به گزارش پیام ما به نقل ار ایمنا، مطالعات نشان می‌دهند که سالانه ۳۳.۵ میلیارد مترمکعب آب زیرزمینی از مجموع ۱۲۳ میلیارد مترمکعب منابع آب تجدیدپذیر کشور برداشت می‌شود و بسیاری از دشت‌ها به شدت دچار فرسودگی شده‌اند. علی پوراحمد، رئیس حوضه آبریز فلات مرکزی و شرقی، خاطرنشان کرد که سرانه آب تجدیدپذیر در این مناطق برابر با ۴۷۳ مترمکعب است.

وی همچنین به شرایط بحرانی آب اشاره کرده و گفت: “بر اساس استانداردهای بین‌المللی، آب قابل‌برنامه‌ریزی باید به حدود ۴۰ درصد محدود شود، در حالی که اکنون حدود ۸۸.۹ درصد آب تجدیدپذیر کشور مصرف می‌شود.”

در سال‌های اخیر، سرانه آب تجدیدپذیر کشور به دلیل افزایش جمعیت و مصرف بی‌رویه به شدت کاهش یافته است. پوراحمد پیش‌بینی کرد که با افزایش جمعیت به ۱۰۶ میلیون نفر در سال ۱۴۲۰، سرانه آب تجدیدپذیر به ۹۷۶ مترمکعب کاهش خواهد یافت، که به معنای ورود کشور به بحران آبی است.

آب تجدیدپذیر در کشور ایران در سه حوزه استفاده می‌شود:
۱. **کشاورزی:** ۹۰ درصد آب تجدیدپذیر در این بخش مصرف می‌شود و بازدهی آن در مقایسه با کشورهای پیشرفته بسیار پایین است.
۲. **صنعت و شرب:** ۷ تا ۱۰ درصد آب تجدیدپذیر به این مصارف اختصاص دارد که رشد صنایع آب‌بر فشاری بیشتر بر منابع آبی وارد کرده است.
۳. **محیط زیست:** کمتر از ۵ درصد آب تجدیدپذیر به حفظ اکوسیستم‌ها اختصاص دارد، که این موضوع به فروپاشی محیطی منجر شده است.

عباس علی‌آبادی، وزیر نیرو، در اظهاراتی اعلام کرد که “آورد سالانه آب تجدیدپذیر از ۱۰۳ میلیارد متر مکعب به ۶۶ میلیارد متر مکعب رسیده، که ۳۷ درصد کاهش را نشان می‌دهد.”

شاهپور علایی‌مقدم، معاون وزارت جهاد کشاورزی، نیز گفت: “در ۵۰ سال گذشته، سرانه آب تجدیدپذیر برای هر ایرانی ۱۹ هزار مترمکعب بوده است، اما امروز به ۱۳۰۰ مترمکعب کاهش یافته و ضرورت حفظ منابع آبی را دوچندان کرده است.”

راهکارهای مدیریت پایدار شامل اصلاح الگوی کشت، استفاده از فناوری‌های نوین، تقویت قوانین و نظارت، و افزایش آگاهی عمومی برای مصرف آب بهینه است. اداره منابع آبی کشور به همکاری بین‌بخشی و سرمایه‌گذاری در فناوری‌های نوین نیاز دارد تا بتوان به مدیریت پایدار و تأمین آب پایدار دست‌یافت. رئیس انجمن هیدرولوژی ایران تاکید کرده است که “استفاده از منابع آب تجدیدپذیر نه یک اختیار، بلکه یک ضرورت ملی است.”