفاظت و حراست از بناهای تاریخی توسط سازمان میراث فرهنگی به‌عنوان متولی امر، بر فرهنگ‌سازی در حفظ مواریث تأکید کرد و گفت که  سازمان برای حمایت از میراث تاریخی بوجود آمده اما به‌تنهایی این امر ممکن نیست، چراکه گاهی سازمان حمایت، بازسازی و مرمت می‌کند اما بازدیدکننده‌ها رعایت نکرده و بنا را تخریب می‌کنند، چنانچه بارها توجه کرده‌ایم که بازدیدکننده خارجی با نوک پا در داخل بنا راه می‌رود تا آسیب کمتری به کف برساند اما بازدیدکننده داخلی حتی تکه‌ای از بنا را کَنده و باخود برده است و یادگاری نوشتن‌ها که جای خود را دارد.این مدرس دانشگاه، با اشاره به موقعیت استراتژیک این قلعه و کارکرد ارتباطی بنا، احتمال بیشتر را به قلعه بودن بنا داد و با بیان اینکه این بنا حتما بسیار ویژه بوده که از جمله آخرین مقر سقوط ساسانیان بوده است، افزود: با این حال از آنجا که بنا زبانی ندارد که کاربری خود را بگوید نمی‌توان به‌طور یقین درباره کاربری بنا صحبت کرد و فرضیات ما بر مبنای برداشت‌هایمان است و با توجه به اینکه یکی از احتمالات کاربری بناهای مرتفع از دید باستان‌شناسان، احتمال کاربری پرستشگاه است، این احتمال همراه قلعه بودن بنای کنگلو، متصور است.

رضا دانش‌زاده،رییس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری شهرستان سوادکوه  گفت که  در راستای جلوگیری از تخریب بنا و حفاری‌های غیرمجاز، هر هفته دو بار توسط نیروهای حفاظت از بنا بازدید انجام می‌شود و در این راه سمن‌ها نیز ما را یاری می‌رسانند و تا به امروز مشکل خاصی برای تخریب و حفاری غیرمجاز و تعرض به حریم نداشته‌ایم.

شوری آب در راه شمال

مدیرعامل آب منطقه‌ای مازندران: شوری سفره‌های‌ زیر زمینی مازندران را تهدید می‌کند

در حالیکه در چند هفته گذشته شوری آب خوزستان، اعتراض و نارضایتی شدید مردم را به دنبال داشت، گفته شد میزان نمک آب شهرهای یزد نیز در حال افزایش است و اکنون نیز خبرها حاکی از آن است، شوری، آب شهرها و روستاهای استا‌ن‌های مازندران را نیز تهدید می‌کند.

ابراهیم یخکشی مدیرعامل آب منطقه‌ای استان مازندران در سومین نشست علمی تخصصی بررسی مسائل آب در مازندران با اشاره به چالش‌های زیست محیطی استان اظهار کرد: طی۱۰ سال اخیر کیفیت آب‌ها تغییر کرده و شوری، سفره های آب زیر زمینی مازندران را تهدید می کند. وی با اشاره به اینکه قیمت‌های آب باید منطقی شود، خاطرنشان کرد: با وجود اعلام کمبود آب در برخی استان ها هنوز کشت برنج انجام می شود، بنابراین با افزایش قیمت آب، مردم دیگر تمایل به این نوع کشت نخواهند داشت.

کسی مشکل آب مازندران را باور نمی‌کند

ذبیح‌الله ذاکری مدیرعامل آبفا مازندران در خردادماه سال جاری بابیان اینکه کسی مشکل آب و کم‌آبی در مازندران را باور نمی‌کند گفته بود: آب‌های زیرزمینی استان به سمت شوری پیش می‌رود. وی هزینه تولید آب در استان را به قیمت هزار و 500 تومان اعلام کرده و گفته بود: برداشت بیش‌ازحد و مصرف بی‌رویه از منابع آبی سبب تهدیداتی می‌شود و یکی از مهم‌ترین شاخص‌های شرکت‌های آب و فاضلاب، تأمین آب باکیفیت است و این امر خط قرمز ما محسوب می‌شود. 

تهدید بحران آب بر سر روستاهای مازندران 

کمبود آب در شهرستان جویبار در قلب مازندران در حالی است که وجود حدود ۱۳ هزار هکتار اراضی باغی و زراعی منطقه نیازمند ۱۱۳ میلیون مترمکعب آب است و اکنون بخش عمده‌ای از آب مورد نیاز از طریق سفره‌های زیرزمینی تأمین می‌شود.  آنطور که ایرنا می نویسد طبق گزارش سازمان هواشناسی، میزان بارش در مازندران در سال زراعی جاری نسبت به مدت مشابه سال قبل حدود 20درصد کاهش یافت و میزان کاهش در آب های سطحی و زیرزمینی بین 35 تا 40 درصد رسید. در همین رابطه مجید عبداللهی مدیر عامل شرکت آب و فاضلاب روستایی مازندران نیز می‌گوید که تغییر جوی و کاهش میزان بارندگی در سال های اخیر سایه خشکسالی را در مناطق روستایی این خطه نیز گستراند و مشکل کم آبی را در این مناطق سکونتگاهی جدی تر کرد. جدی بودن کمبود آب در روستاها را زمانی می توانیم درک کنیم که بدانیم 90 درصد از آب مورد نیاز روستاها از چشمه ها و چاهها تامین می شود. وی اضافه می کند : آب چشمه ها و حتی چاهها عمدتا از بارش برف تامین می شود و مازندران علاوه بر کاهش میزان بارندگی در وضعیت کلی ، در سال های اخیر با کاهش جدی بارش برف و کاهش وسعت ذخایر برفی مواجه شده است .

راه و رسم مثبت اندیشی

کتایون بناساز

به یاد دارم درسال های 72 به بعد، مسؤولیت ستونی در یکی از نشریات هفتگی را برعهده داشتم و در آن از مقولاتی نظیر: مثبت اندیشی، افکار خوش بینانه، خنده درمانی و مقولاتی ازاین دست، می‌نوشتم. بعدها موسسه‌ای فرهنگی را نیز در همین زمینه اداره می‌کردم و در ماهنامۀ «‌موفقیت‌» مقالاتی می‌نوشتم و نوشته هایم را آموزش می‌دادم. از طرف صدا وسیما هم به عنوان کارشناس برنامه هایی دعوت می‌شدم که همین مقولات «مثبت اندیشی‌» اما با نام های دیگری نظیر: مشاوره، راه‌کار، مهارت زندگی و دیگر عناوینی -که واژۀ «‌مثبت اندیشی » در آن ها نباشد- اجرا کنم. زیرا به نظر می‌رسید درآن زمان مثبت و شاد بودن ناشایست و سبک‌سری محسوب می‌شد! اما امروزه اوضاع و احوال کاملا برعکس شده است، به محض این‌که رادیو را باز می‌کنی‌، مجری با لحنی به ظاهر بسیار شاد و خوشحال، گویی که هیچ مشکلی ندارد و یا مخاطبینش افرادی هستند که از کرۀ مریخ آمده اند و از اوضاع و شرایط جامعه بی‌خبرند، شروع به احوال‌پرسی و گفتن جملات مثبت طوطی‌وار می‌کند! اشتباه برداشت نکنید! زیرا نه تنها هیچ مخالفتی با مثبت، خوش‌بین و شاد بودن ندارم بلکه کاملا برعکس، اکثر آموزش‌هایم نیز در همین راستاست و معتقدم در حالتی مطلوب، مثبت و شاد بودن اولین و بزرگ‌ترین وظیفۀ انسان در قبال خودش و جامعه است. چرا که این چنین فردی با روانی سالم، با خود و دنیا در صلح و آرامش است، به خود، خانواده و محیط زیست اش کمتر آسیب وارد می کند و به طور کلی شاید بتوان گفت: هدف از اکثر کتاب‌ها و آموزه‌هایی که در زمینۀ روان‌شناسی وجود دارد در نهایت پرورش چنین انسانی سالم از نظر روحی است. اما «مثبت اندیشی‌» نیز هم‌چون دیگر مقولات، راه و رسمی دارد و اگر درست استفاده نشود نه تنها مفید نیست بلکه در بسیاری از موارد، زیان‌آور است. اما قبل از این که دلیل آن را بگویم لازم است کمی در بارۀ چگونگی تاثیر مثبت‌اندیشی بر انسان توضیحاتی بدهم: اندیشه‌های خوش‌بینانه و مثبت، موجب به وجود آمدن « احساسات» خوب و حالت راحتی و آرامش در انسان می‌شوند. و نکتۀ کلیدی در همین «احساسات خوب» است. زیرا احساسات، زبان ضمیر ناخودآگاه هستند و شاید بدانید که ضمیر ناخودآگاه انسان، بخش اعظمی از ذهن اواست که مسوول بسیاری از اعمال حیاتی به شمار می‌رود. در ثانیه میلیون‌ها اطلاعات وارد گیرنده‌های حسی ما می شوند که اگر ضمیر ناخودآگاه آن‌ها را « فیلتر» نمی کرد قطعا دیوانه می شدیم! اما خوشبختانه ضمیر ناخودآگاه تنها تعداد محدودی از این اطلاعات را پردازش می‌کند و در اختیار ما قرار می دهد تا بر اساس آن ها پاسخ مناسبی بروز بدهیم. حال در این میان اگر افکار مثبت و متعاقب آن‌، احساساتی نیکو داشته باشیم، این پیام را به ضمیر ناخودآگاه‌مان مخابره می کنیم که تنها «چیزهای خوب را پردازش و ذخیره کن.» یکی از راه کارهای ( قدیمی ) برای تاثیر بر روی ضمیر ناخودآگاه ، تلقینات مثبت و به اصطلاح « عبارات تاکیدی مثبت » است. اما یک نکتۀ بسیار مهم برای به کارگیری صحیح « تلقینات مثبت» این است: «ضمیر ناخودآگاه باید با آن ها موافق باشد» چرا که اگر با تلقینات و عبارات مثبت تاکیدی مخالف باشد نه تنهابه آن ها ترتیب اثر نمی دهد بلکه به شکلی معکوس آن ها را ذخیره می‌کند و اینجاست که عبارات مثبت، نه تنها مفید نیستند بلکه می توانند زیان بخش و آسیب زننده باشند! 

برای روشن تر شدن موضوع مثالی می آورم: فرض کنید فردی هر روز تلقینات و عبارات مثبت « همه چیز عالی و بر وفق مراد است » را به امید بهتر شدن اوضاع و احوالات روحی اش، بر زبان بیاورد. اما از طرف دیگر دراعماق ضمیر ناخودآگاهش می داند و معتقد است: «اوضاع و شرایط بسیار وخیم و بحرانی است» عبارات مثبتی را که با خود می گوید و یا از رسانه ها می شنود نه تنها حالش را بهتر نمی کند بلکه طبق پژوهش هایی که جدیدا صورت گرفته است، همان اعتقاد منفی مبنی بر بحرانی بودن اوضاع را به خود تلقین و در ضمیر ناخودآگاهش بر آن تاکید کرده است و نتیجۀ آن نیز بدتر شدن روحیات او خواهد بود. یعنی تلقینات مثبت در این حالت برایش زیان آور و آسیب زا هستند! راه حل درست چیست؟ آیا نباید خوش بین و مثبت اندیش بود؟ آیا باید منفی گرا و یا به قول بعضی‌ها « واقعیت گرا » باشیم؟  بگذریم از این که برخی به منفی بافی های خود نام «واقعیت گرایی» می دهند، امروزه رشتۀ های جدیدی در زمینۀ « خودیاری» به نام « انرژی تراپی» به وجود آمده اند که شاخه هایی از دانش باستانی شرقی و طب سوزنی هستند. در این دانش ( از واژۀ طب استفاده نمی کنم زیرا ربطی به مقولات پزشکی امروزی ندارند) معتقدند: ریشۀ اغلب ناراحتی های روحی ( و گاه جسمی ) مربوط به انسدادهایی است که در راه های انرژیکی ( نقاط طب سوزنی) به وجود می آیند و با باز شدن و رفع این انسدادها، ناراحتی ها نیز بهبود می یابند. البته نباید فراموش کرد؛ تکنیک های « انرژی تراپی » تنها به منظور «‌خودیاری» تنظیم شده‌اند و به هیچ عنوان جایگزین خدمات ارزشمند پزشکی نیستند، اما به نظر می رسد این شاخۀ جدید «خودیاری» موفق‌تر از «مثبت اندیشی» بوده است. در این دانش جدید اعتقاد بر «پذیرش» منفی‌ها در ابتدای کار، سپس تاکید بر مثبت‌هاست که در نهایت نیز به روحیات خوب و مثبت می انجامد. یعنی اگر می‌خواهیم موضوعی منفی را در ضمیر ناخودآکاه، از بین ببریم و اندیشۀ مثبتی را جایگزین کنیم، در ابتدا لازم است منفی‌های کنونی ضمیر ناخودآگاه را بپذیرم و سپس با تکنیک‌هایی که انرژی‌تراپی ، هم برای پذیرش منفی ها وهم جایگزینی مثبت ها ارایه می دهد، آن ها را در ضمیر ناخودآگاه مان نهادینه کنیم. بنابر آن‌چه گفته شد: به نظر می‌رسد مثبت‌اندیشی و تلقینات مثبت، بسیار نیکو و پسندیده‌اند به شرط آن که به درستی و به طرزی درست و کارآمد به کار گرفته شوند وگرنه نه تنها پیامدی مثبت نخواهند داشت بلکه در جایی در عمق وجود، به عنوان باوری منفی ذخیره خواهند شد.

سیستان را از وابستگی به رودخانه هیرمند خارج کنیم

نماینده مردم شهرستانهای زابل، زهک، هیرمند، هامون و نیمروز در مجلس شورای اسلامی با اشاره به اینکه باید سیستان را از وابستگی به رودخانه هیرمند خارج کنیم گفت: افغانستان در چند سال اخیر بر روی رودخانه هیرمند چندین سد و بند خاکی برای مهار آب ساخته که این مساله مشکلاتی را برای منطقه سیستان به وجود آورده است. حبیب الله دهمرده افزود: بیش از یک سوم حق آبه رودخانه هیرمند که 820 میلیون متر مکعب آب است از چاه نیمه ها آب تبخیر می شود. نماینده زابل در ادامه با بیان اینکه  لایه روبی کردن چاه نیمه برای ذخیره بیشتر آب یک ضرورت اجتناب ناپذیر است اظهار کرد: سالانه میلیون ها متر مکعب بر اثر سیلاب های غیر قابل کنترل افغانستان در چاه نیمه ها رسوب گذاری می شود که لایه روبی نشدن این مخازن مشکلاتی را به وجود می آورد . وی گفت: انتقال آب از دریای عمان سیستان و زاهدان را از وابستگی به رودخانه هیرمند خارج می کند و قدرت چانه زنی ایران را با کشور افغانستان در رابطه با حق آبه این رودخانه افزایش می دهد .

کاهش 50درصدی سوء‌تغذیه در روستاها 

15 استان در وضعیت ناامن غذایی هستند

بالا بودن آمار سوءتغذیه در نیمی از استان‌های کشور موجب شده طرح یک وعده غذای گرم در مهدکودک‌ها اجرا شود.

آنطور که محمد نفریه، مدیرکل امور کودکان و نوجوانان سازمان بهزیستی کشور گفته با اجرای طرح تهیه یک وعده غذای گرم برای مهدکودک‌ها در روستاها، ۵۰ درصد از سوءتغذیه‌ کودکان در مناطق ناامن غذایی کاهش یافته است. به گفته او ۶۵۰۰ مهدکودک در روستاها مستقر هستند و طرح یک وعده غذای گرم امسال هم  در همه مهدکودک‌ها در روستاها ادامه خواهد داشت.

دستورالعمل طرح تامین یک وعده غذای گرم در روستا مهدها در تابستان سال 86 با همکاری وزارت کار، سازمان بهزیستی و وزارت بهداشت با هدف مقابله با سوءتغذیه کودکان سه تا شش سال تدوین شد و به تدریج در 10 سال اخیر این طرح در اکثر مهدکودک‌ها در روستاها به اجرا درآمده است. براساس تحقیقی که وزارت بهداشت در سال 83 انجام داد، 15.4 درصد کودکان زیر پنج سال از کوتاه‌قدی متوسط و شدید و 10.9 درصد این قشر از چاقی متوسط و شدید رنج می‌برند. در همین حال بر اساس نتایج «طرح بررسی، تحلیل و تدوین سندملی تغذیه و امنیت غذایی کشور» که طی سال‌های ۹۱ تا ۹۴ انجام شد، استان‌های اردبیل، چهارمحال و بختیاری، فارس، کرمانشاه، کردستان، لرستان و خراسان جنوبی به عنوان استان‌های نسبتا ناامن غذایی و استان‌های خوزستان، کرمان، ایلام و بوشهر ناامن و هرمزگان، کهگیلویه وبویراحمد و سیستان و بلوچستان به عنوان استان‌های بسیار ناامن غذایی مشخص شدند. طبق این مطالعه تنها ۴۲ درصد از افراد میوه‌ها را به عنوان گروه اصلی غذایی می‌شناسند. تنها ۱۰ و ۱۹ درصد  از افراد از نقش میوه‌ها و سبزی‌ها در دریافت فیبرغذایی آگاهی دارند و فقط ۲۰ درصد مردم از نقش شیر و لبنیات و ۳۰ درصد آنها از نقش تخم مرغ به عنوان منبع پروتئین آگاهی دارند و ۴۰ درصد مردم سویا را به عنوان منبع پروتئین می‌شناسند.