سفر برای حال خوب

«مجید اخشابی»، دکترای موسیقی و ایده‌پرداز این کارگاه که در حوزه موسیقی‌درمانی و هنردرمانی فعالیت آکادمیک دارد، می‌گوید: «مطالعات عمیق، زمینه ورود به فاز اجرایی را فراهم کرد و اکنون خدمات تخصصی هنردرمانی برپایه دانش علمی ارائه می‌شود. برنامه‌ها مبتنی‌بر دانش تخصصی و یافته‌های علمی طراحی و اجرا می‌شوند.»

 این عضو هیئت‌علمی می‌گوید: «این کارگاه با تمرکز بر شناسایی و معرفی «طرح‌واره‌های ناسازگار» یا همان «تله‌های شخصیتی» طراحی شده است؛ ترکیبی از مباحث نظری، فعالیت‌های عملی، هنردرمانی و تجربه میدانی.»

زبانی بدون مقاومت

«نسیم سهیلی»، دکترای مشاوره و عضو هیئت‌علمی دانشگاه، هم درباره «تله‌های شخصیتی» می‌گوید: «طرحواره‌ها امروز بسیار رایج و کاربردی‌اند. آنها در زندگی روزمره حضور دارند و بسیاری از انتخاب‌ها و رفتارهای ما را شکل می‌دهند. بااین‌حال، چون این الگوها بدیهی به نظر می‌رسند، بعضی افراد از وجودشان بی‌خبرند.» به‌گفته او، مهم‌ترین قدم آگاهی است. همین که فرد بفهمد یک تله در او فعال است، بخش بزرگی از مسیر اصلاح را طی کرده است.»

او در ارزیابی هنردرمانی می‌گوید: «هنر ذاتاً همدلانه است و برخلاف برخی روش‌های صرفاً روان‌شناختی، مقاومت ایجاد نمی‌کند. یکی از چالش‌های مهم درمان، «مقاومت درمانجو» است که روند درمان را کند یا پیچیده می‌کند. اما وقتی مداخله در قالب هنر و در فضایی لذت‌بخش و تعاملی ارائه شود، این مقاومت‌ها به‌طور چشمگیری کاهش می‌یابد.»

سفر به خود

«زینب مرادپور»، هنرجوی سنتور که در این سفر همراه شده بود، می‌گوید: «به‌دنبال راهی برای آرامش بودم و دوست داشتم در هر علمی که می‌تواند به من کمک کند، کنکاش کنم. در ابتدا فکر نمی‌کردم مسائل روان‌شناسی در این کارگاه تا این اندازه پررنگ باشد، اما در میان کارگاه‌ها و نمایش‌ها، به بحث «طرحواره‌ها» رسیدم؛ همان تله‌های روان‌شناسی که بی‌خبر در گوشه‌های ذهنم کمین کرده‌ بودند.»

او می‌گوید: «فهمیدم این کلمات و رفتارها چقدر می‌توانند درون افراد را نشان دهند. کسی که آن کلام را می‌گوید، بازتابی از اتفاقاتی است که برایش افتاده.» اما مهم‌ترین کشف او جایی بود که مرز میان فضیلت و تله را گم کرده بود. می‌گوید: «در کارگاه فهمیدم بعضی چیزهایی که همیشه فکر می‌کردم نقطه‌قوت من هستند، درواقع تله‌اند؛ مثل اینکه خودم را نادیده بگیرم و همیشه دیگران را در اولویت بگذارم. اما وقتی این رفتارم بیش‌ازحد می‌شود، از اینکه برای دیگران کارهایی کرده‌ام که خودشان هم می‌توانستند انجام دهند، ناراحت و دلخور می‌شوم.»

«میترا جواهری» کارشناس ریاضی است و تدریس می‌کند. او درباره تجربه‌اش می‌گوید: «در یکی از بخش‌ها نقش آدم‌های متفاوت با خودمان را بازی کردیم، برای من تفاوت دیدگاه‌ها خیلی جالب بود. یک نقش را سه نفر بازی کردند و هر کدام به‌جای کاملاً متفاوتی رسیدند. در این سفر، با آدم‌های زیادی آشنا شدم. تله‌هایشان را گفتند و از مشکلاتشان حرف زدند. این شجاعت را داشتند که بیایند و راجع‌به درونشان صحبت کنند. به نظرم تجربه خیلی خوبی بود.»

«مسعود صالحی»، فعال بازرگانی و همسر میترا، سفردرمانی را بسیار مفید می‌دانند: «همیشه حرکت‌های گروهی و جمعی، خروجی‌های بسیار خوب و معجزه‌آسایی دارد. در بخش‌های مختلف می‌شود از این خروجی‌ها استفاده کرد.» او می‌گوید این گروه‌های همدلی یک‌بار او را از مشکلی که داشت، نجات داده‌اند.

«پریا لشکری» ۲۳ ساله که بازرگانی خوانده، با سفر به کویر متوجه شد در تله وابستگی گیر افتاده و حالا می‌خواهد با کمرنگ کردن این ویژگی بیشتر روی پای خود بایستد. «الهام باشتنی» فوق‌لیسانس معماری دارد. او هم معتقد است شناخت تله‌های شخصیتی گام بزرگی در زندگی فرد است.

«زهرا مریدی» دکترای هوش تجاری دارد و کارمند است. او می‌گوید حضور در این جمع باعث شد مقاومت در برابر تله‌های شخصیتی کمتر شود. او می‌گوید: «تصمیم گرفتم تله‌هایی را که در وجودم شناختم، تعدیل کنم؛ کاملاً آگاهانه.»