چرایی سفر آمانو به تهران

به گزارش خبرآنلاین بهروز کمالوندی سخنگوی سازمان انرژی اتمی ضمن تایید خبر سفر آمانو به تهران اهداف سفر مدیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی را شرح داد.
سخنگوی سازمان انرژی اتمی در گفت وگو با برنامه «رویداد» رادیو گفتگو با اشاره به اغاز اجرای برجام گفت: جمهوری اسلامی ایران در آینده به منظور ثبات بیشتر منطقه نقش آفرین خواهد بود. بهروز کمالوندی تبعات داخلی اجرای برجام در حوزه سیاسی و اقتصادی را موثر دانست و گفت: «جمهوری اسلامی ایران در سکوی جهش قرار گرفته و ان شالله شاهد تعالی روز افزون [کشورمان خواهیم بود] و خوشحالیم که صنعت هسته ای پر نشاط و بالنده به سوی یک آینده روشن در حرکت است.» معاون سازمان انرژی اتمی کشورمان یادآور شد: «ما یک طرف مذاکره بودیم و تمام قدرت های دنیا در طرف دیگر میز نشسته بودند و این اولین بار بود که چنین معادله ای ایجاد می شد.»
کمالوندی با اشاره به تلاش های گذشته و همچنین قدرت ذاتی جمهوری اسلامی ایران بر اساس اعتقادات ایدئولوژیک و موقعیت ژئوپلیتیک کشور تاکید کرد و افزود: «کشورمان در آینده به منظور ثبات بیشتر منطقه نقش خواهد داشت؛ امروز با دیروز تفاوت بسیار دارد و [از این پس] قدرت های جهانی روی وزنه ایران حساب بیشتری باز خواهند کرد.» وی با تاکید بر سیاست عدالت گستر جمهوری اسلامی ایران، این رویکرد را موجب رفاه و امنیت برای همگان و ایجاد تغییر در نظام بین الملل دانست و تصریح کرد: «با رفع تحریم های ظالمانه در موقعیت بسیار خوبی قرار خواهیم گرفت و تنها دشمنان نظام از این وضعیت ناشاد خواهند بود.» کمالوندی همچنین از اهداف ورود آمانو به کشورمان (یکشنبه شب) سخن گفت و خاطرنشان ساخت: «[برای] رسیدن به نتیجه گیری گسترده و اینکه اعلام شود همه فعالیت های اعلام شده و اعلام نشده [کشورمان] صلح آمیز است، [کارهای گشته با آژانس را] پیگیری می کنیم و [بر اساس] فعالیت حساب شده و برنامه ریزی شده پیش می رویم.»

اجرای برجام
خبر اول جهان
شنبه شب با انتشار گزارش آژانس بین المللی انرژی اتمی درباره انجام تعهدات هسته ای ایران در برنامه جامع اقدام مشترک (برجام)، اجرای تعهدات طرف مقابل (گروه 1+5) یعنی روند لغو تحریم های هسته ای غرب علیه ایران آغاز شد و این اتفاق به خبر اول اکثر رسانه های معتبر جهان تبدیل شد. در زیر نگاهی انداخته ایم به بازتاب اجرای برجام در برخی رسانه های جهان:
تارنمای روزنامه گاردین در گزارشی نوشت: برداشته شدن تحریم ها تاثیر گسترده ای را در ایران و در خارج خواهد داشت به طوری که بانک های ایرانی به زودی به سیستم مالیاتی اروپا وصل شده و شرکت های خصوصی بدون واهمه مجازات های غربی با ایران تجارت خواهند کرد. این روزنامه انگلیسی افزود: اگرچه شرکت های اروپایی می توانند تجارت با ایران را از سر گیرند اما همچنان شرکت های آمریکایی به دلیل تحریم های دیگر گرفتارند.
روزنامه ایندیپندنت نیز در یادداشتی، گرم شدن روابط میان ایران و آمریکا را در پی توافق هسته ای مورد توجه قرار داد. ایندیپندنت نوشت: در حالی که باراک اوباما روز شنبه سه تبعه ایرانی-آمریکایی را به دلیل نقض تحریم های بین المللی علیه ایران بخشید و ایران نیز پنج ایرانی دو تابعیتی از جمله جیسون رضائیان، خبرنگار روزنامه واشنگتن پست را آزاد کرد، به نظر می رسد که یخ روابط میان دو کشور در حال آب شدن است.
دیلی تلگراف نیز در همین رابطه در یادداشتی به قلم دیوید بلر نوشت: دقایقی پس از اعلام روز اجرای برجام، کاخ سفید اعلام کرد باراک اوباما دستور لغو تحریم ها را صادر کرده است. این روزنامه انگلیسی تصریح کرد: اکنون ایران 75 میلیونی با ذخائر غنی نفت دوباره به اقتصاد جهانی باز می گردد.
روزنامه فرانسوی «لو فیگارو» لغو تحریم های ایران را نشانه پیروزی «حسن روحانی» رئیس جمهوری اسلامی ایران خواند. لو فیگارو در گزارشی به قلم «ژرژ مالبرونو» خبرنگار و کارشناس مسائل خاورمیانه، نوشت: برداشته شدن تحریم های اقتصادی از مهمترین وعده های انتخاباتی روحانی در سال 2013 میلادی بود و به گفته یک دیپلمات غربی، وی نخستین رئیس جمهوری ایران است که قادر به اجرای این تعهد بود. این روزنامه با اشاره به پیشرفت های حاصل شده در مذاکرات افزود: شش ماه پس از توافق هسته ای، لغو تحریم ها در زمان مناسبی رخ می دهد… اقتصاد ایران با بازگشت تدریجی منابع مسدود شده، می تواند خود را بازیابی کند، حتی اگر روند آن طولانی باشد.

چه کسانی تایید و چه کسانی رد صلاحیت شدند؟
ایلنا نوشت: تا کنون بر اساس اخباری که از چهره‌های مختلف به دست آمده، تعداد اصلاح طلبانی که تایید صلاحیت شده‌اند، بسیار اندک هستند و تعداد رد صلاحیت‌ها بسیار زیاد بوده است. در میان تایید صلاحیت‌شده‌ها تاکنون این اسامی به چشم می‌خورد: علیرضا محجوب نماینده کنونی مردم تهران، محمدرضا عارف معاون اول دولت اصلاحات، سهیلا جلودارزاده نماینده پیشین مجلس، مصطفی کواکبیان نماینده پیشین مجلس، یونس اسدی نماینده فعلی مردم مشکین‌شهر در مجلس، جلیل جعفری بنه خلخال نماینده کنونی مردم خلخال.
در میان اسامی رد صلاحیت‌ شده‌ها هم می توان به داریوش قنبری از استان ایلام، ابراهیم جهانگیری برادر اسحاق جهانگیری از استان کرمان، محمدجواد حق‌شناس، محسن هاشمی، فاطمه هاشمی، محمود میرلوحی، محمد صوفی، رسول منتجب‌نیا، محسن رهامی، فاطمه مقیمی، عباس علیخانی، ابوالفضل شکوری، سمیه طهماسبی، نصرت‌الله تاجیک از تهران اشاره کرد.
در همین حال فارس نوشت: اخبار غیررسمی حاکی است که افرادی چون محسن رهامی، جواد اطاعت، علی صوفی، فاطمه هاشمی، علی مطهری، احمد پورنجاتی، ابوالفضل شکوری، الیاس حضرتی، مرتضی الویری، محمد اشرفی اصفهانی و برخی دیگر از چهر‌ه‌های اصلاح‌طلب در تهران و شهرستان‌ها جز افرادی هستند که صلاحیت آنها از سوی هیات‌های نظارت تایید نشده است.
همچنین، صلاحیت مرتضی اشراقی نوه بنیان گذار انقلاب اسلامی و فاطمه هاشمی که برای نمایندگی در انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی اعلام کاندیداتوری کرده بودند، برای تصدی این سمت احراز نشد. از سوی دیگر، یه گزارش انتخاب حکایت از تکذیب خبر ردصلاحیت محسن هاشمی دارد.
ایسنا هم نوشت: تعدادی از نمایندگان فعلی مجلس طبق نظر هیات های نظارت بر انتخابات بر استان های مختلف ردصلاحیت شده و یا اینکه صلاحیت آنها احراز نشده است. اسامی این نمایندگان از این قرار است: محمد بیاتیان نماینده بیجار، غلامعلی جعفرزاده نماینده رشت، سالار مرادی نماینده سنندج، نعمت الله منوچهری نماینده پاوه، مجید منصوری نماینده لنجان، صفر نعیمی رز نماینده آستارا، سیدهادی حسینی نماینده قائمشهر، کمال الدین پیرموذن نماینده اردبیل، محمدسعید انصاری نماینده آبادان، جواد سعدون زاده نماینده آبادان، شمس الله بهمئی نماینده رامهرمز، عبدالله تمینی نماینده شادگان، جواد هروی نماینده قائنات، محمدباقر شریعتی نماینده بهبهان، محمدمهدی پورفاطمی نماینده دشتی و تنگستان، ارسلان فتحی پور نماینده کلیبر، علی مطهری نماینده تهران، حمیدرضا رسایی نماینده تهران، احمد شوهانی نماینده ایلام، حجت الله درویش پور نماینده ایذه و باغ ملک، مهدی موسوی نژاد نماینده دشستان و محمد دامادی نماینده ساری.

رقبا با استفاده از رسانه ملی،متدینین را به اصلاح طلبان بدبین کردند
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام با اشاره به نقد منصفانه در زمینه مذاکرات هسته ای گفت: تخطئه تیم مذاکره کننده هسته‌ای زیر سوال بردن امنیت ملی کشور است. گزیده صحبت های محمد رضا عارف در دیدار با اصحاب رسانه و دانش آموختگان علوم سیاسی را در ادامه به نقل از خبرآنلاین بخوانید:
اعضای تیم مذاکره کننده شاهکار کردند.
ما به حضور بالای مردم در انتخابات اسفند ماه نیاز داریم، هم شرایط منطقه و هم شرایط کشورمان ایجاب می‌کند که مردم در روز انتخابات حضوری با نشاط و چشم گیر داشته باشد که لازمه حضور حداکثری مردم برگزاری انتخاباتی رقابتی با حضور همه سلایق موجود در نظام است.
به دلایلی ما نتوانستیم سرمایه اجتماعی کسب شده در دوم خرداد را حفظ کنیم اکثر فعالان جبهه اصلاحات وارد دولت و مجلس شدند و عملا از سرمایه اجتماعی که در دوم خرداد خلق شد غافل شدیم و نتیجه این غفلت در انتخابات ۸۴ بروز کرد.
رقیب جریان اصلاحات با ترفندهای مختلف تلاش می‌کرد به جامعه القاء کند که اصلاح طلبان از ارزش‌ها فاصله گرفته‌اند. رقیب اصلاحات با توجه به امکاناتی که در اختیار داشت از جمله صدا وسیما تلاش زیادی کرد جامعه متدین کشور را به اصلاح طلبان بدبین کند در مقطعی هم تا حدودی موفق شد.
در انتخابات مجلس هشتم به دنبال رد صلاحیت بسیاری از اصلاح طلبان توسط هیات‌های اجرایی انصراف دادم. این کار از سوی من انجام شد ولی برخی دوستان در عرصه ماندند اینکه تا چه میزان این اقدام درست بود باید آسیب‌شناسی شود.در انتخابات مجلس نهم نیز ما در گروه امید ایرانیان معتقد بودیم می‌توان اقلیتی تاثیر گذار در مجلس داشته باشیم ولی در ‌‌نهایت تصمیم گرفته شد لیستی از سوی اصلاح طلبان در آن انتخابات منتشر نشود و نتیجه این عملکرد را در مجلس نهم می‌بینیم که چگونه در برابر دولت قرار دارد.
بعد از ۲۴ خرداد بسیاری از دوستان ما متوجه شدند که راهبرد گذشته‌شان صحیح پاسخگو نبوده است. اصلاح طلبان نمی‌توانند از مسئولیت شانه خالی کنند و کنار بکشند. کنار کشیدن و عافیت طلبی در قاموس اصلاح طلبی نیست.
مقام معظم رهبری فرمودند حتی کسی هم که نظام و رهبری را قبول ندارد بیاید رأی بدهد. این سخنان این امیدواری را می‌دهد که بررسی صلاحیت‌ها در چارچوب قانون باشد و امیدوارم همه دست‌اندرکاران امر انتخابات با توجه به شرایط داخلی و بین المللی به گونه‌ای عمل کنند که حق هیچکس در انتخابات از بین نرود.

رئیس جمهور در مجلس:
همه از برجام خوشحال هستند
جز صهیونیست ها

حجت الاسلام حسن روحانی که برای ارائه لایحه بودجه 95 و برنامه ششم توسعه به مجلس رفته بود، سخنان خود را با تشریح ابعاد رفع تحریم‌ها پس از اجرای برجام آغاز کرد. گزیده صحبت های روحانی را در ادامه به نقل از خبرآنلاین بخوانید:
آنچه ما در برجام به دست آوردیم دستاورد ملت و همه قوا بود نه تنها دولت.
اگر نیروهای مسلح ما ثبات و امنیت را در کشور حفظ نمی‌کردند و کشور ما آرام نبود ، امکان موفقیت در مذاکرات به وجود نمی‌آمد.
در برجام جناحی بر جناحی پیروز نشد بلکه ملت ایران است که پیروز شده است. در برجام کسی شکست نخورد؛ نه در داخل کشور ونه کشورهایی که با ما مذاکره می‌کردند. از برجام همه خوشحالند جز صهیونیست‌ها.
از حمایت‌ها و پشتیبانی رهبرمعظم انقلاب، نمایندگان مجلس، هیات رئیسه مجلس و به ویژه رئیس مجلس تشکر می کنم. رهبری معظم انقلاب در تمام مراحل مذاکرات راهنما، حامی و هادی ما بودند و چارچوب های مذاکرات را مشخص کرده و همواره ناظر دقیقی بر این حرکت مهم تاریخی بودند.
مذاکرات هسته‌ای صورت حقیقتاً یکی از برگ‌های زرین تاریخ کشور است. ما طی این مذاکرات توانستیم قدرت‌های بزرگ را وادار کنیم تا حقوق هسته‌ای ما را به رسمیت بشناسند، پروژه ایران‌هراسی را با شکست مواجه کنیم و چهره مخدوشی که از ما در جهان ایجاد کرده بودند، بازسازی کنیم.
موفقیت به دست آمده در مذاکرات هسته‌ای اعتماد به نفس ملی را افزایش داد و سرمایه سیاسی و اجتماعی بزرگی برای دولت ایجاد کرد که محصول افزایش اعتبار داخلی و بین‌المللی است.
به ثمر رسیدن مذاکرات نشان داد که بهره‌برداری شفاف و همراه با اعتمادسازی از توانمندی هسته‌ای هیچ‌گونه مغایرتی با برداشته شدن تحریم‌ها و بهره‌گیری از امکانات و ظرفیت‌های جهانی در دستیابی به رشد اقتصادی و توسعه و همچنین اشتغال برای جوانان ندارد.

مسئولیت حمایت
در حقوق بشر بین الملل

مفهوم «حقوق بشر بین الملل» از سال 1945 موجب انقلابی در رشته حقوق بین‌الملل گشت. این انقلاب بسیاری از نظم حقوق بین الملل قبل از سال 1945 را به چالش کشاند. در واقع حقوق بشر بین‌الملل برای حمایت از منافع افراد و گروه ها، اقلیت ها و اکثریت مردم توسعه یافت. مسئولیت حمایت یا حفاظت ( R2P یا RtoP) مخفف Responsibility to Porotect یکی از اشکال حمایت بشر دوستانه سازمان ملل از اتباع برخی کشورها در برابر نسل کشی ، جنایات علیه بشریت ، جنایات جنگی و پاک سازی قومی می باشد ، این مسئولیت استثنایی بر اصولی چون «حق حاکمیت» ، «برابری دولت ها» و « عدم مداخله » است.مسئولیت مذکور بدین معناست که حکومت اساسا یک مسئولیت است و نه یک امتیاز ، بر این اساس دولت ها حق کشتار و آزار اتباع خود را ندارند چنان چه حکومتی مرتکب این اعمال شود جامعه بین المللی از طریق نهادهای بین المللی ( شورای امنیت) حق دخالت و حمایت از مردم آن کشور را دارد. برمبنای دکترین مسئولیت حمایت هر دولتی تعهد دارد دارد تا از شهروندان خود در مقابل اعمال و وضعیت های ناقض حقوق بشر حمایت کند. با توجه به این که هر مسئولیتی پیامد نقض یک تعهد است؛ مسئولیت حمایت در صورت نقض مداوم، سیستماتیک و گسترده ی حقوق بشر و البته حقوق بشردوستانه ایجاد می گردد. بر اساس دکترین مسئولیت حمایت، هر دولتی دارای مسئولیت حمایتی از جمعیت خود در برابر نسل کشی، جرائم جنگی، پاک سازی نژادی و جنایت علیه بشریت می باشد. جامعه بین المللی نیز با به کارگیری ابزارهای دیپلماتیک، بشردوستانه و سایر روش های مسالمت آمیز مسئول است و زمانی که مقامات ملی به طورآشکار در حمایت از جمعیت خود در برابر چنین جرائمی کوتاهی کنند، این مسئولیت به جامعه بین المللی منتقل می شود. این مسئولیت ممکن است ناشی از تعهدات قراردادی، عرف یا قواعد آمره باشد.
مداخله ی بشردوستانه نیازمند احراز مسئولیت حمایت است و احراز مسئولیت حمایت بستگی به نقض های فاحش، گسترده، مداوم و سیستماتیک حقوق بشر دارد. احراز مسئولیت حمایت موجب تحدید حاکمیت دولت می گردد چرا که حاکمیت دولت ها را به چالش می کشد. این چالش مربوط به آن است که حقوق بشر امروزه از موارد داخل در صلاحیت دولت ها نیست. مسئولیت حمایت شامل سه مسئولیت خاص می باشد که عبارتند از : مسئولیت پیشگیری، مسئولیت واکنش و مسئولیت بازسازی.
مسئولیت پیشگیری: در خصوص وجود دلایل ریشه ای و عوامل مستقیم، منازعات داخلی و سایر بحران های ساخته ی بشر که مردم را به خطر می اندازد مطرح می گردد.
. مسئولیت واکنش: در پاسخ به موقعیت هایی است که نیاز مبرم برای اقدام احسـاس می شـود که می تواند شـامل اقدامات سـرکوبگرانه مانند تحـریم ها و محاکمه ی بین المللی و در موارد حاد مداخله ی نظامی گردد.
. مسئولیت بازسازی: فراهم نمودن همیاری کافی به خصوص بعد از مداخله ی نظامی برای بهبود، بازسازی، آشتی و مواجهه با دلایل منازعه که مداخله باعث توقف آن شده است.
اصل مسئولیت حمایت از زمان نسل کشی سال 1994 در روآندا مورد توجه سازمان ملل قرار گرفت و کوفی انان دبیرکل وقت سازمان ملل برای اجرای آن تلاش زیادی کرد و نهایتا در سال 2006 توسط شورای امنیت سازمان ملل تصویب شد.
نمونه های دخالت بشر دوستانه بر مبنای مسئولیت حمایت در بالکان و کشتار سربرنیتسا در زمان میلوسویچ و وقایع لیبی انجام گرفت که طی آن ناتو به وکالت از شورای امنیت در این کشورها دخالت کرد البته دخالت سازمان ملل در این موارد لزوما قهر آمیز (نظامی ) نیست بلکه ابتدا می تواند به شکل حقوقی و تنبیهی باشد.مسئولیت حمایت از اصول مناقشه آمیز نظام بین المللی است و منتقدان آن بر این باورند که شورای امنیت در این مورد گزینشی عمل می کند و منافع قدرت های بزرک را لحاظ می کند مثلا به کشتار مردم فلسطین و بحرین عکس العمل نشان نمی دهد. ار این رابطه پس از ناکامی های پی‎در‎پی در اجرای اصول مداخلات بشردوستانه در عمل، کوفی عنان، در سخنرانی سال 1999 در مجمع عمومی و به دنبال آن در گزارش هزاره خود در سال 2000 میلادی به مجمع عمومی، چالش بزرگی را در اذهان سران کشورها ایجاد کرد و گفت : «من به قوت و اعتبار و اهمیت این مسائل واقفم و نیز می‎پذیرم اصول حاکمیت و عدم مداخله، حمایتی حیاتی در اختیار کشورهای کوچک و ضعیف قرار می‎دهند ولی این سوال را برای منتقدان مطرح می‎کنم: اگر مداخله بشردوستانه در واقع تهاجم غیرقابل قبولی به حاکمیت تلقی شود، در آن صورت چگونه باید در مقابل وقایع رواندا و سربرینیتسا، یعنی نقض فاحش حقوق‎بشر که به تمامی قواعد اخلاقی بشریت مشترک ما صدمه می‎زند، واکنش نشان داد. دخالت بشردوستانه یک موضوع حساس و ملازم با مشکلات سیاسی است و جواب ساده‎ای ندارد ولی قطعاً هیچ اصل حقوقی، حتی حاکمیت، نمی‎تواند سپر جنایات علیه بشریت باشد. در مواردی که چنین جنایاتی اتفاق می‎افتد و اقدامات صلح‎جویانه برای پایان دادن به آن به اتمام رسیده باشد، شورای امنیت وظیفه اخلاقی دارد که از طرف جامعه جهانی وارد عمل شود.» این سخنرانی موجب گردید تا کشور کانادا، «کمیسیون بین‎المللی مداخله و حاکمیت کشور» را برای طرح هنجاری نو در نحوه مداخلات بشردوستانه و ایجاد پلی میان تفکر حامی اصل حاکمیت کشورها و تفکر حامی حق مداخلات بشردوستانه، شتار و آزار رسانیدن مداخلات بشردوستانه را با خلق اصطلاح «مسئولیت‎حمایت» و جایگزینی آن به جای «مداخلات بشردوستانه»، طی یک گزارش حدوداً 90 صفحه‎ای منتشر نمود. کمیسیون برای عدول از اصطلاح مداخلات بشردوستانه سه دلیل عمده ذکر می‎کند که قابل تأمل اند: نخست آنکه واژه «حق» اصولاً ناظر است بر امتیازات دولت مداخله‎گر، در حالیکه مراد از مداخلات بشردوستانه حمایت از انسان‎هایی که حقوق اساسی آنها بطور گسترده در حال نقض است می‎باشد، ثانیاً مسئولیت‎حمایت اولاً و بالذات متوجه همه دولت‎های میزبان است و اساسا هیچ مداخله‎ای در پی آن صورت نمی‎گیرد، ثالثاً مسئولیت‎حمایت منحصر به مداخله نیست بلکه قبل از آن مرحله، شامل مسئولیت پیشگیری و پس از آن، دربرگیرنده مسئولیت بازسازی نیز هست.
دبیرکل ملل متحد، در سال 2003 میلادی شانزده نفر حقوقدان و سیاستمدار را با تفکرات مختلف، به عنوان هیأتی عالی‎رتبه منصوب کرد تا آنها راجع به تهدیدات و چالش‎های موجود علیه صلح، پیشنهادات عملی و صریحی را برای انجام اقدامات مؤثر جمعی طرح نمایند. یافته‎های این هیأت، طی گزارشی با عنوان «جهانی امن‎تر: مسئولیت مشترک ما»در سال 2004 منتشر شد. این هیأت عالی‎رتبه، نظریه مسئولیت‎حمایت را به صورت جداگانه، در دو بخش از گزارش خود مورد اشاره قرار می‎دهد؛ نخست، در ذیل عنوان «حاکمیت و مسئولیت» از ایده مسئولیت‎حمایت، به عنوان ابزاری برای تقویت نظام امنیت دسته‎جمعی مدّ نظر منشور، یاد می‎کند و سپس برای بار دوم، ذیل عنوان «فصل هفتم منشور ملل متحد، تهدیدات داخلی و مسئولیت‎حمایت»، ظهور هنجار مسئولیت‎حمایت را تأیید می‎نماید.
نشست سران کشورهای جهان، در شصتمین سالگرد تأسیس سازمان ملل متحد و در سال 2005، یکی از بزرگترین گردهماییهای طول تاریخ در حوزه حقوق و روابط بین‎الملل است که در آن، حدود 170 کشور جهان، به منظور به دست آوردن اجماع بر سر موضوعات مختلف حقوقی و سیاسی، از جمله نظریه مسئولیت‎حمایت، حضور به هم رسانیدند. سند
نها یی نشست، در بند ها ی 138 تا 140، به طور کامل به مسئله مسئولیت‎حمایت می‎پردازد و تلاش می‎کند تا ضمن ارائه شالوده‎ای از گزارشات قبلی، با ایجاد اصلاحاتی در نظرات پیشین، اجماع بین‎المللی را برای مسئولیت‎حمایت به‎دست آورد. سند نهایی، چهار تعهد اصلی را برای مسئولیت‎حمایت پیش‎بینی می‎کند: نخست، تمام کشورها، تصدیق کردند که در قبال شهروندانشان در برابر نسل‎زدایی، جرایم جنگی، پاکسازی‎قومی و جرایم علیه بشریت، مسئولیت‎حمایت دارند؛ دوم، کشورها موافقت کردند تا در تهیه کمک برای ایجاد ظرفیتی که کشورها برای برآمدن از عهده مسئو لیت هایشان، به آنها نیازمندند، مساعدت نمایند؛ سوم، در وضعیتی که کشور میزبان، به صورتی آشکار در انجام مسئولیت هایش ناکام می‎ماند، کشورها موافقت نمودند تا از تمام روش‎های صلح‎آمیز برای حمایت از جمعیت آسیب‎پذیر، استفاده کنند؛ چهارم، این اقدامات (اقدامات صلح‎آمیز) باید ناکام بمانند یا نامناسب فرض شوند تا شورای امنیت آماده استفاده از تمام روش‎های ضروری، از جمله استفاده ازنیروی قهری، گردد.
پس از آنکه شورای امنیت، بین سال‎های 2001 تا 2006، تلویحاً و با استفاده از عناوین»حمایت از غیرنظامیان» یا «به خطر افتادن صلح و امنیت بین‎المللی»، از مفاهیم موجود در نظریه مسئولیت‎حمایت استفاده می‎کرد، در سال 2006، بعد از انتشار سند نهایی نشست سران جهان در ملل متحد، قطعنامه شماره 1674 مورد تصویب شورای امنیت قرار گرفت. در این قطعنامه، صریحاً مقررات بندهای 138 و 139 سند نهایی نشست سران جهان در سال 2005 درباره مسئولیت‎حمایت از مردم در مقابل نسل‎زدایی، جرایم جنگی، پاکسازی قومی و جرایم علیه بشریت مورد تأیید مجدد قرار می‎گیرد. در سال 2006، شورای امنیت بار دیگر در قطعنامه شماره 1706، در مورد وضعیت دارفور در سودان، صریحاً بندهای 138 و 139 سند نهایی نشست سران را مورد اشاره و تأکید قرار می‎دهد.
دبیرکل ملل متحد، در فوریه سال 2008، پروفسور ادوارد لاک را به منصب جدید التأسیسِ «مشاور ویژه دبیرکل در زمینه نظریه مسئولیت‎حمایت» برگزید و بر او تکلیف کرد تا در مورد توسعه مفهوم این نظریه و ایجاد اجماع پیرامون آن در سطح بین‎المللی، تلاش نماید. در راستای این وظیفه، دبیرکل ملل متحد گزارشی را در ابتدای سال 2009، با مشاوره پروفسور لاک، با عنوان «اجرای مسئولیت‎حمایت» منتشر نمود. در این گزارش، وی به شرح ساختار مسئولیتهای کشورها و جامعه بین‎المللی در خصوص مسئولیت‎حمایت، مطابق با سند نهایی نشست سران جهان در سال 2005 می‎پردازد. وی در بیان قلمرو مسئولیت‎حمایت، نه تنها آن را عاملی مخدوش کننده برای حاکمیت نمی‎داند بلکه تأکید مجددی بر اصل حاکمیت کشورها می‎داند؛ وی همچنین پیشگیری در مسئولیت‎حمایت را اساسی‎ترین رکن ‎در اجرای آن برمی‎شمارد.
مجمع عمومی ملل متحد، در سال 2009 ، در شصت و سومین نشست سالیانه خویش، برای اولین بار پس از توافقات سال 2005، ملاحظات خود را راجع به مسئولیت‎حمایت ادامه داد. طی نشست‎هایی که مجمع عمومی برای تبادل نظر حول محور مسئولیت‎حمایت پیش‎بینی کرده بود، جمعاً 94 کشور به بیان دیدگاه‎های خود پرداختند. نخستین و مهمترین موضوعی که در نشست مجمع عمومی، مورد وفاق عام کشورها قرار داشت ، توافقات حاصل از نشست سران سال 2005 بود.در واقع، جز جمعی محدود و معدود از نمایندگان کشورها و شخص رئیس مجمع، غالب هیأتهای نمایندگی بر این موضوع که سند نهایی نشست سران سال 2005، دیگر نباید مورد مذاکرات مجدد واقع شود، تأکید داشتند و معتقد بودند که وظیفه کنونی مجمع عمومی، بحث و بررسی چالش‎ها و ایده‎های جدید در اجرای آنچه که در سال 2005 با آن موافقت ‎شده است، می‎باشد. این مباحثات در نهایت منجر به صدور نخستین قطعنامه مجمع عمومی درباره مسئولیت‎حمایت گردید. در این قطعنامه که نمایندگی گواتمالا با مشارکت 67 کشور دیگر آن را طرح نمود، مجمع عمومی اِشعار داشت که به گزارش سال 2009 دبیرکل و مباحثات سال 2009 مجمع عمومی توجه کامل دارد و تأکید می‎کند تا مجمع عمومی به ملاحظاتش نسبت به نظریه مسئولیت‎حمایت مداومت بورزد.
مداخله بشردوستانه در حقوق بین الملل یک موضوع مورد مناقشه از نظر عملی و تئوری می‌باشد.تعاریف ارائه شده به شکل مرتبطی صریح می باشند و بیان ج. ل. هالزگریف در این خصوص کاملاً جامع و شامل بسیاری از این تعاریف است:
«این اصطلاح مربوط به تهدید یا استفاده از نیروی نظامی بر ضد تمامیت ارضی یک دولت توسط دولتی دیگر(یا گروهی از دولتها) با هدف ممانعت یا پایان بخشیدن به نقض های شدید و گسترده‌ی حق‌های اساسیِ انسانیِ افرادی غیر از شهروندان خود، بدون رضایت کشوری که نیروی نظامی در داخل سرزمین آن اِعمال شده، می باشد. با این وجود مفهوم این تعریف در حقوق بین‌الملل بشدت محل اختلاف است. تحت چه شرایطی چنین مداخلاتی قانوناً مجاز است؟ چه شخصی باید آنها را احراز نماید، بر اساس کدام مجوز و با چه حدودی؟ به همان اندازه که این سؤالات اساسی می باشند، حقوق بین الملل در حال حاضر یک مبنای مستحکم برای فیصله دادن به این اختلافات ارائه نمی نماید تا بر اساس آن پاسخ این سؤالات را بدهد یا بگوید چگونه در شرایط خاص اِعمال می شود. مهمترین سند حقوق بین الملل، منشور سازمان ملل متحد، متضمن معیارهای معینی برای پاسخ به این سوالات می باشد. با این حال، منشور به سختی راه گشاست،زیرا مستقیماً توضیحی در مورد مداخله بشردوستانه ارائه نداده است. جدای از این، ممکن است گروهی چنین ادعا نمایند که این واقعیت خود به تنهایی نشان دهنده مطلق بودن ممنوعیت حقوقی استفاده از زور با انگیزه مسائل بشردوستانه (از منظر منشور) می باشد. در واقع، دولتهای عضو شورای امنیت سازمان ملل متحد – که بر اساس منشور رکن سیاسی دارای صلاحیت حقوقی برای تجویز توسل به نیروی نظامی به نفع جامعه بین‌المللی می باشند – متمایل نبوده‌اند که مداخله بشردوستانه را به سادگی نامشروع تفسیر کنند. در راستای نقش اعطایی منشور به شورای امنیت، این کشورها در گفتار و اعمالشان نادیده گرفتن شدید حقهای بشری را با حق توسل به زور جهت حفظ صلح و امنیت بین المللی مرتبط ساخته‌اند. علاوه بر این، تعالی جایگاه حقوق بین‌الملل بشر پس از ایجاد منشور، پذیرش ممنوعیت حقوقی مطلق مداخله بشردوستانه را دشوار ساخته است .
اهمیت مفهوم مداخله بشردوستانه به ویژه در دوران جنگ سرد، سؤالاتی را در خصوص توجیه حقوقی مناسب برای استفاده از نیروی نظامی را که ظاهراً منشور در سال 1945 به دنبال بیان آن بود، مطرح نمود. برای دوره ای در دهه 1990، دولت های عضو شورای امنیت توانستند تا مباحث و بررسی‌ها در خصوص مشروعیت مداخله بشردوستانه را از طریق موافقت با موارد متعدد، منحرف سازند. قطعنامه های شورای امنیت به سادگی نمونه های مشخصی از توسل به زور را در مواردی که تنها با منافع سیاسی و اخلاقی کشورهای عضو قرین می گردید، به حکم خود مشروع قلمداد نمود. برای نمونه می توان عراق پس از نخستین جنگ خلیج فارس، سومالی، یوگسلاوی و تیمور شرقی را نام برد ولی در موارد اندکی، مشروعیت این اقدامات و احراز دلایل موجه با یکدیگر منطبق گردیدند. با این حال بحث برانگیز ترین موارد آنهایی هستند که بسیاری آنها را مداخله بشردوستانه غیرمجاز نامیده‌اند در این موارد دولت ها بدون وجود قطعنامه ایی از سوی شورای امنیت در خصوص اهداف بشردوستانه، مبادرت به استفاده از نیروی نظامی نمودند. بمباران صربستان توسط دولتهای عضو ناتو جهت مقابله با نقض حق های بشری در کوزوو در سال 1999، نشان داد که مبانی حقوقی مداخله بشردوستانه همچنان حل نشده و منشأ اختلافات شدید باقی مانده است. در این راستا، عدم پاسخگویی (مناسب) بشردوستانه توسط شورای امنیت به نسل کشی در روآندا در سال 1994، هرگونه فرضیه ای مبنی بر اینکه دولت های قدرتمند مداخله را یک وظیفه کامل (دارای ضمانت اجرا) تحت حقوق بین‌الملل می دانند،‌‌ منتفی ساخت. وقایع جنگ سرد نیز نه تنها این مسئله را حل ننمود بلکه باعث بدتر شدن ابهامات حقوقی و ماهیت اختلاف برانگیز مداخلات بشردوستانه گردید.
در نظر گرفتن مداخله بشردوستانه به عنوان یک توجیه مناسب برای به کاربردن نیروی نظامی بوسیله عاملان آن، ناکافی و محکوم به این است که در غیاب یک مبنای محکم برای چنین عملی در حقوق بین‌الملل، همواره منشأ اختلاف باشد. نتیجه این امر آن است که معضل مداخله بشردوستانه به طور بالقوه ایده برقراری یک نظم حقوقی بین المللی و امکان آن را از بین می‌برد. این اتفاق از طریق افزایش گرایش کشورها در استفاده از نیروی نظامی به صرف اینکه آن را مفید یا ضروری بیابند و بدون وجود محدودیت های حقوقی،واقع می گردد. چنین تمایلی قطعاً به نفع کشورهای قدرتمند و در نهایت به ضرر مشروعیت کلِّ نظام حقوقی خواهد بود. به هر حال، تمرکز صرف بر روی توجیهات اخلاقی در استفاده از نیروی نظامی، مفهوم کلی اجرای الزامی اهداف عمومی ضروری در نظم جهانی را با مشکل مواجه خواهد نمود، وظیفه ای که فراتر از منافع اخلاقی یا شخصی کشورهای مداخله کننده است. بر همین اساس بود که حرکت به سمت ترویج دکترین «مسئولیت حمایت بر اساس عنوان گزارش 2001(سازمان ملل) پدیدار گردید. این دکترین عمدتاً توسط دبیر کل مجمع عمومی و کشورهای نیمه قدرتمندی چون کانادا رهبری می شود، استدلال های آن مبتنی بر تنظیم دوباره رابطه میان مداخله بشردوستانه در جهت ادغام مفهوم اخلاقی کمک به دفاع از قربانیان سوء استفاده های گسترده و امتیازات ویژه حقوقی دولت ها بر اساس منشور سازمان ملل، می باشد. در نهایت، به هر حال این دکترین قادر نیست مشکل مطروحه را حل نماید زیرا اصولاً متمرکز بر سنت جنگ مشروع به عنوان دلیل منطقی اِعمال زور می باشد. در واقع، علیرغم حمایت رسمی از نظریه مسئولیت حمایت در نشست جهانی سازمان ملل متحد در سال 2005، مبانی حقوقی مورد اختلاف همچنان حل نشده باقی مانده است.
امروز، پس از گذشت یک دهه از طرح دکترین« مسئولیت حمایت » و پذیرش آن در سند پیامد کمیسیون بین المللی مداخله و حاکمیت دولت ها در اجلاس سران کشورها در سال 2005 ، دیگر جای هیچ تردیدی نیست که جامعه بین المللی وجود این دکترین را یک ضرورت تشخیص داده است؛ به این امید که آن را یک الزام حقوقی تلقی و با تبعیت از آن به تدریج بتوان وقوع مجدد فجایع انسانی را به حداقل رساند . این
دکترین به دنبال شکست پی د رپی جامعه جهانی در پاسخ به جرائم گسترده ای است که منجر به کشته شدن میلیون ها انسان بی گناه شده است، سعی دارد با نگرشی جدید به موضوعات چالش برانگیزی چون مسئله حاکمیت، عدم مداخله و منع توسل به زور، ضمن احترام به تمامی این مفاهیم و حتی تائید مجدد آنها، توجه جامعه جهانی را از کشورها به سمت قربانیان اصلی مخاصمات جلب کند. همچنین توجه را از کشورها به سمت قربانیان اصلی مخاصمات جلب کند. .
«مسئولیت حمایت» هنوز در ابتدای راه خود است و با توجه به حساسیت حوزه پیرامون آن ، طبیعی است که در راه تکامل با چالش های زیادی روبرو شود . امروز خود نیازمند حمایت جامعه جهانی است، تا بتواند فردا با گستراندن چتر حمایتی خود در تمامی نقاط دنیا، به خصو ص مناطقی که آبستن وقوع بحران هستند، از تکرار مجدد فجایع جهانی جلوگیری کرده و یا حداقل از درد و رنج ناشی از این فجایع کاسته و آن را متوقف کند.

مداخله ی بشردوستانه نیازمند احراز مسئولیت حمایت است و احراز مسئولیت حمایت بستگی به نقض های فاحش، گسترده، مداوم و سیستماتیک حقوق بشر دارد. احراز مسئولیت حمایت موجب تحدید حاکمیت دولت می گردد چرا که حاکمیت دولت ها را به چالش می کشد. این چالش مربوط به آن است که حقوق بشر امروزه از موارد داخل در صلاحیت دولت ها نیست. مسئولیت حمایت شامل سه مسئولیت خاص می باشد که عبارتند از : مسئولیت پیشگیری،  مسئولیت واکنش و مسئولیت بازسازی.

امضای تفاهم نامه همکاری علمی،آموزشی و پژوهشی شرکت توزیع برق شمال و دانشگاه آزاد کرمان
به گزارش روابط عمومی شرکت توزیع نیروی برق شمال استان کرمان، در راستای اهداف و سیاست های کلی نظام جمهوری اسلامی ایران، به منظور بهره گیری از خرد جمعی تفاهم نامه همکاری علمی،‌ آموزشی و پژوهشی مابین دانشگاه آزاد اسلامی کرمان و شرکت توزیع نیروی برق شمال استان کرمان با هدف ارتقاء کمی و کیفی هدفها و برنامه های مشترک دو سازمان امضا شد. محمود شهبا، مدیرعامل شرکت توزیع نیروی برق شمال استان کرمان هدف از انعقاد تفاهم نامه مذکور را علاوه بر گسترش همکاری ها و تبادل اطلاعات، استفاده از توانایی های علمی و فنی دو طرف، توسعه همکاری های آموزشی و تحقیقاتی و زمینه ساز اشتغال و کارآفرینی دانست و گفت: با انعقاد تفاهم نامه همکاری میان دو سازمان علمی و فنی شاهد افزایش تعاملات دو جانبه و در نتیجه بهره گیری متقابل از ظرفیت های موجود و توسعه کمی و کیفی خدمات به گروه های مخاطب خود خواهیم بود.

رییس شرکت غله و خدمات بازرگانی استان کرمان:
هدف از طرح جامع نان سالم، ارتقاء سطح کمی و کیفی نانوایی ها است
در راستای اجرای سند امنیت غذایی استان کرمان و طرح جامع نان سالم، به دو نانوایی کرمان با حضور استاندار کرمان و رئیس شرکت غله و خدمات بازرگانی استان کرمان نشان طلایی و نقره ای اهدا شد. رییس شرکت غله و خدمات بازرگانی استان کرمان در مراسم اهدای اولین نشان طلایی به نانوایی بی بی گندم با اشاره به آغاز طرح جامع نان سالم از شهریورماه گفت: کارگروه های نظارتی در شرکت غله تشکیل و حدود 43 نفر ناظر افتخاری در زمینه نظارت در استان با ما همکاری دارند. مجید نژاد بیگلری افزود: 14 اقدام ابتدایی در این زمینه در راستای هدف پنجم طرح ارتقاء سطح کمی و کیفی نانوایی ها انجام شد. اقدامات خوبی در زمینه های بهینه سازی کاشت، داشت و برداشت، تجهیز مراکز ذخیره سازی گندم و ساماندهی نانوایی ها انجام شده است. وی تصریح کرد: در طرح درجه بندی، نانوایی ها هر شش ماه در 31 شهریور و 29 اسفندماه هر سال، مورد پایش می شوند تا صلاحیت کسب درجه را داشته باشند و رتبه های درجه طلایی، نقره ای و برنزی را داریم. رییس شرکت غله و خدمات بازرگانی استان کرمان با تاکید بر اینکه کیفیت نان امری مهم است، اظهار داشت: براساس طرح و درجه برای نانوایان دولتی تسهیلات و سهمیه در نظر گرفته می شود و در نانوایی های آزاد قیمت نان براساس درجه نانوایی تعیین می شود. نژاد بیگلری افزود: ارتقای کمی و کیفی نانوایی ها را یکی از اهداف مهم اجرای طرح جامع نان سالم می باشد و نانوایی های دولتی با رنگ های آبی و سفید و نانوایی های آزادپز با رنگ های قرمز و سفید طراحی، لباس نانواها با رِوبان زرد و بقیه با روبان آبی مزین شده است و در تابلوهای این واحدها درجه نانوایی ذکر می شود. وی اظهار داشت: در راستای اهداف دیگر سند امنیت غذایی نیز در جهاد کشاورزی تلاش های زیادی صورت گرفته و کیفیت گندم خوب است و بالاترین نمره کیفی نان استان در سال های گذشته 69 بوده و امسال 79.6 است و تا استاندارد ملی ایران فاصله کمی داریم. رییس شرکت غله و خدمات بازرگانی استان کرمان خاطر نشان کرد: سیلوی ذخیره گندم شهرستان سیرجان 21 بهمن ماه سال جاری به بهره برداری می رسد که این امر در افزایش کیفیت نان به دلیل خواب گندم تاثیر بسزایی دارد. در این مراسم توسط استاندار کرمان به حمیدرضا رستمی مدیر عامل مجتمع نان سبوس دار بی بی گندم و محمد کارنما رئیس اتحادیه نانوایان کرمان نشان نانوایی طلایی اهدا شد.
استاندار کرمان:
سند امنیت غذایی استان کرمان در سال گذشته تدوین شد
استاندار کرمان در مراسم اعطای نشان نقره ای به نانوایی محمد حسین پورنامداری در بلوار جمهوری شهر کرمان با اشاره به تهیه پیش نویس سند امنیت غذایی استان کرمان در اسفند سال گذشته، گفت: یکی از اهداف این سند ارتقاء کمی و کیفی نان استان است و با اعطای درجه طلایی و نقره‌ای به نانوایی‌ها سعی می‌کنیم سلسله کیفیت را ارتقاء دهیم ضمن آنکه بحث تامین نان، گوشت و مواد غذایی سالم را نیز در استان دنبال می‌‎کنیم. علیرضا رزم حسینی افزود: سند امنیت غذایی استان کرمان در سال گذشته تدوین شد و وی افزود: برای نانوایی ها استانداردهایی تعریف شده و مردم نیز باید عادت کرده، از نانوایی های طلایی نقره ای خرید نموده و هر نانی را قبول نکنند. وی اظهار داشت: محصولات غذایی در سند تامین امنیت غذایی بر اساس استانداردهای تعیین شده تهیه و در واحدهای مجوزدار عرضه می شوند. استاندار کرمان گفت: در ارتقاء کیفی نانوایی ها سعی شده عملیاتی کار کنیم و تنها بازدید و سرکشی کافی نیست و بازرسی استانداری مرتبا از نانوایی ها بازدید می کند. استاندار کرمان در این مراسم به آقای محمدحسین پورنامداری نشان نانوایی نقره‌ای اهدا کرد.

ورود رییس جمهور
به مسئله رد صلاحیت‌ها

حسن روحانی روز گذشته در گفت و گویی مستقیم با مردم و رسانه ها درباره مسائل مختلفی از برجام گرفته تا مسئله رد صلاحیت ها صحبت کرد. وی درباره رد صلاحیت ها گفت: اخبار رد صلاحیت ها خوشحال کننده نیست. او همچنین گفت: از همه ی اختیاراتم بعنوان رئیس جمهور استفاده خواهم کرد. روحانی در پاسخ به سوال خبرنگاری مبنی بر اینکه در ارتباط با رد صلاحیت ها چه اقدامی می کند هم گفت: ظاهرا مدل برجام را باید در داخل کشور پیاده کنیم. رئیس جمهور کشورمان از شورای نگهبان خواست که این شورا نگذارد دلواپسی بوجود بیاید. اهم صحبت های حسن روحانی را در ادامه به نقل از خبرآنلاین بخوانید:
برخی دیدند که می توان مذاکره‌ای کرد
که به نفع ملت باشد.
امروز به نقطه عطفی دست یافته‌ایم. به جای اینکه برنامه هسته‌ای ما بهانه ای در دست بدخواهان باشد، از امروز برنامه هسته ای ما به عنوان برنامه ای برای روابط علمی، فناوری تجاری و اقتصادی خواهد بود.
از امروز دیگر برنامه هسته ای ایران با بهانه های واهی تهدیدی برای صلح امنیت جهان تلقی نمی شود، بلکه وسیله‎ای برای فناوری نوین در مسیر توسعه کشور و ثبات و امنیت منطقه خواهد بود.
از امروز ایمنی هوایی ما برای مسافرین ما بیشتر خواهد شد.
از امروز مشخص شد که سیاست برد- برد درست است، آنها که فکر می کردند باید سر دیگران کلاه گذاشت در غیر اینصورت سر ما کلاه می گذارند، دیدند که می توان مذاکره‌ای کرد که به نفع ملت، منطقه و جهان باشد.
اگر حمایت‌ها و هدایت‌های رهبر و چتر ولایت فقیه بر سر ملت نبود و اگر چارچوب‌هایی که ایشان برای مذاکرات تعیین نمودند و تذکرات بجایی که در مواقع لازم می دادند و اگر حمایت ایشان از مذاکره و مذاکره کنندگان نبود امروز در این موقعیت موفقیت نبودیم. این موفقیت را در سایر دیپلمات‌های باتجربه به دست آوردیم.
تاکنون عده ای می گفتند «باور نکنید!، اشتباه می کنید!»، اما ما به موفقیت باور داریم. امروز که توافق هسته ای اجرایی شده است، تحولات دیده می شود و حتی بانک سپه هم امروز از تحریم خارج شد.
اگر لازم باشد به برخوردهای نادرست
عربستان پاسخ می‌دهیم
فرقی نمی کند که چه گروهی در آمریکا دولت را در اختیار بگیرند، چون تعهد امریکا در برجام، تعهد دولت آمریکا است و هر دولتی بیاید متعهد است که برجام را اجرا کند.
درست است که تندروهای داخل امریکا و صهیونیست ها علیه برجام حرکت می کنند؛ اما دنیا به این نتیجه رسیده که راه تحریم راه باخت – باخت است و راه صحیحی نیست. در برنامه های پی ام دی ثابت شد که ایران کشور اخلاقی است، راست گفته و از مسیر فعالیت های خود منحرف نشده است. اعتمادی که امروز دنیا به ما دارد، به مراتب از سال های قبل بیشتر است.
برجام می تواند به عنوان یک مدل برای حل و فصل مسائل منطقه ای هم مورد استفاده قرار بگیرد.
مشکل عربستان از خود آنها ناشی شده است. امروز که روز اجرای برجام بود، یکی از مقامات سعودی اظهار تاسف کرد که مشکلات ایران حل شده است! در حالی که یک همسایه و یک مسلمان هیچ وقت این کار را نمی کند و از راحتی همسایه خود ناراحت نمی شود. آنچه می خواهیم حل و فصل مسائل منطقه از طریق گفت و گو است، اما در عین حال رفتار نادرست را ملت ما نخواهد پذرفت و اگر لازم باشد به بعضی از برخوردهای نادرست پاسخ لازم خواهیم داد.
قرار نیست ما به آمریکا اعتماد کنیم. اگر آنها برجام را نقض کنند بر اساس سازوکارهای دیده شده در متن برجام، پاسخ متقابل را به آنها خواهیم داد. دیگر شرایط بازگشت تحریم ها نیست.
بزرگ‌ترین وعده‌ام محقق شد
مانعی برای سرمایه‌گذاری آمریکایی در ایران وجود ندارد.
شما اگر بخواهید با دوستتان سر مسئله‌ای توافق کنید خیلی سخت است، چه برسد با یک کشور خارجی و چه برسد به اینکه با چند کشور خارجی که هیچکدام با دیگری هم همراه نبودند.
بزرگ ترین وعده ای که دادم، محقق شد.
ورود روحانی به مسئله رد صلاحیت ها
به عنوان رئیس جمهور از همه اختیاراتم در زمینه رد صلاحیت ها استفاده می کنم.
در داخل هم باید مدل برجام را اجرا کنیم.
اخباری که به من رسیده خیلی خوشحال کننده نبود. در مرحله ثبت نام استقبال بسیار خوبی از سوی مردم شد. در هیات های اجرایی هم بررسی صلاحیت ها امیدوار کننده بود.
در هیات های اجرایی بسیاری از افراد احراز صلاحیت شدند. اما اکنون برخی احراز صلاحیت نشدند که امیدواریم شورای نگهبان به آن‌ها رسیدگی کند و اگر کسی احراز صلاحیت نشده، شورا دخالت کند و من نیز به عنوان رییس جمهور از همه اختیاراتم در این زمینه استفاده می کنم. امیدواریم شورای نگهبان به این موضوع به خوبی رسیدگی کرده و با دخالت در این موارد، صلاحیت افراد را احراز کند.
شورای نگهبان که پاسدار قانون اساسی است با بنده که رئیس جمهور هستم در این پاسداری و نگهبانی از قانون اساسی، وظیفه مشترک دارد. امیدوارم شورای نگهبان با رسالت سنگینی که بر دوش دارد، این مساله را حل و فصل کند تا به گفته رهبری، انتخابات پرشوری داشته باشیم. امیدوارم شورای نگهبان این دغدغه قاطع را حل کند و نگذارد دلواپسی به وجود بیاید.

قابلیت تبدیل کمپین مجازی به سازمان مردم نهاد

با شیوع تلفن های همراه هوشمند و ابداع نرم افزارهای ارتباطی و به تبع آن فراگیر شدن امکانات این نرم افزارها از قبیل گروه، کانال و… استفاده از این امکانات برای تبلیغات های مختلف بازرگانی، انتخاباتی و… بسیاری را بر آن داشته است تا از این امکانات در جهت اهداف فردی و جمعی خود استفاده کنند.
یکی از موارد استفاده گروه ها ایجاد کمپین های مختلف برای رسیدن به هدفی خاص است.مثل «کمپین نخریدن خودرو صفر کیلومتر»،«کمپین حمایت از فلان فرد برای احراز فلان پست» و…
اما کمپینی که در هفته های اخیر به شدت پیگیر هدف خود بوده است و سر و صدای زیادی هم ایجاد کرده « کمپین مردمی و غیر سیاسی نجات کوه های صاحب الزمان» است. این کمپین بیش از 800 عضو دارد که هر کدام از اعضا به فراخور اطلاعات خود، نظراتی را در خصوص ایجاد هتل بر فراز کوه های صاحب الزمان ابراز کرده اند.
اغلب اعضای این کمپین افرادی فرهنگی و یا لااقل حساس به مسائل فرهنگی و زیست محیطی استان کرمان هستند. اعتراضات اعضای این کمپین به روزنامه هایی از جمله پیام ما، اعتماد، ابتکار و… بازتاب داشت تا جایی که واکنش مقامات استانی را برانگیخت.
استاندار کرمان با انتقاد از سنگ اندازی عده ای در مسیر سازندگی استان گفت:«اجازه نمی دهیم عده ای با عوام فریبی مانع آبادانی استان شوند. متاسفانه عده ای به خاطر رأی و باندبازی کارهایی می کنند که شایسته نیست. اطلاعات آن موجود است اما نمی خواهیم آبروریزی کنیم. ولی اگر لازم باشد شفاف سازی می کنیم.»
معاون سیاسی- امنیتی استانداری کرمان نیز گفت:«برخی به قطار سازندگی سنگ می زنند.»
معاون عمرانی استانداری اما با صراحت تمام و با بیانی فنی تر اعلام کرد:«این پروژه ها با کوه خواری تفاوت دارد و امکانات ایجاد شده برای استفاده عموم است… موافقت اصولی هتل توسط میراث فرهنگی در بام کرمان به نام شهرداری صادر شده و زمین بام کرمان متعلق به مسکن و شهرسازی است و زمینی فروخته نشده است.» سیف اللهی هم چنین اطمینان داد:«آنچه که انجام می شود تا زمانی که زیر نظر محیط زیست و کارشناسان این اداره نباشد، گامی برداشته نمی شود و بهره برداری از این نقطه زیر نظر مسوولان استان است.»
اما با همه این تفاسیر کمپین همچنان به کار خود ادامه می دهد و مدعی است که کوه خواری در کوه های صاحب الزمان در حال شکل گیری است یا نظر دیگری مبنی بر وجود «سایه نگاری» در کوه های مذکور موجود است که با احداث پروژه هتل این سایه ها از بین می رود.
حتی در رهگذر مخالفت با اجرای پروژه هتل، برخی تقدس کوه صاحب الزمان و اشراف آن بر مسجد صاحب الزمان و مزار شهدا را دستمایه قرار داده و با تمسک به باورهای مذهبی، ساختن هتل بر بلندای این کوه را تقبیح می کنند.
کمپینی ها دامنه فعالیت های خود را گسترده تر کرده و طومار 200 نفره ای را به امضا رسانیده اند و در آن به نحوه واگذاری این پروژه به موسسه عسکریه انتقاد کرده اند و ایجاد این پروژه را مغایر با اصول 45 و 50 قانون اساسی برشمرده اند.
البته تجمع در دامنه این کوه و تشکیل زنجیره انسانی نیز از دیگر اقدامات کمپین بود که نشان از جدیت و حساسیت دوستداران محیط زیست کرمان است. طرح های ابتکاری مانند طراحی پوستر نجات کوه های صاحب الزمان توسط یکی از هنرمندان استان نیز اقدام دیگری در جهت تقویت این کمپین بود.
اما در سویی دیگر نیز تفکری وجود دارد که از اجرای این پروژه عمرانی حمایت می کند و دست بر قضا هنرمند دیگری نیز در آن سو با طرح یک کارتون از کمپین انتقاد کرده است.
جدای از این که طرفین ماجرا چه نظراتی را دنبال می کنند و چه اتهاماتی به هم می بندند و از یکدیگر تحت عنوان«کوه خوار» یا «عوام فریب» و… نام می برند، یک موضوع قابل اهمیت است و آن هم ایجاد کمپین هایی است که مسوولان را در برابر مردم پاسخگوتر کرده است.
اما کمپین های این چنینی قابلبت NGO شدن را دارند. این کمپین ها می تواند مقدمه ای برای تشکیل گروه های شناسنامه دار و تخصصی محیط زیستی و… باشد که با نگاهی علمی و بیانی منطقی در اداره هر چه صحیح تر استان به کمک مسوولان مربوطه بیایند و هم چنین با آموزش های مرتبط و مداوم مردم و خصوصا نوجوانان حساسیت های منطقی و علمی را در آنان نیز ایجاد کنند. آن گاه می توان امیدوار بود که اعتراضات، انتقادات و نظرات مخالفان اقدامات مسوولان استانی جنبه ایجابی و سازنده به خود بگیرد نه سلبی و تخریبی.

رضا یزدانی:
با اندیشه فولادوند حرف‌می زدم که ناگهان موسیقی «سیگار پشت سیگار» را ساختم
رضا یزدانی می‌گوید: با اندیشه فولادوند در مورد یک کار دیگر مشغول بحث بودم که ناگهان مثل جن‌زده‌ها سراغ گیتارم رفتم و از او پرسیدم شعر «سیگار پشت سیگار» را همراهش دارد؟ خانم فولادوند دفترش را باز کرد و شروع به خواندن کرد. از زمانی که گیتار را دستم گرفتم تا زمانی که ساخت آن کار تمام شد، شاید 5 دقیقه طول نکشید.

منتظر معجزه برای طول عمر باتری پوشیدنی نباشید

طول عمر باتری، پاشنه‌ی آشیل پوشیدنی‌ها است. کمپانی‌های مختلف در تلاش هستند تا طول عمر باتری این گجت‌ها را افزایش دهند؛ اما شواهد نشان می‌دهند که نباید منتظر معجزه باشیم و قرار نیست به این زودی‌ها طول عمر باتری گجت‌ها افزایش یابد.اگر اخبار نمایشگاه CES را دنبال کرده باشید متوجه شده‌اید که در CES 2016 چندین گجت پوشیدنی جدید از ساعت‌های هوشمند تا دستبندهای سلامت معرفی شد. اما آنچه بین گجت‌های پوشیدنی امسال و سال گذشته مشترک است، همان مشکل طول عمر کم باتری است.گجت‌های پوشیدنی روز به روز خواستنی‌تر می‌شوند؛ اما همچنان نقطه‌‌ی تاریک در این محصولات، طول عمر باتری است. کمتر کسی عادت دارد که ساعت خود را هر روز یا هر دو روز یک بار شارژ کند. تغییر عادت بین کاربران نیز کار آسانی نیست. سال‌ها است عادت کرده‌ایم که هر یکی دو سال یک بار باتری ساعت مچی خود را تعویض کنیم؛ اما اگر بخواهیم ساعت هوشمند داشته باشیم باید به شارژ کوتاه مدت این ابزارها نیز عادت کنیم. هرچند باتری تنها مشکل پوشیدنی‌ها نیست و پردازنده‌ی ضعیف، موجب اجرای کند اپلیکیشن‌ها شده و از طرفی تنوع اپلیکیشن‌ها نیز چندان زیاد نیست؛ اما هیچ‌کدام از این‌ها به اندازه‌ی طول عمر باتری آزاردهنده نخواهد بود.بسیاری چشم امیدشان به کمپانی‌های مختلف است تا بتوانند طول عمر باتری گجت‌های پوشیدنی را افزایش دهند؛ اما آنچه در CES امسال متوجه‌ی شدیم آن است که قرار نیست به این زودی‌ها طول عمر باتری گجت‌های پوشیدنی دستخوش تغییرات جدی شود. فیت‌بیت یکی از رهبران دستبندهای سلامت دنیا از Blaze با صفحه‌نمایش بسیار خوب و طول عمر باتری ۵ روزه رونمایی کرد و کاسیو نیز ساعت هوشمند اندرویدی خود را ماه گذشته معرفی کرد که طول عمر باتری یک ماهه را در اختیار کاربران قرار می‌دهد. اما فیت‌بیت برای طول عمر ۵ روزه مجبور به حذف GPS داخلی شده است که برای ابزارهای پوشیدنی قابلیتی جذاب و ضروری به نظر می‌رسد. ساعت هوشمند کاسیو نیز اگر قرار باشد به عنوان یک ساعت هوشمند استفاده شود، تنها یک روز دوام می‌آورد.
موتو ۳۶۰ جدید که دارای GPS داخلی است از صفحه‌نمایش هیبریدی بهره می‌برد تا طول عمر باتری در آن بیشتر شود؛ با این حال باز هم بیش از یک روز پر استفاده را دوام نمی‌آورد.
تا زمانی که فناوری باتری‌ها دستخوش تحول نشود نمی‌توان انتظار افزایش طول عمر باتری را داشته باشیم؛ چرا که ابعاد پوشیدنی‌ها کوچک است و نمی‌توان در آن‌ها باتری بزرگتری جا داد. چشم امید تولیدکنندگان نیز به پیشرفت در پردازنده‌ها و بهینه‌سازی نرم‌افزار است تا بتواند طول عمر باتری را افزایش دهند.
مدیرعامل فیت‌بیت در گفتگویی با ورج گفته است که طول عمر باتری سخت‌ترین بخش تکنولوژی برای ارتقاء است. وی معتقد است که هر سال باتری‌های لیتوم یونی کمی بهتر از قبل می‌شوند؛ اما حقیقت آن است که نمی‌توان انتظار یک گام بزرگ در پیشرفت علم شیمی در باتری‌ها و تکنولوژی‌های پیرامون آن‌ها را داشته باشیم. وی می گوید هر سال پردازنده‌ها قوی‌تر و بهینه‌تر می‌شوند و مصرف انرژی کمتری طلب می‌کنند. مصرف انرژی سنسورها نیز کمتر می‌شود و همه‌ی اینها در کنار بهینه‌سازی در نرم‌افزارها موجب طول عمر بیشتر باتری می‌شود.
مشکل بر سر محدودیت علم شیمی نیست، هزینه‌ی باتری‌های مدرن زیاد است
اندریو چنگ – بنیان گذار لامو بادی تک که در دپارتمان انرژی آمریکا مشغول به کار است می‌گوید که خلاقیت‌های بسیاری را در زمینه‌ی طول عمر باتری شاهد بوده است؛ اما مشکل اصلی در رایج شدن این فناوری‌ها، قیمت بالای آن‌ها است، نه علم شیمی. برخی از باتری‌ها بسیار باریک و کوچک هستند و خیلی سخت شارژ خود را از دست می‌دهند، اما به دلیل قیمت بالای این فناوری‌ها امکان استفاده از آن‌ها وجود ندارد.
مدیرعامل فیت‌بیت که از افزایش ظرفیت باتری‌ها ناامید شده است می‌گوید آن‌ها در تلاش هستند تا طول عمر باتری گجت‌های پوشیدنی خود را به ۱۰ روز برساند و برای رسیدن به این مهم، به بهینه‌سازی تراشه‌ها فکر می‌کنند.