بایگانی مطالب نشریه
اصلاح ساختار برای جنگ اقتصادی
اصلاح ساختار برای جنگ اقتصادی
نمکپاشی بر صورت طبیعت
پاشیدن نمک برای آب کردن برف، به محیط زیست آسیب میزند
دوباره زمستان و بارش برف و یخ زدگی معابر سبب شده در بعضی مناطق سراغ همان راه حل سالهای قبل یعنی نمک پاشی روند. راه حلی که آسیبهای جبران ناپذیر زیست محیطی به دنبال دارد.
استفاده از مخلوط شن و نمک یکی از روش های رفع معضل یخ زدگی و لغزندگی معابر در زمان بارش برف در فصول سرد سال است اما این روش در حال حاضر در بسیاری از کشورهای قابل استفاده نبوده و روشهای بهروزتر و البته کارآمدتر جایگزین آن شده است. چراکه گفته میشود نمکی که برف را آب میکند با آبهای سطحی همراه شده و مخازن زیرزمینی را شور میکند. حتی موجب آسیب به آسفالت و خودروها میشود.
به گفته شریعتی یکی از کارشناسان فضای سبز و محیط زیست، نمک پاشی برای خاک، آب، گیاهان، جانوران و حتی مبلمان شهری زیان آور است و اساساً شیوه اجرای عملیات اشتباه است. نمک باید با حلالی مثل آب مصرف شود تا بتواند با پایین آوردن درجه ذوب برف سریع تر و بهتر عمل کند. زمانی که EC آب (درجه شوری آب) بالا برود، گیاهان شهری به علت عدم سازگاری با نمک در درازمدت دچار ضایعه و سوختگی شده و در نهایت به نابودی و خشک شدن گیاه منجر می شود. فقط گیاهان بیابانی و شورپسند تحمل نمک بیش از حد را دارند. آلودگی حاصل از آب نمک به آب های زیر سطحی هم نفوذ کرده و درنهایت با جریان آب وارد دشت ها و مزارع می شود و فجایع و خسارت های ناشی از آن ماه ها و سال ها بعد پدیدار خواهد شد. علاوه بر این موجودات داخل خاک هم در امان نخواهند بود و تهدید به مرگ می شوند.
بروز پیامدهای مخرب در محیط زیست
در این رابطه همچنین فردین حکیمی مدیرکل حفاظت محیط زیست استان البرز میگوید: با توجه به تهدیدات و خسارات جبران ناپذیر استفاده از نمک، چنانچه به دنبال استفاده از روشهای کمخطر برای یخزدایی نباشیم در آیندهای نه چندان دور، شاهد پیامدهای مخرب در محیط زیست شهری بویژه شوری خاک، تخریب فضای سبز شهری ، شوری آبهای زیرمینی، تخریب آسفالت و در نهایت انتشار نمک در محیط و تهدید برای بیماران تنفسی، خواهیم بود. همچنین تشکیل روانآبها بعد از نمکپاشی ، موجب تخریب و خشک شدن درختان و فضای سبز می شود.
کشورهای دیگر
چه کرده اند؟
در بسیاری از کشورهای دنیا مانند روسیه، کشورهای واقع در شمال اروپا و کشورهای مجموعه اسکاندیناوی، تقریبا بیشتر ماه های سال با سرمای شدید و یخ زدگی مواجهند، بررسی ها نشان می دهد هرچند در این کشورها هنوز نمک برای رفع یخ زدایی حذف نشده، اما مسئولان شهری تلاش کرده اند با بکارگیری شیوه های جدیدتر، اثرات مخرب نمک پاشی را به حداقل برسانند.
در واقع، نمک پاشی برای رفع یخ زدایی هم اکنون آخرین گزینه اجرایی آنهاست، به طور مثال هم اکنون در اروپا از مواد یخ زدایی با ترکیبات آلی استفاده می شود که هیچ تاثیر مخربی در محیط بر جا نمی گذارد، این در حالی است که حتی اگر استفاده از این مواد به ایجاد روان آب هایی هم منجر شود، تصفیه خانه های شهری آنها مواد مضر را از سطح آب جدا می کند، چیزی که متاسفانه در هیچ کدام از کلانشهرهای ما وجود ندارد و بخصوص در تهران روان آب های شور به سمت جنوب سرازیر شده و وارد زمین های کشاورزی می شود؛ هرچند کارشناسان مسائل زیست محیطی معتقدند تاثیر مخرب روان آب های شور بر سلامت زمین های کشاورزی به مرور زمان و با گذشت سال ها خود را نشان خواهد داد.
چه باید کرد؟
هرچند شهرهای ما به طور جدی فقط حدود سه ماه از سال را با مشکل بارش برف و باران و یخ زدگی و لغزندگی معابر و خیابان ها دست به گریبان می شوند، اما معلوم نیست تا چه زمانی باید به بهانه هزینه بر بودن صرفا به روش نمک پاشی اکتفا کرده و گزینه های دیگر را حذف کنیم.
کارشناسان مسائل شهری همچنان معتقدند اگر بتدریج به سمت استفاده از روش های به روز، کارآمد و البته کم خطر برای یخ زدایی پیش نرویم در آینده ای نه چندان دور استفاده مستمر از روش نمک پاشی پیامدهای مخرب خود را در محیط زیست شهری نشان خواهد داد، صدماتی که جبران آن شاید برای فعالان زیست محیطی و مسئولان شهری تا سال ها غیر قابل جبران باشد.
فلسفه، روشنفکران و حوزه؛ پیش و پس از انقلاب اسلامی
فلسفه، روشنفکران و حوزه؛ پیش و پس از انقلاب اسلامی
یادداشت مهمان
یحیی یثربی
جریان سیر فلسفی و آموزش فلسفه را با دو جریان روشنفکری ایران و جریان حوزوی در ایران پس از انقلاب اسلامی را باید مورد بررسی عمیق قرار داد.جریان روشنفکری ایران و جریان حوزوی در ایران چه مسیری که پیش از انقلاب سیر می کرد و پس از انقلاب در چه مسیری قرار گرفت؟ در این میان جریان توجه به فلسفه اسلامی را در دو مقطع باید بررسی کرد. یکی مربوط به پیش از انقلاب اسلامی سال ۵۷ است. در آن زمان سیاستگذاران جامعه احساس کردند که رشته فلسفه هم لازم است. البته عمدتاً طرفدار این بودند که فلسفه غرب را آموزش دهند.
چرا که می خواستند فکر و ایده جدید غرب را در فرهنگ ما استقرار دهند. بنابراین دانشگاه بهترین جا بود. در حالی که که اگر دانشگاه درست باشد می تواند به نحو احسن اثرگذار باشد. اما وقتی که برای پزشکی، شیمی، مهندسی و . . . دانشگاه باز کردند، امکان نداشت که به مسائل دینی توجه نشود؛ چرا که مردم در آن زمان هم مومن و مسلمان بودند. اگرچه نظام، اسلامی نبود. بنابراین دانشکده معقول و منقول راه انداختند.
در این دانشکده علوم قرآنی، فقه، حدیث و … تا فلسفه اسلامی را آموزش می دادند. منتها این تدریس در دانشگاه قدری محدودیت داشت. یکی اینکه دانشگاه در جامعه هنوز جا نیفتاده بود که مرجعیت پیدا کند. مثلاً رشته فقه که در دانشگاه تدریس می شد، نمی توانست نیازهای شرعی مردم را برطرف کند و مردم برای مسائل شرعی نمی توانستند به جای حوزه و مراجع به دانشگاه مراجعه کنند.
از مشکلات آن زمان دانشگاه در شاخه علوم معقول و منقول می توان به عدم مقبولیت آن نزد مردم اشاره کرد. طوری که رفتن به دانشگاه امر ناپسندی بود. مثلاً وقتی یک طلبه یا آخوند از حوزه به دانشگاه می رفت، صورت خوشی نداشت.
من که سال ۴۳ قصد کردم به دانشگاه بروم، از نظر روانی تا یک سال آشفته بودم و احساس گناه می کردم. افرادی مانند مفتح و مطهری که به دانشگاه آمدند، تا حدودی توانستند مقبولیت نسبی ایجاد کنند. البته در ان ایام درباره فلسفه اسلامی کارهایی مانند تصحیح متون، تألیف و سخنرانیهایی انجام می شد اما ضعیف بود.
بعد از انقلاب که نظام اسلامی شد، وضع فرق کرد. نگاه امام (ره) باعث شد که فلسفه در دانشگاه و حوزه رونق پیدا کند. اگر فقیه دیگری زمام امور را به دست می گرفت، قطعاً تدریس فلسفه در حوزه بسیار محدود و در دانشگاه بالطبع تعطیل می شد. بنابراین رهبری در دست کسی قرار گرفت که به فلسفه روی خوش داشت. این بود که با همه ضعف های موجود در نظام آموزشی فلسفه در دانشگاه، فلسفه در کشور رشد کرد. گرچه تضادهای فراوان و مشکلاتی که به انقلاب و کشور تحمیل شد، اجازه نداد تا سیر ایجاد شده در تفکر جدید مسیر گسترده تری را بیابد. از سوی دیگر پس از انقلاب روشنفکران و همان تفکر غربی در دانشگاه که به دنبال تدریس و ترویج فلسفه غرب بود، همواره جامعه دانشگاهی را با آسیب های جدیدی روبرو کرد. نتیجه آن شده که روشنفکری در جامعه ما مرجعیت علمی پیدا نکرد. دیگر اینکه اینان توجه نکردند که کار روشنفکری در جامعه ما تسلسل پیدا نکرده، در حالی که در دنیای غرب چهرهای چون پوپر در واقع تسلسل بیکن، اسپینوزا و دکارت است.
مشکل دیگر روشنفکری پس از انقلاب اسلامی در جامعه ما این است که راحت ابزار سیاست شدند و کار علمی نکردند. همچنین روشنفکران ما محصول را بدون نیاز به تفکر و زمینه آن میخواهند.
روشنفکران ما «نمیخواهند محور» هستند نه «چه میخواهند محور». روشنفکر ما تصور میکند که با تغییر نظام سیاسی، وضعیت فکر و فرهنگ نیز تغییر میکند، اما واقعیت آن است که افغانستان چهار قرن طول میکشد تا مثل فرانسه بشود. روشنفکران ما بیشتر از «تحریک» مایه میگیرند نه «تعمیق». شعر درباره آزادی میگویند، بدون آنکه معنا و شرایط آن را بدانند و همین است که در ایجاد تحول فلسفی در کشور ناکام ماندند.از سوی دیگر پس از انقلاب اسلامی فلسفه اسلامی ای که در دانشگاه و حوزه تدریس می شود، کارایی اش زیر سؤال است؛ اگرچه در حوزه ها وضعیت آموزش بهتر از دانشگاه است. الان وضعیت تدریس در حوزه ها نسبت به زمانی که ما درس می خواندیم، بهتر شده است.
از نظر کیفیت در آن زمان یک یا دو نفر منظومه می گفتند اما الان شاید ده ها نفر منظومه بگویند. آن زمان بدایه نبود، الان در همه جا تدریس می شود. آن زمان یک نفر «اسفار» می گفت – آن هم قاچاقی – الان دهها نفر اسفار می گویند. از نظر کیفیت هم ده ها کتاب و تفسیر در اختیار علاقه مندان است.
تاریخ فلسفه غرب آن زمان فقط «سیر حکمت در اروپا» بود اما الان انواع کتاب درباره فلسفه غرب وجود دارد. در دانشگاه مشکل کیفیت و کمیت هم نداریم؛ مسأله مدیریت است که بتواند استاد را در یک جا نگه دارد تا ده ها جا برای تدریس نرود و دانشجو بتواند استاد را ببیند.
اینها فقط نمونه هایی گذراست که باید مورد توجه قرار بگیرد. اما در مجموع باید دانست که هم جریان روشنفکری ایران وهم جریان حوزوی در ایران پس از انقلاب با همه طیف ها و مسلک هایی که داشته اند، نسبت به پیش از انقلاب اسلامی دچار تحولات چشمگیری شده است.
آینده روشن در گرو جوان گرایی است
آینده روشن در گرو جوان گرایی است
وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات با تاکید بر استفاده از جوانان در اداره کشور گفت: اگر ظرفیت های طبیعی و نیروی انسانی کشور را شناسایی و روی آن ها تمرکز کنیم، می توانیم آینده روشن تری را برای ایران رقم بزنیم. محمدجواد آذری جهرمی وزیر ارتباطات امسال در کنار مردم بندرعباس در راهپیمایی یوم الله 22بهمن شرکت کرد؛ او در گفت و گوی اختصاصی با ایرنا در آستانه ورود انقلاب اسلامی به دهه پنجم عمر خود اظهار داشت: کاراترین خوانشی که همواره در نظامی جمهوری اسلامی در گذشته و حال جواب داده، تکیه بیشتر به نیروی مردم است.
«هر زمان دولت و حکومت، امور خودش را در عرصه های مختلف مانند جنگ، اقتصاد، حضور سیاسی بر پایه توانمندی مردم بنا کرده است، همواره جواب بسیار روشنی گرفته و باید همواره از آن استفاده کند.» عضو کابینه دوازدهم در ادامه گفت: آن چیزی که باید در شرایط فعلی روی آن تمرکز کنیم، استفاده از ظرفیت های مردمی است که همیشه پا به پای انقلاب آمده اند. اگر بتوانیم اقتصادمان را بیشتر از شکل دولتی و خصولتی خارج و به صورت واقعی به مردم واگذار کنیم، قطعاً بسیاری از موانعی که در حال حاضر به صورت بغرنج برای ما وجود دارد، حل و فصل می شود.
اما و اگرهای آسیاب موزه تهران
معاون میراث فرهنگی تهران: در صورت اختصاص بودجه شاهد بهره داری از این موزه خواهیم بود
با وجود آنکه گفته میشود طی ۴ ماه آینده و احتمالا اوایل سال ۹۸ شاهد بهرهبرداری از آسیاب موزه تهران خواهیم بود، اما بهرهبرداری از آسیاب موزه تهران منوط به اختصاص بودجه است.
چندی پیش به همت اداره میراث فرهنگی استان تهران، گروهی از خبرنگاران برای بازدید از نخستین آسیاب موزه تهران رفتند. در این بازدید از روند مرمت و چگونگی به بهرهبرداری رسیدن این موزه پردهبرداری و نماهای جدیدی از آنچه که نیاز است تا شاهد به بهرهبرداری رسیدن این موزه باشیم، نمودار شد.
آسیاب موزه تهران با سرمایه ۶۰۰ میلیون تومانی یکی از خانوادههای قدیمی یوسف آباد تهران احیا شده و مسئولان وعدههایی از بهرهبرداری این موزه تا سال آینده میدهند.
محسن شیخ الاسلامی (معاون میراث فرهنگی تهران) دراین خصوص گفت: عرف بر آن است که برای بناهای تاریخی که در فهرست ملی میراث فرهنگی ثبت شدهاند و مالک خصوصی دارند، ردیف اعتباری خاص برای سرمایهگذاری و بهرهبرداری از آن توسط اداره کل میراث فرهنگی تعریف میشود. نام این ردیف اعتباری مشارکت در مرحمت و احیای ابنیه واجد ارزش ثبت است. در این میان تفاهمنامهای بین سازمان و مالک نوشته میشود. در این تفاهمنامه سازمان متعهد میشود بخشی از هزینه مرمت را متقبل شود و مالک نیز تعهد دارد به همان میزان که اعتبار میگیرد، مشارکت کند.
او ادامه داد: در خصوص آسیاب آبی یوسف آباد، به دلیل حجم بالای عملیات مرمتی و همراهی بسیار خوب مالک که روحیه آن را داشت تا تمام هزینهها را خودش متقبل شود، تمام هزینههای مرمت توسط مالک تامین شده است. به گفته شیخ الاسلامی، با وجود آنکه اعتباری خاص برای این آسیاب آبی اختصاص یافته اما از آنجا که در آن زمان معاون میراث فرهنگی تهران نبوده، او هماکنون اطلاعاتی در مورد تخصیص این اعتبار در اختیار ندارد.
معاون میراث فرهنگی تهران خاطرنشان کرد: با توجه به آنکه مرمت این بنا تمام شده و تجهیز و در نهایت بهرهبرداری آن باقی مانده، میراث فرهنگی میتواند در خصوص تجهیز، حفاظت الکتورنیک و در اختیار قرار دادن اشیاء موزهای که بتوان از این ملک به عنوان یک کار فرهنگی- گردشگری استفاده کرد، ورود کند و امکاناتی در اختیار مالک بگذارد؛ چراکه اجرای این موارد استانداردهایی دارد که تابع ضوابط اداره کل موزهها میتواند باشد. در این میان سعی ما برآن است تا بتوانیم از اداره کل موزهها اعتبار لازم را دریافت کنیم و شاهد به بهرهبرداری رسیدن نخستین آسیاب موزه تهران باشیم.
او تصریح کرد: با توجه به آنکه کار فیزیکی مرمت این بنا به اتمام رسیده میتوان در بازه زمانی ۳ تا ۴ ماه آینده، البته در صورت اختصاص بودجه، شاهد به بهرهبرداری رسیدند آسیاب موزه تهران باشیم. در عین حال میتوان از این ملک به عنوان موزه مردم شناسی شهر تهران استفاده کرد و در کنار آن مباحث خدماتی و سرویسدهی در حوزه گردشگری نیز تعریف شود. درحال حاضر نیز فقط کارهایی مانند نصب دوربینهای مدار بسته، تهیه طرح محتوای توجیهی در خصوص کاربرد موضوعی این ملک باقی مانده. آسیاب آبی یوسف آباد از جمله میراث فرهنگی تهران است که چند سال پیش، متولیان شهر درصدد تخریب آن برآمده بودند تا این ملک را به اتوبان رسالت اضافه کنند، اما اقدام به موقع مالکان آن برای ثبت ملی این آسیاب آبی اجازه تخریب این بنای قاجاری را به متولیان شهر نداد. با این وجود هنوز مردم تهران نمیتوانند آسیاب آبی یوسف آباد را چنانکه باید باشد، ببینند. هرچند مرمت چند صد میلیونی آن تمام شده اما کارهای متعددی برای تجهیز و احیای دوباره آن باقی است.
اما و اگرهای آسیاب موزه تهران
معاون میراث فرهنگی تهران: در صورت اختصاص بودجه شاهد بهره داری از این موزه خواهیم بود
با وجود آنکه گفته میشود طی ۴ ماه آینده و احتمالا اوایل سال ۹۸ شاهد بهرهبرداری از آسیاب موزه تهران خواهیم بود، اما بهرهبرداری از آسیاب موزه تهران منوط به اختصاص بودجه است.
چندی پیش به همت اداره میراث فرهنگی استان تهران، گروهی از خبرنگاران برای بازدید از نخستین آسیاب موزه تهران رفتند. در این بازدید از روند مرمت و چگونگی به بهرهبرداری رسیدن این موزه پردهبرداری و نماهای جدیدی از آنچه که نیاز است تا شاهد به بهرهبرداری رسیدن این موزه باشیم، نمودار شد.
آسیاب موزه تهران با سرمایه ۶۰۰ میلیون تومانی یکی از خانوادههای قدیمی یوسف آباد تهران احیا شده و مسئولان وعدههایی از بهرهبرداری این موزه تا سال آینده میدهند.
محسن شیخ الاسلامی (معاون میراث فرهنگی تهران) دراین خصوص گفت: عرف بر آن است که برای بناهای تاریخی که در فهرست ملی میراث فرهنگی ثبت شدهاند و مالک خصوصی دارند، ردیف اعتباری خاص برای سرمایهگذاری و بهرهبرداری از آن توسط اداره کل میراث فرهنگی تعریف میشود. نام این ردیف اعتباری مشارکت در مرحمت و احیای ابنیه واجد ارزش ثبت است. در این میان تفاهمنامهای بین سازمان و مالک نوشته میشود. در این تفاهمنامه سازمان متعهد میشود بخشی از هزینه مرمت را متقبل شود و مالک نیز تعهد دارد به همان میزان که اعتبار میگیرد، مشارکت کند.
او ادامه داد: در خصوص آسیاب آبی یوسف آباد، به دلیل حجم بالای عملیات مرمتی و همراهی بسیار خوب مالک که روحیه آن را داشت تا تمام هزینهها را خودش متقبل شود، تمام هزینههای مرمت توسط مالک تامین شده است. به گفته شیخ الاسلامی، با وجود آنکه اعتباری خاص برای این آسیاب آبی اختصاص یافته اما از آنجا که در آن زمان معاون میراث فرهنگی تهران نبوده، او هماکنون اطلاعاتی در مورد تخصیص این اعتبار در اختیار ندارد.
معاون میراث فرهنگی تهران خاطرنشان کرد: با توجه به آنکه مرمت این بنا تمام شده و تجهیز و در نهایت بهرهبرداری آن باقی مانده، میراث فرهنگی میتواند در خصوص تجهیز، حفاظت الکتورنیک و در اختیار قرار دادن اشیاء موزهای که بتوان از این ملک به عنوان یک کار فرهنگی- گردشگری استفاده کرد، ورود کند و امکاناتی در اختیار مالک بگذارد؛ چراکه اجرای این موارد استانداردهایی دارد که تابع ضوابط اداره کل موزهها میتواند باشد. در این میان سعی ما برآن است تا بتوانیم از اداره کل موزهها اعتبار لازم را دریافت کنیم و شاهد به بهرهبرداری رسیدن نخستین آسیاب موزه تهران باشیم.
او تصریح کرد: با توجه به آنکه کار فیزیکی مرمت این بنا به اتمام رسیده میتوان در بازه زمانی ۳ تا ۴ ماه آینده، البته در صورت اختصاص بودجه، شاهد به بهرهبرداری رسیدند آسیاب موزه تهران باشیم. در عین حال میتوان از این ملک به عنوان موزه مردم شناسی شهر تهران استفاده کرد و در کنار آن مباحث خدماتی و سرویسدهی در حوزه گردشگری نیز تعریف شود. درحال حاضر نیز فقط کارهایی مانند نصب دوربینهای مدار بسته، تهیه طرح محتوای توجیهی در خصوص کاربرد موضوعی این ملک باقی مانده. آسیاب آبی یوسف آباد از جمله میراث فرهنگی تهران است که چند سال پیش، متولیان شهر درصدد تخریب آن برآمده بودند تا این ملک را به اتوبان رسالت اضافه کنند، اما اقدام به موقع مالکان آن برای ثبت ملی این آسیاب آبی اجازه تخریب این بنای قاجاری را به متولیان شهر نداد. با این وجود هنوز مردم تهران نمیتوانند آسیاب آبی یوسف آباد را چنانکه باید باشد، ببینند. هرچند مرمت چند صد میلیونی آن تمام شده اما کارهای متعددی برای تجهیز و احیای دوباره آن باقی است.
فردای چهلسالگی
چهل سال سپری شد و مردم نشان دادند پشتیبان کشوری هستند که در هر شرایطی سرزمین پدری و مادری آنان است
چهلمین سال پیروزی انقلاب اسلامی در حالی با حضور گسترده مردم به پایان رسید که همه راهپیمایان یک نوا بر لب و یک آرزو در دل داشتند: «وحدت برای موفقیت ایران». امروز اولین روز بعد از چهل سالگی است. روزی که ایرانیان وطنپرست با امید و دلهره پا به آن گذاشتهاند. بالا و پایینهای فراوانی را دیدهاند. اما دست از مام وطن نکشیدهاند. آنها از هر سلیقهای و در روزهایی که برخی بر طبل اختلافهای داخلی میکوبند و چه بسا نانشان از تنور همین اختلافها در میآید، همبستگی خود را حفظ کردهاند. بسیار کاشتهاند در این سالها و آنچه درو کردهاند با وعدهها برابری نداشته اما امید خود را از دست ندادهاند.
مردم همیشه پای کشور ایستادهاند، اما همواره ته صف تقسیم عدالت بودند. این تجربه چهل ساله و آن انقلاب پشتوانه کوچکی نیست. کولهباری از تجربه به همراه دارند برای عبور از گردنه دشواریها. تاریخ نشان داده که ملت هیچ وقت اشتباه نمیکند.
چهل سال از پیروزی انقلابی سپری شد که با حضور مردم رنج کشیده و معترض نسبت به شرایط دوران رژیم پهلوی به خیابان ها آمدند و برای گرفتن حقی که از آن خودشان بود، پافشاری کردند، جان دادند و سرانجام هم جشن پیروزی را با حضور امام (ره)بازگشته به کشور برپا کردند.
چهل سال سپری شد و مردم نشان دادند پشتیبان کشوری هستند که در هر شرایطی سرزمین پدری و مادری آنان است، هر کجا که باشند به ایرانی بودنشان افتخار می کنند و برایش جان می دهند.
جشن چهل سالگی این انقلاب بود و مردم از هر قشر و گروه و سن و سالی آمدند تا در این جشن ملی، حماسه خلق کنند و نشان دهند که در این سرزمین، خون کاوه در رگ هایشان و قدرت رستم در بازوانشان جریان دارد. قرار بود جمهوری اسلامی به برگزاری جشن ۴۰ سالگی نرسد. دشمنان انقلاب اسلامی برای این جشن نقشهها داشتند. نقشههایی که امسال هم با حضور میلیونی ایرانیان در راهپیمایی ۲۲ بهمن نقش بر آب شد.جان بولتون مشاور امنیت ملی رئیسجمهور آمریکا آرزوهای خود را در قالب سخنانی مطرح کرده بود. او انتظار داشت جمهوری اسلامی چهلمین سالگرد خود را نبیند و احتمالاً آمریکاییها در کنار ایادی مزدورشان در تهران جشن پایان انقلاب اسلامی را بر پا کنند.
تبلیغات از مدتها پیش آغاز شده بود تا مردم را از انقلابشان ناامید کنند و خیابانهای ایران را در روز سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی خالی از جمعیت ببینند. بیشترین تمرکز هم روی مشکلات اقتصادی این روزهای ایران بود. از قیمت گوشت و مرغ و صفهای مردم برای خرید اقلام ضروری گرفته تا تحولات سکه و ارز که هر روز با ابعاد گستردهای از سوی دشمنان بر روی آن مانور داده میشد. قطعاً کسی از وضعیت کنونی کشور به خصوص در مسائل اقتصادی نمیتواند چندان راضی باشد اما تمرکز دشمن روی این موضوع نشان میدهد که هنوز مردم ایران برای آن ور آبیها ناشناخته هستند. به قول “جان فوران” در کتاب “مقاومت شکننده“، ایرانیان هر چقدر هم مشکلات داخلی داشته باشند به دشمن خارجی که میرسند اتحادی مقدس پیدا میکنند.
فائزه فتاح پور یکی از افراد حاضر در راهپیمایی 22 بهمن که از کرج به تهران آمده بود می گوید: آمده ام تا در جشن چهل سالگی انقلاب شرکت کنم، چطور می شود همه برای شرکت در جشن تولد یکی از دوستان سر از پا نمی شناسیم اما نخواهیم که در جشن تولد انقلاب کشورمان شرکت کنیم.
فتاح پور ادامه می دهد: قبول دارم روزهای سختی را سپری می کنیم اما هر خانه ای مشکلات خودش را دارد، دلیل نمی شود به خاطر سختی های موجود که خانه را کنار گذاشت.
وی معتقد است: باید سختی های پیش رو را تحمل کرد چون این شرایط تا ابد ادامه ندارد و حل می شود.
علی اصغر نصرتی، شهروند دیگری که موهای سفیدش حکایت از حضور در روزهای انقلاب و تجربه دوران پهلوی را می کند، ادامه می دهد: در روزهای انقلاب در خیابان ها بودیم، عقاید انقلابی داشتیم و با شور و شوق در صحنه حاضر می شدیم.
وی می افزاید: الآن هم باید در صحنه بود، همه دشمنان تلاش می کنند این انقلاب را به زمین بزنند، مردم باید باشند تا بدخواهان به خواسته خود نرسند.
نصرتی اظهار می کند: انقلاب نهایت تلاش خود را برای تحقق آرمان های خود انجام داده است ولی گاه در بیان مشکلات و کاستی ها غلو می شود اما باید متوجه بود که ایران در شرایطی به نقطه کنونی رسیده است که دشمنان مقابل آن تا توانسته اند، کارشکنی کرده اند.
این شهروند تهرانی می گوید: مردم می دانند که هر ملتی در هر کشوری مشکلاتی دارد، حتی خود آمریکا هم از حضور بی خانمان ها و نیازمندان رنج می برد با این تفاوت که در آن کشورها مساله تحریم وجود ندارد.
غلامرضا حسن زاده یکی دیگر از راهپیمایانی که سال های انقلاب را تجربه کرده و با خنده می گوید اگر کسی ادعا دارد که ملت ایران به خاطر یک کیک و ساندیس در این مراسم حاضر می شود، باید بداند که باعث افتخار است که کشور در این شرایط به ظاهر سخت اقتصادی، می تواند برای جمعیت میلیونی حاضر در راهپیمایی به تعداد کافی از این خوراکی تهیه کند.
حسن زاده اظهار می دارد: در روزهای انقلاب انتظار داشتیم استقلال حاکم شود و زیر یوغ هیچ کشوری نباشیم و دیکته آمریکا را ننویسیم.
وی اضافه می کند: سختی کنونی موجود در کشور به علت ضعف نظارت است که اگر استقامت باشد این مشکل هم برطرف می شود و البته باید متوجه بود حتی در مقام مقایسه با دوران انقلاب هم وضعیت مردم بهبود یافته است.
فردای چهلسالگی
چهل سال سپری شد و مردم نشان دادند پشتیبان کشوری هستند که در هر شرایطی سرزمین پدری و مادری آنان است
چهلمین سال پیروزی انقلاب اسلامی در حالی با حضور گسترده مردم به پایان رسید که همه راهپیمایان یک نوا بر لب و یک آرزو در دل داشتند: «وحدت برای موفقیت ایران». امروز اولین روز بعد از چهل سالگی است. روزی که ایرانیان وطنپرست با امید و دلهره پا به آن گذاشتهاند. بالا و پایینهای فراوانی را دیدهاند. اما دست از مام وطن نکشیدهاند. آنها از هر سلیقهای و در روزهایی که برخی بر طبل اختلافهای داخلی میکوبند و چه بسا نانشان از تنور همین اختلافها در میآید، همبستگی خود را حفظ کردهاند. بسیار کاشتهاند در این سالها و آنچه درو کردهاند با وعدهها برابری نداشته اما امید خود را از دست ندادهاند.
مردم همیشه پای کشور ایستادهاند، اما همواره ته صف تقسیم عدالت بودند. این تجربه چهل ساله و آن انقلاب پشتوانه کوچکی نیست. کولهباری از تجربه به همراه دارند برای عبور از گردنه دشواریها. تاریخ نشان داده که ملت هیچ وقت اشتباه نمیکند.
چهل سال از پیروزی انقلابی سپری شد که با حضور مردم رنج کشیده و معترض نسبت به شرایط دوران رژیم پهلوی به خیابان ها آمدند و برای گرفتن حقی که از آن خودشان بود، پافشاری کردند، جان دادند و سرانجام هم جشن پیروزی را با حضور امام (ره)بازگشته به کشور برپا کردند.
چهل سال سپری شد و مردم نشان دادند پشتیبان کشوری هستند که در هر شرایطی سرزمین پدری و مادری آنان است، هر کجا که باشند به ایرانی بودنشان افتخار می کنند و برایش جان می دهند.
جشن چهل سالگی این انقلاب بود و مردم از هر قشر و گروه و سن و سالی آمدند تا در این جشن ملی، حماسه خلق کنند و نشان دهند که در این سرزمین، خون کاوه در رگ هایشان و قدرت رستم در بازوانشان جریان دارد. قرار بود جمهوری اسلامی به برگزاری جشن ۴۰ سالگی نرسد. دشمنان انقلاب اسلامی برای این جشن نقشهها داشتند. نقشههایی که امسال هم با حضور میلیونی ایرانیان در راهپیمایی ۲۲ بهمن نقش بر آب شد.جان بولتون مشاور امنیت ملی رئیسجمهور آمریکا آرزوهای خود را در قالب سخنانی مطرح کرده بود. او انتظار داشت جمهوری اسلامی چهلمین سالگرد خود را نبیند و احتمالاً آمریکاییها در کنار ایادی مزدورشان در تهران جشن پایان انقلاب اسلامی را بر پا کنند.
تبلیغات از مدتها پیش آغاز شده بود تا مردم را از انقلابشان ناامید کنند و خیابانهای ایران را در روز سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی خالی از جمعیت ببینند. بیشترین تمرکز هم روی مشکلات اقتصادی این روزهای ایران بود. از قیمت گوشت و مرغ و صفهای مردم برای خرید اقلام ضروری گرفته تا تحولات سکه و ارز که هر روز با ابعاد گستردهای از سوی دشمنان بر روی آن مانور داده میشد. قطعاً کسی از وضعیت کنونی کشور به خصوص در مسائل اقتصادی نمیتواند چندان راضی باشد اما تمرکز دشمن روی این موضوع نشان میدهد که هنوز مردم ایران برای آن ور آبیها ناشناخته هستند. به قول “جان فوران” در کتاب “مقاومت شکننده“، ایرانیان هر چقدر هم مشکلات داخلی داشته باشند به دشمن خارجی که میرسند اتحادی مقدس پیدا میکنند.
فائزه فتاح پور یکی از افراد حاضر در راهپیمایی 22 بهمن که از کرج به تهران آمده بود می گوید: آمده ام تا در جشن چهل سالگی انقلاب شرکت کنم، چطور می شود همه برای شرکت در جشن تولد یکی از دوستان سر از پا نمی شناسیم اما نخواهیم که در جشن تولد انقلاب کشورمان شرکت کنیم.
فتاح پور ادامه می دهد: قبول دارم روزهای سختی را سپری می کنیم اما هر خانه ای مشکلات خودش را دارد، دلیل نمی شود به خاطر سختی های موجود که خانه را کنار گذاشت.
وی معتقد است: باید سختی های پیش رو را تحمل کرد چون این شرایط تا ابد ادامه ندارد و حل می شود.
علی اصغر نصرتی، شهروند دیگری که موهای سفیدش حکایت از حضور در روزهای انقلاب و تجربه دوران پهلوی را می کند، ادامه می دهد: در روزهای انقلاب در خیابان ها بودیم، عقاید انقلابی داشتیم و با شور و شوق در صحنه حاضر می شدیم.
وی می افزاید: الآن هم باید در صحنه بود، همه دشمنان تلاش می کنند این انقلاب را به زمین بزنند، مردم باید باشند تا بدخواهان به خواسته خود نرسند.
نصرتی اظهار می کند: انقلاب نهایت تلاش خود را برای تحقق آرمان های خود انجام داده است ولی گاه در بیان مشکلات و کاستی ها غلو می شود اما باید متوجه بود که ایران در شرایطی به نقطه کنونی رسیده است که دشمنان مقابل آن تا توانسته اند، کارشکنی کرده اند.
این شهروند تهرانی می گوید: مردم می دانند که هر ملتی در هر کشوری مشکلاتی دارد، حتی خود آمریکا هم از حضور بی خانمان ها و نیازمندان رنج می برد با این تفاوت که در آن کشورها مساله تحریم وجود ندارد.
غلامرضا حسن زاده یکی دیگر از راهپیمایانی که سال های انقلاب را تجربه کرده و با خنده می گوید اگر کسی ادعا دارد که ملت ایران به خاطر یک کیک و ساندیس در این مراسم حاضر می شود، باید بداند که باعث افتخار است که کشور در این شرایط به ظاهر سخت اقتصادی، می تواند برای جمعیت میلیونی حاضر در راهپیمایی به تعداد کافی از این خوراکی تهیه کند.
حسن زاده اظهار می دارد: در روزهای انقلاب انتظار داشتیم استقلال حاکم شود و زیر یوغ هیچ کشوری نباشیم و دیکته آمریکا را ننویسیم.
وی اضافه می کند: سختی کنونی موجود در کشور به علت ضعف نظارت است که اگر استقامت باشد این مشکل هم برطرف می شود و البته باید متوجه بود حتی در مقام مقایسه با دوران انقلاب هم وضعیت مردم بهبود یافته است.