بایگانی مطالب برچسب: انتقال آب
انتقال آب خلیجفارس راهحل یا بحران؟
برداشت نمک از دریاچهٔ ارومیه جدید نیست
درخواست یک شرکت چینی برای برداشت لیتیوم از بستر خشک دریاچهٔ ارومیه خبر داغ این روزهای شبکههای اجتماعی و رسانههاست. اگرچه سازمان حفاظت محیط زیست اعلام کرده که تاکنون مجوزی برای برداشت نمک خشک بستر دریاچه برای چینیها صادر نکرده است، اما هنوز برخی به این اخبار با دیدهٔ نگرانی و البته بدبینی نگاه میکنند. ساکنان روستاهای اطراف دریاچهٔ ارومیه میگویند که برداشت نمک از بستر دریاچه اتفاق جدیدی نیست و علاوه بر مردم اهلی، برخی شرکتهای داخلی نیز این برداشت را انجام میدهند. با اینحال یک کارشناس معدن میگوید که هر چند نمک دریاچهٔ ارومیه دارای عناصر ارزشمندی است اما بهرهبرداری از آن اقتصادی نیست.
انتقال آب سد لار به لتیان تا پایان ۱۴۰۴
مدیرعامل هلدینگ نیروی قرارگاه سازندگی خاتمالانبیا(ص) گفت: در صورت تأمین مالی ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ میلیارد تومانی، تا پایان سال ۱۴۰۴ پروژه مهم انتقال آب سد لار به لتیان به منظور جلوگیری از فرار آب سد لار بهبهرهبرداری میرسد.
آبی که بر باد میرود
مدیرعامل شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور با اشاره به هدر رفت بیش از ۳۱ درصد آب شرب کشور گفت: چهار برابر نُرم جهانی هدررفت آب داریم.
تیغ دو لبهٔ لایروبی
دولت میگوید به وعدهاش عمل کرده و خلیج گرگان را احیا کرده است. حامیان دولت هم میگویند نهفقط وعده دولت سیزدهم بلکه وعدهٔ رویزمینماندهٔ دولتهای پیشین نیز بالاخره جامهٔ عمل پوشیده است. برخی کارشناسان اما نظر دیگری دارند و میگویند در حال حاضر امکان ارائهٔ نظر علمی در مورد اثرات لایروبی کانال آشوراده، یکی از سه کانال آبرسان به خلیج، وجود ندارد. اما معاون رئیسجمهوری و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست، رئیس دستگاهی که باید پیشتر و در زمان تصویب یا حداقل اجرای طرح تذکرهای لازم را می داد یا درصورت لزوم جلوی کار را میگرفت، اثربخشی طرحی را که با اعتبار صد میلیارد تومانی اجرا شده است، زیر سؤال برد. سلاجقه گفت: «امیدوارم تراز آب خزر بهنحوی نباشد که این جریان برعکس شود.»
زایندهرود و چرخهٔ معیوب تشدید مناقشههای هویتی
پروژهٔ «انتقال آب بن-بروجن» پس از نزدیک به دو دهه مناقشه، نهایتاً در آبانماه ۱۴۰۲ به بهرهبرداری رسید. از زمان تعریف پروژهٔ بن-بروجن تا به امروز، متخصصین در راستای هشدار به سیاستگذاران آبی کشور در مورد عواقب اجرای این پروژه از منظرهای مختلف بحث کردهاند؛ نقض مصوبات شورایعالی آب و قوه قضاییه مبنیبر عدم بارگذاری جدید بر حوضهٔ آبریز زایندهرود تا تعیینتکلیف تخصیصهای استانهای اصفهان و چهارمحالوبختیاری، تأمین نشدن حقابهٔ کشاورزان اصفهانی و دغدغهٔ تأمین معیشت آنان، خطر تشدید فرونشست زمین در اصفهان و نابودی آثار و ابنیهٔ تاریخی این شهر، توجیهناپذیری انتقال آب از حوضهٔ آبریز زایندهرود (بن) به حوضهٔ آبریز کارون (بروجن) از حیث فنی و محیط زیستی، عمده دلایلی است که صاحبنظران در طی سالهای اخیر به کرات تلاش داشتهاند از آن بهمثابه ابزاری برای فشار بر مجریان و سیاستگذاران آبی کشور جهت ممانعت از اجرای پروژهٔ انتقال آب بن-بروجن استفاده کنند. اگرچه هریک از این انتقادات واجد اهمیت بالایی است و بخشی از ابعاد مناقشهٔ زایندهرود را نشان میدهد، بااینحال بهنظر میرسد در همهٔ این سالها «مناقشهٔ هویتی» دو استان اصفهان و چهارمحالوبختیاری بهعنوان سویهٔ تاریک مسئلهٔ زایندهرود مورد کمتوجهی متخصصان و سیاستگذارن آبی کشور قرار گرفته است.
قطع برق پمپهای کشاورزی «بدمصرف»
|پیام ما| وزارت نیرو ۲۲۰ هزار کنتور هوشمند را روی چاههای کشاورزی نصب کرده تا بتواند بهصورت لحظهای میزان برداشت آب چاهها را کنترل کند و از طرفی بتواند با قطع برق پمپ چاههای «بدمصرف» جلوی اضافهبرداشت را بگیرد. این برنامهای است که از سالهای قبل بهعنوان تکلیف وزارت نیرو در قانون آمده، اما اجرا نشده بود. نصب این ۲۲۰ هزار کنتور درحالیاست که تعداد چاههای مجاز ۴۱۶ هزار حلقه اعلام شده و البته برآورد شده که حدود ۳۳۷ هزار حلقه چاه غیرمجاز نیز در کشور وجود دارد. علاوهبراین، وزارت نیرو برنامهٔ تخصیص آب نامتعارف به صنایع را اجرایی کرده است و تاکنون قرار است در این طرح ۹۷۸ واحد صنعتی از منابع نامتعارف مانند پساب و آب شیرینشدهٔ دریا آب دریافت کنند.
باز شدن زخم طرحهای انتقال آب
|پیام ما| افتتاح طرح انتقال آب «بن – بروجن» که با اعتراض گسترده افکار عمومی در استان اصفهان را در پی داشته موجب شد تا وزرای کشور و نیرو عصر روز شنبه برای رسیدگی به این اعتراضات به اصفهان سفر کنند. اجرای طرح «بن – بروجن» از جمله طرحهای پرمناقشه انتقال آب در سالهای اخیر به شمار میرود که کارشناسان بارها درباره پیامدهای اجرای آن هشدار داده بودند. اما گویی دولتهای مختلف یک خصلت مشترک دارند و آن اصرار بیوقفه بر اجرای طرحهای انتقال بینحوضهای است.
