دکتر کاوه جاسب، فوق‌تخصص بیماری‌های خون و سرطان کودکان، در گفات‌وگو با «پیام ما» با اشاره به تجربه تخلیه مکرر بیمارستان بقایی ۲ در شرایط بحرانی، اظهار کرد که این سومین بار است که بیمارستان به دلیل بمباران پادگان مجاور و شرایط جنگی تخلیه می‌شود. او با یادآوری موارد مشابه در جنگ‌های ۱۲روزه و ۴۰روزه گذشته، تأکید کرد که باوجود طرح مسئله جابه‌جایی این مرکز درمانی به بیمارستان شفا در مقاطع قبلی، این اقدام حیاتی همچنان محقق نشده است.

او درباره شب حادثه و فضای پرالتهاب بیمارستان گفت: «دود و بوی باروت، صدای انفجار و موج ناشی از آن باعث لرزش شدید شیشه‌ها و ساختمان شد و بیماران را به‌شدت ترساند.» به گفته این پزشک، وضعیت به گونه‌ای بود که برخی بیماران درحالی‌که سرم یا کیسه خون به بدنشان متصل بود، از اتاق‌ها بیرون آمدند و برخی دیگر ناچار شدند سرم‌ها را جدا کنند.

از مجموع ۲۱۱ بیمار بستری در این مرکز، حدود ۹۰ نفر کودک بودند که ۵۰ نفر از آنان با بیماری سرطان دست‌وپنج نرم می‌کردند. دکتر جاسب درباره فرایند تخلیه توضیح داد که به دلیل کمبود تخت فعال در بیمارستان شفا و نبود مقصدی مشخص برای همه بیماران، شماری از آن‌ها به ناچار در نمازخانه، مسجد و کانکس‌های بیمارستان پناه گرفتند، برخی توسط کادر درمان به خانه‌ها برده شدند و تنها تعدادی به بیمارستان‌های دیگر انتقال یافتند. این در حالی است که انتقال بیماران بدحال که وضعیت بسیار نامساعدی داشتند، با دشواری‌های فراوانی همراه بود.

این فوق‌تخصص بیماری‌های خون و سرطان کودکان با انتقاد صریح از جانمایی این بیمارستان، تأکید کرد: «مرکز درمان سرطان باید در کنار یک بیمارستان جامع با دسترسی به تمامی تخصص‌ها و در محدوده شهری قرار داشته باشد؛ نه اینکه در منطقه‌ای دورافتاده در ابتدای جاده قدیم خرمشهر (روستای ام‌التمیر) و در مجاورت یک پادگان نظامی واقع شود.»

دکتر جاسب با تأکید بر اینکه درمان سرطان و پیوند مغز استخوان فرآیندی مداوم است که نمی‌توان آن را به تعویق انداخت، افزود: «بیماران پیوندی باید دست‌کم سه ماه در محیط ایزوله بمانند. نمی‌توان به بیماری که در حال شیمی‌درمانی است گفت به خانه برود. وقفه در این درمان‌ها، حتی اگر در کوتاه‌مدت عوارض ظاهری نداشته باشد، در بلندمدت آثار بسیار زیان‌باری برای سلامت بیماران به همراه خواهد داشت.»

کودکان بدحال زیر آتش موشک ماندند