کنفرانس مطبوعاتی دبیرکل سازمان ملل متحد در تاریخ 23 شهریور 1401 در مورد بحران اقلیمی و تبعات سیلاب پاکستان برگزار شد. در این کنفرانس آینده ای از هرج و مرج اقلیمی دائمی و فراگیر در مقیاسی غیرقابل تصور از نظر تلفات جانی، رنج عظیم انسانی، خسارات عظیم به زیرساخت‌ها و معیشت توضیح داده شد. خلاصه‌ای از اظهارات دبیر کل سازمان ملل در این نشست چنین است: «هیچ تصویری نمی‌تواند عمق این فاجعه سیلاب پاکستان {سپتامبر2022} را نشان دهد. منطقه سیل‌زده سه برابر کل کشور من، پرتغال است. آنچه در پاکستان می‌گذرد نشان‌دهنده نارسایی محض جهانی به بحران آب و هوا و خیانت و بی عدالتی در دل آن است.‌ چه پاکستان، چه شاخ آفریقا، چه ساحل، جزایر کوچک یا کشورهای کمتر توسعه یافته، آسیب پذیرترین کشورهای جهان – که هیچ کاری برای ایجاد این بحران انجام نداده‌اند – بهای هولناکی را برای چندین دهه ناسازگاری توسط گازهای گلخانه‌ای بزرگ می‌پردازند. کشورهای G20 مسئول 80 درصد انتشار گازهای گلخانه‌ای هستند. آنها همچنین از اثر خشکسالی‌ها، آتش‌سوزی‌ها و سیل‌های بی‌سابقه رنج می‌برند – اما به نظر می‌رسد اگر یک سوم کشورهای گروه 20 امروز زیر آب بودند، همانطور که فردا می‌تواند باشد، شاید توافق بر سر کاهش شدید انتشار گازهای گلخانه‌ای آسان‌تر می‌شد. پاکستان و دیگر مناطق اقلیمی در حال حاضر به زیرساخت‌های مقاوم در برابر سیل دارند و کسانی که بیشترین مسئولیت را در انتشار گازهای گلخانه‌ای دارند باید با صرف بودجه به سازگاری اقلیمی کمک کنند. وگرنه این فاجعه پیامدهای ویرانگری برای سال‌های آینده، از جمله بی‌ثباتی و مهاجرت دسته جمعی در سراسر جهان به همراه خواهند داشت. بنابراین، پیام من به رهبران جهانی که در اینجا جمع می‌شوند واضح است: اکنون دما را کاهش دهید. جنگ در اوکراین یک کشور را ویران می‌کند – و اقتصاد جهانی را به پایین می‌کشاند. علیرغم ابتکار برای انتقال غلات از دریای سیاه و توافق مبنی بر اینکه مواد غذایی و کودهای روسیه را بتوانیم به بازارهای جهانی برسانیم، خطر واقعی قحطی‌های متعدد در سال جاری وجود دارد. سخنرانی من در مجمع عمومی این مسائل را با توصیه‌های مشخص و فراخوانی برای اقدام مورد بررسی قرار خواهد داد. پرداختن به مسائل انرژی بسیار دشوارتر از پرداختن به مسائل امنیت غذایی است. در مسائل انرژی، ما ترکیبی از منافع زیاد – منافع کشورهای عضو، منافع شرکت‌ها – داریم که پیشرفت را بسیار دشوارتر می‌کند، زیرا این منافع عمدتاً متناقض هستند. شرکت‌های سوخت فسیلی بیشترین سود تاکنون یا حداقل در گذشته نزدیک را کسب کرده‌اند و من قویاً دولت‌ها را تشویق می‌کنم که از این سودهای استثنایی مالیات بگیرند. اول از همه، ما باید همه منابع را بسیج کنیم. در سال 2022، ما کمبود غذا نداریم – مشکل توزیع داریم. بنابراین، باید وجود سازوکاری را تضمین کنیم که به کشورهای در حال توسعه با خطر قحطی اجازه می‌دهد بتوانند به غذای موجود دسترسی داشته باشند. حال اگر بازار کود را عادی نکنیم، در سال 2023 مشکل غذا خواهیم داشت. و در واقع، همین حالا هم مشکل داریم. اخباری از غرب آفریقا و سایر نقاط جهان می‌رسد مبنی بر اینکه کشاورزان نسبت به سال گذشته کمتر کشت می‌کنند. من قویاً درخواست می‌کنم همه موانع بر سر صادرات کودهای روسیه که مشمول تحریم نیستند ، برداشته شود.»
رئوس مطالبی که در کنفرانس مطبوعاتی دبیرکل سازمان ملل در مورد بحران اقلیمی آمده است را می‌توان در این موارد خلاصه کرد: «ابعاد فاجعه‌بار سیلاب شهریور 1401 پاکستان، ضرورت توجه فوری به کنترل روند گرم شدن زمین و کاهش گازهای گلخانه‌ای، نقش مهم کشور های G20در ایجاد بحران اقلیمی و لزوم مسئولیت‌پذیری و صرف بودجه از سوی این کشورها برای کنترل گازهای گلخانه‌ای، جنگ اوکراین و تبعات آن در کمبود غلات و غذا در سال جاری و سال آینده، اهمیت برطرف کردن مشکل توزیع منابع.»
این‌ها مواردی است که دبیرکل در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل در هفته اول مهر 1401 نیز برآن تاکید خواهد کرد. همه این محورها برای کشور ما‌، ایران، نیز فوق‌العاده حائز اهمیت است. در برنامه‌ریزی‌های محیط زیستی و توسعه در ایران همه این روندهای کلان باید مورد توجه قرار بگیرند.