مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان اردبیل از تداوم اجرای پروژه‌های حفاظتی و مرمتی در مجموعه جهانی شیخ صفی‌الدین اردبیلی خبر داد و اعلام کرد اختصاص ردیف اعتبار ویژه برای این اثر تاریخی در سال ۱۴۰۴، نقش مهمی در پیشبرد برنامه‌های مرمتی و صیانتی این مجموعه داشته است.

جلیل جباری : طرح‌های مختلف مرمتی و حفاظتی در این مجموعه میراث جهانی با هدف حفظ اصالت معماری، بهبود وضعیت کالبدی و ارتقای کیفیت محیطی در بخش‌های مختلف در حال اجرا است.

او افزود: این اقدامات در محورهای گوناگونی از جمله مرمت بنا، احیای تزئینات، ساماندهی محوطه و بهسازی خدمات عمومی دنبال می‌شود تا شرایط نگهداری این اثر ارزشمند تاریخی به شکل مطلوب‌تری فراهم شود.

اجرای چندین پروژه مرمتی در مجموعه شیخ صفی

مدیرکل میراث فرهنگی اردبیل با اشاره به مهم‌ترین طرح‌های آغازشده در سال جاری گفت: تکمیل بازسازی رواق‌های بخش تجاری، بازسازی و احیای تزئینات و کاشی‌کاری سردر عالی‌قاپو، جداره‌سازی حمام شیخ صفی، نصب نرده و حفاظ‌های سایت تاریخی مجموعه و ایجاد مخزن امن از جمله پروژه‌های در حال اجرا است.

جباری همچنین ادامه داد: استحکام‌بخشی و تثبیت تزئینات داخل مجموعه، تکمیل کاشی‌کاری سردر مغازه‌های تجاری، تکمیل بندکشی دیوارهای حیاط باغ، گنبدها و پشت‌بام مجموعه، یکسان‌سازی سایه‌بان‌های مغازه‌های تجاری و تکمیل سنگ‌فرش حیاط باغ نیز در دستور کار قرار دارد.

تاکید بر تداوم اعتبار برای حفاظت از اثر جهانی

به گفته جباری، اجرای این پروژه‌ها نقش مهمی در ارتقای کیفیت محیطی و پایداری کالبدی مجموعه جهانی شیخ صفی‌الدین اردبیلی خواهد داشت و نشان‌دهنده تعهد مستمر اداره کل میراث فرهنگی استان به اصول علمی مرمت و نگهداری از آثار فاخر تاریخی است.

او تاکید کرد: با توجه به اهمیت تاریخی و جهانی این مجموعه و ضرورت استمرار اقدامات حفاظتی، تداوم تخصیص اعتبار از محل ردیف ویژه در سال جاری و سال‌های آینده، یک نیاز جدی برای حفظ و مرمت این اثر ارزشمند به شمار می‌رود.

بقعه شیخ صفی؛ تنها اثر ثبت جهانی اردبیل

مجموعه خانقاه و بقعه شیخ صفی‌الدین اردبیلی از شاهکارهای برجسته هنر و معماری ایرانی است و به دلیل جایگاه تاریخی خود، از مهم‌ترین آثار فرهنگی کشور به شمار می‌رود. این مجموعه محل دفن شیخ صفی‌الدین اردبیلی، شاه اسماعیل صفوی و شماری از صاحب‌منصبان دوره صفوی است.

این اثر منحصربه‌فرد در سال ۱۳۱۰ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد و در سال ۲۰۱۰ میلادی برابر با ۱۳۸۹ هجری شمسی نیز به عنوان تنها اثر ثبت جهانی استان اردبیل در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.